Πολιτική

Και τι έγινε που λείπαμε από το Βερολίνο;

Published

7 έτη ago

23 Ιανουαρίου, 2020

Η απουσία της Ελλάδος από την διάσκεψη του Βερολίνου για το θέμα της Λιβύης, έχει προκαλέσει αντιπαραθέσεις μεταξύ κυβερνήσεως και αντιπολιτεύσεως.

Απαιτείται, όμως, μία ψυχραιμότερη, δεύτερη ανάγνωση στα πράγματα. Όχι μόνον απαιτείται, αλλά, κρίνεται αναγκαία, προκειμένου να οριοθετηθεί ο μεγαλοϊδεατισμός μερίδας του πολιτικού κόσμου και να τεθεί το περίγραμμα και η ουσία των πραγμάτων.

Σε τι συνίσταται αυτή; Ας αναλογισθούμε ποια είναι τα ελληνικά συμφέροντα στην Λιβύη. Πέραν μιας νεφελώδους γενικούρας περί φιλοαραβικής θεωρήσεως και οραμάτων μεσογειακής πρωταγωνιστικής θέσεως, ουδέν. Παρά το γεγονός ότι έχουμε θαλάσσια σύνορα, η Λιβύη αποκτά, άμεσα, σημασία για την Ελλάδα, μόνον στο πλαίσιο της προσφάτου συμφωνίας της κυβερνήσεως Sarraj (Σάραζ) με την Τουρκία σχετικά με την ανακήρυξη της ΑΟΖ.

Όμως, η κυβέρνηση Σάραζ δεν στέκεται και πολύ καλά στα πόδια της παρά το ότι έχει την διεθνή αναγνώριση. Η διεθνής αναγνώριση σε μία εμφύλια διαμάχη δεν σημαίνει και πολλά, κατ’ ανάγκην. Η πολιτική σκηνή στην χώρα είναι ρευστή -υδαρής θα ήταν πιο καλή απεικόνιση-, με το μεγαλύτερο μέρος της χώρας να ελέγχεται από τις δυνάμεις του στρατηγού Haftar και την κυβέρνηση να ελέγχει κατ’ ουσίαν μόνον την Πρωτεύουσα.

Και γιατί η κυβέρνηση της Τρίπολης έδειξε τέτοια σπουδή να συνάψει μία μη αμέσου, για αυτήν, ενδιαφέροντος συμφωνία με τον κ. Erdogan, την στιγμή που κινδυνεύει να μην υπάρχει την επόμενη ημέρα; Και ακόμη, θα μπορούσε η ελληνική πλευρά να αξιοποιήσει την αναγνώριση που έχει δώσει προς τον κ. Σάραζ και να αξιώσει την ακύρωση της συμφωνίας με την Τουρκία; Η απάντηση είναι πολύ απλή. Όχι!
Τούτο διότι προφανώς ο κ. Σάραζ τιμά την Τουρκική καταγωγή του και αισθάνεται οικεία όταν συνομιλεί με τον ηγέτη της Αγκύρας από κάθε άλλον. Επίσης, η συμμαχία του Τούρκου Προέδρου με το Κρεμλίνο, ενδεχομένως να του δημιουργεί αίσθημα ασφάλειας για την υποστήριξη μιας μεγάλης δυνάμεως.

Όμως, η έλευση του Khalifa Haftar στην Αθήνα και η προηγηθείσα συνάντηση του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών στην Λιβύη, δημιουργεί περιθώρια χειρισμών και διαπραγματεύσεων με την Λιβυκή πλευρά, ανεξαρτήτως από το ποιος τελικά θα επικρατήσει. Ορθώς για τα ελληνικά συμφέροντα, υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις, ο Έλληνας Υπουργός Εξωτερικών και η ελληνική κυβέρνηση προσέγγισε την πλευρά του κ. Haftar, πολλώ δε μάλλον, εφ’ όσον από την πρώτη στιγμή προέβη στην απέλαση του Λύβιου Πρέσβεως από την Αθήνα.

Ευνοήτως, η επικράτηση του κ. Haftar δημιουργεί την επόμενη ημέρα, συνθήκες πλήρους συνεργασίας με την Λιβύη και ακύρωση της συμφωνίας της με την Άγκυρα σχετικά με την ΑΟΖ. Κάτι που δεν μοιάζει δύσκολο, καθ’ όσον και ο Λίβυος στρατηγός έχει ρητά εκφρασθεί για την ακύρωση αλλά και η Λιβυκή Βουλή την απέρριψε. Και μέχρι του σημείου αυτού, η ελληνική πολιτική, καλώς έπραξε.

Οπωσδήποτε, βεβαιότητες και δεδομένες εξελίξεις σε μία ρευστή κατάσταση δεν υφίστανται. Πάντοτε εμφιλοχωρεί ο κίνδυνος της ανατροπής και της δυσοίωνης εξελίξεως των πραγμάτων. Αυτό, όμως το οποίο απαιτείται είναι η σοβαρή ανάλυση, η συγκρότηση σχεδίου και οι αποτελεσματικοί χειρισμοί υλοποιήσεώς του. Μέχρι στιγμής, θεωρείται καλή η πορεία της ελληνικής πλευράς.

Θα μπορούσε να εμείνει η Ελλάς και να απαιτήσει να λάβει πρόσκληση στην διάσκεψη του Βερολίνου; Ενδεχομένως ναι. Προσωπικά θεωρώ πως όχι, αλλά δεν έχει καμία σημασία και πολύ καλώς έπραξε και έδωσε βαρύτητα στην άμεση επαφή με την Λιβυκή πλευρά και τον στρατηγό Haftar. Τούτο, διότι καλώς ή κακώς, η χώρα μας, ακόμη ταλαιπωρείται από την υπερδεκαετή κρίση, η οποία έχει επιφέρει καίρια τραύματα στην κοινωνική συνοχή, ενώ, ταυτοχρόνως έχει απωλέσει σημαντικά τμήματα του κύρους, της αξιοπιστίας της και των πρακτικών δυνατοτήτων της στην διεθνή πολιτική σκηνή.

Επιπροσθέτως, η ελληνική πλευρά πώς θα μπορούσε να θέσει θέματα που την αφορούν σε μία σύσκεψη, η οποία είχε ως αποκλειστικό περιεχόμενο την κατάπαυση του πυρός και την έναρξη ειρηνικών διαπραγματεύσεων για την εξεύρεση λύσης μεταξύ των αντιμαχομένων στην Λιβύη; Μία παρουσία η οποία θα έθετε επιτακτικά το θέμα της Τουρκολιβυκής συμφωνίας για την ΑΟΖ, θα κινδύνευε να τινάξει το όλο εγχείρημα στον αέρα.

Από την άλλη πλευρά, ούτε μέρος του Σουνιτικού Ισλάμ είναι ώστε να ανταγωνίζεται για την επικυριαρχία στον χώρο αυτόν, όπως η Τουρκία -της οποίας μεταξύ άλλων στόχος της εξωτερικής πολιτικής της ήταν και είναι, παρά την αποτυχία της σε πρώτη φάση λόγω της αλλαγής της κυβερνήσεως στην Αίγυπτο, η δημιουργία ενός σουνιτικού, ισλαμικού τόξου από την Άγκυρα μέχρι το Μαγρέμπ και τις ακτές του Ατλαντικού-, ούτε υπάρχει ελληνικός σχεδιασμός για την δημιουργία αποικιών στην Β. Αφρική. Δεν προκύπτει, επομένως, ουδείς λόγος να εμπλακεί η Αθήνα σε περισσότερα προβλήματα από εκείνα που αντέχει να διαχειρισθεί, ιδιαιτέρως, όταν δεν την αφορούν και δεν έχει ζωτικά συμφέροντα. Αντιθέτως.

Η Ελλάς είναι η παλαιότερη χώρα μέλος της ΒορειοΑτλαντικής Συμμαχίας στην περιοχή και μέλος της Ευρωπαϊκής Ενώσεως. Ευνοήτως, τα όποια συμφέροντά της εξυπηρετούνται με βάση στην συμμετοχή της σε αυτούς τους σχηματισμούς.

Συνελλόντι ειπείν, η μη κλήση της χώρας στο Βερολίνο μπορεί να πληγώνει την ματαιοδοξία και τον μεγαλοϊδεατισμό κάποιων, αλλά, η ουσία βρίσκεται στην ενάργεια και τους επιδέξιους χειρισμούς στο πλευρό των Εταίρων και Συμμάχων. Και μέχρι στιγμής, αισιόδοξα δείχνουν τα πράγματα επί του προκειμένου ζητήματος.

*Ο Λυκούργος Χατζάκος είναι δημοσιογράφος, πολιτικός αναλυτής και ερευνητής με ειδίκευση στα θέματα της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και Μέσης Ανατολής.

πηγή: newsbomb.gr

Πολιτική

Γιάννης Βαρβιτσιώτης: Το τελευταίο αντίο στο ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας

Published

3 ημέρες ago

4 Αυγούστου, 2026

dikaiosinisimera

«Πατέρα δεν ανήκεις πλέον σε εμάς, ανήκεις στην ιστορία», είπε ο γιος του, Μιλιτάδης

Με στρατιωτικές τιμές τελείται στις 12:00 στη Μητρόπολη Αθηνών η κηδεία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, ενός εκ των ιστορικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 2 Αυγούστου, στο σπίτι του στην Αθήνα, ανήμερα των 93ων γενεθλίων του.

Τον επικήδειο λόγο για τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει υπουργός σε καίριες θέσεις όπως το υπουργείο Άμυνας, εκφώνησε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης.

Λίγο πριν τη μία το μεσημέρι, ολοκληρώθηκε η εξόδιος ακολουθία και στο βήμα ανέβηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για να εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο, σε πολύ συγκινητικό κλίμα.

Μεταξύ άλλων ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είπε: «Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν φτιαγμένος από εκείνο το σπάνιο μέταλλο μιας άλλης εποχής…Υπήρξε ο τελευταίος εκπρόσωπος μιας σχολής που αντιλαμβανόταν την πολιτική όχι ως κάτι πρόσκαιρο, αλλά έχοντας αρχές και αξίες.

Σεβαστέ μας Γιάννη, μας αφήνεις βαριά κληρονομιά. Την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα, την αφοσίωση σε αξίες, κυρίως όμως μια βαθιά πολιτική ευγένεια που τόσο μας λείπει αυτές τις εποχές. Για όλα αυτά η Ελλάδα αλλά και η μεγάλη μας παράταξη, η Νέα Δημοκρατία θα σε ευχαριστεί.0

Στη μακρά πορεία του ανέλαβε όποια θέση του ζητήθηκε και ήταν παρών σε όποια μάχη και αν χρειάστηκε να δώσει. Με ξεχωριστή την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1961», είπε και μοιράστηκε και προσωπικές ιστορίες με τον πολιτικό που έφυγε από τη ζωή.

Έπειτα, με δάκρυα στα μάτια και λυγίζοντας πολλές φορές από τη συγκίνηση, ο γιος του Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, εκφώνησε επικήδειο, στον οποίο τόνισε μεταξύ άλλων ότι «ήσουν παρών όχι στα καθημερινά, αλλά στα σημαντικά», ενώ τόνισε ότι οι περισσότεροι τον αποχαιρετούν όχι μόνο για τον πολιτικό του βίο αλλά για τον χαρακτήρα του.

«Πατέρα έζησες μία ζωή γεμάτη, με αγώνες με ευθύνη με προσφορά. Κι έφυγες έχοντας κερδίσει κάτι πολύ πιο σημαντικό από το οποιοδήποτε αξίωμα. Τον σεβασμό φίλων και αντιπάλων, την εκτίμηση όσων συνεργάστηκαν μαζί σου, την αγάπη της οικογένειάς σου. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο παράσημό σου. Και έφτασες εδώ κουβαλώντας μία τεράστια απώλεια που ποτέ δεν ξεπέρασες, της μητέρας μας, της αγαπημένης σου Σόφης. Με την απώλειά της έδειξες πόσο πολύ την αγαπούσες, στη φωτογραφία που σε συντρόφευε απέναντι στο τραπέζι σου όταν έτρωγες κάθε μεσημέρι μόνος. Δε μιλούσε στους άλλους για τον πόνο του. Την είχε πάντα μέσα στην καρδιά του και δάκρυζε στους ήχους του «μάτια μπλε» που της αφιέρωνε. Και θέλω να πιστεύω οτι σήμερα ξανασυναντιούνται…μας άφησε με την ευχή να μείνουμε ενωμένοι. Έφυγες όπως επιθυμούσες, στο σπίτι σου. Πατέρα δεν ανήκεις πλέον σε εμάς, ανήκεις στην ιστορία…», είπε ακόμη με λυγμούς ο γιος του, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.

Σπαρακτικός ήταν και ο επικήδειος των εγγονών του, που μοιράστηκαν ιστορίες βαθιά συγκινημένες, μη μπορώντας να τον εκφωνήσουν από τα δάκρυα.

Η ταφή πραγματοποιείται στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.

Στεφάνια έστειλαν νωρίτερα μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, οι υπουργοί οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, Εργασίας Νίκη Κεραμέως, Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, οι υφυπουργοί Παύλος Μαρινάκης, Θανάσης Δαβάκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Δημήτριος Χούπης, ο επίτιμος αρχηγός Κωνσταντίνος Φλώρος.

Τυλιγμένο με την ελληνική σημαία το φέρετρο

Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και πρόσωπα από τον πολιτικό χώρο γενικότερα, κατέφτασαν στην Μητρόπολη Αθηνών για να αποχαιρετήσουν τον τελευταίο μέλος της Βουλής του 1961.

Λίγο πριν τις 12, έφτασε στη Μητρόπολη Αθηνών και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κω

Λίγο μετά τις 11:30 στη Μητρόπολη έφτασε ο πρώην υπουργός και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας αλλά και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος.

Λίγα λεπτά αργότερα, έφτασε και ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος αφού συλλυπήθηκε την οικογένεια, αποχώρησε.

Στη Μητρόπολη έφτασε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ο Τάκης Θεοδωρικάκος, o Άδωινς Γεωργιάδης, ο Βασίλης Σπανάκης και άλλα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.

Στην Μητρόπολη Αθηνών έφτασε και η σύζυγος του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκης, Μαρέβα Γκραμπόφσκι.

Ποιος ήταν ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου 1933, με καταγωγή από τη Λακωνία, την οποία διατήρησε σε όλη του τη ζωή ως σταθερό σημείο αναφοράς. Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, σπούδασε Νομική στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Το 1960 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και άρχισε να ασκεί τη δικηγορία.

Η γνωριμία του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή υπήρξε καθοριστική για την πολιτική του πορεία. Ο ιδρυτής της ΕΡΕ, ο οποίος γνώριζε τον πατέρα του, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, του ανέθεσε αρχικά να συντάσσει εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες και λίγο αργότερα τον επέλεξε ως υποψήφιο βουλευτή στη Β΄ Αθηνών.

Πρωτοεξελέγη το 1961, σε ηλικία 28 ετών, και υπήρξε το τελευταίο εν ζωή μέλος εκείνης της Βουλής. Η πολιτική του παρουσία διακόπηκε βίαια από τη δικτατορία, κατά τη διάρκεια της οποίας συνελήφθη και φυλακίστηκε, πληρώνοντας, όπως σημείωσε η Νέα Δημοκρατία, «το τίμημα της προσήλωσής του στη Δημοκρατία».

Από την ΕΡΕ στην πρώτη Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ

Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν μέλος της πρώτης Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας το 1974. Εκλεγόταν ανελλιπώς έως το 2004, αρχικά ως βουλευτής Β΄ Αθηνών και στη συνέχεια ως βουλευτής Επικρατείας, ενώ από το 2004 έως το 2009 υπηρέτησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Στην πολυσχιδή κυβερνητική του διαδρομή ανέλαβε σειρά κρίσιμων χαρτοφυλακίων. Διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, υφυπουργός Εξωτερικών, υπουργός Εμπορίου, υπουργός Παιδείας, υπουργός Εθνικής Αμυνας και υπουργός Δικαιοσύνης.

Υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Αμυνας τόσο στην κυβέρνηση συνεργασίας του Τζαννή Τζαννετάκη το 1989 όσο και στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993. Το 1991, επί της υπουργίας του, καθιερώθηκαν οι Διαμνημονεύσεις που απονέμονται σε αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων και σε διακεκριμένους πολίτες.

Διετέλεσε ακόμη αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και επί σειρά ετών πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής».

Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν παντρεμένος με τη Σόφη Βαρβιτσιώτη, που έφυγε από τη ζωή το 2015.

Οι δυο τους απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τον σύμβουλο επικοινωνίας και συνιδρυτή της V+O Θωμά Βαρβιτσιώτη, τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Βαρβιτσιώτη και τη δημοσιογράφο Ελένη Βαρβιτσιώτη.

Πηγή: newsit.

Πολιτική

Πέθανε ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης σε ηλικία 93 ετών

Published

5 ημέρες ago

2 Αυγούστου, 2026

dikaiosinisimera

Το ιστορικό στέλεχος της ΝΔ έφυγε στις 15:30 ήσυχα στο σπιτι του στην Αθήνα – Μάλιστα σήμερα είχε τα γενέθλιά του

Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 93 ετών άφησε ο πρώην υπουργός Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, επί δεκαετίες πρωταγωνιστικό στέλεχος της ΕΡΕ και της ΝΔ, έναν άνθρωπο που για δεκαετίες θήτευσε κοντά στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και ανέλαβε κρίσιμες θέσεις στην πολιτική του διαδρομή. Ήταν στην πραγματικότητα η «ζωντανή ιστορία» της ΝΔ και ένας από τους ελάχιστους εν ζωή προδικτατορικούς βουλευτές.

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είχε ταλαιπωρηθεί τα τελευταία χρόνια από αρκετά προβλήματα υγείας που είχαν περιορίσει σημαντικά την κινητικότητα του. Το πνεύμα του πάντως παρέμενε αδάμαστο, ενώ έχει συμβάλλει καθοριστικά στην καταγραφή της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας μέσα από τα απομνημονεύματα του «Όπως τα έζησα» κατέγραψε μια κρίσιμη περίοδο από το 1961 έως το 1993. Ο ίδιος αποσύρθηκε οριστικά από την ενεργό πολιτική ως επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ μετά το 2009, παρέμεινε όμως πολιτικά ενεργός και παρενέβαινε σποραδικά στις πολιτικές εξελίξεις.

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης έφυγε ήσυχα σήμερα το μεσημέρι, περιστοιχισμένος από τα παιδιά του. Ο Μιλτιάδης που χρημάτισε χρόνια ως υπουργός, ο Θωμάς που σταδιοδρομεί στον χώρο της επικοινωνίας, η Ελένη που δημοσιογραφεί με επιτυχία στους FT και στον ΣΚΑΪ αυτή την περίοδο και ο Κωνσταντίνος που ως αρχιτέκτονας ξέφυγε από την πατριαρχική «κατεύθυνση» προς τον χώρο της πολιτικής ήταν τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της σχέσης ζωής που είχε ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης με τη Σόφη Λαναρά, τη γυναίκα που γνώρισε το μακρινό 1967 στη Βουλιαγμένη και έζησαν μαζί για πέντε δεκαετίες, μέχρι την εκδημία της το 2015.

Κατά διαβολική σύμπτωση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης είχε σήμερα τα γενέθλια του, καθώς είχε γεννηθεί σαν σήμερα πριν από 93 χρόνια, το μακρινό 1933. Μοίραζε τον χρόνο του μεταξύ του αγαπημένου του Μυστρά και του σπιτιού του στη Φιλοθέη, όπου βρισκόταν την τελευταία περίοδο λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε.

Ποιος ήταν ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης

Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933. Ήταν νομικός και πολιτικός που διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1993 – 1997).

Υπήρξε μία από τις μακροβιότερες και πιο έμπειρες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας, με κοινοβουλευτική παρουσία που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Ήταν ο ένας από τους δύο τελευταίους εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961.

Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα. Την εποχή εκείνη γνωρίζεται με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος και του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον ορίζει υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.

Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν (στη Β΄ Αθηνών από το 1974 ως και το 1996 και Επικρατείας το 2000).

Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα ένα χρόνο μετά την επιβολή της, τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, αρχίζει να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές του απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέεται με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση όμως αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη. Μετά από ανάκριση που ακολούθησε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ περιορίστηκε επί ένα πεντάμηνο σε πλήρη απομόνωση.

Μετά την μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 και στις εκλογές του ίδιου έτους εκλεγείς και πάλι, με την Νέα Δημοκρατία ανέλαβε ακολούθως υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980), υπουργός Εθνικής Αμύνης (Κυβέρνηση Συνεργασίας, 1989), Εμπορίου (Οικουμενική Κυβέρνηση, 1989), Εθνικής Άμυνας (1990-1993), Δικαιοσύνης (1992).

Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου.

Στην πολιτική του καριέρα διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963) και κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967). Υπήρξε μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, λαμβάνοντας επίσης μέρος σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.

Από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής», ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.

Έγραψε πολλές μελέτες νομικού και πολιτικού περιεχομένου, οι κυριότερες των οποίων είναι: «Η ονομαστική μετοχή» (1960), «Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον» (1970), «Η αλλαγή στο εδώλιο» (1984), «Αποκατάσταση Ιστορικών Αληθειών» (1985),«Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον» (1989), «Συνταγματικοί Προβληματισμοί» (1993),«Η Ελλάδα Μπροστά στο 2000: Ένα Νέο Συνταγματικό Πλαίσιο» (1998), «Η Βουλευτική Ασυλία» (2000), «Οι Τρεις Απειλές του Αιώνα» (2002), «Πολιτι(στι)κή φωτογραμμετρία» (2005), «Η Μεταναστευτική Πολιτική της Ευρώπης» (2006), «Η Αναγκαία Αναθεώρηση» (2006), «Τυφλοί στρατοί-Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού» (2008), «Αναζητώντας την Τέχνη» (2008)και τη δίγλωσση έκδοση «5 Χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2004-2009» (2009). Έχει γράψει πολλά άρθρα πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Επισκέφθηκε, επίσημα προσκεκλημένος, την Αγγλία, τη Δυτική Γερμανία και τις ΗΠΑ.

Τιμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος, λόγω της μακράς πολιτικής του δράσης, καθώς και με άλλα ανώτερα παράσημα διαφόρων κρατών.

Πηγή: protothema

Πολιτική

Απολογισμό 30 μηνών παρουσιάζει ο Περιφερειάρχης Αττικής Νίκος Χαρδαλιάς – Ανοιχτή εκδήλωση στο Ωδείο Αθηνών

Published

4 εβδομάδες ago

13 Ιουλίου, 2026

dikaiosinisimera

Τον απολογισμό του έργου της Περιφέρειας Αττικής για τους πρώτους 30 μήνες της θητείας της διοίκησής του θα παρουσιάσει την Τρίτη 14 Ιουλίου, στις 18:30, στο Ωδείο Αθηνών, ο Περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς.

Με κεντρικό μήνυμα «Απολογισμός ευθύνης στους πολίτες της Αττικής», η εκδήλωση έχει ως στόχο να παρουσιαστούν οι δράσεις, τα έργα και οι παρεμβάσεις που υλοποιήθηκαν μέχρι σήμερα, αλλά και ο σχεδιασμός της Περιφέρειας για το επόμενο διάστημα. Στην πρόσκληση επισημαίνεται ότι, μετά από 30 μήνες διοίκησης, η Περιφέρεια θεωρεί υποχρέωσή της να λογοδοτήσει στους πολίτες, παρουσιάζοντας την πρόοδο που έχει επιτευχθεί και τις προτεραιότητες της επόμενης περιόδου.

Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις «300+1 δεσμεύσεις» της διοίκησης και στη μέχρι σήμερα πορεία υλοποίησής τους. Όπως αναφέρεται στο μήνυμα του Περιφερειάρχη, από την πρώτη ημέρα η διοίκηση δεσμεύτηκε να εργαστεί με σχέδιο, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, δίνοντας έμφαση στην καθημερινότητα των πολιτών, στην ασφάλεια, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, καθώς και στην ανάπτυξη και την ανθεκτικότητα της Αττικής.

Η εκδήλωση αναμένεται να συγκεντρώσει εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης, θεσμικούς φορείς και πολίτες από όλη την Αττική, σηματοδοτώντας έναν δημόσιο απολογισμό του έργου που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα, αλλά και την παρουσίαση των επόμενων στόχων της Περιφερειακής Αρχής.