Μια πραγματικά ξεχωριστή βραδιά έζησε η Αγία Βαρβάρα, με την εορτή της Αγίας Σοφίας και των θυγατέρων της, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης, και τη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας στους δρόμους της περιοχής.

Από νωρίς, πιστοί και κάτοικοι της γειτονιάς συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό, ενώ κατά την περιφορά της Εικόνας άνθρωποι βγήκαν στα μπαλκόνια και στις αυλές των σπιτιών τους για να παρακολουθήσουν τη λιτανεία και να τιμήσουν την Αγία.

Η παρουσία της μπάντας έδωσε έναν ακόμη πιο πανηγυρικό τόνο στη βραδιά, με την πομπή να διασχίζει τους δρόμους μέσα σε μια όμορφη ατμόσφαιρα, όπου η θρησκευτική κατάνυξη συναντούσε την παράδοση και τη ζωντάνια της γειτονιάς.

Και βέβαια, ξεχωριστή είναι κάθε φορά και η ίδια η Αγία Σοφία.

Ένας χώρος πραγματικά ιδιαίτερος, περιποιημένος και εξαιρετικά συντηρημένος, που δημιουργεί στον επισκέπτη την αίσθηση ότι, για λίγη ώρα, έχει φύγει από τον αστικό ιστό της Δυτικής Αθήνας και βρίσκεται κάπου αλλού. Η φροντίδα του χώρου, το πράσινο και συνολικά η εικόνα του ναού και του περιβάλλοντος χώρου συνέθεσαν ένα όμορφο σκηνικό για τη μεγάλη ημέρα της ενορίας.

Στη λιτάνευση έδωσε το «παρών» ο Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας Λάμπρος Μίχος, μαζί με Αντιδημάρχους, μέλη της Δημοτικής Αρχής και του Δημοτικού Συμβουλίου.

Παρώντες ήταν επίσης ο Υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Λοβέρδος, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάντια Γιαννακοπούλου, καθώς και ο Λευτέρης Καρχιμάκης, συντονιστής της Ομάδας Προγράμματος του ΠΑΣΟΚ και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος.

Ιδιαίτερη ήταν και η παρουσία του πατέρα Βασιλείου, προϊσταμένου του Ιερού Ναού Παναγίας Ελεούσας ο οποίος ευχαρίστησε τον Δήμαρχο για ότι έχει κάνει για τους Ιερούς Ναούς  της πόλης, καθώς και του πατέρα Παναγιώτη, οι οποίοι βρέθηκαν μαζί με τους πιστούς στην εορτή και τη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας.

Ήταν, τελικά, μία από εκείνες τις βραδιές που κρατούν ζωντανό τον ιδιαίτερο χαρακτήρα των γειτονιών της Αγίας Βαρβάρας. Μια γιορτή πίστης, παράδοσης και συνάντησης των ανθρώπων, με τις οικογένειες να βγαίνουν από τα σπίτια τους, τους μεγαλύτερους να θυμούνται και τους νεότερους να γνωρίζουν ένα έθιμο που περνά από γενιά σε γενιά.

Χρόνια πολλά στις Σοφίες, τις Πίστες, τις Ελπίδες και τις Αγάπες. Χρόνια πολλά στην Αγία Βαρβάρα.

.

.

Μια ένσταση για την κατασκευή του κλειστού κολυμβητηρίου της Αγίας Βαρβάρας επαναφέρει στο προσκήνιο μια συζήτηση που η πόλη έχει αντιμετωπίσει και στο παρελθόν: μέχρι πού φτάνει η εύλογη διατύπωση ανησυχιών και από ποιο σημείο και μετά κινδυνεύει να μετατραπεί σε τροχοπέδη για ένα μεγάλο έργο που αφορά ολόκληρη την πόλη;

Είχε προηγηθεί, στις 2 Φεβρουαρίου 2026, επιστολή κατοίκων σχετικά με το σχεδιαζόμενο κολυμβητήριο, στην οποία διατυπώνονταν ενστάσεις και προβληματισμοί για τη λειτουργία του έργου και τις επιπτώσεις του στην περιοχή.

Στη συνέχεια, στις 6 Μαρτίου 2026, η «Επιτροπή Κατοίκων Αγίας Βαρβάρας» απέστειλε επίσημα στην Περιφέρεια Αττικής ένσταση για το έργο του Κλειστού Κολυμβητηρίου στο Ο.Τ. ΚΧ 453, μαζί με συλλογή υπογραφών.

Στην ένσταση γίνεται λόγος για κυκλοφοριακή επιβάρυνση σε στενούς τοπικούς δρόμους, δυσχέρεια πρόσβασης οχημάτων έκτακτης ανάγκης, ελλιπή –κατά την Επιτροπή– τεκμηρίωση εκκένωσης και ασφάλειας, γειτνίαση με κατοικίες, ναό και χώρο υγείας, καθώς και απουσία ειδικών μελετών που να λαμβάνουν υπόψη τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας.

Οι προβληματισμοί ασφαλώς έχουν δικαίωμα να ακούγονται και να απαντώνται θεσμικά. Υπάρχει, όμως, μια κρίσιμη λεπτομέρεια που δεν μπορεί να παραβλέπεται:

Το κολυμβητήριο δεν εμφανίστηκε ξαφνικά το 2026.

Η μελέτη για το συγκεκριμένο έργο υπάρχει ήδη από το 2009, ενώ η χωροθέτηση θεσμοθετήθηκε το 2010. Πρόκειται, δηλαδή, για μια αθλητική υποδομή με σχεδιασμό που πηγαίνει πίσω περίπου 17 χρόνια και όχι για μια απόφαση που ελήφθη πρόχειρα από τη μία ημέρα στην άλλη.

Η χωροθέτηση δεν έγινε «στο πόδι»

Και εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα σημεία της υπόθεσης.

Η χωροθέτηση ενός τέτοιου έργου δεν αποτελεί μια απλή πολιτική εξαγγελία ούτε μια αυθαίρετη απόφαση του Δήμου. Για να θεσμοθετηθεί, ακολουθούνται οι προβλεπόμενες διοικητικές και πολεοδομικές διαδικασίες και παρεμβαίνουν τα αρμόδια όργανα.

Αντίστοιχα, ένα έργο τέτοιου μεγέθους δεν μπορεί να φτάσει νόμιμα στην κατασκευή του χωρίς τις προβλεπόμενες μελέτες, εγκρίσεις και αδειοδοτήσεις. Ζητήματα όπως η ασφάλεια, η πρόσβαση, οι συνθήκες λειτουργίας και όσα ακόμη απαιτεί η νομοθεσία δεν μπορούν απλώς να παρακαμφθούν επειδή ένας Δήμος θέλει να κατασκευάσει ένα κολυμβητήριο.

Για το σημερινό έργο έχουν ήδη εκπονηθεί αρχιτεκτονική, ηλεκτρομηχανολογική και στατική προμελέτη, ενώ στη διαδικασία ωρίμανσης προβλέπονται, μεταξύ άλλων, γεωτεχνική μελέτη και περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Επομένως, τα ζητήματα που θέτει σήμερα η «Επιτροπή Κατοίκων Αγίας Βαρβάρας» θα κριθούν, όπου προβλέπεται, από τα αρμόδια θεσμικά και τεχνικά όργανα. Χωρίς τις απαραίτητες εγκρίσεις το έργο δεν μπορεί απλώς να προχωρήσει.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί δημιουργείται η εντύπωση ότι κάποιοι σήμερα ανακαλύπτουν ζητήματα τα οποία δήθεν δεν έχουν θέση στον θεσμικό και τεχνικό έλεγχο του έργου. Ακριβώς γι’ αυτό υπάρχουν οι προβλεπόμενες διαδικασίες: για να εξετάζονται οι νόμιμες προϋποθέσεις πριν από την υλοποίηση.

Άλλο, λοιπόν, να απαιτεί κάποιος να τηρηθούν μέχρι κεραίας όλες οι νόμιμες διαδικασίες –κάτι που είναι αυτονόητο– και άλλο να επιχειρείται να επιστρέψει στο σημείο μηδέν ένας σχεδιασμός που υπάρχει από το 2009.

Τα ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν – αλλά το έργο δεν μπορεί να χαθεί σε έναν νέο κύκλο αντιδράσεων

Στην επιστολή της 2ας Φεβρουαρίου 2026, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, εκφράζονται μεταξύ άλλων ανησυχίες για την πολύ μικρή απόσταση κατοικιών από το έργο, τον θόρυβο, την κυκλοφορία, τη στάθμευση, την ασφάλεια και την πρόσβαση ασθενοφόρων και πυροσβεστικών οχημάτων.

Όλα αυτά μπορούν και πρέπει να λάβουν συγκεκριμένες, τεχνικά τεκμηριωμένες απαντήσεις.

Αυτό όμως είναι εντελώς διαφορετικό από το να δημιουργείται η εντύπωση ότι ένα έργο τέτοιας σημασίας για ολόκληρη την Αγία Βαρβάρα πρέπει να σταματήσει.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ένα ακόμη στοιχείο. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Δικαιοσύνης Σήμερα» από την εξέταση των ονομάτων που έχουν δοθεί, αρκετοί από τους υπογράφοντες φέρονται να μην κατοικούν στην άμεση γειτονιά του κολυμβητηρίου, αλλά σε άλλα σημεία, όπως στην Άνω Αγία Βαρβάρα, ακόμη και εκτός των ορίων του Δήμου, όπως στο Χαϊδάρι.

Το στοιχείο αυτό δεν αναιρεί, φυσικά, το δικαίωμα οποιουδήποτε πολίτη να εκφράζει την άποψή του. Θα πρέπει όμως να επιβεβαιωθεί από τα πλήρη στοιχεία των υπογραφών και έχει σημασία όταν η αντίδραση παρουσιάζεται ως φωνή των κατοίκων της άμεσης γειτονιάς.

Και εδώ προκύπτει το ουσιαστικό ερώτημα:

Μπορεί μια ολόκληρη πόλη να στερηθεί μια υποδομή που περιμένει επί 17 χρόνια, χωρίς πρώτα να εξαντληθεί η τεχνική εξέταση και η δυνατότητα αντιμετώπισης κάθε πραγματικού προβλήματος;

Η Αγία Βαρβάρα έχει ξαναζήσει παρόμοιες αντιδράσεις στα Ριμινίτικα

Υπάρχει, άλλωστε, ένα προηγούμενο που οι παλαιότεροι στην πόλη θυμούνται καλά.

Στα Ριμινίτικα υπήρξαν επί χρόνια αντιδράσεις για το γήπεδο και η υπόθεση έφτασε μέχρι το Συμβούλιο της Επικρατείας. Η πόλη χρειάστηκε να περιμένει χρόνια για να αποκτήσει ξανά τη συγκεκριμένη αθλητική εγκατάσταση.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε, μεταξύ εκείνων που αντιδρούν σήμερα στο κολυμβητήριο βρίσκονται και πρόσωπα που είχαν εκφράσει αντιδράσεις και για το έργο στα Ριμινίτικα. Πρόκειται για στοιχείο που, εφόσον τεκμηριώνεται από τα ονόματα και τα σχετικά στοιχεία, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Η ιστορία αυτή θα πρέπει τουλάχιστον να προβληματίσει.

Οι πραγματικές ανησυχίες πρέπει να εξετάζονται. Τα προβλήματα πρέπει να διορθώνονται. Οι κανόνες ασφαλείας πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε μεγάλο έργο της Αγίας Βαρβάρας μπορεί να καταδικάζεται σε πολυετή ακινησία επειδή μια ομάδα πολιτών διαφωνεί με την υλοποίησή του.

Το κολυμβητήριο δεν αφορά μία γειτονιά και πολύ περισσότερο δεν αφορά μόνο τη σημερινή γενιά.

Αφορά τα παιδιά που θέλουν να μάθουν κολύμβηση, τους αθλητές, τα σχολεία, τους συλλόγους, τις οικογένειες, τους μεγαλύτερους ανθρώπους και συνολικά μια πόλη που στερείται μιας τέτοιας σύγχρονης εγκατάστασης.

Ο Δήμαρχος Λάμπρος Μίχος επανέφερε στο προσκήνιο ένα έργο με σχεδιασμό που ξεκινά από το 2009, με στόχο να αποκτήσει επιτέλους η Αγία Βαρβάρα το δικό της κλειστό κολυμβητήριο.

Οι ενστάσεις πρέπει να απαντηθούν.

Οι τεχνικές παρατηρήσεις πρέπει να ελεγχθούν.

Οι προβλεπόμενες μελέτες και αδειοδοτήσεις πρέπει να ολοκληρωθούν.

Η ασφάλεια των κατοίκων είναι αδιαπραγμάτευτη.

Αλλά εξίσου σημαντικό είναι το δικαίωμα μιας ολόκληρης πόλης να αποκτήσει τις αθλητικές υποδομές που στερείται επί δεκαετίες.

Γιατί η Αγία Βαρβάρα δεν μπορεί κάθε φορά που ένα μεγάλο έργο πλησιάζει προς την υλοποίησή του να γυρίζει ξανά στην αφετηρία.

Οι αρμόδιοι θεσμοί θα κρίνουν εάν το έργο πληροί όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις. Και εφόσον τις πληροί, η Αγία Βαρβάρα δεν πρέπει να στερηθεί ένα τόσο σημαντικό έργο επειδή υπάρχει αντίδραση από μια ομάδα πολιτών.

Η Αγία Βαρβάρα περίμενε αρκετά.

.

.

.

Μια προσπάθεια που δεν γίνεται για τις φωτογραφίες, αλλά για να μη χαθεί ένα δέντρο όταν υπάρχει έστω και μία δυνατότητα να σωθεί, συνεχίζει ο Δήμος Αγίας Βαρβάρας στο πλαίσιο των αναπλάσεων που πραγματοποιούνται σε δρόμους και πεζοδρόμια της πόλης.

Με σαφή κατεύθυνση του Δημάρχου Αγίας Βαρβάρας Λάμπρου Μίχου, η εντολή προς τις υπηρεσίες είναι συγκεκριμένη: πριν απομακρυνθεί οριστικά οποιοδήποτε δέντρο που επηρεάζεται από ένα έργο, να εξαντλείται κάθε δυνατότητα μεταφύτευσής του σε άλλο κατάλληλο σημείο της πόλης.

Η προσπάθεια αυτή συνεχίστηκε και σήμερα στην οδό Κρήτης, όπου βρίσκονται σε εξέλιξη εργασίες ανάπλασης των πεζοδρομίων. Δέντρα που ήταν απαραίτητο να απομακρυνθούν από τα σημεία των παρεμβάσεων δεν οδηγήθηκαν στην καταστροφή. Με τη συνδρομή εργαζομένων, μηχανημάτων έργου και γερανού, αφαιρέθηκαν με ιδιαίτερη προσοχή και μεταφέρθηκαν σε νέο χώρο, όπου και μεταφυτεύτηκαν.

Στη σημερινή επιχείρηση υπήρξε ένα ιδιαίτερα θετικό στοιχείο: τα δέντρα αφαιρέθηκαν μαζί με σημαντικό τμήμα της μπάλας χώματος που περιβάλλει το ριζικό τους σύστημα, γεγονός που δημιουργεί καλύτερες προϋποθέσεις για την προσαρμογή και την επιβίωσή τους στη νέα τους θέση.

Και εδώ ακριβώς βρίσκεται η δυσκολία αυτών των επιχειρήσεων. Η μεταφύτευση ενός μεγάλου και ώριμου δέντρου δεν είναι μια απλή διαδικασία. Δεν είναι πάντοτε δυνατό να διατηρηθεί ακέραιη η μπάλα του ριζικού συστήματος, ενώ καθοριστικό ρόλο παίζουν το είδος και η ηλικία του δέντρου, η κατάσταση των ριζών, το έδαφος, η εποχή της μεταφύτευσης και φυσικά οι καιρικές συνθήκες – ιδιαίτερα οι υψηλές θερμοκρασίες.

Γι’ αυτό και κανείς δεν μπορεί να εγγυηθεί ότι κάθε μεταφύτευση θα πετύχει. Τα δέντρα είναι ζωντανοί οργανισμοί. Υπήρξαν στο παρελθόν και απώλειες και αυτό δεν υπάρχει λόγος να αποκρύπτεται. Υπάρχει όμως και η άλλη, πολύ σημαντικότερη πλευρά: ένας σημαντικός αριθμός δέντρων από προηγούμενες μεταφυτεύσεις έχει ήδη επιβιώσει, έχει προσαρμοστεί και συνεχίζει να μεγαλώνει σε νέα σημεία της Αγίας Βαρβάρας.

Αυτό από μόνο του δικαιώνει την προσπάθεια.

Γιατί η εύκολη λύση θα ήταν διαφορετική. Όμως η επιλογή του Δήμου Αγίας Βαρβάρας και του Δημάρχου Λάμπρου Μίχου είναι να γίνεται η δύσκολη προσπάθεια: να επιστρατεύονται άνθρωποι και μηχανήματα, να ανοίγονται οι κατάλληλοι λάκκοι, να προστατεύεται όσο περισσότερο γίνεται το ριζικό σύστημα, να μεταφέρεται και να επαναφυτεύεται το δέντρο και στη συνέχεια να υποστηρίζεται με την απαραίτητη φροντίδα και το πότισμα.

Ακόμη κι αν από μια τέτοια επιχείρηση σωθεί ένα δέντρο περισσότερο, η προσπάθεια έχει αξία.

Οι αναπλάσεις είναι απαραίτητες για μια πόλη που αλλάζει και βελτιώνεται. Το ίδιο απαραίτητο, όμως, είναι να προχωρούν με σεβασμό στο πράσινο που ήδη υπάρχει. Και στην Αγία Βαρβάρα επιχειρείται στην πράξη να συνδυαστούν και τα δύο: νέα και ασφαλέστερα πεζοδρόμια, καλύτερος δημόσιος χώρος, αλλά και προστασία κάθε δέντρου που μπορεί να συνεχίσει να προσφέρει σκιά, οξυγόνο και ζωή στην πόλη.

Γιατί τελικά το πράσινο δεν είναι κάτι αναλώσιμο. Κάθε δέντρο που καταφέρνουμε να σώσουμε είναι μια μικρή νίκη για την Αγία Βαρβάρα και, κυρίως, μια παρακαταθήκη για τα παιδιά που θα ζήσουν αύριο σε αυτή την πόλη.

.

.