Connect with us

Κοινωνία

Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων ή αλλιώς «μέρα προβληματισμού»: Το μεγάλο «αγκάθι», η ρίζα του προβλήματος και αυτοί που σηκώνουν το βάρος

Published

on

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων, αποφασίσαμε να μην ανεβάσουμε story με αξιαγάπητες γάτες που ζητούν χάδια στον δρόμο ή με σκύλους που λιμοκτονούν αλλά έτρεξαν πάνω μας γεμάτοι χαρά. Σήμερα, αποφασίσαμε να τονίσουμε αυτή τη ΜΑΥΡΗ εικόνα τής Ελλάδας. Σήμερα, αποφασίσαμε να ευχαριστήσουμε αυτούς τους ανθρώπους που σηκώνουν το βάρος, που κάθε μέρα με ιδρώτα και προσωπικό κόστος σώζουν δεκάδες ζώα. Σήμερα, αποφασίσαμε να υπογραμμίσουμε την κατάσταση και να κοιτάξουμε κατάματα το πρόβλημα -που είναι τεράστιο.

Η λέξη «τεράστιο» φαντάζει πολύ αδύναμη μπροστά στο πραγματικό μέγεθος του προβλήματος. Μιλάμε για περίπου τρία με τέσσερα εκατομμύρια αδέσποτα ζώα σε μία μόνο χώρα.

Οι ανεξέλεγκτες γεννήσεις το μεγάλο «αγκάθι»

Το μεγάλο «αγκάθι» στην Ελλάδα είναι οι ανεξέλεγκτες γεννήσεις. Όπως εξηγεί στο ethnos.gr η Άννα Τοσουνόγλου, πρόεδρος της Πανελλαδικής Φιλοζωικής και Περιβαλλοντικής Ομοσπονδίας, «δεν ξέρουμε ποιοι, πότε, πού αναπαράγουν ζώα».

Σύμφωνα με την ίδια, η νέα νομοθεσία προσπαθεί να βάλει τάξη αλλά είναι πολύ δύσκολο. «Χρειάζεται συνεχής ενημέρωση της κοινής γνώμης. Θα πρέπει ο κόσμος να ενημερωθεί τόσο για τη νομοθεσία όσο και για ποιον λόγο πρέπει να εφαρμοστεί. Όχι απλά να επιβάλλουμε νόμους, αλλά να γνωρίζουμε τη χρησιμότητά τους», υπογραμμίζει.

Ακόμη ένα μεγάλο πρόβλημα είναι η χρηματοδότηση, που «πρέπει να είναι συνεχής» και να μην «παγώνει» κάθε φορά που λήγει ένας διαγωνισμός, για παράδειγμα. Η έλλειψη συνεχούς ροής χρημάτων οδηγεί ζώα στο «κενό», καθώς μένουν αστείρωτα ή ανεμβολίαστα.

Τελικά το πρόβλημα ξεκινάει από τους ιδιοκτήτες δεσποζόμενων

«Τα ζώα είναι ασταμάτητα», μάς αναφέρει η κα Τοσουνόγλου, συμπληρώνοντας πως «τα ζώα αυξάνονται γεωμετρικά γιατί όλοι έχουν μάθει ότι υπάρχει ένα καταφύγιο, ότι ο δήμος πρέπει να μαζεύει».

Σύμφωνα με την ίδια, οι άνθρωποι σταματάνε να σκοτώνουν τα κουτάβια, αλλά από την άλλη τα «στέλνουν» στους εθελοντές. «Πρέπει να στοχεύσουμε στην πηγή, που είναι τα δεσποζόμενα ζώα», τονίζει.

«Τα δεσποζόμενα είναι η μάστιγα. Από εκεί ξεκινάει», λέει χαρακτηριστικά η πρόεδρος της ΠΦΠΟ και εξηγεί: «Αν και μαζεύουμε τα αδέσποτα, έχουμε συνεχώς καινούρια. Άρα δεν φταίνε τα αδέσποτα, φταίνε οι ιδιοκτήτες των δεσποζόμενων».

Σε αυτό το σημείο θίγει ακόμη ένα σημαντικό ζήτημα, που συχνά λειτουργεί ως αποτρεπτικός παράγοντας σε άτομα που για παράδειγμα δεν γνωρίζουν για τη σημασία της στείρωσης ή που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες: το κόστος των στειρώσεων. «Πρέπει να διεκδικήσουμε στειρώσεις, από τη στιγμή που πλέον είναι και υποχρεωτικές, οικονομικές. Για όλη την Ελλάδα. Οι αστικές περιοχές έχουν οικονομικές τιμές και οι κηδεμόνες αποφασίζουν ευκολότερα. Σε άλλες περιοχές όμως, μία στείρωση θηλυκού σκύλου μπορεί να κοστίζει 250 ευρώ!», εξηγεί η κα Τοσουνόγλου.

Τι πρέπει, όμως, να αλλάξει;

Τελικά οι νέοι νόμοι αρκούν; Η ατελείωτη δουλειά των εθελοντών αρκεί; Όχι. Το πρόβλημα είναι πολύπλευρο και μεγάλο. Σε μία προσπάθεια να «ξεσκαρτάρουμε» τις προτεραιότητες, προκύπτουν τα εξής, όπως τα σημειώνει η Άννα Τοσουνόγλου.

  • Φιλοζωική παιδεία: Μέσα στα σχολεία πρέπει τα παιδιά να μαθαίνουν πώς να συμβιώνουν με τα ζώα και ποια είναι η κατάλληλη φροντίδα τους. Αυτό είναι μακροχρόνιος στόχος. Θα το κάνουμε σήμερα και θα έχει αποτέλεσμα μετά από χρόνια.
  • Για το τώρα, χρειάζονται ελεγκτικοί μηχανισμοί για τους ιδιοκτήτες. Πρέπει τα ελεγκτικά όργανα να ελέγχουν εντατικά ζώα.
  • Φυσικά, οι στειρώσεις.

Κοινωνική, ψυχολογική και οικονομική αφαίμαξη: Η ζωή ενός εθελοντή

Όλα τα παραπάνω, θα ήταν ακόμη πιο «μαύρα» και απαισιόδοξα εάν δεν υπήρχαν οι εθελοντές. Όλοι γνωρίζουν για αυτούς, αλλά λίγοι ξέρουν πώς είναι η καθημερινότητά τους. Η ζωή ενός εθελοντή είναι όντως περίπλοκη. Αν και, τυπικά, κανείς δεν τον αναγκάζει να το κάνει, το «χρέος» μέσα του γιγαντώθηκε όταν είδε πως είναι η μόνη λύση να σωθούν ψυχές.

Σε αυτό το κομμάτι στάθηκε και η κα Τοσουνόγλου, τονίζοντας ότι «η ζωή ενός εθελοντή δεν είναι τόσο γνωστή και συνήθως ο φιλόζωος θεωρείται γραφικός και περίεργος τύπος. Όμως, ο φιλόζωος, δηλαδή αυτός που θα τρέξει να βοηθήσει ένα ζώο, βρίσκεται σε μία συνεχή κοινωνική, ψυχολογική και οικονομική αφαίμαξη».

Ο ίδιος ο εθελοντής, όπως τονίζει, αντιμετωπίζει κοινωνικό αποκλεισμό διότι όταν προσπαθεί να βοηθήσει συνεχώς ζώα αποκόπτεται από τον περίγυρό του. Ψυχολογική επιβάρυνση με συνεχείς καταρρεύσεις, τεράστιες καθημερινές εντάσεις και οικονομική αφαίμαξη.

«Οι δήμοι θα έπρεπε να μπορούν να ανταπεξέλθουν σε όλα. Είναι σημαντικό να το αναδείξουμε αυτό το πρόβλημα γιατί είμαστε και εμείς Έλληνες πολίτες πληρώνουμε τους φόρους μας και δεν θα έπρεπε να βρισκόμαστε σε τέτοια κατάσταση. Θα έπρεπε η πολιτεία να μεριμνήσει για να ελαφρύνει τους φιλόζωους», καταλήγει.

Ζώα στα αζήτητα: Γεννιούνται και πεθαίνουν στα καταφύγια

 

 

Σήμερα, Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων, έχει σημασία να σταθούμε και σε εκείνα τα ζώα που μένουν για πάντα αδέσποτα

Ο Κωνσταντίνος, είναι εδώ και χρόνια εθελοντής στο Καταφύγιο του Βύρωνα, ακόμη ένα καταφύγιο που γεμίζει συνεχώς και πολλές φορές δεν αδειάζει, αφού οι άνθρωποι έχουν την τάση να επιλέγουν με βάση την ηλικία και την εμφάνιση. Αυτό οδηγεί στο φαινόμενο ζώα να μένουν για πάντα στα αζήτητα.

Χαρακτηριστικό της κατάστασης είναι το γεγονός πως από τα 40 ζώα του Βύρωνα, τα περισσότερα είναι πάνω από 5 ετών, κάτι που αποτελεί τον πρώτο λόγο που βρίσκονται στα αζήτητα. Επίσης, είναι πάνω των 25 κιλών, είναι σκουρόχρωμα και κάποια είναι αρκετά φοβικά, δεν ξεδιπλώνουν τον χαρακτήρα τους με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να μην αφιερώνουν χρόνο να «ξελυθούν» και να τα γνωρίσουν παραπάνω.

View this post on Instagram

Τα φοβικά ζώα, όμως, δεν επέλεξαν να είναι έτσι. Τα πρώτα τους χρόνια τα περισσότερα τα έζησαν απομονωμένα και πεταμένα, ουσιαστικά, σε ένα βουνό ή ένα χωράφι. Όπως μας εξηγεί ο Κωνσταντίνος, που είναι και εκπαιδευτής σκύλων, αυτά τα ζώα δεν κοινωνικοποιήθηκαν όταν ήταν μικρά με αποτέλεσμα τώρα ο κόσμος να τους είναι άγνωστος. Ακόμη ένας λόγος που πολλά ενήλικα είναι φοβικά, δυστυχώς, είναι και η κακοποίηση που ενδεχομένως έχουν βιώσει σε κάποιο διάστημα της ζωής τους.

Υπάρχουν και ενήλικα ζώα όμως, που πρόλαβαν να δουν πώς είναι να ανήκεις κάπου, είχαν το σπίτι τους και εκείνον που νόμιζαν ως άνθρωπό τους. Τελικά, δεν ήταν και πολλοί είναι εκείνοι που όταν ο σκύλος τους μεγαλώσει ή αλλάξει η ζωή τους, πια δεν τους κάνει. «Τα δένουν έξω από το καταφύγιοτα δένουν στον δρόμο», περιγράφει χαρακτηριστικά ο Κωνσταντίνος…

«Τις περισσότερες φορές είναι πως δεν μπορούν να διαχειριστούν τον σκύλο τους, από θέμα χρόνου. Ο κόσμος δεν ξέρει. Όλοι παίρνουν σκύλους, χωρίς να ξέρουν να τα μεγαλώσουν», είναι η πρόταση που συνοψίζει το γιατί οι «άνθρωποι» εγκαταλείπουν τους τετράποδους φίλους τους.

Τα παραπάνω αποτελούν τις βασικές αιτίες που κάποια ζώα γεννιούνται, μεγαλώνουν και πεθαίνουν στα καταφύγια…

View this post on Instagram

Ανοίξτε τα σπίτια σας σε ενήλικα ζώα

Ωστόσο, όταν κάποιος βάλει στην οικογένειά του ένα φοβικό ζώο ή ένα ζώο μεγαλύτερο σε ηλικία και του δώσει αγάπη και φροντίδα, γρήγορα θα το δει να «ανθίζει», να γίνεται ένα άλλο ζώο.

«Του ξαναδίνεις νόημα στη ζωή. Το ξανακάνεις σκυλί. Παίζει, τρέχει, γελάει. Οπότε αυτή είναι η μεγαλύτερη ανταμοιβή. Στα δικά σου χέρια, ένας σκύλος που ζούσε στη μιζέρια και τον φόβο, γίνεται ένα χαρούμενο πλάσμα. Αυτό σου δίνει τρομερά συναισθήματα».

Σε ερώτηση για το πώς θα μπορούσε να «σπάσει» το ταμπού του «δεν θέλω ενήλικο σκύλο, δεν θέλω μεγαλόσωμο σκύλο, δεν είναι άσπρο», ο Κωνσταντίνος απαντά: «Μία βόλτα σε ένα καταφύγιο, που πολλοί δεν κάνουν γιατί δεν θα το αντέξουν, αρκεί. Να πάρεις έναν σκύλο βόλτα, να του δώσεις χρόνο ή να δοκιμάσεις τη φιλοξενία. Να πάρεις έναν σκύλο που 10 χρόνια είναι σε κλουβί, σπίτι σου. Να του δώσεις την ευκαιρία να σου δείξει τι μπορεί να σου δώσει».

Εκτός, βέβαια του ταμπού, υπάρχει και η σκέψη «θα υιοθετήσω έναν σκύλο 5 ετών, αλλά σε 5-6-7 χρόνια θα πεθάνει»: «Είναι λογικό, γιατί κοιτάνε τον εαυτό τους. Δεν κοιτάνε την πλευρά του ζώου που θα προλάβει να ζήσει, έστω λίγους μήνες της ζωής του, σε ένα σπίτι. Η θλίψη υπάρχει πάντα αλλά στο τέλος μετράει τι του έχεις δώσει και τι σου έχει δώσει».

Τα παραπάνω είναι μόνο μία σελίδα του πολυσέλιδου «φακέλου» των αδέσποτων ζώων στην Ελλάδα. Διαβάστε, μιλήστε με εθελοντές, επισκεφθείτε καταφύγια, υιοθετήστε.

Σώσε ένα αδέσποτο: Η Adopt a Paw Today και το ethnos.gr σάς περιμένουν σε μία ιδιαίτερη μέρα υιοθεσίας

Η Adopt a Paw Today και το ethnos.gr σάς περιμένουν σε μία ιδιαίτερη ημέρα υιοθεσίας σκύλων και γατών που σώθηκαν από τον δρόμο και πλέον αναζητούν τους Ανθρώπους τους.

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Αδέσποτων Ζώων στις 4 Απριλίου, την Κυριακή 7 Απριλίου το ethnos.gr συμμετέχει στην Ημέρα Υιοθεσίας της φιλοζωικής εταιρείας, Adopt a Paw Today.

Έτσι, σας προσκαλούμε στο This is Loco (Φαλήρου 47, Αθήνα) να γνωρίσετε κουτάβια και ενήλικα σκυλάκια που έχουν ανάγκη την παντοτινή τους οικογένεια. Επίσης, θα μπορείτε να ενημερωθείτε και για γατάκια που ψάχνουν σπίτι, ενώ στον χώρο θα υπάρχουν και εκπαιδευτές για να λύσουν την κάθε σας απορία.

Εκτός των παραπάνω, άτομα από την ομάδα του ethnos.gr και εθελοντές της Adopt a Paw Today έχουν αναλάβει την κατασκευή αυτοσχέδιων σπιτιών για αδέσποτες γάτες. Τα σπιτάκια θα κατασκευαστούν επί τόπου και θα μπορούν να συμμετέχουν όλοι. Ακόμα και παιδιά.

Οι εθελοντές τής Adopt a Paw Today θα είναι εκεί για οδηγίες και καθοδήγηση, ενώ θα υπάρχουν και μπογιές για τους μικρούς μας φίλους, ώστε να κάνουν τη δική τους ζωγραφιά πάνω στα σπιτάκια.

Στη συνέχεια, τα σπίτια αυτά θα τοποθετηθούν σε διάφορα σημεία της Αττικής που έχουν μεγάλο αριθμό γατών.

 

πηγή: ethnos.gr

 

 

 

 

 

 

 

Κοινωνία

Συνεχίζονται μέσα στα καμένα οι διασώσεις ζώων από το ΔΙΚΕΠΑΖ

Published

on

Για τρίτη συνεχόμενη ημέρα διασώστες και ασθενοφόρα επιχειρούν στις πυρόπληκτες περιοχές της Βοιωτίας και της Αττικής

Για τρίτη συνεχόμενη ημέρα, διασώστες και πληρώματα ασθενοφόρων του ΔΙΚΕΠΑΖ βρίσκονται στα πύρινα πεδία της Βοιωτίας και της Αττικής, αναζητώντας δεσποζόμενα και αδέσποτα ζώα που έχουν εγκλωβιστεί ή βρίσκονται σε κίνδυνο.

Παράλληλα, με ειδικό όχημα μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες εμφιαλωμένου νερού και ξηράς τροφής, προκειμένου να υποστηρίξουν τους πυροσβέστες και τους εθελοντές που επιχειρούν στα μέτωπα της φωτιάς.

Προσαρμόζοντας την τακτική τους στις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, οι διασώστες του ΔΙΚΕΠΑΖ εισέρχονται σε εγκαταλειμμένους οικισμούς και ελέγχουν σπίτι προς σπίτι τα καμένα ή μισοκατεστραμμένα οικήματα, προσπαθώντας να εντοπίσουν ή να ακούσουν οποιοδήποτε σημάδι ζωής.

Πρόκειται για μια εξαιρετικά απαιτητική και χρονοβόρα διαδικασία, η οποία όμως αποδίδει και σώζει ζωές.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός μεγαλόσωμου σκύλου, ο οποίος είχε εγκαταλειφθεί δεμένος στην αυλή μισοκατεστραμμένου σπιτιού. Οι διασώστες κατάφεραν να τον απεγκλωβίσουν και να τον μεταφέρουν σε ασθενοφόρο του ΔΙΚΕΠΑΖ, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες.

Λίγο πιο κάτω, μέσα σε έναν υπαίθριο ξυλόφουρνο, εντοπίστηκαν τέσσερα νεογέννητα γατάκια, ακόμη τυφλά και με εμφανή σημάδια ασιτίας.

Όλα τα ζώα μεταφέρθηκαν και παραδόθηκαν στη δομή του Εθνικού Μηχανισμού Προστασίας Ζώων Συντροφιάς, η οποία έχει εγκατασταθεί στο γήπεδο των Βιλίων.

Σε αρκετές περιπτώσεις, τα πληρώματα των ασθενοφόρων εντόπισαν επίσης οικόσιτα πουλερικά χωρίς νερό και τροφή, μέσα σε κοτέτσια που γλίτωσαν σχεδόν από θαύμα από τις φλόγες.

Σε συνεννόηση με τους υπευθύνους του Δήμου Μάνδρας, το ΔΙΚΕΠΑΖ χορήγησε τροφή και νερό, ενώ εργαζόμενοι του Δήμου ανέλαβαν την καθημερινή σίτισή τους, μέχρι να μπορέσουν να επιστρέψουν οι ιδιοκτήτες των σπιτιών.

Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ, Γρηγόρης Γουρδομιχάλης, η προσπάθεια του ΔΙΚΕΠΑΖ συνεχίζεται αδιάκοπα, καθώς καθημερινά αποδεικνύεται ότι μέσα και γύρω από τους οικισμούς από τους οποίους πέρασε η φωτιά παραμένουν ακόμη ζώα που έχουν ανάγκη από άμεση βοήθεια και προστασία.

.

.

.

.

Continue Reading

Κοινωνία

Διασώστες του ΔΙΚΕΠΑΖ στην «κόλαση» του Πόρτο Γερμενού και των Μεγάρων

Published

on

Συνεχίζουν για δεύτερο 24ωρο τη μάχη για τη διάσωση εγκλωβισμένων και τραυματισμένων ζώων

Για δεύτερο συνεχόμενο 24ωρο, μέσα σε μία εφιαλτική ατμόσφαιρα, συνεχίζουν να επιχειρούν στις πυρόπληκτες περιοχές του Πόρτο Γερμενού και των Μεγάρων οι διασώστες και τα ειδικά ασθενοφόρα του ΔΙΚΕΠΑΖ, του Διαδημοτικού Κέντρου Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων.

Η επιχείρηση κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας, όταν τα δύο ασθενοφόρα του ΔΙΚΕΠΑΖ και τα πληρώματά τους χρειάστηκε να κινηθούν σε εξαιρετικά επικίνδυνες συνθήκες και σε πολύ μικρή απόσταση από τις φλόγες, προκειμένου να προσεγγίσουν τον παραλιακό οικισμό του Πόρτο Γερμενού.

Η περιοχή, όπως και η γειτονική Ψάθα, είχε εκκενωθεί από τους κατοίκους, καθώς η φωτιά είχε γιγαντωθεί, λαμβάνοντας διαστάσεις μεγαπυρκαγιάς.

Αδέσποτες γάτες και σκύλοι, στην προσπάθειά τους να σωθούν από τις φλόγες και τους πυκνούς καπνούς, είχαν καταφύγει στα βράχια της παραλίας. Οι διασώστες του ΔΙΚΕΠΑΖ χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν ιδιαίτερα δύσκολους και επικίνδυνους χειρισμούς, προκειμένου να προσεγγίσουν τα τρομαγμένα ζώα.

Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η επέμβασή τους για τη διάσωση ενός τραυματισμένου σκύλου, ο οποίος εντοπίστηκε με εγκαύματα. Η παρέμβαση των πληρωμάτων αποδείχθηκε σωτήρια.

Το ζώο μεταφέρθηκε στις εγκαταστάσεις του ΔΙΚΕΠΑΖ, όπου νοσηλεύεται και δέχεται την απαραίτητη κτηνιατρική φροντίδα. Οι κτηνίατροι περιποιούνται τα εγκαύματά του και καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να ανακουφίσουν τους πόνους του.

Για τις γάτες που παρέμεναν στην περιοχή, τα πληρώματα άφησαν μεγάλες ποσότητες τροφής, συγκεντρώνοντάς τες σε ασφαλές σημείο της παραλίας, το οποίο υποδείχθηκε από τον Δήμο και τις πυροσβεστικές δυνάμεις.

Πολύτιμη υπήρξε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης και η συνδρομή του αντιδημάρχου Μάνδρας – Ειδυλλίας, Δημήτρη Παγώνη, ο οποίος ενημέρωνε τους διασώστες για ζώα που βρίσκονταν σε κίνδυνο ή είχαν άμεση ανάγκη βοήθειας.

Οι εικόνες που αντίκρισαν τα πληρώματα των ασθενοφόρων ήταν συγκλονιστικές. Εκτός από την ολοκληρωτική καταστροφή του πανέμορφου πευκοδάσους, ανυπολόγιστες είναι οι συνέπειες της πυρκαγιάς και για την άγρια ζωή της περιοχής.

Δυστυχώς, οι διασώστες δεν κατάφεραν να προσφέρουν βοήθεια σε ένα αγριογούρουνο που είχε ήδη προλάβει η φωτιά. Παράλληλα, η πρόσβαση στο εσωτερικό του δάσους γύρω από τον οικισμό του Πόρτο Γερμενού ήταν αδύνατη, καθώς οι φλόγες εξακολουθούσαν να μαίνονται ανεξέλεγκτες.

Ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ, Γρηγόρης Γουρδομιχάλης, ο οποίος συντονίζει τις επιχειρήσεις των ασθενοφόρων από το Πόρτο Γερμενό μέχρι τα Μέγαρα, δήλωσε:

«Συνεχίζουμε την προσπάθεια σε συνεργασία με τους δήμους των περιοχών που πλήττονται. Για άλλη μία φορά ευχαριστώ από καρδιάς τους εθελοντές και τους εργαζόμενους στον ΠΕΣΥΔΑΠ και στο ΔΙΚΕΠΑΖ, που ρίχτηκαν στη μάχη και συνεχίζουν να προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις, ανεξαρτήτως ωραρίου και πέραν των συμβατικών εργασιακών τους υποχρεώσεων».

Η προσπάθεια των διασωστών συνεχίζεται, με τα πληρώματα του ΔΙΚΕΠΑΖ να παραμένουν στις πληγείσες περιοχές, δίνοντας μία δύσκολη και συγκινητική μάχη για κάθε ζωή που μπορεί ακόμη να σωθεί.

.

.

.

Continue Reading

Κοινωνία

Το ΔΙΚΕΠΑΖ μέσα στις φλόγες του Πόρτο Γερμενού – Σωτήρια επιχείρηση για αδέσποτα και τραυματισμένα ζώα

Published

on

Διασώστες και ασθενοφόρα ζώων πέρασαν δίπλα από τις φλόγες – Στις εγκαταστάσεις του Κέντρου νοσηλεύεται σκύλος με εγκαύματα

Στην πρώτη γραμμή της μεγάλης πυρκαγιάς στο Πόρτο Γερμενό βρέθηκε για ακόμη μία φορά το ΔΙΚΕΠΑΖ, αποδεικνύοντας στην πράξη τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει στην προστασία και την περίθαλψη των ζώων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Μέσα σε μια εφιαλτική ατμόσφαιρα, με τη φωτιά να έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και τους οικισμούς του Πόρτο Γερμενού και της Ψάθας να έχουν εκκενωθεί, δύο ειδικά ασθενοφόρα του Διαδημοτικού Κέντρου Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων, μαζί με τα πληρώματά τους, έφτασαν στην περιοχή για να εντοπίσουν και να διασώσουν εγκλωβισμένα ή τραυματισμένα ζώα.

Οι διασώστες αναγκάστηκαν να κινηθούν σε κοντινή απόσταση από τις φλόγες, αντιμετωπίζοντας εξαιρετικά δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες, προκειμένου να προσεγγίσουν τον παραλιακό οικισμό. Αδέσποτες γάτες και σκύλοι, τρομαγμένοι από τη φωτιά και τους πυκνούς καπνούς, είχαν καταφύγει στα βράχια της παραλίας. Τα πληρώματα του ΔΙΚΕΠΑΖ χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν ιδιαίτερα δύσκολους χειρισμούς πάνω στα βράχια για να μπορέσουν να τα πλησιάσουν και να τους προσφέρουν βοήθεια. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η διάσωση ενός τραυματισμένου σκύλου, ο οποίος έφερε εγκαύματα.

Η επέμβαση των διασωστών υπήρξε σωτήρια και το ζώο μεταφέρθηκε άμεσα στις εγκαταστάσεις του ΔΙΚΕΠΑΖ, όπου νοσηλεύεται και δέχεται την απαραίτητη κτηνιατρική φροντίδα για την περιποίηση των τραυμάτων και την ανακούφιση των πόνων του. Για τις γάτες που παρέμεναν στην περιοχή, τα πληρώματα άφησαν μεγάλες ποσότητες τροφής σε ασφαλές σημείο της παραλίας, το οποίο υποδείχθηκε σε συνεργασία με τον Δήμο και τις πυροσβεστικές δυνάμεις.

Πολύτιμη στην προσπάθεια διάσωσης υπήρξε και η συνδρομή του αντιδημάρχου Μάνδρας, Δημήτρη Παγώνη, ο οποίος ενημέρωνε τους διασώστες για ζώα που βρίσκονταν σε κίνδυνο ή είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας. Η οικολογική καταστροφή στην περιοχή είναι ανυπολόγιστη. Εκτός από την ολική απώλεια μεγάλου μέρους του πανέμορφου πευκοδάσους, τεράστιο πλήγμα έχει δεχθεί και η άγρια πανίδα. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως εκείνη ενός αγριόχοιρου που εντοπίστηκε νεκρό, η βοήθεια ήταν δυστυχώς αδύνατη, καθώς η πρόσβαση στο εσωτερικό του φλεγόμενου δάσους ήταν απαγορευτική.

Η παρουσία του ΔΙΚΕΠΑΖ σε ένα τόσο επικίνδυνο μέτωπο αναδεικνύει το σπουδαίο έργο που επιτελεί καθημερινά για την προστασία των ζώων.

Υπό τον συντονισμό του προέδρου του ΠΕΣΥΔΑΠ – ΔΙΚΕΠΑΖ, Γρηγόρη Γουρδομιχάλη, εργαζόμενοι και εθελοντές βρίσκονται παρόντες όπου υπάρχει ανάγκη, πολλές φορές ακόμη και εκτός του προβλεπόμενου ωραρίου τους. Ο κ. Γουρδομιχάλης ευχαρίστησε δημόσια όλους όσοι συμμετείχαν στην επιχείρηση και υπογράμμισε ότι οι προσπάθειες θα συνεχιστούν σε συνεργασία με τους δήμους.

Η ανάρτηση του ΔΙΚΕΠΑΖ

«Το ΔΙΚΕΠΑΖ στην κόλαση του Πόρτο Γερμενού» Σε μία εφιαλτική ατμόσφαιρα στην περιοχή του Πόρτο Γερμενού επιχειρούν οι διασώστες με τα ασθενοφόρα του ΔΙΚΕΠΑΖ, προκειμένου να βοηθήσουν εγκλωβισμένα και τραυματισμένα αδέσποτα ζώα. Τα δύο ειδικά οχήματά μας και τα πληρώματά τους αναγκάστηκαν να περάσουν σε κοντινή απόσταση από τις φλόγες, για να προσεγγίσουν τον παραλιακό οικισμό του Πόρτο Γερμενού, ο οποίος έχει εκκενωθεί από όλους τους κατοίκους του, όπως και η γειτονική Ψάθα, καθώς η φωτιά έχει γιγαντωθεί και έχει λάβει τα χαρακτηριστικά μεγαπυρκαγιάς.

Αδέσποτες γάτες και σκύλοι είχαν καταφύγει στα βράχια της παραλίας για να αποφύγουν τον κίνδυνο, αναγκάζοντας τους διασώστες του ΔΙΚΕΠΑΖ σε περίτεχνους και δύσκολους χειρισμούς για να μπορέσουν να τα προσεγγίσουν. Ειδικά για τον τραυματισμένο σκύλο των φωτογραφιών, η επέμβαση των διασωστών του ΔΙΚΕΠΑΖ ήταν σωτήρια. Τώρα νοσηλεύεται στις εγκαταστάσεις μας, όπου οι κτηνίατροι περιποιούνται τα εγκαύματά του και ανακουφίζουν τους πόνους του. Για τις γάτες αφέθηκαν επί τόπου ποσότητες τροφής που μετέφεραν τα οχήματά μας, συγκεντρώνοντάς τες σε ασφαλή περιοχή της παραλίας, η οποία μας υποδείχθηκε από τον Δήμο και τους πυροσβέστες.

Στην προσπάθειά μας πολύτιμη υπήρξε η βοήθεια του αντιδημάρχου Μάνδρας, Δημήτρη Παγώνη, ο οποίος μας υποδείκνυε ζώα που βρίσκονταν σε ανάγκη ή σε κίνδυνο. Εκτός από την ολική απώλεια του πανέμορφου πευκοδάσους, η άγρια ζωή της περιοχής έχει υποστεί πανωλεθρία. Δυστυχώς, σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν αργά για να προσφέρουμε βοήθεια, όπως στο αγριογούρουνο των φωτογραφιών, καθώς ήταν αδύνατη η πρόσβαση στο εσωτερικό του δάσους που περικλείει τον οικισμό του Πόρτο Γερμενού, ενώ η φωτιά εξακολουθούσε να μαίνεται ανεξέλεγκτη.

Ο Γρηγόρης Γουρδομιχάλης, πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ – ΔΙΚΕΠΑΖ, ο οποίος συντονίζει την προσπάθεια, τονίζει: «Συνεχίζουμε την προσπάθεια σε συνεργασία με τους δήμους. Για ακόμη μία φορά ευχαριστώ από καρδιάς τους εθελοντές και τους εργαζομένους μας, που συμμετείχαν στην επιχείρηση εκτός του ωραρίου τους».

.

 

 

.

 

 

.

 

 

.

 

Continue Reading

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

RADIO LIVE

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

Ετικέτες

Δημοφιλή