Την χρόνια αδιαφορία των Διοικήσεων του Δήμου στηλιτεύει ο Δημήτρης Τσατσαμπάς και αναδεικνύει την αναγκαιότητα να επιστρέψει ο πευκόδρομος της Καραϊσκακη στο καταγωγικό του αίτιο ύπαρξης.
Με την ανάρτησή του, επίσης, προσκαλεί σε εγρήγορση ώστε να παύσουν οι αυθαιρεσίες και προτείνει λύσεις ώστε να αποκτήσει ο χώρος τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του.
Η ανάρτηση έχει ακριβώς, ως εξής:
Πευκόδρομος Καραϊσκάκη: παρακμή η αναγέννηση!
Ο ιστορικός πεζόδρομος της οδού Καραϊσκάκη, το άλλοτε κόσμημα της πόλης μας, έχει αποξενωθεί από τον φυσικό προορισμό του, ως κέντρο κοινωνικής ζωής και σημείο αναφοράς για κατοίκους και επισκέπτες.
Η σταδιακή του υποβάθμιση δεν είναι τυχαία. Είναι αποτέλεσμα της χρόνιας αδιαφορίας και απουσίας ελέγχων από τον Δήμο, ο οποιος οφείλει να προστατεύει την μοναδική φυσιογνωμία του.
Τραπεζοκαθίσματα εκτός ορίων, κατάληψη παρτεριών, κάθε λογής ομπρέλες, διαφημιστικά stands, ζαρντινιέρες και αυθαίρετα διαχωριστικά, έχουν μετατρέψει τον δημόσιο χώρο σε ημι-ιδιωτικό διάδρομο.
Οι συνέπειες είναι καθημερινές και ορατές:
Δυσχερής κυκλοφορία για πεζούς, ΑμεΑ, ηλικιωμένους και γονείς με καροτσάκια.
Υποβάθμιση της αισθητικής εικόνας.
Μείωση επισκεψιμότητας και πλήγμα στην οικονομία των επαγγελματιών.
Απώλεια του χαρακτήρα του ως σημείου κοινωνικής ζωής.
Ο κοινόχρηστος χώρος, στενεύει ολο και περισσότερο. Δεν περπατάς άνετα, δεν απολαμβάνεις τη βόλτα. Δεν νιώθεις ότι βρίσκεσαι σε έναν πεζόδρομο άνετο, φιλόξενο και καλαίσθητο.
Κανείς δεν είναι ικανοποιημένος: ούτε οι κάτοικοι, ούτε οι επαγγελματίες, ούτε οι επισκέπτες.
Η λύση είναι ξεκάθαρη και ο Δήμος οφείλει να τη δώσει:
Σαφής οριοθέτηση για τραπεζοκαθίσματα και διαδρομές πεζών.
Αφαίρεση όλων των αυθαίρετων στοιχείων (κατασκευές, stands, ακατάλληλες φυτεύσεις).
Ανακατασκευή πλακόστρωσης και φωτισμού, με σύγχρονο βιοκλιματικό σχεδιασμό.
Ενιαία και προσεγμένη φύτευση, με συνεχή φροντίδα και συντήρηση από τον Δήμο.
Θεσμοθέτηση κανονισμού και μηδενική ανοχής στις παραβάσεις.
Καθιέρωση εκδηλώσεων και δράσεων που θα ζωντανέψουν τον χώρο.
Βελτίωση πεζής και συγκοινωνιακής πρόσβασης, και δημιουργία κοντινών θέσεων στάθμευσης.
Οι αναγκαίοι πόροι υπάρχουν και μπορούν να αντληθούν από το έργο των 8,8 εκατ. ευρώ “Βιοκλιματικές παρεμβάσεις στο κεντρικό Χαϊδάρι”, το οποίο συνάδει με τις ανάγκες του πεζόδρομου, τυχόν εξαίρεσή του, σημαίνει αποδοχή της σημερινής παρακμιακής κατάστασης.
Επιβάλλεται ο διάλογος με πολίτες και επαγγελματίες, για έναν πεζόδρομο γεμάτο κίνηση, έναν τόπο που θα ενώνει και θα αποτελεί πρότυπο.
Όχι πρόχειρες λύσεις. Όχι εξυπηρετήσεις. Όχι άλλη ανοχή στην παρακμή.
Η αλλαγή είναι θέμα απόφασης, όχι πόρων.
Ο «Πευκόδρομος» μπορεί και πρέπει να ξαναγίνει το στολίδι της Δυτικής Αθήνας, ένας χώρος ζωντανός, φιλόξενος και ευχάριστος για όλους, που θα ενισχύει την κοινωνική συνοχή και θα στηρίζει την τοπική οικονομία.
Η αναγέννηση του Πευκόδρομου είναι ζήτημα θέλησης και αποφασιστικότητας. Η στιγμή είναι τώρα.!
Ο Δήμος Χαϊδαρίου συγχαίρει θερμά την αθλήτρια της Αθλητικής Ένωσης Χαϊδαρίου Μελίνα Νικολοπούλου, για το χρυσό μετάλλιο που κατέκτησε στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Τεχνικής Κολύμβησης Νέων-Νεανίδων 2026, στην Χίο, στα 400 μ. υποβρύχιο, με τον εντυπωσιακό χρόνο 3:12.57.
Παράλληλα ο Δήμος συγχαίρει τους προπονητές Φραγκίσκο Σιάμο και Αντώνη Δαλαμάγκα, αλλά και όλη την ομάδα της ΑΕ Χαϊδαρίου και τους γονείς της αθλήτριας, για την κοπιαστική και επίμονη προσπάθεια και στήριξη, που έκαναν την Μελίνα να κατακτήσει την υψηλότερη κορυφή της Ευρώπης!
Ευχόμαστε κάθε επιτυχία στο μέλλον, τόσο σε αθλητικό όσο και σε προσωπικό επίπεδο
Υπήρξε μια εποχή που τα βίντεο με χειραψίες στη λαϊκή, χαμόγελα σε καφετέριες και αυθόρμητες δήθεν συζητήσεις με πολίτες θεωρούνταν επικοινωνιακό ατού. Εκείνη η εποχή, όμως, έχει περάσει ανεπιστρεπτί.
Το τελευταίο βίντεο του κ. Βαγγέλη Ντηνιακού μοιάζει να έχει βγει από εγχειρίδιο πολιτικού μάρκετινγκ περασμένων δεκαετιών. Ο υποψήφιος περπατά ανάμεσα στον κόσμο, ανταλλάσσει χειραψίες, ακούει παράπονα, χαμογελά και η κάμερα καταγράφει κάθε «αυθόρμητη» στιγμή με τόση επιμέλεια, που τελικά χάνεται κάθε ίχνος αυθεντικότητας.
Το πρόβλημα δεν είναι ότι ένας πολιτικός συναντά πολίτες. Αυτό είναι απολύτως φυσιολογικό. Το πρόβλημα είναι ότι επιχειρείται να παρουσιαστεί ως πολιτική πρόταση ένα επικοινωνιακό στερεότυπο που πλέον δεν πείθει κανέναν.
Οι πολίτες του Χαϊδαρίου δεν αναζητούν άλλες εικόνες περιπάτων στη λαϊκή αγορά. Αναζητούν απαντήσεις. Δεν ενδιαφέρονται για το πόσες χειραψίες καταγράφηκαν στην κάμερα, αλλά για το τι έμεινε πίσω από αυτές. Και στο συγκεκριμένο βίντεο, πίσω από τις εικόνες υπάρχει περισσότερο σκηνοθεσία παρά ουσία.
Ίσως γι’ αυτό το βίντεο προκαλεί περισσότερο αμηχανία παρά εντύπωση. Γιατί θυμίζει μια πολιτική αντίληψη που θεωρεί ότι η εικόνα αρκεί για να υποκαταστήσει το περιεχόμενο.
Και εδώ γεννάται ένα εύλογο ερώτημα: ποιος συμβουλεύει επικοινωνιακά τον κ. Ντηνιακό;
Διότι αν η στρατηγική εξακολουθεί να βασίζεται στη λογική «πάμε μια βόλτα στη λαϊκή, βγάζουμε μερικές χειραψίες και ανεβάζουμε ένα βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα», τότε μάλλον κάποιος δεν έχει καταλάβει ότι οι πολίτες έχουν προχωρήσει πολύ πιο μπροστά.
Το πρόβλημα, τελικά, δεν είναι το βίντεο. Είναι η αντίληψη που κρύβεται πίσω από αυτό. Και ίσως ο κ. Ντηνιακός, πριν ζητήσει ξανά την εμπιστοσύνη των πολιτών, να πρέπει πρώτα να αναζητήσει έναν επικοινωνιολόγο που να ζει στο 2026 και όχι στο 1996.