«Αν μπορούσες να τα καλέσεις Θα μπορούσες και να τα ζωντανέψεις Θα μπορούσες επίσης να διεκδικήσεις Την κηδεμονία τους από τον θάνατο Γιατί δεν υπάρχει ζωή Αν δεν την καλέσεις εσύ ο ίδιος» (Σάουκι Μπζία, ‘Τα Αγάλματα’).
Η πρόσφατη έκρηξη που συγκλόνισε το λιμάνι της Βηρυτού, πρωτεύουσας του Λιβάνου, άφησε πίσω της νεκρούς και τραυματίες, παράλληλα με την διαμόρφωση ενός άμεσου όσο και έντονου οικιστικού προβλήματος που συνδέεται με την καταστροφή εκατοντάδων κατοικιών στην πρωτεύουσα. Η έκρηξη του νιτρικού αμμωνίου αποτελεί το επιστέγασμα μίας σειράς διοικητικών-πολιτικών παραλείψεων, μίας ιδιαίτερης αμέλειας-ασυνειδησίας που θεωρεί την τήρηση κανόνων ασφαλείας, ιδίως όταν πρόκειται για εύφλεκτο υλικό, ‘χάσιμο χρόνου,’ φέροντας στο προσκήνιο την έννοια της προχειρότητας ως τρόπο άσκησης πολιτικής.
Που εδώ όμως, συμβάλλει κύρια στην απώλεια ανθρώπινων ζωών, οπότε μπορούμε να κάνουμε λόγο για την απουσία εν-συναίσθησης νοούμενης ως πρόνοιας, όχι μόνο για την ασφάλεια του λιμανιού, αλλά και για την προστασία των κατοίκων της Βηρυτού από επικίνδυνες καταστάσεις.
Παρατηρώντας την όλη συνθήκη, ακόμη και από απόσταση, θα αναφέρουμε πως, την στιγμή της έκρηξης διαφαίνεται η αίσθηση συμπύκνωσης του χρόνου, ως εάν η έκρηξη στη Βηρυτό να ξεθεμελιώνει την πόλη από τους αρμούς, απελευθερώνοντας μία σειρά συναισθημάτων μεταξύ των οποίων ο φόβος και η αγωνία όχι για την επόμενη ημέρα, αλλά για το παρόν, να καταλαμβάνουν σημαντική θέση.
Η μείζονα διάσταση της έκρηξης (καταστροφή) που ήδη εγγράφει κοινωνικές και πολιτικές προεκτάσεις, μπορεί να ιδωθεί υπό το πρίσμα και ενός κατόπτρου που εν προκειμένω, αντανακλά και μεγεθύνει την απόκλιση μεταξύ κυβερνητικών πολιτικών και κοινωνικών προσδοκιών, την ενδημική διαφθορά που αναπαράγεται εντός κράτους, τα οικονομικά προβλήματα, με άλλα λόγια, την κοινωνική και πολιτική κρίση που ταλανίζει την χώρα του Κέδρου. Κρίση που μας επιτρέπει να επισημάνουμε το εύθραυστον της Λιβανέζικης Δημοκρατίας, πάνω στην οποία και σωρεύονται η πολιτική βία και οι εντάσεις που κληροδότησε ο δεκαπενταετής εμφύλιος πόλεμος (1975-1990).
Η θρησκευτική δομή του Λιβάνου, όπου και συνυπάρχουν σουνίτες, σιίτες και δρούζους μουσουλμάνους, χριστιανούς διαφόρων δογμάτων, καθιστά τον Λίβανο ιστορικά, ένα πολυθρησκευτικό μωσαϊκό το οποίο για να λειτουργήσει απαιτεί μία σειρά από λεπτούς χειρισμούς και συμβιβασμούς με την χρυσή τομή, ιδίως μετά το τέλος του εμφυλίου πολέμου να βρίσκεται σε μία κατά τι ισόρροπη λειτουργία του πολιτικού συστήματος, έτσι όπως συγκεκριμενοποιείται και στον διαμοιρασμό των αξιωμάτων.
Η έκρηξη στο λιμάνι της Βηρυτού δεν φαίνεται να έχει ως αποτέλεσμα την αναμόχλευση θρησκευτικών εντάσεων, όσο πλέον, έντονα και δραστικά, θέτει στο στόχαστρο πολιτικές ευθύνες που υπερβαίνουν την λειτουργία της σημερινής κυβέρνησης. Πιο πάνω έγινε λόγος για την ύπαρξη και εναλλαγή συναισθημάτων όπως είναι ο φόβος και η αγωνία.
Σε αυτό το πλαίσιο, είναι αυτά τα αισθήματα που μπορούν να πυροδοτήσουν και ήδη πυροδοτούν, ένα νέο ρεπερτόριο ή αλλιώς έναν κύκλο κοινωνικών-πολιτικών αντιδράσεων και διαμαρτυρίας στη χώρα (ας θυμηθούμε τις κινητοποιήσεις του φθινοπώρου του 2019), όντας στοιχεία που τροφοδοτούν την προσδοκία της αλλαγής και της εκ νέου διαμόρφωσης του πολιτικού συστήματος της χώρας. Η προσδοκία αλλαγής συνιστά δια-γενεακό ζητούμενο σε μία χώρα όπου η έννοια της κρίσης περιστρέφεται γύρω από επιμέρους ζητήματα άσκησης πολιτικής, βιωμένης καθημερινότητας, ιστορικής μνήμης και διεκδικητικής κουλτούρας. Ποιο είναι το απτό αποτύπωμα της έκρηξης; Η εκ νέου νοηματόδοτηση και προβολή σε πραγματικό χρόνο, εντός εντεινόμενου κοινωνικού-πολιτικού χάσματος.
Με την έλλειψη εμπιστοσύνης να κατρακυλά περαιτέρω προς την πολιτική ελίτ να κατρακυλά περαιτέρω, καθώς είναι ενδεικτικό ό,τι ήδη ζητείται η πραγματοποίηση διεθνούς ελέγχου για την εύρεση των αιτίων της καταστροφής, ο Λίβανος τίθεται αντιμέτωπος με τον ίδιο τον εαυτό του: Ποιες είναι οι κατευθύνσεις που μπορεί να λάβει η χώρα η οποία και φιλτράρει με έναν ιδιαίτερο τρόπο και τις Ισραηλινο-παλαιστινιακές σχέσεις; Ο Λίβανος εισέρχεται σε ένα στάδιο όπου σε πρώτο πλάνο τίθενται οι ερωτήσεις για τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες και για την πορεία της χώρας, και όχι οι προκατασκευασμένες απαντήσεις. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, η προκήρυξη εκλογών εν μέσω κινητοποιήσεων, δεν φαίνεται να αρκεί στους διαδηλωτές που επιζητούν μία ριζική όσο και δραστική πολιτική αλλαγή που θα αγγίζει τους θεσμούς άσκησης εξουσίας.
Με ερώτησή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Αυτιάς, θέτει το θέμα της προστασίας των δικαιωμάτων των ανθρώπων του Πνεύματος και της Τέχνης, απειλούνται από την τεχνητή νοημοσύνη. Στην ερώτησή του ο Ευρωβουλευτής σημειώνει, ότι πέρα από τις θετικές πτυχές που έχει η τεχνητή νοημοσύνη στις επιστήμες, η χωρίς όρους και προϋποθέσεις εφαρμογή της εγκυμονεί κινδύνους, γι’ αυτό και επιβάλλεται η άμεση θέσπιση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού, νομοθετικού πλαισίου.
Η ερώτηση του Ευρωβουλευτή έχει ως εξής:
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί κομβικής σημασίας εξέλιξη για τη σύγχρονη κοινωνία με πολλές θετικές πτυχές. Η ανάπτυξή της θα συμβάλει καθοριστικά στην επίλυση ουσιαστικών προβλημάτων σε τομείς που επηρεάζουν την ανθρωπότητα, όπως είναι η υγεία, η προστασία προσωπικών δεδομένων, η εκπαίδευση και η επιστήμη γενικότερα.
Ωστόσο, η χωρίς όρους και προϋποθέσεις εφαρμογή της εγκυμονεί κινδύνους. Κατακτήσεις ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης απειλούνται άμεσα. Συγγραφείς, μουσικοσυνθέτες, ζωγράφοι, σχεδιαστές, καλλιτέχνες και γενικότερα άνθρωποι του Πολιτισμού βλέπουν τις δημιουργίες τους να γίνονται αντικείμενα ανηλεούς αντιγραφής.
Απαιτείται η άμεση παρέμβασή μας για την προστασία των πνευματικών τους δικαιωμάτων. Είναι χρέος μας να προστατεύσουμε την επαγγελματική τους υπόσταση, την ύπαρξή τους.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
1) Προτίθεται να θεσπίσει ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για τον έλεγχο εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης;
2) Με ποιο τρόπο θα προστατεύσει επαγγελματικούς κλάδους που απειλούνται άμεσα και πιο συγκεκριμένα τα πνευματικά δικαιώματα των ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης;
Την άμεση και αποφασιστική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη διαρκή οικονομική στήριξη των κατοίκων των νησιών των Κυκλάδων, που δοκιμάζονται από τις συνεχιζόμενες σεισμικές δονήσεις, ζητά με παρέμβασή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Αυτιάς, ως μέλος της επιτροπής προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στην ερώτησή του αναφέρει:
Επειδή το φαινόμενο των σεισμικών δονήσεων σε συγκεκριμένα νησιά των Κυκλάδων, συνεχίζεται και επηρεάζει την οικονομική και κοινωνική ζωή των κατοίκων, ζητώ την ταχεία και αποφασιστική παρέμβασή σας.
Απαιτείται και η δική σας εγρήγορση, ώστε να στηριχθούν άμεσα οικογένειες, επιχειρήσεις, επαγγελματίες, η πρωτογενής παραγωγή και κάθε κάτοικος των νησιών, που πλήττεται από το φυσικό αυτό φαινόμενο.
Με δεδομένο ότι ,οι συνεχιζόμενες σεισμικές δονήσεις προκαλούν οικονομική αφαίμαξη σ’ όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση, η αποτελεσματική και άμεση παρέμβασή σας, θα καταδείξει και τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι αναγκαίος.
Με βάση αυτά τα δεδομένα ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
Πως, με ποιον τρόπο και πότε θα παρέμβει για την πλήρη οικονομική στήριξη των κατοίκων;
Ο Αλέν Ντελόν πέθανε, όπως ανακοίνωσαν τα παιδιά του, σύμφωνα με τη Libération, σε ηλικία 88 ετών.
Στο δελτίο Τύπου της οικογένειάς του, γράφει: «Ο Αλέν Φαμπιέν, η Ανούκα, ο Άντονι και (ο σκύλος του) Λούμπο, με βαθιά θλίψη ανακοινώνουν τον θάνατο του πατέρα τους. Έφυγε ειρηνικά από τη ζωή στο σπίτι του στο Douchy, περιτριγυρισμένος από τα τρία του παιδιά και την οικογένειά του. Η οικογένειά του σας ζητά να σεβαστείτε την ιδιωτική του ζωή σε αυτή την εξαιρετικά οδυνηρή στιγμή του πένθους».
Η πιο πρόσφατη φωτογραφία του στα social media
Με αφορμή τα Χριστούγεννα του 2023, ο Αλέν Φαμπιάν Ντελόν δημοσίευσε από το προφίλ του οικογενειακή φωτογραφία, δείχνοντας πώς ήταν σήμερα ο διάσημος πατέρας του. Ο 30χρονος γιος του μεγάλου κινηματογραφικού γόη, πόζαρε από το χριστουγεννιάτικο δείπνο, με τον Αλέν Ντελόν, τον αδελφό του, Άντονι Ντελόν και τις δύο ανιψιές του, κόρες του Άντονι Ντελον, την 28χρονη Λου και την 23χρονη Λιβ.
Ο εμβληματικός ζεν πρεμιέ του σινεμά
Ο Ντελόν αφήνει πίσω του κινηματογραφικά έργα που σημάδεψαν τα 70s, όπως το L’Eclisse (Η έκλειψη), (1962), το Leopard (Ο γατόπαρδος), (1963), το Le Samouraï (Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο), (1967) και το La Piscine (Η πισίνα), (1969), για τα οποία και έλαβε μεγάλες διακρίσεις. Παράλληλα, υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς ζεν πρεμιέ του παγκόσμιου σινεμά.
Έζησε δύσκολα ως παιδί, αλλά ο κινηματογράφος τον αντάμειψε
Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1935, στο Sceaux, Hauts-de-Seine, στη Γαλλία. Έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Όταν οι γονείς του χώρισαν, εκείνος ήταν τεσσάρων ετών αλλά εκτός από το διαζύγιο, δέχτηκε ακόμη ένα «χτύπημα». Τον έστειλαν να μεγαλώσει σε ανάδοχη οικογένεια, μια πληγή που δεν επουλώθηκε ποτέ, όπως θα παραδεχτεί αργότερα σε συνεντεύξεις.
Μετά τον θάνατο των ανάδοχων γονιών του, ο πατέρας και η μητέρα του Ντελόν ανέλαβαν την από κοινού επιμέλειά του, χωρίς αυτό να έχει θετική εξέλιξη.
Οι γονείς του δεν μπορούσαν να αναλάβουν την ανατροφή του και τον έβαλαν σε καθολικό οικοτροφείο, εκεί που αναπτύχθηκε και η αγάπη του για τις τέχνες και κυρίως τη μουσική.
Η απείθαρχη συμπεριφορά του όμως στην τάξη, δεν του επέτρεψε να συνεχίσει να φοιτά σε σχολεία. Έτσι τα παράτησε και στα 14 του έπιασε την πρώτη του δουλειά, στο κρεοπωλείο του πατριού του. Σε ηλικία 17 ετών κατατάχθηκε στο Γαλλικό Ναυτικό και κατά τη διάρκεια του 1953-1954 υπηρέτησε ως πεζοναύτης στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας. Υπηρέτησε για λίγο στο ναυτικό πριν απολυθεί, και μετά ακολούθησε καριέρα ηθοποιού, εντυπωσιάζοντας από τα πρώτα κιόλας βήματα, με την εμφάνισή του.
Ο ρόλος που απογείωσε την καριέρα του
Όσον αφορά το παγκόσμιο σινεμά, η αναγνωρισιμότητα ήρθε με την ταινία Plein Soleil (Γυμνοί στον Ήλιο) του 1960, μια διασκευή του μυθιστορήματος της Patricia Highsmith. Σε αυτή την ταινία, ο Ντελόν υποδύθηκε τον πανούργο και αδίστακτο Tom Ripley – ρόλο που τον καθιέρωσε ως σταρ της μεγάλης οθόνης.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντελόν συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένων των Λουκίνο Βισκόντι, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Ζαν-Πιέρ Μελβίλ, Μικελάντζελο Αντονιόνι και Λουί Μαλ. Το 1985 κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο Η ιστορία μας (1984). Το 1991, έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας.
Στο 45ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου του απονεμήθηκε η τιμητική Χρυσή Άρκτος. Επίσης το 2019 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, έλαβε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα για την συνολική προσφορά του στην έβδομη τέχνη. Το 1997 ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από την ηθοποιία, σε ηλικία 62 ετών.
Οι περιπέτειες με τις αρχές και το οπλοστάσιο
Τους τελευταίους μήνες, η οικογένεια του Ντελόν ήρθε αντιμέτωπη με ένα «σκάνδαλο» όπως χαρακτήρισαν πολλές γαλλικές εφημερίδες, την έφοδο της αστυνομίας στην έπαυλη του ηθοποιού. Πιο συγκεκριμένα, τον Φεβρουάριο, η εφημερίδα Le Parisien αποκάλυψε ότι στην έπαυλη του Αλέν Ντελόν στο Ντουσί, στο κεντρικό-βόρειο τμήμα της Γαλλίας έγινε έφοδος από την αστυνομία.
Οι «χωροφύλακες» (gendarmes) ανακάλυψαν 72 όπλα και 3.000 σφαίρες, δηλαδή ένα κανονικό οπλοστάσιο. Σύμφωνα με το αρχικό ρεπορτάζ της Le Parisian, ο Ντελόν τα κατείχε νομίμως, έχοντας φροντίσει να εκδώσει όλες τις σχετικές άδειες, ενώ εντός των ορίων του κτήματός του υπάρχει πεδίο βολής για εξάσκηση, φυσικά υπό απολύτως ασφαλείς συνθήκες.
Όταν η οικιακή του βοηθός κατηγορήθηκε για ψυχολογική παρενόχληση
Τόσο ο Άντονι όσο και ο Αλέν-Φαμπιέν έχουν δημοσιεύσει εκτενώς τις αναμνήσεις από την παιδική ηλικία τους, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται δυσάρεστα, οδυνηρά περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Πάντως, με το δικό του τρόπο το καθένα από τα παιδιά, δείχνει ότι νοιάζεται για τον pater familiae. Εξού και τον Ιούλιο του 2023 στράφηκαν νομικά εναντίον της οικιακής βοηθού του πατέρα τους, Χιρόμι Ρολέν, καταγγέλλοντάς την για «ψυχολογική παρενόχληση, απόκρυψη αλληλογραφίας και κακοποίηση ζώων». Από την πλευρά της η Ρολέν τονίζει ότι τα τελευταία χρόνια υπήρξε διαρκώς στο πλευρό του Ντελόν, ότι η σχέση τους είναι πλήρης και υγιής, ότι κανείς δεν τον φροντίσει όπως εκείνη κ.λπ.