Η Λαϊκή Συσπείρωση Κορυδαλλού στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου στις 27/09 έθεσε σοβαρά ζητήματα για τα οποία αγωνιούν οι οικογένειες που ζουν στην πόλη μας κάθε Σεπτέμβρη με το ξεκίνημα της σχολικής χρονιάς.

Μάλιστα είχε προηγηθεί αίτημα μας για διεξαγωγή μονοθεματικού Δημοτικού Συμβουλίου με θέμα το άνοιγμα των σχολείων, και για ακόμα μια φορά η Διοίκηση του Δήμου σφύριξε αδιάφορα. Στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 27/9 για ακόμα μια φορά θέσαμε τα χρόνια ζητήματα που αντιμετωπίζουν τα σχολεία της πόλης μας, με κτίρια παλιά και ακατάλληλα, με σχολικές αίθουσες σε κοντέινερ και με ελλείψεις ασφαλείας να προστίθενται στα εκπαιδευτικά ζητήματα. Εν μέσω πανδημίας η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο τραγική με εκατοντάδες παιδιά να συσσωρεύονται σε λίγα τετραγωνικά, τα μέτρα υγιεινής και το προσωπικό καθαριότητας να είναι ακόμα λιγότερο από πέρσι, ενώ ο κορωνοϊός και η μετάλλαξη Δ καλπάζουν.

Αποδείχτηκε και στο Δημοτικό Συμβούλιο ότι η διοίκηση του Δήμου δεν έχει προτεραιότητα να λύσει τα παραπάνω ζητήματα, εξάλλου υπηρετεί την πολιτική που έχει φτάσει τα σχολεία μας σε αυτό το σημείο. Η διοίκηση του Δήμου όπως οι προηγούμενες διοικήσεις δεν είναι διατεθειμένη να αναλάβει πρωτοβουλίες για να λυθεί το ζήτημα της σχολικής στέγης στον Κορυδαλλό. Οι λύσεις για τις οποίες πανηγυρίζει είναι να στεγάζεται το 8^ο γυμνάσιο στο ίδιο κτίριο με το 3^ο και 5^ο λύκειο και να το διαφημίζει σαν μια μόνιμη λύση. Εξάλλου μέσα στα θέματα του Δημοτικού Συμβουλίου ήταν και αποδοχή της δανειοδότησης του Δήμου με 1,5 εκ. ευρώ με το Πρόγραμμα «Αντώνης Τρίτσης» για να γίνουν συντηρήσεις στα σχολεία. Γεγονός που αποδεικνύει τις μεγάλες ελλείψεις που υπάρχουν και την κατεύθυνση που περιφέρεια και Δήμοι στην Αττική κινούνται. Δάνεια και πανωτόκια που βαραίνουν πάλι το λαϊκό εισόδημα για να καλύψουν βασικές ανάγκες.

Επιπλέον θέσαμε το θέμα των βρεφονηπιακών σταθμών αφού για ακόμα μια χρονιά πολλές οικογένειες της περιοχής αναγκάζονται να στραφούν στους ιδιωτικούς παιδικούς σταθμούς και να πληρώνουν τροφεία, αφού δεν καλύπτονται από την χωρητικότητα των δημοτικών σταθμών της πόλης. Μπορεί η Διοίκηση του Δήμου να πανηγυρίζει ότι πήρε όσους κάναν αιτήσεις αλλά ο καθένας μπορεί να δει ότι υπάρχει πλήθος επιλαχόντων στα αποτελέσματα των αιτήσεων που έχουν αναρτηθεί στο site του Δήμου, όπως και είναι γνωστό ότι από την αναμονή που υπάρχει για να μπεις στους δημοτικούς σταθμούς οι γονείς αναγκάζονται να βρουν άλλες λύσεις και στρέφονται σε ιδιωτικούς σταθμούς.

Σαν μην έφταναν τα παραπάνω φέτος το κράτος αποφάσισε να διακόψει την κρατική χρηματοδότηση στο πρόγραμμα «αθλητισμός για όλους». Μολονότι το συγκεκριμένο πρόγραμμα είναι ανταποδοτικού χαρακτήρα, ικανοποιεί μια ανάγκη σε οικογένειες και σε κοινωνικά και οικονομικά ευπαθείς ομάδες, που δεν είχαν τη δυνατότητα να πληρώνουν για άθληση στον ιδιωτικό τομέα. Ταυτόχρονα σηματοδοτεί όχι μόνο τον μηδενισμό της κρατικής χρηματοδότησης στους δήμους, αλλά και τη συνολική ανατροπή των εργασιακών σχέσεων στον χώρο των γυμναστών που επιδεινώνονται χρόνο με το χρόνο, με αποκορύφωμα την επαίσχυντη «πληρωμή με το αντίτιμο», δηλαδή «με το κεφάλι» των συμμετεχόντων, που καθιερώθηκε επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ.

Κατά τα άλλα στα θέματα του Δημοτικού Συμβουλίου

• επιβλήθηκε άλλο ένα ανταποδοτικό χαράτσι στις οικογένειες της πόλης για την κατασκευή κεντρικού αγωγού ακαθάρτων και την σύνδεση των σπιτιών με αυτόν. Το χαράτσι που επιβλήθηκε είναι 118 ευρώ ανά μέτρο πρόσοψης του οικοπέδου, δηλαδή για ένα οικόπεδο με πρόσοψη 10 μέτρα καλείται κάποιος να πληρώσει 1180 ευρώ.
• Ψηφίστηκε τροποποίηση του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας του Δήμου Κορυδαλλού, που προβλέπει την διαμόρφωση αυτοτελούς τμήματος εσωτερικού ελέγχου που, έτσι όπως περιγράφονται οι στόχοι και οι αρμοδιότητες του τμήματος, θα αποτελέσει έναν ακόμα μηχανισμό αξιολόγησης των εργαζομένων στους Δήμους και σε ένα χειραγωγημένο προσωπικό που θα εξειδικεύει και θα εφαρμόζει αδιαμαρτύρητα όλες τις αντιλαϊκές αποφάσεις. Επιπλέον προβλέπεται η δημιουργία τμήματος πολιτικής προστασίας στον Δήμο, μεταφέρει βασικές ευθύνες αυτού του κρίσιμου αντικειμένου (σε επίπεδο σχεδιασμού – αντιμετώπισης) σε δήμους, ενώ πουθενά δεν διασφαλίζει το αναγκαίο προσωπικό και τους πόρους που χρειάζονται για να λειτουργήσουν στοιχειωδώς οι υπηρεσίες που δημιουργούνται για να μπορούν να καταθέσουν και πολύ περισσότερο να υποστηρίξουν επιχειρησιακά σχέδια πολιτικής προστασίας που τους αναθέτονται.