Ο Εθνικός Ξεσηκωμός βρήκε την Μπουμπουλίνα «πεντηκοντούτιδα, ωραίαν, αρειμάνιον ως αμαζόνα, επιβλητικήν καπετάνισσαν, προ της οποίας ο άνανδρος ησχύνετο και ο ανδρείος υπεχώρει», όπως τη σκιαγράφησε ο δημοσιογράφος και ιστορικός Ιωάννης Φιλήμων.

Η μεγαλύτερη γυναικεία μορφή, της Ελληνικής Επανάστασης. Η Μπουμπουλίνα , από το όνομα του δεύτερου συζύγου της, του Δημήτρη Μπούμπουλη. Από τον οποίο έμεινε χήρα. Και έχοντας ήδη αποκτήσει συνολικά έξι παιδιά. Τρία με τον πρώτο σύζυγό της Δημήτρη Γιάννουζα και τρία παιδιά με τον Δημήτρη Μπούμπουλη. Κόρη του Υδραίου πλοιάρχου Σταυριανού Πινότση και της επίσης Υδραίας Σκεύως Κοκκίνη.

Έμεινε στην Ιστορία γιατί πολέμησε σαν λιοντάρι για την ελευθερία μας

Αν και την ξέρουμε με το όνομα του δεύτερου συζύγου της. Για τον αγώνα της, γιατί η ίδια πολέμησε σαν λιοντάρι, για την ελευθερία της πατρίδας, Για να μπορούμε σήμερα όλοι εμείς να ζούμε σε μια ελεύθερη χώρα. Στο Πάνθεον των αγωνιστών, το όνομα και η μορφή της μένουν αθάνατα.

Χήρα δυό φορές και πάμπλουτη το 1811

Το 1811, μένει δεύτερη φορά χήρα. Σκοτώνεται ο Μπούμπουλης απο Αλγερινούς πειρατές, ίδια μοίρα με τον πρώτο σύζυγό της. Και η Λασκαρίνα, αντί να πενθήσει, χήρα με έξι (6) παιδιά, αντί να τα βάλει με τη κακιά της Τύχη, τα βάζει με τους Τούρκους.

Με την τρανταχτή περιουσία της, ναυπηγεί το μεγαλύτερο καράβι τον “Αγαμέμνονα” , με 18 κανόνια. Το όνομα της ναυαρχίδας της, τιμά την ελληνική κληρονομιά. Όπως ο Ομηρικός βασιλιάς Αγαμέμνων, ένωσε τους Έλληνες εναντίων των Τρώων, έτσι και η Μπουμπουλίνα, οδηγεί τους σκλαβωμένους Έλληνες εναντίον των Τούρκων. Γιατί η χώρα μας έχει ιστορία 3.500 ετών συνεχή και αδιάσπαστη. Και η Μπουμπουλίνα γνωρίζει και Ιστορία και είναι Ελληνίδα. 400 χρόνια τουρκοκρατίας δεν έκαναν τους Έλληνες και τις Ελληνίδες να ξεχάσουν ποιοι και ποιες είναι, την ελληνική ταυτότητα . Από που έρχονται και που θέλουν να πάνε. Εις την Ελευθερίαν !!

Την προστάτεψαν Ρώσοι και Τούρκοι

Το 1816, βρίσκει την Μπουμπουλίνα, να ζητά την προστασία των Ρώσων. Η οικογένεια του δεύτερου συζύγου της, διεκδικεί την κληρονομιά και για αυτό την καταγγέλουν στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ώστε να κατασχεθούν τα καράβια της και η περιουσία . Τα περιουσιακά στοιχεία τα οποία η ίδια έχει τάξει, στον αγώνα εναντίον των Τούρκων. Κατορθώνει να εξασφαλίσει καταφύγιο στη Κριμαία, χάρη στη μεσολάβηση του Φιλέλληνα Ρώσου Πρέσβη Στρογκόνωφ. Και καταφέρνει, πριν πάει στη Κριμαία, να συναντήσει τη μητέρα του Σουλτάνου Μαχμούτ Β΄, την Βαλιντέ Σουλτάνα. Η Σουλτάνα εντυπωσιάστηκε από τον χαρακτήρα της Μπουμπουλίνας και έπεισε τον γιο της να υπογράψει φιρμάνι, με το οποίο δεν θα άγγιζε την περιουσία της και δεν θα την συνελάμβανε. Η Μπουμπουλίνα αφού έμεινε στην Κριμαία για περίπου τρεις μήνες περιμένοντας να ηρεμήσει η κατάσταση, έφυγε για στις Σπέτσες όταν κατάλαβε ότι ο κίνδυνος είχε πλέον απομακρυνθεί..

Εις την Ελευθερίαν, 1822

Τό ξέσπασμα της Ελληνικής Επανάστασης, την βρίσκει πανέτοιμη. Με δικό της εκστρατευτικό σώμα από Σπετσιώτες, τους οποίους αποκαλούσε «γενναία μου παλικάρια». Είχε αναλάβει να αρματώνει, να συντηρεί και να πληρώνει τον στρατό αυτό μόνη της όπως έκανε και με τα πλοία της και τα πληρώματά τους, κάτι που συνεχίστηκε επί σειρά ετών και την έκανε να ξοδέψει πολλά χρήματα για να καταφέρει να περικυκλώσει τα τουρκικά οχυρά, το Ναύπλιο και την Τρίπολη. Έτσι τα δύο πρώτα χρόνια της επανάστασης είχε ξοδέψει όλη της την περιουσία.

Συμμετείχε με το πλοίο της «Αγαμέμνων» στον αποκλεισμό του Ναυπλίου και ανεφοδίασε με δικές της δαπάνες τους υπερασπιστές του Άργους. Σε μια έφοδο των Τούρκων υπό τον Κεχαγιάμπεη σκοτώθηκε ο γιος της Ιωάννης Γιάννουζας. Στη συνέχεια έλαβε μέρος στον αποκλεισμό της Μονεμβασίας, στην πολιορκία και την άλωση του Ναυπλίου και της Τριπόλεως, στην οποία εισήλθε πάνω σε λευκό ίππο και έσωσε τα χαρέμια του Χουρσίτ Πασά από τη μήνη των πολιορκητών.

Η κατάρα της φυλής μας, ο διχασμός, 1825

Το 1825, η Μπουμπουλίνα ζει στις Σπέτσες. Εξορισμένη από τη κυβέρνηση Κουντουριώτη, η οποία φυλάκισε τον Θεόδωρο Κολοκοτρώνη αφού πρώτα σκοτώθηκε ο Πάνος Κολοκοτρώνης, φύλαρχος Ναυπλίου. Πικραμένη και πάμπτωχη αλλά όχι καταβεβλημένη

Στις 12 Φεβρουαρίου 1825, ο Ιμπραήμ Πασάς με 4.400 άνδρες, Τουρκοαιγυπτιακό στόλο αποβιβάζεται στη Πύλο, σε μια τελευταία προσπάθεια να σταματήσει την επανάσταση.

Η Μπουμπουλίνα αρχίζει τις πολεμικές προετοιμασίες, να ριχτεί ξανά στο πόλεμο. Να βοηθήσει με όσες δυνάμεις έχει, να σταματήσει τον Ιμπραήμ. Δεν θα προλάβει .

Το τέλος της γυναίκας που είναι Εθνικό Ιδεώδες

Δια ασήμαντον αφορμή, θα πέσει νεκρή από χέρι ελληνικό. Στο σπίτι του πρώτου συζύγου της, στο οποίο είχε καταφύγει ο γιος της με την αγαπημένη του. Μαθαίνοντας ότι η οικογένεια της κοπέλας, αρνείται το παιδί της για γαμπρό και για να προστατεύσει το ερωτευμένο ζευγάρι, φθάνει στην οικία. Την ίδια στιγμή καταφθάνουν οι συγγενείς της κοπέλας, ανάμεσα τους και συγγενείς του δεύτερου συζύγου της, βρίσκοντας ευκαιρία να την εκδικηθούν για τα παλιά θέματα, τα περιουσιακά. Ως όχλος κινούνται εναντίον της,, σήμερα θα τους λέγαμε τραμπούκους. Δειλοί και Μοιραίοι ακόμη μια φορά.

Η Μπουμπουλίνα, αγέρωχη καπετάνισσα, στέκεται στην αυλή και αντιμετωπίζει τους άντρες, που θεωρούν μεγάλη ντροπή το ότι κλέφτηκαν οι δυο νέοι. Δύο πυροβολισμοί σκίζουν τον αέρα και κόβουν το νήμα της ζωής της Μπουμπουλίνας.

Η “ντροπή” που θέλησαν να ξεπλύνουν, τους αφήνει στην Ιστορία σαν δολοφόνους μιας Ηρωίδας Λαμπρής και Μοναδικής. Είναι οι δολοφόνοι του Εθνικού Ιδεώδους.

Μιας γυναίκας που υπερέβη την εποχή της. Μια γυναίκα Σύμβολο του αγώνα για μια αδούλωτη πατρίδα. Για αυτό οι Ρώσοι αμέσως μετά της απένειμαν τον τίτλο του “Ναυάρχου”.

Το ελληνικό κράτος, μόλις το 2018 της απένειμε το βαθμό του “Υποναυάρχου επί Τιμή”.Τον Πολεμικό Σταυρό Α ‘ Τάξεως και το Μετάλλιο Εξαίρετων Πράξεων, για « τον απαράμιλλο ηρωισμό της, την αυτοθυσία και την αφοσίωση που επέδειξε προς το Ελληνικό Έθνος, τα οποία την κατέστησαν στη μνήμη όλων των Ελλήνων και Ελληνίδων ως Εθνικό ιδεώδες».

πηγή: elizabethboura.gr