​Του Αποστόλη Θεοφίλη,
Επικεφαλής της δημοτικής παράταξης «Το Χαΐδάρι Ψηλά!» ​

Υπάρχουν στιγμές στην πολιτική ζωή ενός τόπου που μια εικόνα γεννά αμείλικτα ερωτήματα.

Χθες, στον Βοτανικό Κήπο Διομήδους —εδώ, μέσα στο σπίτι μας, στο Χαϊδάρι— υπογράφηκε η πολυαναμενόμενη σύμβαση για τον τριπλό κόμβο Σκαραμαγκά. Ένα έργο πνοής, ύψους 40,8 εκατομμυρίων ευρώ, που θα δώσει τεράστια κυκλοφοριακή ανάσα και θα αναβαθμίσει ολόκληρη τη Δυτική Αθήνα. ​Στην τελετή έδωσαν το παρών ο Πρωθυπουργός, η ηγεσία του Υπουργείου Υποδομών, ο Περιφερειάρχης Αττικής, καθώς και οι Δήμαρχοι των όμορων Δήμων (Ασπροπύργου, Κορυδαλλού κ.ά.), οι οποίοι έσπευσαν να στηρίξουν και να διεκδικήσουν για τις πόλεις τους. ​

Η καρέκλα, όμως, που έγραφε «Μιχάλης Σελέκος, Δήμαρχος Χαϊδαρίου» παρέμεινε προκλητικά άδεια. ​Και εδώ γεννιέται το πιο κρίσιμο ερώτημα που οφείλει να απαντηθεί: Εάν έδωσε τελικά το παρών σήμερα ο κ. Σελέκος ως Δήμαρχος όλων των Χαϊδαριωτών, ή εάν επέλεξε να απέχει για να υπηρετήσει την κομματική του ταυτότητα; ​

Γιατί αν αυτή η καρέκλα έμεινε κενή μέχρι να πέσει η αυλαία της τελετής, τότε δεν μιλάμε για μια απλή απουσία ή μια καθυστερημένη προσέλευση. Μιλάμε για μια συνειδητή απόφαση να μείνει το Χαϊδάρι βουβό. Και αυτή η συνειδητή αποχή, αυτή η άδεια καρέκλα μέχρι το τέλος, προσβάλλει βάναυσα τον θεσμό του Δημάρχου και υποβαθμίζει την πόλη μας. ​

Έδωσε το παρών ως ο θεσμικός εκπρόσωπος της πόλης μας για να διεκδικήσει αντισταθμιστικά οφέλη, περιβαλλοντικές προστασίες και έργα υποδομής για τους Χαϊδαριώτες, ή προτίμησε να κρυφτεί πίσω από την κομματική του περιχαράκωση; ​

Πώς είναι δυνατόν ένα τόσο μεγάλο έργο να υπογράφεται στα όρια του Δήμου μας και ο Δήμαρχος της πόλης να επιλέγει να γυρίσει την πλάτη, αφήνοντας το Χαϊδάρι χωρίς φωνή στο τραπέζι των αποφάσεων; ​

Ποιον εξυπηρετεί τελικά αυτή η στάση; Το συμφέρον των συνδημοτών μας ή την τυφλή υπακοή σε μια ξεπερασμένη κομματική γραμμή της στείρας άρνησης; ​

Αυτή η άδεια καρέκλα αδικεί και υποβαθμίζει το ίδιο το Χαϊδάρι. Στέλνει το μήνυμα ότι η πόλη μας είναι αποκομμένη, εσωστρεφής και απούσα από τις μεγάλες εξελίξεις που διαμορφώνουν την Αττική των επόμενων δεκαετιών. ​

Αλήθεια, γιατί το Περιστέρι μπορεί και το Χαϊδάρι όχι; Γιατί οι άλλοι Δήμαρχοι της περιοχής μας κάθονται στο τραπέζι των αποφάσεων, συνεργάζονται, πιέζουν και κερδίζουν έργα για τους δημότες τους, ενώ η δική μας δημοτική αρχή προτιμά να καταγγέλλει την υποχρηματοδότηση από τα μεγάφωνα, αντί να παλέψει θεσμικά εκεί που λαμβάνονται οι αποφάσεις; ​

Ως παράταξη «Το Χαϊδάρι Ψηλά!», θέτουμε το κρίσιμο ερώτημα: Μέχρι πότε το Χαϊδάρι θα στερείται τη θεσμική εκπροσώπηση που δικαιούται; ​

Ένας Δήμαρχος οφείλει να είναι παρών παντού όπου διακυβεύεται το μέλλον της πόλης του. Οφείλει να συνομιλεί, να διαπραγματεύεται και να διεκδικεί με πείσμα, βάζοντας το Χαϊδάρι πάνω από το κόμμα.

Οι Χαϊδαριώτες κουράστηκαν από τη μιζέρια και τις χαμένες ευκαιρίες. Θέλουν μια δημοτική αρχή που θα κάθεται στην καρέκλα της ευθύνης και όχι μια αρχή που αφήνει τις καρέκλες της ουσιαστικής διεκδίκησης άδειες. ​Είμαστε έτοιμοι να αφήσουμε πίσω την αδράνεια και να διεκδικήσουμε αυτά που μας αξίζουν; ​Εμείς απαντάμε ναι. Και συνεχίζουμε μαζί, καθαρά και αποφασιστικά, για να πάμε «Το Χαϊδάρι Ψηλά!».

​Υ.Γ.: Αξίζει, πάντως, να θυμίσουμε στους συνδημοτές μας μια ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: τον σημερινό Δήμαρχο Χαϊδαρίου στον δεύτερο γύρο των δημοτικών εκλογών, τον βοήθησαν καθοριστικά για να εκλεγεί κομματικά και αυτοδιοικητικά στελέχη που πρόσκεινται στη Νέα Δημοκρατία. Φαίνεται πως η «σκληρή» αντισυστημική στάση πάει περίπατο όταν πλησιάζουν οι εκλογές και πρόκειται για τις καρέκλες της “δημαρχίας”. Τότε οι «αντίπαλοι» γίνονται χρήσιμοι υπόγειοι σύμμαχοι, για να ξαναθυμηθούν τον ρόλο του «αντάρτη» αμέσως μετά την κάλπη.

.

.

.