Πολιτική

Ποιος είναι ο Νίκος Ανδρουλάκης: Από την Κρήτη στη Χαριλάου Τρικούπη μέσω Βρυξελλών

Published

5 έτη ago

13 Δεκεμβρίου, 2021

Λάτρης των ταξιδιών, ποδηλάτης και χωρισμένος με ένα παιδί, ο ευρωβουλευτής είναι ο έκτος πρόεδρος στην ιστορία του ΠΑΣΟΚ , με εκλογικό θρίαμβο- Η φοιτητική ζωή στο Δημοκρίτειο, η ένταξή του στην ΠΑΣΠ και η εκτόξευσή του στις κορυφαίες θέσεις του Κινήματος – Η σχέση με τους εκσυγχρονιστές και τον Βενιζέλο, η φράση για τους «100 Τσίπρες» που του έδωσε αναγνωρισιμότητα και η θητεία στο Ευρωκοινοβούλιο που τον ωρίμασε πολιτικά

O Νίκος Ανδρουλάκης, στα 42 του, είναι ο έκτος στη σειρά πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ και του Κινήματος Αλλαγής, με μία θριαβευτική νίκη στον β΄γύρο, απένταντι στον πρώην πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου, ο οποίος κινήθηκε πολύ επιθετικά στη εβδομάδα μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου, καταγγέλλοντας ακόμα και «νοθεία», χωρίς αποτέλεσμα.

O Ανδρουλάκης ήταν μόλις 5 ετών όταν στο πρώτο «επίσημο» συνέδριο του ΠΑΣΟΚ το 1984 οι σταυροί για την Κεντρική Επιτροπή πήγαιναν κι έρχονταν, με τα αποτελέσματα να «διορθώνονται» ώσπου να βγουν τα «σωστά» που επεδίωκε η ομάδα των «προεδρικών».

Ηταν μόλις 10 ετών -και είχε ήδη μετακομίσει με την οικογένειά του στο Ηράκλειο της Κρήτης- την περίοδο του «βρώμικου ’89», όταν ο Γιώργος Παπανδρέου, ο σημερινός του αντίπαλος στον β’ γύρο της εκλογής για την ηγεσία του Κινήματος Αλλαγής, ερχόταν σε αντιπαράθεση με τον πατέρα του, Ανδρέα Παπανδρέου, για τον γάμο του με τη Δήμητρα Λιάνη.

Ηταν μαθητής Λυκείου, στο Ηράκλειο της Κρήτης, τον Ιούνιο του 1996, όταν ο Κώστας Σημίτης επικρατούσε στο συνέδριο της διαδοχής του Ανδρέα Παπανδρέου: ήταν ακόμα η εποχή που οι πρόεδροι των κομμάτων εκλέγονταν στα συνέδρια – κάτι που θα άλλαζε μόλις οκτώ χρόνια αργότερα, με την πανηγυρική εκλογή του Γιώργου Παπανδρέου από ενάμισι εκατομμύριο πολίτες που έσπευσαν να τον ψηφίσουν παρότι δεν υπήρχε αντίπαλος.

Εναν χρόνο αργότερα, «ο γιος του Μαρίνου», όπως είναι γνωστός επειδή ο πατέρας του είναι προσωπικός φίλος του κ. Σημίτη και πολύ γνωστός στους «εκσυγχρονιστές» του ΠΑΣΟΚ, δίνει Πανελλαδικές και περνά στο Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών του Δημοκρίτειου, στην Ξάνθη. Μετά από ένα διάστημα κλασικής φοιτητικής ζωής, με ποτά και ξενύχτια στα «ελληνάδικα» της εποχής, στην πανέμορφη παλιά πόλη της Ξάνθης, ο νεαρός Νίκος κάνει σχέση με την Ελένη Ψαρρού, με την οποία δεν είναι πια μαζί, έχοντας αποκτήσει ωστόσο τον γιο τους, τον Μαρίνο, ο οποίος είναι σήμερα 10 χρονών. Α, και… γράφεται στην ΠΑΣΠ. Η φοιτητική παράταξη του ΠΑΣΟΚ ήταν τότε τρίτη δύναμη στην Ξάνθη, πίσω από τη ΔΑΠ της Νέας Δημοκρατίας και τα «σκληροπυρηνικά» ΕΑΑΚ. Εναν χρόνο αργότερα εκλεγόταν γραμματέας της Οργάνωσής του – και χρειάστηκε να περάσουν 20 χρόνια για να χάσει η ΠΑΣΠ Ξάνθης την πρωτιά. Η οργανωτική του ικανότητα φάνηκε από πολύ νωρίς: είναι άλλωστε χαρακτηριστικό ότι ο πυρήνας του πανελλαδικού δικτύου του εντοπίζεται σε συνομηλίκους του φοιτητές του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών της Ξάνθης εκείνης της περιόδου.

androulakis — O Nίκος Ανδρουλάκης πάντα ψάχνει χρόνο για να κάνει ποδήλατο – ακόμα και μπροστά στο ευρωπαικό κοινοβούλιο

Ο Ανδρουλάκης είχε την ατυχία -ή την τύχη, αναλόγως πώς το βλέπει ο καθένας- να γίνει κεντρικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ την εποχή της πτώσης. Επομένως, όλοι οι φίλοι του, ο «μηχανισμός» που κουβαλά έως σήμερα, δεν είχαν τη δυνατότητα να απορροφηθούν από το Δημόσιο, αντίθετα με ό,τι συνέβαινε στο παρελθόν, όταν το κόμμα του έπαιρνε πολύ μεγάλα ποσοστά.

Η απάντησή του σε όλο αυτό -που ήταν πρωτοφανές για το κόμμα του- ήταν επίσης πρωτοφανής: κάλεσε τους φίλους του να εμπλακούν σε επιμελητήρια, τοπική αυτοδιοίκηση, ιδιωτικό τομέα, όπου ήταν δυνατόν, προκειμένου να υπάρχουν και να μπορούν να συμμετέχουν.

Για κάποιον λόγο που είναι ακόμα ανερμήνευτος, οι φίλοι του από την Ξάνθη μπήκαν σε αυτό το «παραμύθι»: ο Χρήστος Σπίρτζης, ο οποίος είναι δέκα χρόνια μεγαλύτερος από τον Ανδρουλάκη, σπούδασε επίσης στην Ξάνθη, αλλά είχε ολοκληρώσει τις σπουδές του όταν εμφανίστηκε στην πόλη ο «μικρός». Αυτό δεν τους εμπόδισε να έχουν πολύ καλή συνεργασία στα εσωτερικά του ΤΕΕ για κάποια χρόνια, πριν τους χωρίσει η επιλογή του Σπίρτζη να μετεγγραφεί στον ΣΥΡΙΖΑ.

Οι υπόλοιποι άκουσαν από τον Ανδρουλάκη στα χρόνια των μνημονίων το κάλεσμα να αποκτήσουν βήμα στους συλλόγους των μηχανικών ή στην Αυτοδιοίκηση ή οπουδήποτε μπορούσαν – και το μπόρεσαν, με αποτέλεσμα τη δεύτερη φορά να είναι πολύ πιο έτοιμοι για τη διεκδίκηση της ηγεσίας του ΚΙΝ.ΑΛ.

Ο Ανδρουλάκης τελείωσε τη σχολή του κανονικά και μπήκε στη διαδικασία να πιάσει δουλειά στην Αθήνα, ενώ η οικογένειά του είχε ήδη ξεκινήσει να δουλεύει στην Κρήτη και στα τουριστικά, αλλά και στις τηλεπικοινωνίες: o πατέρας του ήταν υπάλληλος του ΟΤΕ και πήρε μετάθεση στο Ρέθυμνο στα μέσα της δεκαετίας του ’80, συμπαρασύροντας τη μητέρα του που δούλευε στο υπουργείο Οικονομικών. Το Ρέθυμνο δεν ήταν τότε τόσο κοντά στο Ηράκλειο λόγω της προβληματικής δήθεν «εθνικής οδού», που ένωνε τις δύο πόλεις, αλλά ο πατέρας του δεν είχε τέτοια ζητήματα.

androulakis__4_ — Οι αποδράσεις στη φύση είναι η μεγάλη αγάπη του Νίκου Ανδρουλάκη

Σημαδιακό συνέδριο

Εχοντας ένα λαμπρό, με την έννοια του πλειοψηφικού, παρελθόν, ο 29χρονος Ανδρουλάκης μεταπήδησε στο κόμμα και πήγε στο συνέδριο του ΠΑΣΟΚ του 2008, όπου βγήκε δεύτερος στην ψηφοφορία για την Κεντρική Επιτροπή, πίσω μόνο από τη Φώφη Γεννηματά…

Εκείνο το συνέδριο ήταν σημαδιακό για το ΠΑΣΟΚ, μια και πραγματοποιήθηκε λίγες ημέρες μετά την ανάδειξη του Αλέξη Τσίπρα στη θέση του προέδρου του Συνασπισμού της Αριστεράς, που ήταν τότε η μεγαλύτερη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ, μιας εκλογικής συμμαχίας διαφόρων οργανώσεων, κινήσεων και κινημάτων, που προορίζονταν να αναλάβουν τη διακυβέρνηση της χώρας μετά από επτά χρόνια, μαζί με τους Ανεξάρτητους Ελληνες του Πάνου Καμμένου, που δεν υπήρχαν τότε ούτε στα χαρτιά.

Το ΠΑΣΟΚ είχε μόλις περάσει την περιπέτεια της μονομαχίας Παπανδρέου – Βενιζέλου για την ηγεσία, με τις οργανωτικές δυνατότητες του Ανδρουλάκη να αποδεικνύονται λίγες για να αντιμετωπίσουν τον αντίκτυπο που είχε στους ψηφοφόρους η οργίλη αντίδραση του Βαγγέλη Βενιζέλου όταν κάποιος αλαφροΐσκιωτος τον «έλουσε» με έναν καφέ έξω από τα γραφεία της Χαριλάου Τρικούπη.

Είχαν προηγηθεί οι εκλογές του Σεπτεμβρίου του 2007, με το ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου να ηττάται για δεύτερη φορά από τη Ν.Δ. του Κώστα Καραμανλή και μάλιστα να χάνει και δυόμισι μονάδες σε σχέση με τις εκλογές του 2004, μια εξέλιξη που έβαζε στο τραπέζι το ζήτημα της συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος υπό την ηγεσία του Αλέκου Αλαβάνου είχε ανέβει δύο μονάδες. Παράλληλα, το γεγονός ότι ο Αλαβάνος είχε σπεύσει -παρά την εκλογική του επιτυχία- να δώσει το δαχτυλίδι της διαδοχής σε έναν 33χρονο άνοιγε και το ζήτημα της ανανέωσης.

Ο Αλέξης Τσίπρας προσκλήθηκε και πήγε στο συνέδριο για να απευθύνει χαιρετισμό. Τα φλας άστραψαν όταν ο Γιώργος Παπανδρέου πήγε να τον χαιρετήσει, αλλά στους συνέδρους εντυπώθηκε η φράση που είπε από το βήμα ο Ανδρουλάκης: «To ΠΑΣΟΚ έχει 100 Τσίπρες, αλλά ούτε έναν Αλαβάνο». Μια φράση με την οποία κέρδισε αυτομάτως την αναγνωρισιμότητα αλλά και τους σταυρούς.

androulakis__2__2 — Ως ευρωβουλευτής είχε την ευκαιρία να συναντήσει προσωπικότητες όπως ο Εβο Μοράλες (πάνω) και να βρεθεί κοντά σε παιδιά θύματα φυσικών καταστροφών στη Ρουάντα

Η μεγάλη νίκη του Γιώργου Παπανδρέου -που ήταν και η τελευταία εκλογική επιτυχία του ΠΑΣΟΚ- βρήκε τον Νίκο Ανδρουλάκη στο Πολιτικό Συμβούλιο του κόμματος, το οποίο μικρό ρόλο θα είχε τα επόμενα χρόνια, όταν η χώρα έμπαινε στον λαβύρινθο των μνημονίων.

Η καθοριστική χρονιά για τον Ανδρουλάκη ήταν το 2013, λίγους μήνες μετά την εκλογή Βενιζέλου στη θέση του Παπανδρέου, ο οποίος είχε παραιτηθεί από πρωθυπουργός μετά την περιπέτεια του δημοψηφίσματος που ήθελε, αλλά δεν μπόρεσε να διοργανώσει λόγω των σφοδρών αντιδράσεων από Σαρκοζί και Μέρκελ, αμέσως μετά τη συμφωνία για την αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, στα τέλη Οκτωβρίου του 2011.

Ο Βαγγέλης Βενιζέλος είχε επιχειρηματολογήσει στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΠΑΣΟΚ υπέρ της πραγματοποίησης του δημοψηφίσματος -που φάνταζε εκείνη τη στιγμή ως η μοναδική λύση για την παραμονή της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ-, αλλά υπαναχώρησε μετά τις Κάννες, εξωθώντας τον Παπανδρέου σε παραίτηση, ώστε να προχωρήσει η ιδέα της κυβέρνησης Παπαδήμου.

Ο Ανδρουλάκης είχε ήδη εξελιχθεί σε «υπαρχηγό» του Βαγγέλη Βενιζέλου – το «ρεύμα» του οποίου ήταν σε μεγάλο βαθμό οι «εκσυγχρονιστές» της δεκαετίας του ’90. Ηταν μάλιστα τρίτος στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας στις εκλογές του 2012, όταν το ΠΑΣΟΚ έχασε 30 ποσοστιαίες μονάδες, πληρώνοντας βαρύτατο τίμημα για τις περικοπές που έφεραν τα μνημόνια.

Η συνέχεια είναι γνωστή: συγκυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου – Κουβέλη, με τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να προσπαθεί να μειώσει το πρόσθετο πολιτικό κόστος που θα είχε λόγω της συγκυβέρνησης με τη «Δεξιά», τοποθετώντας για πολλούς μήνες στην κυβέρνηση μη πολιτικά πρόσωπα. Αυτό ωστόσο είχε ως αποτέλεσμα να υπάρξουν εσωτερικές εντάσεις στο ΠΑΣΟΚ, καθώς αντέδρασαν οι «υπουργίσιμοι» βουλευτές, όπως ο Μιχάλης Χρυσοχοΐδης και ο Ανδρέας Λοβέρδος. Ηταν η εποχή του περιβόητου 4-2-1 στη «μοιρασιά» των θέσεων εξουσίας.

Σε αυτό το σκηνικό -και ενώ οι δημοσκοπήσεις γίνονταν όλο και πιο δυσμενείς για το ΠΑΣΟΚ- πραγματοποιήθηκε το συνέδριο του 2013, όπου ο Ανδρουλάκης μαζί με τον Οδυσσέα Κωνσταντινόπουλο αιφνιδίασαν τους πάντες, προτείνοντας τη θέσπιση ασυμβίβαστου μεταξύ κρατικής θέσης και κομματικού αξιώματος. Στην ψηφοφορία που ακολούθησε, η πρόταση έγινε δεκτή με πολύ μεγάλη πλειοψηφία, παρά το γεγονός ότι η αποδοχή της σήμαινε τον «αποκεφαλισμό» κάποιων στενών συνεργατών του Βαγγέλη Βενιζέλου.

androulakis__5_ — Στην πρώτη του εκλογή στη κεντρική Επιτροπή του ΠΑΣΟΚ, ο Ανδρουλάκης ήρθε δεύτερος πίσω από τη Φώφη Γεννηματά

Στη θέση του γραμματέα

Εννοείται ότι ο Ανδρουλάκης εξελέγη πρώτος στην Κεντρική Επιτροπή και στη συνέχεια προτάθηκε από τον Βενιζέλο για τη θέση του γραμματέα του κόμματος, για να ακολουθήσει η πανηγυρική εκλογή του. Ωστόσο, η συγκατοίκηση στη Χαριλάου Τρικούπη δεν ήταν ανέφελη, μια και οι δυο τους δεν ανέπτυξαν κάποια ιδιαίτερη προσωπική σχέση, παρότι ο Βενιζέλος συγκαταλέγει ανάμεσα στα στελέχη που ο ίδιος προώθησε και τον τότε γραμματέα.

Ακόμα και ο «πρωινός καφές» του Βενιζέλου δεν αποτελείτο από στελέχη του «κλίματος» Ανδρουλάκη. Από κάποια στιγμή και μετά, η ιδέα της Ευρωβουλής άρχισε να στριφογυρίζει στο μυαλό του γραμματέα. Τα πράγματα ωστόσο γίνονταν όλο και χειρότερα για το ΠΑΣΟΚ, το οποίο μετασχηματίστηκε σε «Ελιά» εν όψει των ευρωεκλογών του 2014: εκείνες οι κάλπες θα ήταν το πρελούδιο της προεδρικής εκλογής και θα αποδεικνυόταν η «μοιραία δοκιμασία» για τη συγκυβέρνηση, που είχε εν τω μεταξύ χάσει τη ΔΗΜ.ΑΡ., πράγμα που πρόσθεσε πολιτικό κόστος κυρίως στην πλευρά του ΠΑΣΟΚ, μια και είχε να υπερασπιστεί εντελώς αντιδημοφιλείς πολιτικές, όπως ο ΕΝΦΙΑ.

Οι ευρωεκλογές αποδείχτηκαν σημείο καμπής για την κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου, μια και οι ψηφοφόροι έδωσαν την πρωτιά στον ΣΥΡΙΖΑ. Μάλιστα, η Ελιά -η παραλλαγή του ΠΑΣΟΚ που ήθελε να τονίσει τον κεντροαριστερό χαρακτήρα του- έχασε και την τρίτη θέση, μια και η Χρυσή Αυγή κεφαλαιοποιούσε την οργή που επικρατούσε σε μεγάλα τμήματα της ελληνικής κοινωνίας. Ωστόσο, για δύο στελέχη του ΠΑΣΟΚ οι ευρωκάλπες ήταν ένα εισιτήριο διαφυγής από τη σκληρή πολιτική και κοινωνική πραγματικότητα: με το 8% που πήρε, το κόμμα εξέλεξε δύο ευρωβουλευτές. Ηταν η πρώτη φορά που οι ευρωβουλευτές δεν διορίστηκαν αλλά εξελέγησαν – με πανελλαδική εκστρατεία.

androulakis__1_ — Η προεκλογική καμπάνια του για την ηγεσία του ΚΙΝ.ΑΛ. στηρίχθηκε στη συμμετοχή της νεότερης γενιάς

Ο Ανδρουλάκης είχε ήδη ένα πανελλαδικό δίκτυο, το οποίο μάλιστα χρειάστηκε να βάλει τα δυνατά του, μια και ο ίδιος αντιμετώπισε κατά την προεκλογική περίοδο ένα πρόβλημα υγείας και χρειάστηκε να νοσηλευτεί. Σε κάθε περίπτωση, το γεγονός ότι ήταν ο γραμματέας του ΠΑΣΟΚ εκείνη την εποχή αποτέλεσε το δυνατό του χαρτί, παρά το γεγονός ότι ήρθε δεύτερος στην κατάταξη, μετά την Εύα Καϊλή, την οποία θα προσπερνούσε στις ευρωεκλογές του 2019, χάνοντας ωστόσο την υποστήριξή της, μια και η ευρωβουλευτής, που είχε στηρίξει Ανδρουλάκη το 2017, τώρα στάθηκε δίπλα στον Ανδρέα Λοβέρδο.

Ως ευρωβουλευτής, ο Ανδρουλάκης κράτησε και τη θέση του γραμματέα του κόμματος έως το συνέδριο του καλοκαιριού του 2015: ο Βαγγέλης Βενιζέλος είχε παραιτηθεί, αφού το κόμμα είχε πάρει το χαμηλότερο ποσοστό στην ιστορία του τον Ιανουάριο εκείνης της χρονιάς, όταν ο ΣΥΡΙΖΑ του Αλέξη Τσίπρα σάρωσε στις εθνικές εκλογές που είχε προκαλέσει, αρνούμενος να συναινέσει στην προεδρική εκλογή. Η Φώφη Γεννηματά είχε νικήσει στην εσωκομματική εκλογή – και είχε έρθει η ώρα της διαδοχής του Ανδρουλάκη: σε συμφωνία με τη Γεννηματά, ο επόμενος γραμματέας ήταν ο… Ανδρουλάκης με άλλο επίθετο, δηλαδή ο στενός του συνεργάτης Στέφανος Ξεκαλάκης, ο οποίος παραμένει, όπως και πολλοί άλλοι , στο στενό του επιτελείο και «τρέχει» για την εκλογή του.

Ιδιότυπη σχέση

Μπορεί η αείμνηστη Φώφη Γεννηματά να μην… άντεξε περισσότερο από έναν χρόνο την παρουσία του Ξεκαλάκη στη Χαριλάου Τρικούπη, αλλά η αρχική συμφωνία της με τον Ανδρουλάκη επιβεβαιώνει μία ιδιότυπη σχέση, που ήταν προφανώς ανταγωνιστική, αλλά κατέληγε με τον Ανδρουλάκη να ακολουθεί πάνω-κάτω τη γραμμή της, τουλάχιστον δημοσίως, «για το καλό της παράταξης».

Είναι χαρακτηριστικό ότι μετά τη Συμφωνία των Πρεσπών, που παραλίγο θα διέλυε το Κίνημα Αλλαγής λόγω της θετικής στάσης που είχε για αυτήν το Ποτάμι του Σταύρου Θεοδωράκη και η ομάδα Θεοχαρόπουλου από τη ΔΗΜ.ΑΡ., είχε πραγματοποιηθεί η περιβόητη συνάντηση της Φώφης Γεννηματά με τους υποψήφιους αρχηγούς της εκλογής του 2017.

Από εκείνη τη συνάντηση είχε βγει ένα «σκορ» 5-1: εν ολίγοις, ότι η Γεννηματά είχε μείνει μόνη στο «όχι» απέναντι σε 5 «ναι» στις Πρέσπες, κάτι που ποτέ δεν επιβεβαίωσε ο Ανδρουλάκης, ο οποίος απέφυγε και στην τηλεμαχία να απαντήσει για το θέμα, παρότι προκλήθηκε δύο φορές από τον Ανδρέα Λοβέρδο.

Ο ίδιος ο Ανδρουλάκης, που λατρεύει τα ταξίδια, έχει ήδη ταξιδέψει σε 50 χώρες και σκοπεύει να επισκεφθεί άλλες τόσες, εξομολογείται ότι αν δεν είχε κάνει το βήμα της Ευρωβουλής δεν θα είχε πετύχει τίποτε από όσα είχε ως στόχο. Και είναι αλήθεια ότι ακόμα και εσωκομματικοί του αντίπαλοι σημειώνουν τώρα ότι «έχει ωριμάσει», μετά την τριβή που είχε στα «ευρωπαϊκά σαλόνια».

Πολλοί αναρωτιούνται πώς θα είναι το αύριο του Κινήματος Αλλαγής με τον Νίκο Ανδρουλάκη στην ηγεσία. Φυσικά, όλα θα κριθούν εκ του αποτελέσματος – αλλά ο ίδιος παραπέμπει στο γερμανικό SPD.

Μιλά συνεχώς για τη σοσιαλδημοκρατία – δηλώνει «περήφανος σοσιαλδημοκράτης» και πολιτικά είναι πιο κοντά στον Κώστα Σημίτη παρά σε οποιονδήποτε άλλον και τα αισθήματα μάλλον είναι αμοιβαία: λίγο πριν από τις ευρωεκλογές του 2014, ο πρώην πρωθυπουργός έλεγε σε φιλική παρέα ότι το Ευρωκοινοβούλιο θα βοηθούσε τον Ανδρουλάκη να «φτιάξει» το βιογραφικό του και να γίνει πιο πολιτικός – μια και η έως τότε εμπειρία του περιοριζόταν στα στενά πλαίσια του ΠΑΣΟΚ, που δεν περνούσε και τις καλύτερες ώρες του.

Η σχέση του με τους «παπανδρεϊκούς» του ΠΑΣΟΚ ήταν πάντοτε ανταγωνιστικές, όπως ήταν και παραμένουν για τους περισσότερους από εκείνους που ανέβηκαν στο άρμα του εκσυγχρονισμού: μπορεί ο Κώστας Σημίτης να έδωσε εξ ανάγκης -δεν ήθελε να ηττηθεί από τον Κώστα Καραμανλή στις εκλογές του 2004- το δαχτυλίδι της διαδοχής στον Γιώργο Παπανδρέου, αλλά στην εσωκομματική εκλογή του 2007 οι περισσότεροι «εκσυγχρονιστές», όπως ο Ανδρέας Λοβέρδος, για παράδειγμα, είχαν πάρει το μέρος του Βαγγέλη Βενιζέλου.

Για τον Νίκο Ανδρουλάκη υπήρχε και ακόμα ένας λόγος – την προηγούμενη χρονιά η ομάδα του είχε νικήσει στις εκλογές της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ, αλλά ο Γιώργος Παπανδρέου αποφάσισε ξαφνικά να την… καταργήσει.

πηγή: protothema.gr

Πολιτική

Δημήτρης Μαρκόπουλος: Ο δημοσιογράφος που αναλαμβάνει τη φορολογική πολιτική στο Υπουργείο Οικονομικών

Published

1 μήνα ago

8 Ιουνίου, 2026

dikaiosinisimera

Η επιλογή Μητσοτάκη και η διπλή αποστολή του νέου υφυπουργού

Ένα από τα πρόσωπα-κλειδιά του περιορισμένου ανασχηματισμού που ανακοίνωσε η κυβέρνηση είναι ο Δημήτρης Μαρκόπουλος, ο οποίος αναλαμβάνει καθήκοντα Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών με αρμοδιότητα τη Φορολογική Πολιτική.

Η επιλογή του από τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη σηματοδοτεί την πρόθεση της κυβέρνησης να ενισχύσει το πολιτικό και επικοινωνιακό αποτύπωμα του οικονομικού επιτελείου σε μια περίοδο κατά την οποία η φορολογική πολιτική βρίσκεται στο επίκεντρο των κυβερνητικών πρωτοβουλιών.

Ο 51χρονος βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας διαθέτει ένα ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που τον διαφοροποιεί από πολλούς προκατόχους του: προέρχεται από τον χώρο της δημοσιογραφίας και ειδικότερα του οικονομικού ρεπορτάζ. Για πολλά χρόνια παρακολούθησε στενά τις εξελίξεις στην οικονομία, τις αγορές και τη δημόσια διοίκηση, αποκτώντας σημαντική γνώση των δημοσιονομικών και φορολογικών θεμάτων πριν ακόμη εισέλθει στην ενεργό πολιτική.

Η νέα του θέση συνοδεύεται από μια διπλή αποστολή.

Από τη μία πλευρά καλείται να συμβάλει στη διαμόρφωση και εφαρμογή της φορολογικής πολιτικής της κυβέρνησης, σε μια συγκυρία όπου οι μεταρρυθμίσεις στη φορολογική διοίκηση, η αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και η ενίσχυση των δημόσιων εσόδων αποτελούν βασικές προτεραιότητες. Από την άλλη, αναμένεται να λειτουργήσει ως ισχυρός κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του υπουργείου, υπερασπιζόμενος τις κυβερνητικές επιλογές στη Βουλή και μεταφέροντας με σαφήνεια τα μηνύματα του οικονομικού επιτελείου.

Η πολιτική του διαδρομή

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής με τη Νέα Δημοκρατία το 2019 στη Β’ Πειραιά, μία από τις μεγαλύτερες και πολιτικά απαιτητικές εκλογικές περιφέρειες της χώρας. Η επανεκλογή του στις διπλές εθνικές εκλογές του 2023 επιβεβαίωσε τη σταθερή πολιτική του παρουσία και την απήχησή του στην εκλογική του βάση. Τα τελευταία χρόνια απέκτησε αυξημένο ρόλο στο εσωτερικό της κοινοβουλευτικής ομάδας της Νέας Δημοκρατίας. Το 2025 ορίστηκε μέλος της Κοινοβουλευτικής Συνέλευσης του Συμβουλίου της Ευρώπης, συμμετέχοντας ενεργά σε επιτροπές που ασχολούνται με τη μετανάστευση, τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις νομικές υποθέσεις.

Τον Απρίλιο του 2025 ανέλαβε εκπρόσωπος της Νέας Δημοκρατίας στη Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου της Βουλής, ενώ από τον Απρίλιο του 2026 ασκεί και καθήκοντα κοινοβουλευτικού εκπροσώπου του κυβερνώντος κόμματος, γεγονός που ενίσχυσε ακόμη περισσότερο τη θεσμική και πολιτική του βαρύτητα.

Η παρουσία στα μεγάλα πολιτικά γεγονότα

Το όνομά του βρέθηκε στο επίκεντρο της δημόσιας συζήτησης τον Νοέμβριο του 2023, όταν εξελέγη πρόεδρος της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής για την τραγωδία των Τεμπών. Η συγκεκριμένη θέση τον έφερε αντιμέτωπο με μία από τις πλέον απαιτητικές και πολιτικά φορτισμένες κοινοβουλευτικές διαδικασίες των τελευταίων ετών.

Κατά τη διάρκεια της κοινοβουλευτικής του πορείας έχει διατυπώσει δημόσιες παρεμβάσεις και θέσεις για ζητήματα κρατικής λειτουργίας, θεσμών και δημόσιας διοίκησης, διατηρώντας συχνά έντονο πολιτικό λόγο τόσο εντός όσο και εκτός Βουλής.

Το στοίχημα της επόμενης ημέρας

Η ανάληψη των καθηκόντων του στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών έρχεται σε μια κρίσιμη περίοδο για την ελληνική οικονομία. Οι στόχοι για περαιτέρω ανάπτυξη, η διατήρηση της δημοσιονομικής σταθερότητας, η αξιοποίηση των ευρωπαϊκών πόρων και η συνέχιση των μεταρρυθμίσεων στη φορολογία συνθέτουν ένα ιδιαίτερα απαιτητικό πεδίο δράσης.

Ο Δημήτρης Μαρκόπουλος καλείται πλέον να μεταβεί από τον ρόλο του κοινοβουλευτικού στελέχους και πολιτικού σχολιαστή σε εκείνον του κυβερνητικού διαχειριστή, αναλαμβάνοντας ευθύνη σε έναν από τους πιο κρίσιμους τομείς της κυβερνητικής πολιτικής.

Το επόμενο διάστημα θα δείξει αν η εμπειρία του στη δημόσια συζήτηση και η γνώση των οικονομικών θεμάτων θα μεταφραστούν σε αποτελεσματική άσκηση πολιτικής σε ένα υπουργείο που βρίσκεται διαρκώς στο επίκεντρο των εξελίξεων.

Πολιτική

Καρφιά Δούκα σε Διαμαντοπούλου και Καστανίδη σε Ανδρουλάκη

Published

2 μήνες ago

24 Μαΐου, 2026

dikaiosinisimera

Η μπηχτή για το έργο του Ελληνικού και η… πρόκα περί αναστήματος

Κατά τη διάρκεια συζήτησης για την Συνταγματική Αναθεώρηση που έγινε την Τετάρτη στην Αγία Βαρβάρα, ακούστηκαν σοβαρές προτάσεις με προοδευτικό πρόσημο. Νομικοί, καθηγητές, αυτοδιοικητικoί ξεδίπλωσαν τις σκέψεις για τη λειτουργία της Δικαιοσύνης και όλες τις θεσμικές αλλαγές που προτείνονται και κυριαρχούν στη δημόσια συζήτηση.

Ακούστηκαν όμως και «καρφιά» που το κεντροαριστερό ακροατήριο της εκδήλωσης τα κράτησε, και τα συζήτησε στα πηγαδάκια που σχηματίστηκαν. Όπως συζήτησε και το γεγονός πως οι ομιλητές συμφώνησαν πως πρέπει να γίνουν ουσιαστικές αλλαγές στον καταστατικό χάρτη της χωράς.

Ο ισόβιος δήμαρχος της περιοχής Λάμπρος Μίχος κάλεσε στο «κέντρο λόγου και τέχνης Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ», τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα, τον πρώην υπουργό Δικαιοσύνης Χάρη Καστανίδη και δύο καθηγητές Συνταγματικού Δικαίου τον Ξενοφώντα Κοντιάδη και τον Γιώργο Σωτηρέλη, προκείμενου να μιλήσουν για την κορυφαία θεσμική διαδικασία. Στις πρώτες σειρές των καθισμάτων ήταν δικηγόροι, εκπρόσωποι του δικαστικού σώματος, αλλά και πολιτικοί. Σωκράτης Φάμελλος, Κώστας Ζαχαριάδης, Νάντια Γιαννακοπούλου και δήμαρχοι όμορων δήμων ήταν ανάμεσα στα πρόσωπα που εύκολα μπορούσε να διακρίνει κάποιος.

Η συζήτηση είχε αρκετό ενδιαφέρον από την αρχή, καθώς ο κ. Μίχος θυμήθηκε πως στα εγκαίνια της περιοχής είχε παρευρεθεί η γνωστή βυζαντινολόγος, για να τιμηθεί για το έργο της και να πάρει το στολίδι της περιοχής το όνομα της. Τότε, εκείνη είχε τονίσει πως τα τέσσερα «Δ» που πρέπει να διαφεντεύουν τη ζωή μας είναι «το Δίκαιο, τα Δικαιώματα, ο Διάλογος και η Δημοκρατία». Σε αυτά όπως επεσήμανε ο δήμαρχος της περιοχής η Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ είχε προσθέσει ακόμη ένα πέμπτο «Δ» και είναι η «Δικαιοσύνη», καθώς όπως δήλωσε «το Δίκαιο γράφεται, αλλά για να βρεις το Δίκιο σου είναι άλλη υπόθεση». Με αυτή τη στιχομυθία μπήκε το πλαίσιο της συζήτησης από την αρχή και άπαντες συνδέθηκαν με τον χώρο και την ιστορία του.

Στη συνέχεια πήρε το λόγο ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας που ανέπτυξε τέσσερα θέματα. Μίλησε για την κρίση εκπροσώπησης και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης, στάθηκε στην ψηφιακή εποχή, τοποθετήθηκε πάνω στην ανάγκη που υπάρχει για οικονομική κυριαρχία της χώρας, αλλά και για μία πολυεπίπεδη διακυβέρνηση. Ζήτησε την κατοχύρωση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης με συνταγματικές αλλαγές, καθώς και τη Συνταγματική πρόβλεψη για δημόσιο βραχίονα σε όλους του κρίσιμους τομείς, «αν θες χαράξεις πολιτική στις τράπεζες στα δημόσια δίκτυα στην ενέργεια και στα δημοσιά νερά πρέπει να έχεις ένα δημόσιο βραχίονα» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Το καρφί στην Άννα Διαμαντοπούλου

Ενώ στο τέλος της τοποθέτησης ο κ. Δούκας αναφέρθηκε και στο έργο που γίνεται στο Ελληνικό τονίζοντας πως «θα γίνει ένας χώρος μόνο για εκατομμυριούχους και όλοι οι υπόλοιποι δεν θα τους ενοχλούμε καθόλου, γιατί δεν θα έχουμε και καθόλου πρόσβαση». Συμπλήρωσε την φράση αυτή μάλιστα επισημαίνοντας πως «αυτά αποφασίζονται και κάποιες φωτογραφίζονται εκεί» με τους παρευρισκόμενους εύκολα να κάνουν συνειρμούς και ερμηνεύουν αυτή την φράση ως «καρφί» προς την Άννα Διαμαντοπούλου, που πριν από έξι ημέρες επισκέφθηκε το εργοστάσιο στο Ελληνικό και ανήρτησε φωτογραφίες.

Η παρέμβαση Καστανίδη

Ο πρώην υπουργός των κυβερνήσεων του ΠαΣοΚ Χάρης Καστανίδης δήλωσε πως «το άρθρο 90 που αφορά την ηγεσία της Δικαιοσύνης πρέπει να αλλάξει» δείχνοντας μάλιστα και την κατεύθυνσης της αλλαγής αυτής. Αρχικά η ολομέλεια κάθε δικαστηρίου να προτείνει έναν μεγαλύτερο αριθμό υποψηφίων, να υπάρχει επίσης δέσμευση ότι η διάσκεψη των προέδρων να επιλέγει με ισχυρή πλειοψηφία «όχι 3/5 να είναι υποχρεωτική η συναίνεση στα 4/5 και μετά οι υπόλοιποι τρεις στο τέλος να δίδονται προς επιλογή, όχι στην κυβέρνηση αλλά στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας» ενώ στη συνέχεια υπογράμμισε πως αυτό σημαίνει πως «ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας πρέπει να αποκατασταθεί το κύρος του».

Ο κ. Καστανίδης σημείωσε επίσης πως πρέπει να αναθεωρηθεί ξανά το άρθρο που προβλέπει τον τρόπο εκλογής του ΠτΔ καθώς «είναι ένα πρόσωπο που συμβολίζει την ψυχή του έθνους» και επιτέθηκε στη Νέα Δημοκρατία για την επιλογή της στη διαδικασία του 2019 με την οποία εκλέχτηκε ως πρώτος πολίτης της χώρας ο Κωνσταντίνος Τασούλας.

Έκανε μια αναδρομή από περιπτώσεις που επικεφαλής σε διάφορες Αρχές εκλέχτηκαν πρόσωπα με ισχυρές πλειοψηφίες και επεσήμανε πως το πρόβλημα σε τέτοιες διαδικασίες «άρχισε να χαλάει όταν μεσολαβούν μικρής εμπνεύσεως και ιδιοτέλειας πολιτικοί σχεδιασμοί, από συγκεκριμένη πλευρά στην οποία μάλιστα δεν μπορεί να απαντήσει η άλλη πολιτική πλευρά» με αρκετούς να ανατρέχουν στην περίπτωση εκλογής Πρόεδρου του 2015, που η χώρα οδηγήθηκε σε εθνικές εκλογές, καθώς η τότε αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ με τον Αλέξη Τσίπρα στο τιμόνι του κόμματος, δεν στήριξε την επιλογή της κυβέρνησης και έτσι δεν συγκεντρώθηκε ο απαιτούμενος αριθμός βουλευτών.

Το καρφί στον Ανδρουλάκη

Ο Χάρης Καστανίδης δήλωσε πως δεν είναι αισιόδοξος για την επικείμενη Συνταγματική Αναθεώρηση. «Ακούω διάφορές προτάσεις οι οποίες μου προκαλούν ελαφρό μειδίαμα για την σοβαρότητα αυτών που θα επιχειρήσουν την αναθεώρηση» σημείωσε αρχικά . Ενώ στη συνέχεια τόνισε πως ελπίζει πως «όλοι θα αναχθούν στο ύψος των περιστάσεων, δεν λέω στο ύψους του αναστήματος τους, στο ύψος των περιστάσεων. Γιατί το ανάστημα μάλλον δεν είναι πολύ μεγάλο, στο ύψος των περιστάσεων και θα κάνουν ότι μπορούν για μία ουσιαστική Συνταγματική Αναθεώρηση».

Η φράση αυτή περί αναστήματος θεωρήθηκε ως καρφί προς Νίκο Ανδρουλάκη που είναι ένα από τα πρόσωπα που πως ως πρόεδρος του ΠαΣοΚ και αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης έχει κάνει προτάσεις για την Συνταγματική Αναθεώρηση και μετέχει στην κορυφαία θεσμική διαδικασία.

Οι Συνταγματολόγοι

Από την πλευρά του ο Ξενοφών Κοντιάδης δήλωσε πως ο τρόπος και ο χρόνος με τον οποίο ήρθε η πρόταση αναθεώρησης από τον Πρωθυπουργό, «δείχνει ότι δεν υπάρχει η βούληση για μία σοβαρή συζήτηση ούτε για την καλλιέργεια των αναγκαίων συναινέσεων που προβλέπει το Σύνταγμα μας». Παράλληλα σημείωσε πως η περίοδος αυτή που γίνεται η συζήτηση για την Συνταγματική Αναθεώρηση είναι προεκλογική, τα σκάνδαλα διαφθοράς βρίσκονται στο επίκεντρο «κι έχουν κατατεθεί δύο προτάσεις για τη συγκρότηση προανακριτικής επιτροπής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ και ακόμη μία για εξεταστική με αφορμή τα νέα ευρήματα για τις υποκλοπές».

Χαρακτήρισε επίσης και την πρόταση αυτή της κυβέρνησης ως «θλιβερή» γιατί δεν έχει στόχευση, δεν έχει συνοχή και «είναι μία πρόταση που επιχειρεί να στρέψει αλλού τη συζήτηση».
Ο Γιώργος Σωτηρέλης από την πλευρά του επεσήμανε πως έχουμε μία στάση κυβερνητική που είναι «εξόχως προβληματική» εξηγώντας πως «η απόπειρά ποδηγέτησης της Δικαιοσύνης είναι καταφανής και ευτυχώς υπάρχουν τα κατωτέρα ή τα μεσαία δικαστήρια».

Προχώρησε μάλιστα την σκέψη ακόμη ένα βήμα πιο κάτω τονίζοντας πως η κατάσταση στα ανώτατα κλιμάκια είναι χειρότερη. «Όσο πάμε προς τα επάνω τόσο χειρότερα. Να δούμε Συμβούλιο της Επικρατείας, να δούμε Εκλογοδικείο, Άρειο Πάγο, Εισαγγελία του Αρείου Πάγου; Όλα τα δικαστήρια είναι σαν να συναγωνίζονται μεταξύ του πιο θα υπονομεύσει περισσότερο τη δικαιοσύνη» σημείωσε χαρακτηριστικά προτείνοντας τροποποιήσεις σε συγκεκριμένα άρθρα του Συντάγματος.

Πηγή: tovima.

Πολιτική

Ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες της Νέας Δημοκρατίας με συμμετοχή 1.683 μελών

Published

2 μήνες ago

19 Μαΐου, 2026

dikaiosinisimera

Ολοκληρώθηκαν οι αρχαιρεσίες της Νέας Δημοκρατίας με συμμετοχή 1.683 μελών

Με ομαλή διεξαγωγή και αυξημένη συμμετοχή ολοκληρώθηκε αργά το βράδυ της Κυριακής η ψηφοφορία για την ανάδειξη της νέας Πολιτικής Επιτροπής της Νέα Δημοκρατία, με την Κεντρική Εφορευτική Επιτροπή να επικυρώνει τα τελικά αποτελέσματα των αρχαιρεσιών.

Πρώτος σε σταυρούς αναδείχθηκε ο Γιάννης Πολιτόπουλος, επιβεβαιώνοντας τη δυναμική του στο εσωτερικό του κόμματος. Στη δεύτερη θέση βρέθηκε η Όλγα Βησσαράκη, συγκεντρώνοντας περισσότερους από 700 σταυρούς προτίμησης.

Ακολούθησαν ο Μπάμπης Σιάτρας και ο Αλέκος Κόκκαλης, ενώ την πρώτη πεντάδα συμπλήρωσε ο Άγις Δίγκας.

Η εκλογική διαδικασία πραγματοποιήθηκε σε 30 εκλογικά τμήματα, χωρίς προβλήματα, με τη συμμετοχή να φτάνει τα 1.683 μέλη. Τα έγκυρα ψηφοδέλτια ανήλθαν σε 1.679, ενώ καταγράφηκαν συνολικά τέσσερα λευκά ή άκυρα ψηφοδέλτια.

Σταθερό μήνυμα εσωκομματικής συμμετοχής

Τα αποτελέσματα θεωρούνται ενδεικτικά του κλίματος που επικρατεί στη βάση της Νέας Δημοκρατίας, ενώ η μεγάλη συμμετοχή στις κάλπες ερμηνεύεται από κομματικά στελέχη ως μήνυμα ενεργής παρουσίας και συσπείρωσης ενόψει των επόμενων πολιτικών εξελίξεων.

Αναλυτικά τα αποτελέσματα: