Εδώ και αρκετό διάστημα συζητείται το πρόβλημα που έχει προκύψει στον πεζόδρομο της Στρατάρχου Καραϊσκάκη στο Χαϊδάρι με τις πτώσεις δένδρων και τις συζητήσεις του τι μπορεί να συμβεί για να ξεπεραστεί το πρόβλημα.

Η «Δικαιοσύνη Σήμερα» θέλοντας να έχει μία αντικειμενική άποψη του προβλήματος, είχε την ευκαιρία να μιλήσει με τον δασολόγο Σπύρο Νικολάου, ο οποίος είναι και Δημοτικός Σύμβουλος στα Μέγαρα. Του μιλήσαμε για την κατάσταση με τις πτώσεις των πεύκων και ο ίδιος μας εξήγησε με μία πολύ απλή φράση την κρισιμότητα της όλης κατάστασης.

«Είναι διαφορετικό να μεγαλώνει ένα πεύκο στη φύση και είναι εντελώς διαφορετικό μέσα στην πόλη», ανέφερε χαρακτηριστικά ο Σπύρος Νικολάου και συνέχισε απαντώντας στα ερωτήματα μας κυρίως για την διάρκεια ζωής ενός πεύκου:

«Η Χαλέπιος Πεύκη όπως είναι η ονομασία μπορεί να ζήσει και πολύ παραπάνω από τα 70-80 χρόνια που μου αναφέρατε. Εάν το ριζικό σύστημα είναι δυνατό και το πεύκο παράλληλα φροντίζεται, τότε ζει πολύ παραπάνω. Αυτό βέβαια στη φύση. Μέσα στην πόλη είναι μία εντελώς διαφορετική ιστορία.

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να γίνει είναι να τσεκαριστούν τα δένδρα αν είναι καλά στην υγεία τους. Αυτό μπορεί να γίνει με ειδικές μεθόδους, όπου εξετάζουμε τον κορμό και το ριζικό σύστημα».

Στην ερώτηση μας αν ένα δένδρο που δεν είναι καλά στην υγεία, αν μπορούμε να τοποθετήσουμε ένα άλλο του ίδιου είδους, επισήμανε πως δεν υπάρχει θέμα, αλλά ήταν κατηγορηματικός όσον αφορά την μέθοδο που πρέπει να ακολουθηθεί.

«Αν ένα πεύκο δεν είναι υγειές, πρέπει να μιλήσουμε με ΕΥΔΑΠ, εταιρίες τηλεφωνίας, εταιρίες φυσικού αερίου, τη ΔΕΗ για να δούμε τι περνάει κοντά από το σημείο εκείνο. Αν υπάρχει κάποιος αγωγός. Όταν θα βγει τελικά το δένδρο φυσικά και δεν μπορεί να μπει ένα του ίδιους μεγέθους. Δηλαδή για ένα πεύκο ύψους 15 μέτρων που θα βγει, θα πρέπει να μπει στην συνέχεια ένα πεύκο ύψους γύρω στα 5 με 7 μέτρα.

Το θέμα όμως είναι τι θα συμβεί με το ριζικό του σύστημα. Για αυτό ακριβώς το λόγο πρέπει να όταν γίνονται έργα σε σημείο που κοντά υπάρχουν δένδρα, πρέπει να υπάρχουν λεπτομερείς αναφορές σχετικά με το αν το εκάστοτε έργο έχει επηρεάσει κάποια ρίζα.

Ξέρετε μπορεί μία ρίζα να περνάει από ένα σημείο και επειδή έχει γίνει ένα έργο αυτή να κόπηκε και το δένδρο αυτό να έχει αποδυναμωθεί τόσο σε βαθμό που μπορεί κάποια στιγμή και να πέσει.

Για αυτό ακριβώς και όταν θέλουμε να βάλουμε νέα δένδρα προσπαθούμε να βάλουμε είδη όπου οι ρίζες τους πάνε προς τα κάτω και φυσικά να υπάρχει και κάποιος έλεγχος στο έδαφος».

ΜΟΥΡΙΕΣ ΚΑΙ ΡΟΔΙΤΙΚΟΣ ΦΙΚΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΔΑΝΙΚΑ ΔΕΝΔΡΑ

Ο Σπύρος Νικολάου τόνισε στην συνέχεια πως υπάρχει μία εμμονή με τα πεύκα, καθώς αυτά μεγαλώνουν αρκετά γρήγορα, παρόλα αυτά είναι βρώμικα δένδρα και δυστυχώς δεν αφήνουν εύκολα περιθώριο να μεγαλώσει και κάτι άλλο.

«Το πεύκο είναι το δένδρο που ναι μεν έχει κυριαρχήσει, αλλά εγώ μπορώ να σας πω τώρα πρόχειρα δύο δένδρα που θα μπορούσαν να κάνουν τη διαφορά. Μην ξεχνάμε ότι το πεύκο εκτός από τη γύρη, γενικά σαν κωνοφόρο είναι ένα δένδρο που «βρωμίζει» σε εισαγωγικά τον χώρο που βρίσκεται, πευκοβελόνες και τα λοιπά.

Οι καλλωπιστικές Μουριές που δεν βγάζουν καρπούς και ο Φίκος ο ροδίτικος θα μπορούσαν να είναι δύο ιδανικά δένδρα για τον πεζόδρομο μας. Θυμάμαι έχει γίνει κάποια στιγμή ένα λάθος και είχε φυτευτεί ένας ευκάλυπτος κάπου με αποτέλεσμα να σηκώσει ένα ολόκληρο πεζοδρόμιο. Φυσικά και αυτή η άποψη για τα συγκεκριμένα δένδρα είναι εντελώς προσωπική και μπορεί κάποιος άλλος να προτείνει κάτι διαφορετικό

Το θέμα είναι ότι όπως μου εξηγείτε την περιοχή σας με το δρόμο και το πεζόδρομο υπερυψωμένο, είναι αρκετά δύσκολο να γίνει ολική αλλαγή στα δένδρα. Αυτό που πρέπει να κάνει ο δήμος είναι να φέρει γεωπόνους, προκειμένου να δει ποια είναι η υγεία όλων των δένδρων. Να δει αυτά που έχουν γύρει σε τι βαθμό έχει συμβεί αυτό και στην συνέχεια αν υπάρχει ζημιά σε κάποιο από τα δένδρα και η υγεία του είναι μη αναστρέψιμη, τότε να αλλαχθεί.

Βέβαια ένα τέτοιο εγχείρημα είναι αρκετά δύσκολο επειδή όπως σας είπα στην αρχή τα δένδρα εντός οικιστικού ιστού θέλουν διαφορετική αντιμετώπιση πάντα. Πάνω από όλα όμως για εμένα, πρέπει όποτε γίνεται κάποιο έργο να υπάρχει αναφορά αν συμβεί κόψιμο κάποια ρίζας».