Η Εξωτερική πολιτική της Ελληνικής κυβέρνησης για μια Ισχυρή Ελλάδα
————————————————————————
Η τετραετία της κυβερνητικής θητείας βαίνει προς ολοκλήρωσή της – πρώτη φορά μεταπολιτευτικά που μια κυβέρνηση ολοκληρώνει την θητεία της – και παρά τις αντιπολιτευτικές αιτιάσεις η πραγματικότητα στην χώρα μας δεν είναι ίδια με εκείνη την οποία παρέλαβε.
Πέραν πάσης αμφιβολίας, το αποτύπωμα της τετραετούς αυτής διακυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη είναι απολύτως θετικό, δεδομένων των συνθηκών και της παγκόσμιας συγκυρίας, η Κυβέρνηση αντιμετώπισε όσο ήταν δυνατόν καλύτερα την πανδημία και τέλος, αξιοποίησε την ενεργειακή κρίση ώστε η Ελλάδα να γίνει ο κύριος κόμβος εφοδιασμού της Ευρώπης με φυσικό αέριο.
Εκεί, όμως, που ο Πρωθυπουργός και η Κυβέρνησή του έδωσε δείγμα γραφής, είναι η διαχείριση των διεθνών υποθέσεων της χώρας.
Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί, κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το γεγονός ότι η Ελλάδα με την κυβέρνηση Μητσοτάκη ενίσχυσε τους παράγοντες ισχύος στο σύνολό τους, αναβάθμισε και εμπέδωσε την θέση της ως παράγων σταθερότητος, ασφάλειας και ειρήνης στην ευρύτερη περιοχή της ΝΑ Ευρώπης και ως φιλελεύθερη δημοκρατία δυτικού τύπου, κατέστη αξιόπιστος και ισότιμος συνομιλητής Συμμάχων και Εταίρων.
Το γεγονός ότι οι επάλληλες κρίσεις τις οποίες η Ελληνική Κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη κλήθηκε να αντιμετωπίσει, συνιστούσαν έναν σκόπελο τον οποίο ξεπέρασε με απόλυτη επιτυχία είναι σίγουρα ένα ύψιστης σημασίας επίτευγμα. Ένα σημείο το οποίο αναδεικνύει την μεθοδικότητα, σοβαρότητα και ικανότητα διαχείρισης.
Συγκεκριμένα, η ουσιαστική και λυσιτελής αναβάθμιση του ελληνικού οπλοστασίου και η αμυντική θωράκιση της χώρας, η δημιουργία συμμαχιών με την υπογραφή συμφωνιών αμοιβαίας αμυντικής συνδρομής με Γαλλία και ΗΠΑ, η ανάδειξη του λιμένα της Αλεξανδρούπολης σε κόμβο και αμυντικό πυλώνα του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών, πέραν της ανάπτυξης την οποία συνεπάγεται για την περιοχή, σηματοδοτεί την ισχυροποίηση του ρόλου της χώρας μας στο διεθνές γεωπολιτικό περιβάλλον.
Παράλληλα, η καλλιέργεια και ανάπτυξη των διμερών σχέσεων με τις Αραβικές χώρες (ΗΑΕ, Σαουδική Αραβία κ.ό.κ.), διευρύνει τον γεωπολιτικό και γεωοικονομικό ορίζοντα της σημερινής Ελλάδας, ενώ η σύναψη στρατιωτικών συνεργασιών και συμφωνιών με το κράτος του Ισραήλ και η τριμερής συνεργασία-συμμαχία Ελλάδος-Κύπρου-Ισραήλ, συνθέτει μία σιδηρά πυγμή στην Ν.Α. λεκάνη της Μεσογείου, η οποία ενισχύει στον μέγιστο δυνατό βαθμό το αίσθημα ασφαλείας και την Ελληνική αποτρεπτική ισχύ, έναντι κάθε επίδοξου αμφισβητία των Ελληνικών δικαίων και κυριαρχίας.
Όμως, πέραν των αμυντικών συμφωνιών, οι οποίες υπηρετούν το καταγωγικό αίτιο συγκρότησης ενός Κράτους, δηλαδή την διασφάλιση όρων για την πρόοδο και την ασφάλεια των πολιτών του, κατοχυρώνοντας το αίσθημα της ασφάλειας έναντι ξένων επιβουλών, επιτρέποντας σε αυτούς να εργάζονται απερίσπαστοι δημιουργικά, ταυτοχρόνως, η κυβέρνηση Μητσοτάκη δημιούργησε και αναβάθμισε τις οικονομικές σχέσεις, κατέβαλε εργώδη προσπάθεια με επιτυχία στην σύναψη συμφωνιών αστυνομικής και οικονομικής συνεργασίας.
Πλέον, η χώρα διαδραματίζει ενεργό ρόλο στα Βαλκάνια προωθώντας την επίλυση διαφορών στην περιοχή με την προοπτική της ένταξης των Δυτικών Βαλκανίων στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Εξ όλου συνειρμού και δεδομένων, είναι εύληπτη η τεράστια δουλειά που έχει γίνει από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών, το οποίο με την καθοδήγηση του Πρωθυπουργού πέτυχε να αλλάξει όλα τα δεδομένα.
Είναι πρόδηλο ότι αυτή η τετραετία είναι μία από τις καλλίτερες στιγμές της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής. Ας αναλογισθούμε τι είχαμε, τι κερδίσαμε και ας μην επιτρέψουμε να κινδυνεύσουν τα, πλέον, κεκτημένα.
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη δημιούργησε εύφορο έδαφος για την δημιουργία μίας ισχυρής Ελλάδας, μιας Ελλάδας ισότιμου Συμμάχου και Εταίρου των ανεπτυγμένων κρατών.

Βαρβάρα Ψυχούλα – Κοντογιάννη
Πολιτεύτρια της Νέας Δημοκρατίας δυτικού τομέα Β΄Αθήνων