Μεγάλη αναταραχή επικρατεί, σύμφωνα με πληροφορίες, στην παράταξη του κ. Ντηνιακού. Η συντριπτική πλειοψηφία των μελών αλλά και των αιρετών συμβούλων της, εκφράζει έντονη δυσαρέσκεια για την προσέγγιση την οποία μεθοδεύει ο επικεφαλής με την προερχόμενη από τη Νέα Δημοκρατία κ. Τοκατλίδου.

Οι κοινές εμφανίσεις του κ. Ντηνιακού μαζί της έχουν ανάψει «φωτιές». Η κ. Τοκατλίδου δεν είναι ένα απλό μέλος ή μια απλή ψηφοφόρος της Νέας Δημοκρατίας, αλλά κατέχει σοβαρή πολιτική θέση διοίκησης σε δημόσιο οργανισμό, καθώς είναι πρόεδρος του Εθνικού Οργανισμού Φαρμάκων (ΕΟΦ) / Ινστιτούτου Φαρμακευτικής Έρευνας και Τεχνολογίας (ΙΦΕΤ).

Το παρασκήνιο της δυσαρέσκειας:
Τα στελέχη της παράταξης του κ. Ντηνιακού, τα οποία στην πλειοψηφία τους προέρχονται πολιτικά από το ΠΑΣΟΚ, εύλογα δεν βλέπουν με καλό μάτι την ομολογουμένως στενή επαφή του επικεφαλής τους με ένα κορυφαίο στέλεχος του κυβερνητικού κόμματος.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, αρκετά στελέχη εκτιμούν ότι μια πιθανή συμπόρευση με την κ. Τοκατλίδου όχι μόνο δεν θα προσδώσει εκλογική δυναμική στην παράταξη, αλλά ενδέχεται να λειτουργήσει αρνητικά. Μάλιστα, υπενθυμίζουν ότι στις προηγούμενες περιφερειακές εκλογές, όπου ήταν υποψήφια με τον περιφερειάρχη κ. Χαρδαλιά, δεν κατάφερε να εκλεγεί περιφερειακή σύμβουλος, γεγονός που –κατά την άποψή τους– δεν συνηγορεί υπέρ της εκλογικής προστιθέμενης αξίας μιας τέτοιας συνεργασίας.

Να σημειώσουμε ότι η εφημερίδα μας είχε διακρίνει πρώτη το θέμα, έχοντας μάλιστα αναφερθεί σχετικώς σε προηγούμενο ρεπορτάζ της.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

.

Με δύο αίολα επιχειρήματα –μνημεία πολιτικής υπεκφυγής– ο Δήμαρχος Χαϊδαρίου προσπάθησε να δικαιολογήσει το γεγονός ότι ο Δήμος ήταν ο μεγάλος απών από την τελετή υπογραφής της σύμβασης για τον Κόμβο Σκαραμαγκά, παρουσία του Πρωθυπουργού.

Το πρώτο «επιχείρημα» του κ. Σελέκου; Η τελετή ήταν, λέει, μια απλή «προεκλογική φιέστα». Μια φιέστα στην οποία ο ίδιος δεν θα είχε τον λόγο, οπότε –κατά δήλωσή του– «δεν είχε και κανέναν λόγο να κάνει τον χειροκροτητή». Το δεύτερο; Η απουσία του ήταν μια μορφή… τιμωρίας προς την Κυβέρνηση η οποία –κατά την κομματική του κοσμοθεωρία– στερεί τη χρηματοδότηση από τον Δήμο.

Το παράδοξο της αριστερής «συνέπειας»

Σύμφωνα με τον κ. Σελέκο, ο ρόλος του εξαντλήθηκε και εκπληρώθηκε απόλυτα στις προπαρασκευαστικές διεργασίες. Μας θύμισε μάλιστα με καμάρι πως η Δημοτική Αρχή συμμετείχε σε όλες τις συζητήσεις, καταθέτοντας προτάσεις για την προστασία της Άνω Αφαίας, της Ιεράς Οδού, για αντιπλημμυρικά έργα και ηχοπετάσματα.

Εδώ, όμως, η λογική σηκώνει τα χέρια ψηλά:

• Από τη μία, ο Δήμαρχος διεκδικεί τις δάφνες για τη συμμετοχή του στον σχεδιασμό ενός έργου που λίμναζε για 25 ολόκληρα χρόνια.

• Από την άλλη, όταν αυτό το ζωτικό έργο επιτέλους παίρνει σάρκα και οστά, ο ίδιος επιλέγει να κρυφτεί πίσω από το κομματικό του ακροατήριο, σνομπάροντας την υπογραφή του.

Για τον κ. Σελέκο και τον πολιτικό του φορέα, η πραγματικότητα είναι απλή: αν ένα έργο πνοής για την πόλη γίνεται τελικά πράξη από την «κακιά δεξιά κυβέρνηση», τότε το έργο χάνει την αξία του. Προτιμότερο να σαπίζει στα χαρτιά για άλλα 25 χρόνια, παρά να αναγκαστεί ο Δήμαρχος να σταθεί στο ίδιο κάδρο με τον Πρωθυπουργό για το καλό των συνδημοτών του.

Αντί, λοιπόν, να εκπροσωπήσει το Χαϊδάρι σε μια ιστορική στιγμή, ο κ. Σελέκος προτίμησε τον ασφαλή ρόλο του επαναστάτη του γλυκού νερού. Γιατί είναι πιο εύκολο να δηλώνεις «διωκόμενος» και «αδικημένος», παρά να είσαι παρών εκεί που κρίνονται τα έργα.
Βρε που έχουμε μπλέξει…

.

.

.

.