Την παραίτησή του από πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ και την έναρξη διαδικασιών για εκλογή νέας ηγεσίας στο κόμμα ανακοίνωσε από το Ζάππειο ο Αλέξης Τσίπρας πυροδοτώντας ραγδαίες εξελίξεις στο εσωτερικό της αξιωματικής αντιπολίτευσης μετά τη βαρία ήττα στις εκλογές του Ιουνίου, προσθέτοντας ότι ο ίδιος δεν θα είναι ξανά υποψήφιος.
Δείτε τις δηλώσεις Τσίπρα
«Αποφάσισα να προτείνω την εκλογή νέας ηγεσίας από τα μέλη του Κόμματος, όπως ορίζει το καταστατικό του. Την άμεση προσφυγή στις σχετικές διαδικασίες. Στις οποίες φυσικά δεν θα είμαι υποψήφιος. Θα είμαι όμως παρών πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά από αυτές» είπε ο κ. Τσίπρας ανακοινώνοντας την απόφασή του για την οποία είχε πρώτά ενημερώσει τα μέλη του εκτελεστικού γραφείου του ΣΥΡΙΖΑ.
Όπως είπε «ο νέος ΣΥΡΙΖΑ είναι άμεση προτεραιότητα» ζητώντας «να αναδιοργανωθούμε άμεσα και χωρίς καμιά χρονοτριβή. Να μην επιτρέψουμε να χαθεί ούτε μια μέρα τόσο στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και στην αντιπαράθεση με τις δικές μας αδυναμίες, παθογένειες και προβλήματα».
Ο Αλέξης Τσίπρας εξήγησε ότι έκανε σήμερα την ανακοίνωση αυτή καθώς, όπως είπε, «έχω πια την εμπειρία αυτές τις αποφάσεις να μην τις λαμβάνω εν θερμώ. Να τις παίρνω στο μαξιλάρι μου και να τις βασανίζω. Να αποφασίζω με ψυχραιμία. Και αυτό έκανα για τρία εικοσιτετράωρα».
Δεν παρέλειψε, δε, να πει ότι «δεν το κρύβω ότι είμαι συγκινημένος. Ότι αυτή η απόφαση έχει και για μένα ένα στοιχείο οδύνης, όπως θα είχε και για τον καθένα. Έχει όμως και ένα στοιχείο προσωπικής πρόκλησης. Να αποδείξω με τη στάση και το παράδειγμά μου ότι στη ζωή, στην πολιτική, ιδίως στην πολιτική που αναφέρεται σε αξίες, μπορείς να είσαι μάχιμος και δημιουργικός, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα πιο χρήσιμος, και χωρίς αξιώματα».
Όλη η ανακοίνωση Τσίπρα από το Ζάππειο
Είναι ορισμένες στιγμές που καλείσαι να πάρεις κρίσιμες αποφάσεις. Που καλείσαι να σταθείς απέναντι στην ιστορία, απέναντι σε όσους πορευτήκατε μαζί, απέναντι σε όσους σε πίστεψαν και στήριξαν προσδοκίες σε σένα. Απέναντι στον εαυτό σου. Αλλά και απέναντι σε όσους πολέμησες και σε πολέμησαν.
Έχω πια την εμπειρία αυτές τις αποφάσεις να μην τις λαμβάνω εν θερμώ. Να τις παίρνω στο μαξιλάρι μου και να τις βασανίζω. Να αποφασίζω με ψυχραιμία. Και αυτό έκανα για τρία εικοσιτετράωρα. Γιατί, ξέρω καλά ότι οι αποφάσεις μου έχουν επιπτώσεις και σε άλλους ανθρώπους. Ξεπερνούν εκ των πραγμάτων το δικό μου ατομικό ορίζοντα.
Στη δήλωσή μου το βράδυ των εκλογών είπα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πια κλείσει έναν μεγάλο ιστορικό κύκλο, που πρέπει να τον αποτιμήσουμε με περηφάνεια. Και να ανοίξουμε συλλογικά, έναν επόμενο κύκλο. Δύσκολο, πρωτόγνωρο, αλλά ακόμη πιο ελπιδοφόρο και δημιουργικό.
Μίλησα επίσης για την ανάγκη δύσκολων και γενναίων αποφάσεων, που αφορούν τον ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ. Για την ανάγκη να συναντηθούμε πάλι με τις αξίες μας. Της συλλογικότητας, της ανιδιοτέλειας και της κοινωνικής ευθύνης, να ανανεώσουμε τολμηρά το στελεχικό μας δυναμικό από πάνω μέχρι κάτω, δείχνοντας εμπιστοσύνη σε νέους ανθρώπους, να βάλουμε τέλος σε νοοτροπίες που μας κόστισαν ακριβά
Προσθέτω: Την ανάγκη να εφεύρουμε τον νέο ΣΥΡΙΖΑ, που θα μπορέσει με σεμνότητα και ανοιχτά μάτια να διαβάσει τις νέες αντιθέσεις και τα νέα ρεύματα της κοινωνίας, τις νέες προκλήσεις της εποχής, και να ανταποκριθεί στις προσδοκίες εκείνων που θέλει και έχει ταχθεί να εκπροσωπεί.
Αυτές οι δύσκολες και γενναίες αποφάσεις, που καλούνται να υπηρετήσουν ένα νέο όραμα, αφορούν προφανώς και μένα. Πρώτο μάλιστα εμένα, που υπήρξα ο επικεφαλής του ΣΥΡΙΖΑ στον ιστορικό κύκλο που κλείνει.
Παρέλαβα σε ηλικία μόλις 34 ετών ένα μικρό κόμμα της Αριστεράς. Το ταξίδι που κάναμε μαζί ήταν επικίνδυνο, γεμάτο παγίδες, αλλά συναρπαστικό. Από μικρό κόμμα, ο ΣΥΡΙΖΑ έγινε ο κορμός της προοδευτικής παράταξης στην Ελλάδα. Το πρώτο αριστερό κόμμα στην Ευρώπη που κυβέρνησε και μάλιστα σε ιστορικές στιγμές για την πατρίδα και την Ευρώπη. Σε απίστευτα δύσκολες συνθήκες, με την κοινωνία καταρρακωμένη και την οικονομία χρεοκοπημένη. Και είχα την τύχη και την τιμή, για την οποία χρωστάω ευγνωμοσύνη στον ελληνικό λαό και τους συντρόφους μου, να είμαι ο πρώτος αριστερός πρωθυπουργός.
Αυτό το ταξίδι ήταν μια πορεία που κάθε μέρα της ήταν μια μέρα μάχης. Αντιμετωπίσαμε μια Ευρώπη καχύποπτη και εχθρική απέναντι στην Ελλάδα και μια συμμαχία δανειστών που θεωρούσε την πατρίδα μας άξια τιμωρίας. Αντιμετωπίσαμε αφόρητες πιέσεις και εκβιασμούς. Που εκπορεύονταν από ισχυρές δυνάμεις έξω από τη χώρα, αλλά έβρισκαν ισχυρούς συμπαραστάτες και μέσα σ’ αυτή.
Δηλώνω και σήμερα, αυτή τη σημαντική μέρα για μένα, περήφανος για όσα πετύχαμε. Για την έξοδο από τα μνημόνια και τη ρύθμιση του χρέους. Για την επούλωση των τραυμάτων της κοινωνίας και της οικονομίας. Για τη διεθνή εικόνα της Ελλάδας που αποκαταστήσαμε. Και βέβαια για την ιστορική Συμφωνία των Πρεσπών. Αυτό το έργο είναι δικό σας και δικό μας. Δεν μπορεί κανείς να μας το πάρει.
Αυτό το δύσκολο ταξίδι όμως είχε και συμβιβασμούς Είχε και δύσκολες αποφάσεις. Είχε και τραύματα. Είχε και φθορά. Σε κάθε περίπτωση όμως ήταν ένα ταξίδι που άφησε αποτύπωμα στην ιστορία.
Οι εμπειρίες του, οι επιτυχίες, τα λάθη του, οι μάχες που κερδίσαμε για λογαριασμό της πατρίδας, αλλά κι εκείνες που χάσαμε, αποτελούν αναντικατάστατη παρακαταθήκη για το νέο κύκλο του ΣΥΡΙΖΑ. Γιατί ήρθε η ώρα να ανοίξουμε ένα νέο κύκλο.
Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο, το αρνητικό εκλογικό αποτέλεσμα μπορεί και πρέπει να γίνει η αρχή του. Το εκλογικό σώμα έδωσε στο ΣΥΡΙΖΑ ΠΣ μια διπλή εντολή. Πρώτον, να ανταποκριθεί στο ρόλο της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Που πάντα και εκ των πραγμάτων είναι ρόλος κόμματος εξουσίας. Και δεύτερον, να αλλάξει δραστικά, αν θέλει να διεκδικήσει εκ νέου με αξιώσεις την κυβέρνηση.
Οφείλουμε να ανταποκριθούμε στη λαϊκή εντολή. Να αναδιοργανωθούμε άμεσα και χωρίς καμιά χρονοτριβή. Να μην επιτρέψουμε να χαθεί ούτε μια μέρα τόσο στην αντιπαράθεση με την κυβέρνηση της ΝΔ, όσο και στην αντιπαράθεση με τις δικές μας αδυναμίες, παθογένειες και προβλήματα. Μια διαδικασία βαθιάς ανανέωσης και επανίδρυσης, που θα αγκαλιάζει όλα τα μέλη του κόμματος, αλλά και τους φίλους και τις κοινωνικές ομάδες που θέλουμε να εκπροσωπούμε, είναι άμεση προτεραιότητα.
Ο νέος ΣΥΡΙΖΑ είναι άμεση προτεραιότητα. Και δεν αφορά μόνο το κόμμα μας. Αφορά την ποιότητα της δημοκρατίας μας, τις αντιστάσεις στις πολιτικές της ΝΔ, το μέτωπο στην ακροδεξιά και το νεοφασισμό που βρήκε θέση στην ελληνική Βουλή. Αυτή την πεποίθησή μου για την ανάγκη μιας διαδικασίας βαθιάς ανανέωσης και επανίδρυσης θα ήταν υποκριτικό να την προτείνω μόνο με το λόγο μου, αν δεν την υπηρετώ ταυτόχρονα και με τη στάση μου.
Το νέο κύμα στην κοινωνία, την τέχνη, την πολιτική, περνάει είτε με συγκρούσεις. Το πιο συνηθισμένο. Είτε επειδή κάποιοι που κατέχουν θέσεις ευθύνης κατανοούν την αναγκαιότητά του. Κι εγώ κατανοώ την ανάγκη για ένα νέο κύμα του ΣΥΡΙΖΑ. Και αποφάσισα να παραμερίσω για να περάσει. Έχω εμπιστοσύνη στο ανθρώπινο δυναμικό του κόμματός μας. Στις αστείρευτες δυνάμεις της κοινωνίας και της Αριστεράς.
Αποφάσισα λοιπόν να προτείνω την εκλογή νέας ηγεσίας από τα μέλη του Κόμματος, όπως ορίζει το καταστατικό του. Την άμεση προσφυγή στις σχετικές διαδικασίες. Στις οποίες φυσικά δεν θα είμαι υποψήφιος. Θα είμαι όμως παρών πριν, κατά τη διάρκεια, αλλά και μετά από αυτές.
Δεν το κρύβω ότι είμαι συγκινημένος. Ότι αυτή η απόφαση έχει και για μένα ένα στοιχείο οδύνης, όπως θα είχε και για τον καθένα. Έχει όμως και ένα στοιχείο προσωπικής πρόκλησης. Να αποδείξω με τη στάση και το παράδειγμά μου ότι στη ζωή, στην πολιτική, ιδίως στην πολιτική που αναφέρεται σε αξίες, μπορείς να είσαι μάχιμος και δημιουργικός, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα πιο χρήσιμος, και χωρίς αξιώματα. Να αποδείξω η μάχη για τις ιδέες και η προσφορά δεν ορίζεται από την καρέκλα που κατέχει κανείς.
Θέλω να απευθυνθώ στα χιλιάδες μέλη, τους φίλους και τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ, που μαζί τους βρέθηκα και βρεθήκαμε σ’ αυτό το συναρπαστικό ταξίδι. Θα συνεχίσω να είμαι δίπλα σας. Να σας αισθάνομαι δίπλα μου. Το ταξίδι συνεχίζεται. Και η πιο όμορφη θάλασσα είναι αυτή που δεν έχουμε ακόμη ταξιδέψει.
Θέλω όμως να απευθυνθώ και σε όλες τις Ελληνίδες και τους Έλληνες. Μπορεί κάποιοι να χαίρεστε με την απόφασή μου. Και κάποιοι να λυπάστε. Αλλά τα επόμενα χρόνια δε θα είναι εύκολα για κανένα μας. Ό, τι κι αν ψήφισε στις τελευταίες εκλογές. Ζούμε σε μια περίοδο αλλεπάλληλων κρίσεων, σε ένα ασταθές οικονομικό περιβάλλον, σε μια περίοδο γεωπολιτικών εντάσεων και προκλήσεων. Η πίστη στις αξίες μας. Η προσήλωσή μας στη δημοκρατία και την ελευθερία, που είναι συνώνυμο της Ελλάδας. Η αγάπη για τον άνθρωπο. Η αλληλεγγύη. Η ενότητα. Το εμείς πάνω από το εγώ, είναι δρόμος για να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες.
Η προοδευτική παράταξη του τόπου, όπως πάντα στην ιστορία, θα είναι οδηγός σε αυτή τη συλλογική εθνική προσπάθεια. Και ένας νέος ΣΥΡΙΖΑ που θα την εκφράζει, μπορεί να γίνει ξανά η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Αυτό το σκοπό υπηρετεί η απόφασή μου. Αυτό το σκοπό θα υπηρετώ πάντα. Την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο.
«Πατέρα δεν ανήκεις πλέον σε εμάς, ανήκεις στην ιστορία», είπε ο γιος του, Μιλιτάδης
Με στρατιωτικές τιμές τελείται στις 12:00 στη Μητρόπολη Αθηνών η κηδεία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, ενός εκ των ιστορικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 2 Αυγούστου, στο σπίτι του στην Αθήνα, ανήμερα των 93ων γενεθλίων του.
Τον επικήδειο λόγο για τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει υπουργός σε καίριες θέσεις όπως το υπουργείο Άμυνας, εκφώνησε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Λίγο πριν τη μία το μεσημέρι, ολοκληρώθηκε η εξόδιος ακολουθία και στο βήμα ανέβηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για να εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο, σε πολύ συγκινητικό κλίμα.
Μεταξύ άλλων ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είπε: «Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν φτιαγμένος από εκείνο το σπάνιο μέταλλο μιας άλλης εποχής…Υπήρξε ο τελευταίος εκπρόσωπος μιας σχολής που αντιλαμβανόταν την πολιτική όχι ως κάτι πρόσκαιρο, αλλά έχοντας αρχές και αξίες.
Σεβαστέ μας Γιάννη, μας αφήνεις βαριά κληρονομιά. Την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα, την αφοσίωση σε αξίες, κυρίως όμως μια βαθιά πολιτική ευγένεια που τόσο μας λείπει αυτές τις εποχές. Για όλα αυτά η Ελλάδα αλλά και η μεγάλη μας παράταξη, η Νέα Δημοκρατία θα σε ευχαριστεί.0
Στη μακρά πορεία του ανέλαβε όποια θέση του ζητήθηκε και ήταν παρών σε όποια μάχη και αν χρειάστηκε να δώσει. Με ξεχωριστή την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1961», είπε και μοιράστηκε και προσωπικές ιστορίες με τον πολιτικό που έφυγε από τη ζωή.
Έπειτα, με δάκρυα στα μάτια και λυγίζοντας πολλές φορές από τη συγκίνηση, ο γιος του Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, εκφώνησε επικήδειο, στον οποίο τόνισε μεταξύ άλλων ότι «ήσουν παρών όχι στα καθημερινά, αλλά στα σημαντικά», ενώ τόνισε ότι οι περισσότεροι τον αποχαιρετούν όχι μόνο για τον πολιτικό του βίο αλλά για τον χαρακτήρα του.
«Πατέρα έζησες μία ζωή γεμάτη, με αγώνες με ευθύνη με προσφορά. Κι έφυγες έχοντας κερδίσει κάτι πολύ πιο σημαντικό από το οποιοδήποτε αξίωμα. Τον σεβασμό φίλων και αντιπάλων, την εκτίμηση όσων συνεργάστηκαν μαζί σου, την αγάπη της οικογένειάς σου. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο παράσημό σου. Και έφτασες εδώ κουβαλώντας μία τεράστια απώλεια που ποτέ δεν ξεπέρασες, της μητέρας μας, της αγαπημένης σου Σόφης. Με την απώλειά της έδειξες πόσο πολύ την αγαπούσες, στη φωτογραφία που σε συντρόφευε απέναντι στο τραπέζι σου όταν έτρωγες κάθε μεσημέρι μόνος. Δε μιλούσε στους άλλους για τον πόνο του. Την είχε πάντα μέσα στην καρδιά του και δάκρυζε στους ήχους του «μάτια μπλε» που της αφιέρωνε. Και θέλω να πιστεύω οτι σήμερα ξανασυναντιούνται…μας άφησε με την ευχή να μείνουμε ενωμένοι. Έφυγες όπως επιθυμούσες, στο σπίτι σου. Πατέρα δεν ανήκεις πλέον σε εμάς, ανήκεις στην ιστορία…», είπε ακόμη με λυγμούς ο γιος του, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.
Σπαρακτικός ήταν και ο επικήδειος των εγγονών του, που μοιράστηκαν ιστορίες βαθιά συγκινημένες, μη μπορώντας να τον εκφωνήσουν από τα δάκρυα.
Η ταφή πραγματοποιείται στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Στεφάνια έστειλαν νωρίτερα μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, οι υπουργοί οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, Εργασίας Νίκη Κεραμέως, Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, οι υφυπουργοί Παύλος Μαρινάκης, Θανάσης Δαβάκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Δημήτριος Χούπης, ο επίτιμος αρχηγός Κωνσταντίνος Φλώρος.
Τυλιγμένο με την ελληνική σημαία το φέρετρο
Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και πρόσωπα από τον πολιτικό χώρο γενικότερα, κατέφτασαν στην Μητρόπολη Αθηνών για να αποχαιρετήσουν τον τελευταίο μέλος της Βουλής του 1961.
Λίγο πριν τις 12, έφτασε στη Μητρόπολη Αθηνών και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κω
Λίγο μετά τις 11:30 στη Μητρόπολη έφτασε ο πρώην υπουργός και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας αλλά και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος.
Λίγα λεπτά αργότερα, έφτασε και ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος αφού συλλυπήθηκε την οικογένεια, αποχώρησε.
Στη Μητρόπολη έφτασε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ο Τάκης Θεοδωρικάκος, o Άδωινς Γεωργιάδης, ο Βασίλης Σπανάκης και άλλα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.
Στην Μητρόπολη Αθηνών έφτασε και η σύζυγος του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκης, Μαρέβα Γκραμπόφσκι.
Ποιος ήταν ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου 1933, με καταγωγή από τη Λακωνία, την οποία διατήρησε σε όλη του τη ζωή ως σταθερό σημείο αναφοράς. Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, σπούδασε Νομική στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Το 1960 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και άρχισε να ασκεί τη δικηγορία.
Η γνωριμία του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή υπήρξε καθοριστική για την πολιτική του πορεία. Ο ιδρυτής της ΕΡΕ, ο οποίος γνώριζε τον πατέρα του, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, του ανέθεσε αρχικά να συντάσσει εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες και λίγο αργότερα τον επέλεξε ως υποψήφιο βουλευτή στη Β΄ Αθηνών.
Πρωτοεξελέγη το 1961, σε ηλικία 28 ετών, και υπήρξε το τελευταίο εν ζωή μέλος εκείνης της Βουλής. Η πολιτική του παρουσία διακόπηκε βίαια από τη δικτατορία, κατά τη διάρκεια της οποίας συνελήφθη και φυλακίστηκε, πληρώνοντας, όπως σημείωσε η Νέα Δημοκρατία, «το τίμημα της προσήλωσής του στη Δημοκρατία».
Από την ΕΡΕ στην πρώτη Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ
Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν μέλος της πρώτης Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας το 1974. Εκλεγόταν ανελλιπώς έως το 2004, αρχικά ως βουλευτής Β΄ Αθηνών και στη συνέχεια ως βουλευτής Επικρατείας, ενώ από το 2004 έως το 2009 υπηρέτησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Στην πολυσχιδή κυβερνητική του διαδρομή ανέλαβε σειρά κρίσιμων χαρτοφυλακίων. Διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, υφυπουργός Εξωτερικών, υπουργός Εμπορίου, υπουργός Παιδείας, υπουργός Εθνικής Αμυνας και υπουργός Δικαιοσύνης.
Υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Αμυνας τόσο στην κυβέρνηση συνεργασίας του Τζαννή Τζαννετάκη το 1989 όσο και στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993. Το 1991, επί της υπουργίας του, καθιερώθηκαν οι Διαμνημονεύσεις που απονέμονται σε αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων και σε διακεκριμένους πολίτες.
Διετέλεσε ακόμη αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και επί σειρά ετών πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν παντρεμένος με τη Σόφη Βαρβιτσιώτη, που έφυγε από τη ζωή το 2015.
Οι δυο τους απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τον σύμβουλο επικοινωνίας και συνιδρυτή της V+O Θωμά Βαρβιτσιώτη, τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Βαρβιτσιώτη και τη δημοσιογράφο Ελένη Βαρβιτσιώτη.
Το ιστορικό στέλεχος της ΝΔ έφυγε στις 15:30 ήσυχα στο σπιτι του στην Αθήνα – Μάλιστα σήμερα είχε τα γενέθλιά του
Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 93 ετών άφησε ο πρώην υπουργός Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, επί δεκαετίες πρωταγωνιστικό στέλεχος της ΕΡΕ και της ΝΔ, έναν άνθρωπο που για δεκαετίες θήτευσε κοντά στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και ανέλαβε κρίσιμες θέσεις στην πολιτική του διαδρομή. Ήταν στην πραγματικότητα η «ζωντανή ιστορία» της ΝΔ και ένας από τους ελάχιστους εν ζωή προδικτατορικούς βουλευτές.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είχε ταλαιπωρηθεί τα τελευταία χρόνια από αρκετά προβλήματα υγείας που είχαν περιορίσει σημαντικά την κινητικότητα του. Το πνεύμα του πάντως παρέμενε αδάμαστο, ενώ έχει συμβάλλει καθοριστικά στην καταγραφή της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας μέσα από τα απομνημονεύματα του «Όπως τα έζησα» κατέγραψε μια κρίσιμη περίοδο από το 1961 έως το 1993. Ο ίδιος αποσύρθηκε οριστικά από την ενεργό πολιτική ως επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ μετά το 2009, παρέμεινε όμως πολιτικά ενεργός και παρενέβαινε σποραδικά στις πολιτικές εξελίξεις.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης έφυγε ήσυχα σήμερα το μεσημέρι, περιστοιχισμένος από τα παιδιά του. Ο Μιλτιάδης που χρημάτισε χρόνια ως υπουργός, ο Θωμάς που σταδιοδρομεί στον χώρο της επικοινωνίας, η Ελένη που δημοσιογραφεί με επιτυχία στους FT και στον ΣΚΑΪ αυτή την περίοδο και ο Κωνσταντίνος που ως αρχιτέκτονας ξέφυγε από την πατριαρχική «κατεύθυνση» προς τον χώρο της πολιτικής ήταν τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της σχέσης ζωής που είχε ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης με τη Σόφη Λαναρά, τη γυναίκα που γνώρισε το μακρινό 1967 στη Βουλιαγμένη και έζησαν μαζί για πέντε δεκαετίες, μέχρι την εκδημία της το 2015.
Κατά διαβολική σύμπτωση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης είχε σήμερα τα γενέθλια του, καθώς είχε γεννηθεί σαν σήμερα πριν από 93 χρόνια, το μακρινό 1933. Μοίραζε τον χρόνο του μεταξύ του αγαπημένου του Μυστρά και του σπιτιού του στη Φιλοθέη, όπου βρισκόταν την τελευταία περίοδο λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε.
Ποιος ήταν ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933. Ήταν νομικός και πολιτικός που διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1993 – 1997).
Υπήρξε μία από τις μακροβιότερες και πιο έμπειρες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας, με κοινοβουλευτική παρουσία που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Ήταν ο ένας από τους δύο τελευταίους εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα. Την εποχή εκείνη γνωρίζεται με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος και του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον ορίζει υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.
Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν (στη Β΄ Αθηνών από το 1974 ως και το 1996 και Επικρατείας το 2000).
Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα ένα χρόνο μετά την επιβολή της, τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, αρχίζει να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές του απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέεται με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση όμως αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη. Μετά από ανάκριση που ακολούθησε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ περιορίστηκε επί ένα πεντάμηνο σε πλήρη απομόνωση.
Μετά την μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 και στις εκλογές του ίδιου έτους εκλεγείς και πάλι, με την Νέα Δημοκρατία ανέλαβε ακολούθως υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980), υπουργός Εθνικής Αμύνης (Κυβέρνηση Συνεργασίας, 1989), Εμπορίου (Οικουμενική Κυβέρνηση, 1989), Εθνικής Άμυνας (1990-1993), Δικαιοσύνης (1992).
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου.
Στην πολιτική του καριέρα διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963) και κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967). Υπήρξε μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, λαμβάνοντας επίσης μέρος σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.
Από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής», ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.
Έγραψε πολλές μελέτες νομικού και πολιτικού περιεχομένου, οι κυριότερες των οποίων είναι: «Η ονομαστική μετοχή» (1960), «Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον» (1970), «Η αλλαγή στο εδώλιο» (1984), «Αποκατάσταση Ιστορικών Αληθειών» (1985),«Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον» (1989), «Συνταγματικοί Προβληματισμοί» (1993),«Η Ελλάδα Μπροστά στο 2000: Ένα Νέο Συνταγματικό Πλαίσιο» (1998), «Η Βουλευτική Ασυλία» (2000), «Οι Τρεις Απειλές του Αιώνα» (2002), «Πολιτι(στι)κή φωτογραμμετρία» (2005), «Η Μεταναστευτική Πολιτική της Ευρώπης» (2006), «Η Αναγκαία Αναθεώρηση» (2006), «Τυφλοί στρατοί-Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού» (2008), «Αναζητώντας την Τέχνη» (2008)και τη δίγλωσση έκδοση «5 Χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2004-2009» (2009). Έχει γράψει πολλά άρθρα πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Επισκέφθηκε, επίσημα προσκεκλημένος, την Αγγλία, τη Δυτική Γερμανία και τις ΗΠΑ.
Τιμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος, λόγω της μακράς πολιτικής του δράσης, καθώς και με άλλα ανώτερα παράσημα διαφόρων κρατών.
Τον απολογισμό του έργου της Περιφέρειας Αττικής για τους πρώτους 30 μήνες της θητείας της διοίκησής του θα παρουσιάσει την Τρίτη 14 Ιουλίου, στις 18:30, στο Ωδείο Αθηνών, ο Περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς.
Με κεντρικό μήνυμα «Απολογισμός ευθύνης στους πολίτες της Αττικής», η εκδήλωση έχει ως στόχο να παρουσιαστούν οι δράσεις, τα έργα και οι παρεμβάσεις που υλοποιήθηκαν μέχρι σήμερα, αλλά και ο σχεδιασμός της Περιφέρειας για το επόμενο διάστημα. Στην πρόσκληση επισημαίνεται ότι, μετά από 30 μήνες διοίκησης, η Περιφέρεια θεωρεί υποχρέωσή της να λογοδοτήσει στους πολίτες, παρουσιάζοντας την πρόοδο που έχει επιτευχθεί και τις προτεραιότητες της επόμενης περιόδου.
Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις «300+1 δεσμεύσεις» της διοίκησης και στη μέχρι σήμερα πορεία υλοποίησής τους. Όπως αναφέρεται στο μήνυμα του Περιφερειάρχη, από την πρώτη ημέρα η διοίκηση δεσμεύτηκε να εργαστεί με σχέδιο, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, δίνοντας έμφαση στην καθημερινότητα των πολιτών, στην ασφάλεια, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, καθώς και στην ανάπτυξη και την ανθεκτικότητα της Αττικής.
Η εκδήλωση αναμένεται να συγκεντρώσει εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης, θεσμικούς φορείς και πολίτες από όλη την Αττική, σηματοδοτώντας έναν δημόσιο απολογισμό του έργου που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα, αλλά και την παρουσίαση των επόμενων στόχων της Περιφερειακής Αρχής.