Η επικεφαλής της δημοτικής παράταξης “Πράξη Ευθύνης” κα Αλεξάνδρα Φέγγη “ανοίγει” μαζί με τα “χαρτιά” της και την καρδιά της και εξηγεί με μία ανοιχτή επιστολή  γιατί θα στηρίξει τον Λάμπρο Μίχο στις επερχόμενες δημοτικές εκλογές.

Παρακάτω ακολουθεί το πλήρες κείμενο:

Η Αγία Βαρβάρα για κάποιους ανθρώπους είναι απλώς ένα σημάδι στον χάρτη ανάμεσα στα υπόλοιπα. Για άλλους είναι πάθος, είναι ζωή, είναι η Αγία που προσκυνούν, όπως είναι η δική μου Αγία Βαρβάρα.

Ανοίγοντας για πρώτη φορά τα μάτια μου στον κόσμο , αντίκρυσα το φως της και μύρισα τον αέρα της…Μεγαλώνοντας, έπαιξα στις αλάνες της, πήγα στα σχολειά της, κάνοντας μάθημα σε μαγαζιά και αποθήκες, έγραψα τις χαρές και τις λύπες μέσα στη φτώχεια της. Περπάτησα στους χωματόδρομους μέσα σ’ ένα κόσμο που πάλευε να ζήσει, αυθεντικό, ταλαιπωρημένο, με όνειρα όμως για τα παιδιά του.

Περνώντας τα χρόνια έβλεπα, όπως όλοι μας, μια πόλη που έμενε στο περιθώριο, στιγματισμένη, σαν νάταν καταδικασμένη από τη μοίρα.

Και εκεί που άλλοτε απογοητευόμουν, κι άλλοτε θύμωνα, γίνεται δήμαρχος κάποιος Λάμπρος Μίχος, άγνωστος, τότε, σ’ εμένα. Και ξαφνικά όλα άρχισαν να αλλάζουν με γοργούς ρυθμούς… Η Αγία Βαρβάρα πολύ σύντομα έγινε μια μικρή όμορφη πόλη, καθαρή, με τάξη, με πρωτοποριακές δομές κι υπηρεσίες! Δημιουργία παντού! Κυψέλη πολιτισμού!

Μετά από 15 χρόνια άξιας θητείας, όχι μόνον στον Δήμο μας αλλά και γενικότερα στην Αυτοδιοίκηση, ο Λάμπρος Μίχος τιμήθηκε από τους πολίτες 44 Δήμων της Β’ Αθήνας και εξελέγη βουλευτής στο Εθνικό Κοινοβούλιο, αφήνοντας τον Αντιδήμαρχό του Γιώργο Καπλάνη, ως αντικαταστάτη, στηρίζοντάς τον με όλες του τις δυνάμεις. Τον Καπλάνη που και όλοι εμείς τότε εμπιστευτήκαμε. Διαψευστήκαμε όμως οικτρά. Οι πλάτες του νέου τιμονιέρη δεν μπορούσαν να αντέξουν το βάρος και την ευθύνη της θέσης. Δεν υπήρχε πραγματικό νοιάξιμο, ούτε καν φιλότιμη προσπάθεια…

Αυτό ήταν άλλωστε που, τότε, 5 χρόνια πριν, με οδήγησε στην παραίτησή μου από τη θέση της Αντιδημάρχου και «τα βρόντηξα» χωρίς να υπολογίσω αξιώματα. Τότε διαψεύστηκε και ο Μίχος. Αρκετοί συνεργάτες του Καπλάνη και πρώην συνεργάτες του Μίχου παραιτηθήκαμε, καταγγείλαμε, στο τέλος όμως διασπαστήκαμε. Και….τι καταφέραμε, τότε λοιπόν, ως πλειοψηφία διαιρεμένη; Να εκλεγεί και πάλι η απογοητευτική σημερινή διοίκηση που πάει την πόλη μας πάλι πίσω !

Πόσοι μπορεί να διαψεύσουν σήμερα ότι ένα γεφύρι στο κέντρο της πόλης, τέσσερα χρόνια τώρα, δεν λέει ν’ ανοίξει;! Πόσοι διαψεύδουν ότι η πόλη δεν είναι καθαρή; Ότι όλα πισωγυρνούν; Τι καινούριο έχει προστεθεί στην πόλη μας τα τελευταία χρόνια; Τίποτα! Πόσο ακόμη μπορεί το άλλοθι της κρίσης να χρησιμοποιείται για την κάλυψη της αδράνειας; Λες και δεν μαθαίνουμε για επιτυχίες και έργα άλλων δήμων! Γι’ αυτούς δεν υπάρχει κρίση;

Συμπολίτισσες και συμπολίτες,

Έρχονται και πάλι εκλογές! Προσέξτε! Δεν κατακρίνω κανένα για τις φιλοδοξίες του. Αντιθέτως τις σέβομαι απολύτως! Και μάλιστα υπολήπτομαι και αρκετά πρόσωπα εξ αυτών που δηλώνουν ότι διεκδικούν τον τίτλο του δημάρχου ή συντάσσονται μαζί τους.

Πράγματι οι διαφοροποιήσεις είναι ανθρώπινες και θεμιτές. Όταν όμως αυτές δεν έχουν ουσιαστικό περιεχόμενο τότε είναι αναίτιες διαιρέσεις, μόνον επιζήμιες.

Η υποψηφιότητα Μίχου όμως είναι αυτή που αποκλείει τον κίνδυνο να συνεχιστούν τα ίδια. Η παρουσία του είναι εγγύηση για την πόλη και τους κατοίκους της.

Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι οι Αγιοβαρβαριώτες όταν άκουσαν την υποψηφιότητά του ένοιωσαν ελπίδα ξανά. Γιατί η θητεία του ήταν αναγεννησιακή για την πόλη μας.. Ήταν ο δήμαρχος του 67% που ακόμη και οι πιο σθεναροί αντίπαλοί του αναγνωρίζουν το έργο του.

Η επιστροφή του είναι ωφέλιμη γιατί θα βάλει φρένο στις απώλειες για την πόλη μας, γιατί θα της δώσει και πάλι ώθηση προς τα εμπρός.

Διότι απώλεια είναι η υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής. Απώλεια είναι να ζούμε σε πόλη δίχως καθαριότητα, μέσα στην αυθαιρεσία. Απώλεια είναι να μην αξιοποιείται η δημοτική περιουσία. Να καταστρέφεται. Απώλεια είναι ο φόβος στον δρόμο. Απώλεια είναι να μην προστίθεται ούτε ένα νέο έργο μέσα σε μια δεκαετία! Να είναι κλειδωμένες οι παιδικές χαρές. Και πόσα άλλα ακόμη…!! Κι αυτό όχι μόνον είναι απαράδεκτο αλλά και ζημιογόνο.

Ζημιογόνο γιατί η πόλη είναι το εξωτερικό περιβάλλον που μπορεί να δώσει ευκαιρίες σ’ ένα παιδί, έναν έφηβο, ένα νέο, που πιθανά η οικογένειά του από μόνη της αδυνατεί. Η πόλη μπορεί να ενεργοποιήσει, να ξυπνήσει, να ανακουφίσει, να ψυχαγωγήσει, να εμπνεύσει,. Τίποτα από αυτά δεν ισχύει σήμερα. Κι αν κάτι, κάπου, ακόμη λειτουργεί, λειτουργεί αποσπασματικά ως απομεινάρι της ανακοπείσας ακμής της.

Η υποψηφιότητα του Λάμπρου Μίχου δεν είναι πισωγύρισμα. Δίνει την δυνατότητα μιας υπεύθυνης και σίγουρης επιλογής για την Αγία Βαρβάρα.

Είναι βέβαιο ότι δεν ήταν εύκολη η απόφαση να διεκδικήσει ξανά το δημαρχιακό αξίωμα που τόσο γενναιόδωρα, τόσες φορές, του εμπιστεύτηκαν οι συμπολίτες μας. Ας σκεφτούμε ότι αφήνει για ακόμη μια φορά το επιτυχημένο δικηγορικό του γραφείο, ότι ρισκάρει την υστεροφημία του, ότι μπαίνει σε έναν αγώνα με αντίπαλο τον ίδιο του τον εαυτό!

Όμως ο Λάμπρος Μίχος μπροστά στον κίνδυνο να χαθούν για την πόλη μας όσα με τόσο κόπο και μόχθο και ο ίδιος έχτισε, αποφάσισε να δηλώσει παρών. Και αυτό δεν μπορώ παρά να του το αναγνωρίσω και να το εκτιμήσω απεριόριστα.

Δηλώνω λοιπόν χωρίς περιστροφές κι εγώ ότι είμαι δίπλα του, στο πλευρό του, για όλους τους λόγους που προανέφερα.

Είμαι βέβαιη ότι η απάντηση όλων μας θα είναι δυναμική και υπερβατική.

Η Αγία Βαρβάρα μπορεί να γίνει ΠΡΩΤΗ ξανά!

Αλεξάνδρα Φέγγη

Δημ. Σύμβουλος

Επικεφαλής Δημ. Παράταξης «ΠράξηΕυθύνης»