Κοινωνία
Το στοίχημα του λιανεμπορίου θα κρίνει το άνοιγμα σχολείων και νομών -Τα σενάρια
Μετά το άνοιγμα στο λιανεμπόριο, τα σχολεία έρχονται και πάλι στο προσκήνιο.
Τα δημοτικά σχολεία συμπληρώνουν μια εβδομάδα λειτουργίας, χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα, αλλά το κρίσιμο τεστ για το άνοιγμα των άλλων βαθμίδων εκπαίδευσης είναι τα επιδημιολογικά δεδομένα των επόμενων ημερών και φυσικά η όποια τυχόν επίδραση αποτυπωθεί στα επιδημιολογικά δεδομένα από το άνοιγμα των καταστημάτων, τα οποία άνοιξαν χθες με τον κόσμο να ανταποκρίνεται και να τα επισκέπτεται παρά το τσουχτερό κρύο.
Επόμενο βήμα είναι το άνοιγμα Γυμνασίων και Λυκείων, με τους λοιμωξιολόγους να δείχνουν θετικοί για την επιστροφή των μεγαλύτερων μαθητών στις τάξεις σε ενδεχομένως δύο εβδομάδες.
Η εστίαση όπως όλα δείχνουν πάει πιο πίσω, ενώ στο τραπέζι βρίσκεται το άνοιγμα των χιονοδρομικών και οι μετακινήσεις εκτός νομού.
Γώγος: Επόμενο βήμα τα σχολεία σε δύο εβδομάδες
Και ο Χαράλαμπος Γώγος, έδειξε τα επόμενα βήματα που θα συζητηθούν αυτή την εβδομάδα οι λοιμωξιολόγοι. Ο καθηγητής παθολογίας μιλώντας στο ΣΚΑΪ, τόνισε πως «το επόμενο βήμα πρέπει να είναι τα σχολεία, είναι μεγάλη ανάγκη να ανοίξουν». Σημείωσε μάλιστα πως ίσως χρειαστούν δύο εβδομάδες για το άνοιγμα, αρκεί «να πάνε καλά τα πράγματα με το εμπόριο».
Σύψας: Το επόμενο άνοιγμα θα είναι η Γ’ Λυκείου
Ο καθηγητής λοιμωξιολόγος Νίκος Σύψας μιλώντας στο Mega, ανέφερε πως είναι υπέρ της επιστροφής των μαθητών στις τάξεις, κάνοντας ιδιαίτερη αναφορά σε αυτούς της Γ’ Λυκείου. Είπε μάλιστα πως αυτοί έχουν προτεραιότητα και μετά οι άλλες δύο τάξεις του λυκείου και τα γυμνάσια.
«Το επόμενο άνοιγμα θα είναι η Γ’ λυκείου, μετά τα λύκεια και μετά τα γυμνάσια» είπε χαρακτηριστικά. Να τονιστεί ωστόσο πως για το άνοιγμα μόνο της Γ’ λυκείου έχουν εντοπιστεί ορισμένες αντικειμενικές δυσκολίες όσον αφορά την παρουσία των καθηγητών στις τάξεις, όπως τόνισε πρόσφατα και η υπουργός Παιδείας, Νίκη Κεραμέως.
Παγώνη: Πρώτα γυμνάσια και λύκεια
Ξεκάθαρη ήταν και η Ματίνα Παγώνη σε δηλώσεις της στο ραδιόφωνο του ΣΚΑΪ, λέγοντας πως πρώτα θα ανοίξουν τα σχολεία της δευτεροβάθμιας και μετά η εστίαση. Η κα Παγώνη τόνισε ότι θα ήταν προτιμότερο να ανοίξουν πρώτα όλα τα σχολεία, δηλαδή τα γυμνάσια και τα λύκεια που παραμένουν κλειστά και στη συνέχεια ολόκληρη η αγορά και η εστίαση.
Τα σενάρια για τις μετακινήσεις από νομό σε νομό
Ενα άλλο ζήτημα που θα απασχολήσει ωστόσο αυτή την εβδομάδα τους λοιμωξιολόγους, είναι η άρση του μέτρου που απαγορεύει τις μετακινήσεις σε άλλους νομούς. Ο υπουργός Ανάπτυξης σε δηλώσεις του αποκάλυψε πως ήδη έχει συζητηθεί το θέμα και την Παρασκευή θα αποφασιστεί αν θα επαναλειτουργήσουν τα χιονοδρομικά κέντρα.
«Εχει συζητηθεί στην επιτροπή η μετακίνηση από νομό σε νομό. Ένα από τα πλάνα που έχουμε, αν το επιτρέψει και η επιδημία, είναι να ανοίξουν τα χιονοδρομικά κέντρα, γιατί είναι μια εποχική δραστηριότητα και δεν μπορούν να υπάρξουν χωρίς μετακίνηση» είπε ο Άδωνις Γεωργιάδης.
Τα τουριστικά καταλύματα για τον χειμώνα έχουν ήδη χάσει τον τζίρο από την περίοδο των γιορτών και θα εξεταστεί το σενάριο να δοθεί το «ΟΚ» από τους ειδικούς.
Ωστόσο, αξίζει να τονιστεί πως στις δηλώσεις του στο Mega ο Νίκος Σύψας ανέφερε για την μετακίνηση από νομό σε νομό πως τουλάχιστον για τις επόμενες δυο βδομάδες δε θα επιτραπεί.
Η μετακίνηση από νομό σε νομό απαγορεύεται προς το παρόν, με έξι εξαιρέσεις. Αυτές είναι οι εξής:
Μετακίνηση εκτός νομού για εργασία. Πρέπει να πιστοποιείται με έγγραφη βεβαίωση εργοδότη και επιστροφή με αποδεικτικό κύριας κατοικίας.
Μετακίνηση εκτός νομού για λόγους υγείας, με επίδειξη της σχετικής ιατρικής βεβαίωσης.
Μετακίνηση εκτός νομού για τελετή, π.χ. κηδεία συγγενούς πρώτου ή δεύτερου βαθμού. Πιστοποιείται με έγγραφη δήλωση του πολίτη
Μετακίνηση εκτός νομού για επικοινωνία γονέων με τα τέκνα τους. Αφορά διαζευγμένους ή σε διάσταση γονείς με αποδεικτό έγγραφο
Μετακίνηση εκτός νομού για μετάβαση στον τόπο μόνιμης κατοικίας, με τη βεβαίωση κατοικίας από την ΑΑΔΕ ή με το Ε1.
Μετακίνηση εκτός νομού για φοιτητές, με επίδειξη αποδεικτικού κύριας κατοικίας και έγγραφο της σχολής
Πότε θα ανοίξει η εστίαση
Το επόμενο βήμα, με δεδομένο πως η επιδημιολογική εικόνα στη χώρα δεν θα επιδεινωθεί, θα είναι τα καταστήματα εστίασης. Το πιθανότερο σενάριο η εστίαση είναι να ανοίξει μέσα στον Φεβρουάριο, όπως τονίζουν οι ειδικοί, αρκεί να συνεχιστεί η καλή επιδημιολογική πορεία της χώρας. Για άνοιγμα της εστίασης από Φεβρουάριο μίλησε και ο Χαράλαμπος Γώγος.
Σε κάθε περίπτωση, στόχος κυβέρνησης και ειδικών είναι η επαναλειτουργία των καφέ και των εστιατορίων να γίνει αρχικά σε εξωτερικούς χώρους όπως τόνισε ο Αδωνις Γεωργιάδης.
«Όταν θα ανοίξουμε την εστίαση, θα ανοίξουμε από τους εξωτερικούς χώρους, υπάρχει επιδότηση για θερμαντικά σώματα. Απέχουμε ακόμα από το άνοιγμα της εστίασης, δεν είμαστε κοντά», διευκρίνισε ο υπουργός.
Πηγή: iefimerida.gr
Σε πλήρη και συνεχή ετοιμότητα βρίσκεται η Ομάδα Πολιτικής Προστασίας του ΠΕΣΥΔΑΠ για την προστασία του Όρους Αιγάλεω, καθώς οι ακραίες καιρικές συνθήκες έχουν ανεβάσει στο μέγιστο το επίπεδο κινδύνου εκδήλωσης πυρκαγιάς.
Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ, Γρηγόρης Γουρδομιχάλης, το Κέντρο Ελέγχου του σύγχρονου συστήματος καμερών, τα πυροφυλάκια και τα περίπολα βρίσκονται σε συνεχή επιφυλακή, με στόχο τον άμεσο εντοπισμό οποιασδήποτε εστίας φωτιάς και την ταχύτερη δυνατή κινητοποίηση. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αυστηρή τήρηση των μέτρων πρόληψης.
Όσο διαρκεί η κατάσταση κόκκινου συναγερμού, απαγορεύεται η άνοδος στο Όρος Αιγάλεω για όλα τα μη εξουσιοδοτημένα άτομα.
Ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ απευθύνει παράλληλα έκκληση προς τους πολίτες να δείχνουν κατανόηση και να συνεργάζονται με τους πυροφύλακες του κεντρικού πυροφυλακίου στα Πυροβολεία, οι οποίοι εφαρμόζουν τις σχετικές απαγορεύσεις στο πλαίσιο των οδηγιών της διοίκησης και όσων προβλέπει η νομοθεσία.
Σε ημέρες ιδιαίτερα υψηλού κινδύνου, η πρόληψη και η υπευθυνότητα όλων αποτελούν βασική προϋπόθεση για την προστασία του πολύτιμου φυσικού πνεύμονα της Δυτικής Αθήνας.
Το μήνυμα είναι σαφές: σεβασμός στις απαγορεύσεις, συνεργασία με τις αρμόδιες υπηρεσίες και διαρκής εγρήγορση, ώστε το Όρος Αιγάλεω να παραμείνει ασφαλές.
.
.
.
.
Η μεγάλη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου, το «Πάσχα του καλοκαιριού», ενώνει πίστη, παράδοση και Ελλάδα. Από την Τήνο και την Πάρο μέχρι τον Πόντο, την Κρήτη και τα μικρότερα ξωκλήσια της πατρίδας μας, κάθε τόπος έχει τη δική του Παναγιά – και κάθε Έλληνας τη δική του προσευχή προς Εκείνη.
Υπάρχουν ημέρες στο ελληνικό καλοκαίρι που δεν μετριούνται μόνο στο ημερολόγιο. Έχουν μνήμες, μυρωδιές, ήχους από καμπάνες, οικογενειακά τραπέζια, πανηγύρια στα χωριά, αναμμένα κεριά και ανθρώπους που στέκονται σιωπηλοί μπροστά σε μια εικόνα. Μια τέτοια ημέρα είναι ο Δεκαπενταύγουστος.
Στις 15 Αυγούστου η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Χριστιανοσύνης. Δεν είναι τυχαίο ότι ο λαός μας την ονόμασε «Πάσχα του καλοκαιριού». Η ημέρα της Κοίμησης δεν βιώνεται μόνο ως ημέρα πένθους. Η εκκλησιαστική παράδοση τη συνδέει με τη μετάσταση της Θεοτόκου και γι’ αυτό ο Δεκαπενταύγουστος έχει μέσα του το μήνυμα της ελπίδας, της ζωής και της προσδοκίας.
Η Παναγιά των Ελλήνων Για τον ελληνικό λαό, όμως, η Παναγία είναι κάτι ακόμη πιο βαθύ. Είναι η Μάνα. Είναι εκείνη στην οποία στράφηκαν γενιές Ελλήνων στις δύσκολες ώρες. Στον πόνο, στην αρρώστια, στην ξενιτιά, στον πόλεμο, στη θάλασσα, στην αγωνία μιας μάνας για το παιδί της. Εκείνη στην οποία κάποιος θα ψιθυρίσει ένα «Παναγιά μου, βοήθησέ με» ακόμη κι αν χρόνια ολόκληρα δεν έχει περάσει την πόρτα μιας εκκλησίας.
Ίσως γι’ αυτό στην Ελλάδα δύσκολα βρίσκεις τόπο χωρίς μια Παναγιά. Στην κορυφή ενός βουνού, στην άκρη ενός γκρεμού, μέσα σε μια σπηλιά, δίπλα στη θάλασσα, στο κέντρο ενός χωριού ή σ’ ένα μικρό ασβεστωμένο ξωκλήσι κάποιου νησιού, υπάρχει σχεδόν πάντα ένα καντήλι αναμμένο στη χάρη Της. Και κάθε τόπος την έκανε δική του. Της έδωσε ένα όνομα βγαλμένο από την ιστορία του, τον τόπο, την εικόνα της, κάποιο θαύμα, μια παράδοση ή μια ανθρώπινη ανάγκη.
Τα Θεοτοκωνύμια είναι εκατοντάδες και οι πηγές καταγράφουν διαφορετικούς αριθμούς, καθώς πολλές ονομασίες είναι καθαρά τοπικές. Ακόμη και σχολικό εκπαιδευτικό υλικό καταγράφει περισσότερες από 300 προσωνυμίες και τις χωρίζει ανάλογα με την εικόνα, τον τόπο, τον ναό και άλλες παραδόσεις. Έτσι η Παναγιά έγινε: Μεγαλόχαρη, Γλυκοφιλούσα, Βρεφοκρατούσα, Ελεούσα, Οδηγήτρια, Γαλακτοτροφούσα, Πλατυτέρα των Ουρανών, Φανερωμένη, Γιάτρισσα, Θαλασσινή, Μυρτιδιώτισσα, Εκατονταπυλιανή, Χοζοβιώτισσα, Σουμελά, Σουμελιώτισσα, Πολίτισσα, Αθηνιώτισσα, Τσαμπίκα, Πορταΐτισσα, Τριχερούσα, Ελευθερώτρια, Παρηγορήτρα, Παραμυθία, Χρυσοπηγή, Χρυσοσκαλίτισσα, Γοργοεπήκοος, Δεκαπεντούσα, Δέσποινα, Υπέρμαχος, Κεχαριτωμένη, Ψυχοσώτρια… Ονόματα διαφορετικά, μα ένα πρόσωπο. Η Παναγιά μας.
Από την Τήνο μέχρι την Παναγία Σουμελά Κάθε Δεκαπενταύγουστο η Ελλάδα μοιάζει να γίνεται ένα μεγάλο προσκύνημα. Στην Τήνο, χιλιάδες άνθρωποι φτάνουν στη Μεγαλόχαρη κουβαλώντας το δικό τους τάμα και τη δική τους ιστορία. Στην Πάρο, η Εκατονταπυλιανή γίνεται σημείο αναφοράς για ολόκληρο το Αιγαίο. Στην Παναγία Σουμελά, η μορφή της Θεοτόκου συναντά τη μνήμη του Πόντου και των ξεριζωμένων Ελλήνων. Το ιστορικό προσκύνημα αποτελεί μέχρι σήμερα τόπο συγκέντρωσης χιλιάδων πιστών τον Δεκαπενταύγουστο.
Στην Αμοργό είναι η Χοζοβιώτισσα. Στη Ρόδο η Τσαμπίκα. Στα Κύθηρα η Μυρτιδιώτισσα. Στην Άνδρο η Θαλασσινή.
Και ύστερα είναι οι αμέτρητες μικρές Παναγιές της ελληνικής υπαίθρου, εκείνες που μπορεί να μην τις γνωρίζει ολόκληρη η Ελλάδα, αλλά για τους ανθρώπους ενός χωριού είναι το πολυτιμότερο κομμάτι της παράδοσής τους. Μια γιορτή βαθιά ελληνική Ο Δεκαπενταύγουστος είναι πίστη, αλλά είναι ταυτόχρονα και μνήμη. Είναι η επιστροφή στο χωριό. Είναι το σπίτι των παππούδων που ανοίγει ξανά. Είναι η καμπάνα που ακούγεται από νωρίς το πρωί, τα καλά ρούχα για την εκκλησία, το κερί που ανάβουμε για εκείνους που έχουμε κοντά μας και για εκείνους που μας λείπουν.
Είναι τα πανηγύρια στις πλατείες, τα τραπέζια που μεγαλώνουν για να χωρέσουν όλους, οι συγγενείς που ανταμώνουν ύστερα από μήνες, τα παιδιά που τρέχουν στα σοκάκια και οι μεγαλύτεροι που θυμούνται εκείνους που κάποτε κάθονταν στην ίδια θέση. Γι’ αυτό ο Δεκαπενταύγουστος ξεπερνά τα όρια μιας μεγάλης θρησκευτικής εορτής. Είναι ένα κομμάτι της συλλογικής μνήμης των Ελλήνων.
Και ίσως αυτή να είναι η μεγαλύτερη δύναμη της Παναγιάς μέσα στην ελληνική ψυχή: ο καθένας μπορεί να την αποκαλεί διαφορετικά, αλλά όλοι ξέρουμε για ποια Μάνα μιλάμε.
Τη Μεγαλόχαρη του ενός τόπου, τη Φανερωμένη του άλλου, τη Θαλασσινή του νησιώτη, τη Σουμελιώτισσα του Πόντιου, τη Γιάτρισσα εκείνου που ζητά υγεία, την Παρηγορήτρα εκείνου που πονά.
Και όταν έρχεται ο Δεκαπενταύγουστος, από τις μεγάλες πολιτείες μέχρι το τελευταίο ξωκλήσι πάνω στο βουνό και από τα νησιά του Αιγαίου μέχρι τα χωριά της ηπειρωτικής Ελλάδας, η ίδια ευχή περνά από στόμα σε στόμα: Χρόνια πολλά. Η Παναγιά να σκεπάζει την Ελλάδα και κάθε σπίτι. Να δίνει υγεία, δύναμη, ελπίδα και παρηγοριά σε κάθε άνθρωπο. Χρόνια πολλά σε όλες και όλους που γιορτάζουν.
Χρόνια πολλά στην Ελλάδα της πίστης, της παράδοσης και της Παναγιάς.
.
.
.
.
.
