Μετά από πολυήμερη νοσηλεία στο νοσοκομείο «Ο Ευαγγελισμός», ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος εκοιμήθη σήμερα Σάββατο σε ηλικία 95 ετών.
Με το θεόπνευστο όραμα και την ακάματη εργασία του, ανοικοδόμησε εκ βάθρων την εκκλησιαστική ζωή, ανήγειρε εκατοντάδες ναούς, συνέστησε εκπαιδευτικά και φιλανθρωπικά ιδρύματα και ανέδειξε νέο κλήρο, προσφέροντας αδιάλειπτη θυσιαστική διακονία επί 33 και πλέον έτη.
Την είδηση του θανάτου του έκανε γνωστή η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας, που σε ανακοίνωσή της αναφέρει ότι ο «μακαριστός Αρχιεπίσκοπος κυρός Αναστάσιος υπήρξε ο αναστηλωτής και ανακαινιστής της Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Αλβανίας, την οποία ανέστησε κυριολεκτικώς εκ των ερειπίων μετά την πτώση του αθεϊστικού καθεστώτος.
Αιωνία αυτού η μνήμη!»
Ποιος ήταν ο Αναστάσιος
Ο Αρχιεπίσκοπος Τιράνων, Δυρραχίου και πάσης Αλβανίας Αναστάσιος (Γιαννουλάτος) γεννήθηκε στις 4 Νοεμβρίου 1929, στον Πειραιά.
Ήταν απόφοιτος του B’ Γυμνασίου Αρρένων Αθηνών και μετά την ολοκλήρωση των εγκύκλιων μαθημάτων του, σπούδασε στη Θεολογική Σχολή Αθηνών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου όπου και έλαβε το πτυχίο του το 1952.
Το 2000 ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης, ενώ έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και παράσημα διαφόρων χωρών και Ορθοδόξων Εκκλησιών
Παράλληλα με τις θεολογικές του σπουδές αναμείχθηκε με οργανώσεις ορθόδοξης νεολαίας.
Με τον Μακαριστό Χριστόδουλο τον οποίο επισκέφτηκε όταν ήταν ήδη βαριά άρρωστος
Το 1959 ίδρυσε και διεύθυνε το πρώτο ιεραποστολικό περιοδικό στην Ελλάδα με τίτλο Πορευθέντες, και τρία χρόνια αργότερα το ομότιτλο «Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο», από το οποίο ξεκίνησε η ελληνόφωνη ιεραποστολική αφύπνιση κατά τον 20ό αιώνα.
Το 1960 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος ενώ το 1964 χειροθετήθηκε Αρχιμανδρίτης.
Ιεραπόστολος στην Ουγκάντα
Παράλληλα ξεκίνησε ιεραποστολικές εξορμήσεις στην Αφρική και κυρίως στην Ουγκάντα.
Εκεί έμαθε τις τοπικές διαλέκτους, αναγκάστηκε όμως να αποχωρήσει όταν προσβλήθηκε από ελονοσία.
Στη συνέχεια έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στις Φιλοσοφικές Σχολές του Πανεπιστημίου του Αμβούργου και του Μαρβούργου στη Γερμανία (1965-1969) ως υπότροφος του γερμανικού Ιδρύματος Alexander von Humboldt, στη θρησκειολογία, την εθνολογία και την ιεραποστολική.
Ακόμη, κατείχε εντολή διδασκαλίας του μαθήματος της νεοελληνικής γλώσσας και φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Μαρβούργου στη Γερμανία (1966-69).
Το έργο του ήταν τεράστιο ως Μητροπολίτης Ανατολικής Αφρικής
Μετά την επιστροφή του στην Αθήνα οργάνωσε και διεύθυνε το Διορθόδοξο Ιεραποστολικό Κέντρο «Πορευθέντες» καθώς επίσης και το Διορθόδοξο Κέντρο της Εκκλησίας της Ελλάδος στην Αθήνα (1971-1975). Η προσφορά του αναγνωρίστηκε σύντομα με τη χειροτονία του σε επίσκοπο Ανδρούσης το 1972.
Τον ίδιο χρόνο ορίστηκε έκτακτος καθηγητής Ιστορίας των Θρησκευμάτων στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, από το οποίο αποχώρησε το 1997 όταν και ονομάστηκε ομότιμος καθηγητής.
Παράλληλα ανέπτυξε και επιστημονική δραστηριότητα.
Το 1981, μετά την πλήρη αποκατάσταση της υγείας του, αναχώρησε και πάλι για την Αφρική, αυτή τη φορά ως Μητροπολίτης Ανατολικής Αφρικής. Η δικαιοδοσία του εκεί περιελάμβανε την Κένυα, την Ουγκάντα και την Τανζανία, όπου πραγματοποίησε τεράστιο έργο αναφορικά με τη λειτουργία της εκεί Εκκλησίας.
Μετά από 10 χρόνια επέστρεψε στην Αθήνα.
Το μεγάλο έργο του στην Αλβανία
Ανυψώθηκε σε Μητροπολίτη Aνδρούσης (Aυγ. 1991 – Iούν. 1992) και εξελέγη Aρχιεπίσκοπος Tιράνων και πάσης Αλβανίας (24 Ιουνίου 1992).
Μέσα σε τεράστιες δυσκολίες, κατόρθωσε να ανασυγκροτήσει εκ βάθρων την Αυτοκέφαλη Eκκλησία της Aλβανίας. Διαμόρφωσε νέο Καταστατικό Χάρτη (2006).
Με επίσημη Συμφωνία με την Κυβέρνηση της Αλβανίας, η οποία έγινε νόμος του Κράτους (2009), καθορίσθηκαν οι σχέσεις Εκκλησίας και Πολιτείας.
Με τον αείμνηστο Κωστή Στεφανόπουλο
Συγκροτήθηκαν πάνω από 400 ενορίες. Ίδρυσε τη Θεολογική-Iερατική Σχολή (Aκαδημία) «Aνάστασις» στο Δυρράχιο (1992), το Eκκλησιαστικό Λύκειο «Tίμιος Σταυρός», στο Aργυρόκαστρο (1998) και στο Σούκθ-Δυρράχιο (2007-18)˙ Σχολή της Βυζαντινής Μουσικής στα Τίρανα (2012). Όλα λειτουργούν σε ιδιόκτητα συγκροτήματα με οικοτροφεία.
Mόρφωσε και χειροτόνησε 168 νέους κληρικούς. Ίδρυσε Κέντρα Νεολαίας σε διάφορες πόλεις. Φρόντισε για τη μεταφραστική προσπάθεια, την έκδοση λειτουργικών και άλλων θρησκευτικών βιβλίων. Συνέστησε Τεχνική Υπηρεσία της Eκκλησίας και μερίμνησε για την ανοικοδόμηση 150 νέων ναών (μεγάλων και μικρών), αναστήλωσε 60 ναούς και μοναστήρια-πολιτιστικά μνημεία και επισκεύασε 160 ναούς και 70 εκκλησιαστικά κτίρια για σχολεία, νεανικά κέντρα, κέντρα υγείας, ξενώνες, εργαστήρια, συσσίτια για τους φτωχούς κ.λ.π., στο σύνολο 450 κτίρια.
Σχολεία, δρόμοι, γέφυρες έχουν την… υπογραφή του
Μερίμνησε για τη δημιουργία Εργαστηρίων της Εκκλησίας (τυπογραφείο, κηροπλαστείο, ξυλουργείο, εργαστήρια αγιογραφίας και αποκαταστάσεως εικόνων).
Αγωνίσθηκε για τη διεκδίκηση της εκκλησιαστικής περιουσίας.
Παράλληλα με την ανασύσταση της Ορθοδόξου Εκκλησίας, ανέπτυξε πρωτοποριακά προγράμματα στους τομείς εκπαιδεύσεως, υγείας, κοινωνικής προνοίας, αγροτικής αναπτύξεως, πολιτισμού και οικολογίας. Ίδρυσε την Ορθόδοξο Κλινική «Ευαγγελισμός» (Διαγνωστικό Ιατρικό Κέντρο) με 24 ειδικότητες και τρία πολυϊατρεία σε άλλες πόλεις.
Επίσης το Ινστιτούτο Επαγγελματικής Καταρτίσεως, με έξι ειδικότητες στα Tίρανα και τέσσερις ειδικότητες στο Αργυρόκαστρο (το οποίο λειτούργησε από 1998-2008).
Φρόντισε για την κατασκευή σχολείων, δρόμων, υδραγωγείων, γεφυρών, την επισκευή δημοσίων σχολείων, κ.α.
Κατά την περίοδο 2013 – 2019 πραγματοποιήθηκε η κατασκευή τριών υδροηλεκτρικών έργων συνολικής ισχύος 19 MW (Librazhd, Llenge, Sllabinja), τα οποία συμβάλλουν στην ενίσχυση των υποδομών της χώρας και έχει σαφή κοινωνικό σκοπό.
Με τα έσοδά τους, η Ορθόδοξος Αυτοκέφαλος Εκκλησία της Αλβανίας θα συνεχίσει τις πνευματικές, φιλανθρωπικές και εκπαιδευτικές προσπάθειες. Μετά την εξόφληση των δανείων ένα ποσοστό θα διατίθεται για πτωχότερες Ορθόδοξες Εκκλησίες.
Τιμητικές διακρίσεις
Πρωτοστάτησε στη σύγχρονη αναζωπύρωση της ορθοδόξου εξωτερικής ιεραποστολής, ανέπτυξε ευρύτατο ιεραποστολικό και κοινωνικό έργο και αναγνωρίστηκε «Μέγας Ευεργέτης του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας (2009).
Στα εγκαίνια της ογκολογικής πτέρυγας του νοσοκομείου Παίδων Αγλαΐας Κυριακού μαζί με την τότε δήμαρχο Ντόρα Μπακογιάννη και τον Ανδρέα Λοβέρδο
Ως Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας, κατόρθωσε, παρά τις τεράστιες δυσκολίες, να ανασυστήσει τη διαλυμένη επί 23 χρόνια Ορθόδοξη Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Αλβανίας.
Το 2000 ήταν υποψήφιος για το Νόμπελ Ειρήνης, ενώ έχει τιμηθεί με πολλά βραβεία και παράσημα διαφόρων χωρών και Ορθοδόξων Εκκλησιών, όπως με το Αργυρούν Μετάλλιο της Ακαδημίας Αθηνών (1987), τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος Τιμής της Ελληνικής Δημοκρατίας (1997), το Athenagoras Human Rights Award (2001, Νέα Υόρκη) κ.ά.
Μία από τις μεγαλύτερες γιορτές της Ορθοδοξίας τιμάται αύριο, Δευτέρα 14 Σεπτεμβρίου, με την Εκκλησία να εορτάζει την Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού.
Η ημέρα, γνωστή στον λαό και ως «του Σταυρού», έχει ιδιαίτερη θέση στην εκκλησιαστική παράδοση και συνοδεύεται από αυστηρή νηστεία, αλλά και από το έθιμο του βασιλικού που μοιράζεται στους πιστούς στους Ιερούς Ναούς.
Η μεγάλη εορτή συνδέεται με την εύρεση του Τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα από την Αγία Ελένη, μητέρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου. Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, όταν βρέθηκε ο Σταυρός του Χριστού, ο Πατριάρχης Ιεροσολύμων Μακάριος τον ύψωσε ώστε να μπορέσει να τον δει και να τον προσκυνήσει το συγκεντρωμένο πλήθος, το οποίο αναφωνούσε «Κύριε ελέησον».
Η Εκκλησία θυμάται επίσης στις 14 Σεπτεμβρίου την επιστροφή του Τιμίου Σταυρού στα Ιεροσόλυμα τον 7ο αιώνα, μετά την αρπαγή του από τους Πέρσες.
Γιατί η νηστεία είναι αυστηρή
Η Ύψωση του Τιμίου Σταυρού είναι ημέρα αυστηρής νηστείας, καθώς ο Σταυρός παραπέμπει στα Άγια Πάθη και στη Σταύρωση του Χριστού. Παρά τον πανηγυρικό χαρακτήρα της εορτής, η ημέρα αντιμετωπίζεται λειτουργικά με ιδιαίτερη κατάνυξη. Γιατί μοιράζεται βασιλικός Ιδιαίτερα γνωστό είναι και το έθιμο του βασιλικού.
Η παράδοση αναφέρει ότι στο σημείο όπου βρέθηκε ο Τίμιος Σταυρός είχε φυτρώσει βασιλικός, γι’ αυτό και το αρωματικό φυτό συνδέθηκε στενά με τη μεγάλη γιορτή.
Στους ναούς, κατά την τελετή της Υψώσεως, ο Τίμιος Σταυρός τοποθετείται ανάμεσα σε κλωνάρια βασιλικού και προσφέρεται για προσκύνηση, ενώ ο βασιλικός μοιράζεται στους πιστούς ως ευλογία.
Από σήμερα το απόγευμα, με τους πανηγυρικούς Εσπερινούς, και αύριο το πρωί με τον Όρθρο, την τελετή της Υψώσεως και τη Θεία Λειτουργία, οι πιστοί θα προσέλθουν στους Ιερούς Ναούς για να τιμήσουν μία από τις σημαντικότερες εορτές της Ορθοδοξίας.
Χρόνια πολλά σε όλους και ιδιαίτερα σε όσους και όσες εορτάζουν.
Το απόγευμα της σημερινής ημέρας τελέστηκε στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό μας ο Μέθεορτος Εσπερινός της εορτής του Γενεσίου της Υπεραγίας Θεοτόκου και στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε η πάνδημη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας Ελεούσης στους δρόμους της ενορίας μας.
Των ιερών ακολουθιών και της λιτανευτικής πομπής προεξήρχε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Νικαίας και Αγίας Βαρβάρας κ. Αλέξιος, με τη συμμετοχή κληρικών και πλήθους ευσεβούς λαού.
Την πανήγυρη τίμησαν με την παρουσία τους ο Δήμαρχος κ. ΛΑΜΠΡΟΣ ΜΙΧΟΣ , Αντιδήμαρχοι και εκπρόσωποι της τοπικής κοινωνίας, οι οποίοι μαζί με τους πιστούς συνόδευσαν με ευλάβεια την Ιερά Εικόνα της Παναγίας μας.
Μέσα σε κλίμα κατάνυξης και συγκίνησης, η Εικόνα της Παναγίας Ελεούσης διήλθε από τους δρόμους της ενορίας μας, μεταφέροντας σε κάθε σπίτι και σε κάθε οικογένεια την ευλογία και τη μητρική Της σκέπη.
Ευχόμαστε η Παναγία Ελεούσα να προστατεύει την ενορία μας, την πόλη μας και κάθε άνθρωπο· να χαρίζει υγεία, ειρήνη, δύναμη και παρηγοριά, και να σκεπάζει πάντοτε με τη χάρη Της τις οικογένειές μας και ιδιαίτερα όσους δοκιμάζονται.
Χρόνια πολλά και ευλογημένα σε όλους, με τη χάρη και τις πρεσβείες της Υπεραγίας Θεοτόκου.
Ακολουθούν φωτογραφικά στιγμιότυπα από τον Μέθεορτο Εσπερινό και τη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας Ελεούσης.
Στις 23 Αυγούστου, εννέα ημέρες μετά τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ημέρα που στη λαϊκή μας παράδοση είναι γνωστή ως «Εννιάμερα της Παναγίας».
Η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του εορταστικού κύκλου που άρχισε με τον Δεκαπενταύγουστο. Η Εκκλησία επαναλαμβάνει τους ύμνους και το εορταστικό τυπικό της Κοιμήσεως, αποδίδοντας για ακόμη μία φορά τιμή στην Υπεραγία Θεοτόκο.
Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν αντιμετωπίζεται από την Ορθόδοξη παράδοση ως ημέρα πένθους. Αντίθετα, είναι ημέρα ελπίδας και χαράς, καθώς σύμφωνα με την πίστη της Εκκλησίας η Παναγία, μετά την επίγεια κοίμησή της, μετέστη προς την αιώνια ζωή κοντά στον Υιό της. Γι’ αυτό και ο Δεκαπενταύγουστος έχει χαρακτηριστεί συχνά ως το «Πάσχα του καλοκαιριού».
Τα Εννιάμερα έχουν ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του ελληνικού λαού. Σε πολλές περιοχές της χώρας, εκκλησίες και μοναστήρια αφιερωμένα στην Παναγία πανηγυρίζουν, ενώ οι πιστοί προσέρχονται για να ανάψουν ένα κερί, να προσευχηθούν και να ζητήσουν τη βοήθεια και τη μεσιτεία Της.
Η Παναγία παραμένει διαχρονικά για τον λαό μας σύμβολο μητρικής αγάπης, προστασίας, παρηγοριάς και ελπίδας, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές της ζωής. Χρόνια πολλά σε όλους. Η Παναγία να χαρίζει υγεία και δύναμη και να σκεπάζει κάθε άνθρωπο και κάθε οικογένεια.