Το Ανώτατο Δικαστήριο της Ρωσίας με απόφασή του αποφάσισε σήμερα, Τρίτη 28 Δεκεμβρίου 2021, το κλείσιμο της Οργάνωσης «Memorial International». Η εν λόγω οργάνωση, είναι πρωτοπόρος στον αγώνα για την προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και με την απόφαση αυτή, η κοινωνία των πολιτών στην «Δεσποτική» Ρωσία δέχθηκε ένα πολύ σοβαρό πλήγμα.
Η Memorial International συλλέγει στοιχεία και μελετά καταχρήσεις και καταπάτηση των Δικαιωμάτων από την πρώην Σοβιετική Ένωση και υποστηρίζει ουσιαστικά, τα θύματά της. Η δικηγόρος της ομάδας, Tatiana Glushkova, είπε ότι η ομάδα θα ασκήσει έφεση κατά της απόφασης.
Η κ. Glushkova σε δηλώσεις της μετά το πέρας της διαδικασίας και την ανακοίνωση της απόφασης είπε: «ο πραγματικός λόγος για το κλείσιμο της Memorial είναι ότι, στο γραφείο του εισαγγελέα δεν αρέσει το έργο της για την αποκατάσταση των θυμάτων της σοβιετικής τρομοκρατίας».
Η Γενική Εισαγγελία της Ρωσίας είχε προσφύγει, τον Νοέμβριο, στο Ανώτατο Δικαστήριο, υποβάλλοντας το αίτημα εκκαθάρισης της Οργάνωσης.
Η Οργάνωση κατηγορήθηκε ότι παραβίασε επανειλημμένα το νόμο επειδή δεν σημείωσε όλες τις δημοσιεύσεις της με υποχρεωτική προειδοποίηση «ξένου πράκτορα». Η Μόσχα το 2016 είχε χαρακτηρίσει την Memorial ως ξένο πράκτορα, χρησιμοποιώντας έναν νόμο που στοχεύει οργανισμούς που λαμβάνουν διεθνή χρηματοδότηση.
Οι εκπρόσωποί της υποστήριξαν ότι δεν υπάρχουν νομικοί λόγοι για το κλείσιμό της και εκείνοι οι οποίοι αντιτίθενται στην απόφαση αυτή, ισχυρίζονται ότι η ρωσική κυβέρνηση στόχευσε την Memorial για πολιτικούς λόγους.
Από τους αρχικούς ιδρυτές της Οργάνωσης και ο πρώτος επίτιμος πρόεδρος της Memorial Society, ήταν ο κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης Αντρέϊ Ζαχάρωφ.
Η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν αναμενόμενη, καθώς ο Ρώσος Πρόεδρος, Βλαντιμίρ Πούτιν, σε μια ομιλία του στις αρχές του τρέχοντος μηνός, είχε κατηγορήσει την Memorial για την επανειλημμένη υποστήριξη σε ομάδες που συμπεριλαμβάνονται στη μαύρη λίστα της κυβέρνησής του, χαρακτηριζόμενες ως «τρομοκρατικές και εξτρεμιστικές», ενώ, ταυτοχρόνως, πραγματοποιώντας πιθανότατα έναν άκομψο πολιτικό ελιγμό την χαρακτήρισε ως έναν από τους –αναμφισβήτητα- πιο έγκριτους οργανισμούς της Ρωσίας.
Η Ανατολικού τύπου Δεσποτεία του Κρεμλίνου, προφανώς –το έχει δείξει και στο παρελθόν, άλλωστε, σε άλλες περιπτώσεις-, απέχει παρασάγγας από μία φιλελεύθερη δημοκρατία και δεν ανέχεται φωνές που πλήττουν ή θέτουν σε αμφιβολία το «αλάθητο» της εκάστοτε και υπό οποιαδήποτε μορφή, αυτοκρατορικής εξουσίας.
Με ερώτησή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Αυτιάς, θέτει το θέμα της προστασίας των δικαιωμάτων των ανθρώπων του Πνεύματος και της Τέχνης, απειλούνται από την τεχνητή νοημοσύνη. Στην ερώτησή του ο Ευρωβουλευτής σημειώνει, ότι πέρα από τις θετικές πτυχές που έχει η τεχνητή νοημοσύνη στις επιστήμες, η χωρίς όρους και προϋποθέσεις εφαρμογή της εγκυμονεί κινδύνους, γι’ αυτό και επιβάλλεται η άμεση θέσπιση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού, νομοθετικού πλαισίου.
Η ερώτηση του Ευρωβουλευτή έχει ως εξής:
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί κομβικής σημασίας εξέλιξη για τη σύγχρονη κοινωνία με πολλές θετικές πτυχές. Η ανάπτυξή της θα συμβάλει καθοριστικά στην επίλυση ουσιαστικών προβλημάτων σε τομείς που επηρεάζουν την ανθρωπότητα, όπως είναι η υγεία, η προστασία προσωπικών δεδομένων, η εκπαίδευση και η επιστήμη γενικότερα.
Ωστόσο, η χωρίς όρους και προϋποθέσεις εφαρμογή της εγκυμονεί κινδύνους. Κατακτήσεις ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης απειλούνται άμεσα. Συγγραφείς, μουσικοσυνθέτες, ζωγράφοι, σχεδιαστές, καλλιτέχνες και γενικότερα άνθρωποι του Πολιτισμού βλέπουν τις δημιουργίες τους να γίνονται αντικείμενα ανηλεούς αντιγραφής.
Απαιτείται η άμεση παρέμβασή μας για την προστασία των πνευματικών τους δικαιωμάτων. Είναι χρέος μας να προστατεύσουμε την επαγγελματική τους υπόσταση, την ύπαρξή τους.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
1) Προτίθεται να θεσπίσει ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για τον έλεγχο εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης;
2) Με ποιο τρόπο θα προστατεύσει επαγγελματικούς κλάδους που απειλούνται άμεσα και πιο συγκεκριμένα τα πνευματικά δικαιώματα των ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης;
Την άμεση και αποφασιστική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη διαρκή οικονομική στήριξη των κατοίκων των νησιών των Κυκλάδων, που δοκιμάζονται από τις συνεχιζόμενες σεισμικές δονήσεις, ζητά με παρέμβασή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Αυτιάς, ως μέλος της επιτροπής προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στην ερώτησή του αναφέρει:
Επειδή το φαινόμενο των σεισμικών δονήσεων σε συγκεκριμένα νησιά των Κυκλάδων, συνεχίζεται και επηρεάζει την οικονομική και κοινωνική ζωή των κατοίκων, ζητώ την ταχεία και αποφασιστική παρέμβασή σας.
Απαιτείται και η δική σας εγρήγορση, ώστε να στηριχθούν άμεσα οικογένειες, επιχειρήσεις, επαγγελματίες, η πρωτογενής παραγωγή και κάθε κάτοικος των νησιών, που πλήττεται από το φυσικό αυτό φαινόμενο.
Με δεδομένο ότι ,οι συνεχιζόμενες σεισμικές δονήσεις προκαλούν οικονομική αφαίμαξη σ’ όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση, η αποτελεσματική και άμεση παρέμβασή σας, θα καταδείξει και τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι αναγκαίος.
Με βάση αυτά τα δεδομένα ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
Πως, με ποιον τρόπο και πότε θα παρέμβει για την πλήρη οικονομική στήριξη των κατοίκων;
Ο Αλέν Ντελόν πέθανε, όπως ανακοίνωσαν τα παιδιά του, σύμφωνα με τη Libération, σε ηλικία 88 ετών.
Στο δελτίο Τύπου της οικογένειάς του, γράφει: «Ο Αλέν Φαμπιέν, η Ανούκα, ο Άντονι και (ο σκύλος του) Λούμπο, με βαθιά θλίψη ανακοινώνουν τον θάνατο του πατέρα τους. Έφυγε ειρηνικά από τη ζωή στο σπίτι του στο Douchy, περιτριγυρισμένος από τα τρία του παιδιά και την οικογένειά του. Η οικογένειά του σας ζητά να σεβαστείτε την ιδιωτική του ζωή σε αυτή την εξαιρετικά οδυνηρή στιγμή του πένθους».
Η πιο πρόσφατη φωτογραφία του στα social media
Με αφορμή τα Χριστούγεννα του 2023, ο Αλέν Φαμπιάν Ντελόν δημοσίευσε από το προφίλ του οικογενειακή φωτογραφία, δείχνοντας πώς ήταν σήμερα ο διάσημος πατέρας του. Ο 30χρονος γιος του μεγάλου κινηματογραφικού γόη, πόζαρε από το χριστουγεννιάτικο δείπνο, με τον Αλέν Ντελόν, τον αδελφό του, Άντονι Ντελόν και τις δύο ανιψιές του, κόρες του Άντονι Ντελον, την 28χρονη Λου και την 23χρονη Λιβ.
Ο εμβληματικός ζεν πρεμιέ του σινεμά
Ο Ντελόν αφήνει πίσω του κινηματογραφικά έργα που σημάδεψαν τα 70s, όπως το L’Eclisse (Η έκλειψη), (1962), το Leopard (Ο γατόπαρδος), (1963), το Le Samouraï (Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο), (1967) και το La Piscine (Η πισίνα), (1969), για τα οποία και έλαβε μεγάλες διακρίσεις. Παράλληλα, υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς ζεν πρεμιέ του παγκόσμιου σινεμά.
Έζησε δύσκολα ως παιδί, αλλά ο κινηματογράφος τον αντάμειψε
Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1935, στο Sceaux, Hauts-de-Seine, στη Γαλλία. Έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Όταν οι γονείς του χώρισαν, εκείνος ήταν τεσσάρων ετών αλλά εκτός από το διαζύγιο, δέχτηκε ακόμη ένα «χτύπημα». Τον έστειλαν να μεγαλώσει σε ανάδοχη οικογένεια, μια πληγή που δεν επουλώθηκε ποτέ, όπως θα παραδεχτεί αργότερα σε συνεντεύξεις.
Μετά τον θάνατο των ανάδοχων γονιών του, ο πατέρας και η μητέρα του Ντελόν ανέλαβαν την από κοινού επιμέλειά του, χωρίς αυτό να έχει θετική εξέλιξη.
Οι γονείς του δεν μπορούσαν να αναλάβουν την ανατροφή του και τον έβαλαν σε καθολικό οικοτροφείο, εκεί που αναπτύχθηκε και η αγάπη του για τις τέχνες και κυρίως τη μουσική.
Η απείθαρχη συμπεριφορά του όμως στην τάξη, δεν του επέτρεψε να συνεχίσει να φοιτά σε σχολεία. Έτσι τα παράτησε και στα 14 του έπιασε την πρώτη του δουλειά, στο κρεοπωλείο του πατριού του. Σε ηλικία 17 ετών κατατάχθηκε στο Γαλλικό Ναυτικό και κατά τη διάρκεια του 1953-1954 υπηρέτησε ως πεζοναύτης στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας. Υπηρέτησε για λίγο στο ναυτικό πριν απολυθεί, και μετά ακολούθησε καριέρα ηθοποιού, εντυπωσιάζοντας από τα πρώτα κιόλας βήματα, με την εμφάνισή του.
Ο ρόλος που απογείωσε την καριέρα του
Όσον αφορά το παγκόσμιο σινεμά, η αναγνωρισιμότητα ήρθε με την ταινία Plein Soleil (Γυμνοί στον Ήλιο) του 1960, μια διασκευή του μυθιστορήματος της Patricia Highsmith. Σε αυτή την ταινία, ο Ντελόν υποδύθηκε τον πανούργο και αδίστακτο Tom Ripley – ρόλο που τον καθιέρωσε ως σταρ της μεγάλης οθόνης.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντελόν συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένων των Λουκίνο Βισκόντι, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Ζαν-Πιέρ Μελβίλ, Μικελάντζελο Αντονιόνι και Λουί Μαλ. Το 1985 κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο Η ιστορία μας (1984). Το 1991, έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας.
Στο 45ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου του απονεμήθηκε η τιμητική Χρυσή Άρκτος. Επίσης το 2019 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, έλαβε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα για την συνολική προσφορά του στην έβδομη τέχνη. Το 1997 ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από την ηθοποιία, σε ηλικία 62 ετών.
Οι περιπέτειες με τις αρχές και το οπλοστάσιο
Τους τελευταίους μήνες, η οικογένεια του Ντελόν ήρθε αντιμέτωπη με ένα «σκάνδαλο» όπως χαρακτήρισαν πολλές γαλλικές εφημερίδες, την έφοδο της αστυνομίας στην έπαυλη του ηθοποιού. Πιο συγκεκριμένα, τον Φεβρουάριο, η εφημερίδα Le Parisien αποκάλυψε ότι στην έπαυλη του Αλέν Ντελόν στο Ντουσί, στο κεντρικό-βόρειο τμήμα της Γαλλίας έγινε έφοδος από την αστυνομία.
Οι «χωροφύλακες» (gendarmes) ανακάλυψαν 72 όπλα και 3.000 σφαίρες, δηλαδή ένα κανονικό οπλοστάσιο. Σύμφωνα με το αρχικό ρεπορτάζ της Le Parisian, ο Ντελόν τα κατείχε νομίμως, έχοντας φροντίσει να εκδώσει όλες τις σχετικές άδειες, ενώ εντός των ορίων του κτήματός του υπάρχει πεδίο βολής για εξάσκηση, φυσικά υπό απολύτως ασφαλείς συνθήκες.
Όταν η οικιακή του βοηθός κατηγορήθηκε για ψυχολογική παρενόχληση
Τόσο ο Άντονι όσο και ο Αλέν-Φαμπιέν έχουν δημοσιεύσει εκτενώς τις αναμνήσεις από την παιδική ηλικία τους, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται δυσάρεστα, οδυνηρά περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Πάντως, με το δικό του τρόπο το καθένα από τα παιδιά, δείχνει ότι νοιάζεται για τον pater familiae. Εξού και τον Ιούλιο του 2023 στράφηκαν νομικά εναντίον της οικιακής βοηθού του πατέρα τους, Χιρόμι Ρολέν, καταγγέλλοντάς την για «ψυχολογική παρενόχληση, απόκρυψη αλληλογραφίας και κακοποίηση ζώων». Από την πλευρά της η Ρολέν τονίζει ότι τα τελευταία χρόνια υπήρξε διαρκώς στο πλευρό του Ντελόν, ότι η σχέση τους είναι πλήρης και υγιής, ότι κανείς δεν τον φροντίσει όπως εκείνη κ.λπ.