Η τρισχιλιόχρονη μάνα Γη του Πόντου μένει πάντα εκεί, μια μνήμη μια πληγή

Ο Σύλλογος Ποντίων Αγίας Βαρβάρας «Ο ΦΑΡΟΣ», παρουσίασε με έναν ξεχωριστό τρόπο την Ιστορία του Πόντου, στην Εκδήλωση Μνήμης που διοργάνωσε την Κυριακή 8 Μαΐου 2022, στην πλατεία «19 Μάη» στην Αγία Βαρβάρα, την πλατεία αφιερωμένη στην ημέρα της Γενοκτονίας.

Η εκδήλωση ξεκίνησε με λαμπαδηφορία από τα γραφεία του Συλλόγου. Ζιπκαλίδες και ζουπουνοφόρες, με την καρδιά γεμάτη πάθος και την ψυχή γεμάτη περηφάνια, κράτησαν τα τιμημένα λάβαρα, με αναμμένες δάδες και κεριά και με τα νταούλια να χτυπούν ρυθμικά -ενώ πολλοί κάτοικοι στην διαδρομή ενσωματώθηκαν και τους ακολούθησαν-, διέσχισαν τους δρόμους της πόλης έφτασαν στη πλατεία «19η Μάη» όπου όρθιοι και με παρατεταμένα χειροκροτήματα τους υποδέχθηκε πλήθος κόσμου, δίνοντας έμφαση στην ήδη φορτισμένη συγκινησιακά ατμόσφαιρα.

Είναι κάθε χρόνο εδώ και τιμούν με την παρουσία τους τη μνήμη των 353.238 Ελλήνων του Πόντου, που εξοντώθηκαν με τον πιο βάρβαρο τρόπο από τους Τούρκους, κατά τα έτη 1916-1923.

Μπροστά στο μνημείο «Αγώνων και Θυσιών του Ποντιακού Ελληνισμού» έγινε επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη των χιλιάδων θυμάτων της Γενοκτονίας και ακολούθησαν χαιρετισμοί από το Δήμαρχο της πόλης κ. Λάμπρο Μίχο και τον Βουλευτή κ. Γ. Λοβέρδο.

Στη συνέχεια η Πρόεδρος του Συλλόγου κ. Σοφία Σαββίδου, που είχε και την επιμέλεια της Εκδήλωσης, πραγματοποίησε Ιστορική Αφήγηση με αναφορά στη Γενοκτονία των Ελλήνων του Πόντου και μαζί με τα πολυάριθμα τμήματα του Συλλόγου, τις απαγγελίες του κ. Κυριάκου Σαχανίδη (Συγγραφέα της ποντιακής διαλέκτου), τις μελωδικές φωνές της σοπράνο κ. Σαββίνας Ξανθοπούλου και του Σταύρου Σαββίδη, μετέφεραν τους παρευρισκόμενους στις Αλησμόνητες Πατρίδες μέσα από μια Μουσική Αφηγηματική Παράσταση, με τραγούδια μνήμης, ποιήματα, θεατρικά δρώμενα στην ποντιακή διάλεκτο.

Καθήλωσαν τους καλεσμένους, οι οποίοι δεν μπορούσαν να κρατήσουν τα δάκρυά τους, άγγιξαν τις ψυχές όλων και έφεραν στο νου μας τις σελίδες εκείνες που βάφτηκαν με αίμα και άλλαξαν τη ροή της Ιστορίας. Εκεί που η ένδοξη πορεία του Πόντου, η ζωή, η δημιουργία και η χαρά έδωσαν τη θέση τους στο θάνατο, την καταστροφή, τη θλίψη, τον ξεριζωμό και την προσφυγιά.

«Οι πατρίδες χάνονται μόνο όταν τις λησμονούμε και εμείς οι Πόντιοι δε γίνεται, δεν μπορεί να λησμονήσουμε. Η τρισχιλιόχρονη μάνα Γη του Πόντου μένει πάντα εκεί, μια μνήμη μια πληγή»

Παιδάκια 5ης γενιάς Ποντίων κρατώντας κλαδιά ελιάς έστειλαν μηνύματα ειρήνης και αισιοδοξίας Και λίγο πριν το Χορό Σέρρα, ακούστηκαν τα κύματα της Μαύρης Θάλασσας και τα βαπόρια κίνησαν.

Στην εκδήλωση έλαβαν μέρος οι μουσικοί: οι Δημ. Κοσμίδης, Α. Φερεσίδης, Αλ. Μπράζνικ (λύρα), Κ. Αθανασίου , Γ. Μουρατίδης (νταούλι), Π. Σιδηρόπουλος (ούτι)

Στην Εκδήλωση παρευρέθηκαν και ο Δήμαρχος κ.Λ.Μίχος, ο Βουλευτής κ.Γ.Λοβέρδος, ο Αντιπεριφερειάρχης Δυτικής Αθήνας κ.Α.Λεωτσάκος, ο Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου κ.Β.Βόσσος, οι Αντιδήμαρχοι κ.Γ.Πουλάκης, κ.Δ.Σωτηρόπουλος, οι Επικεφαλείς Παρατάξεων κ.Γ.Καπλάνης, κ.Μ.Γιάγκας, οι Δημοτικοί Σύμβουλοι κ.Δ. Κλειτσής, κ.Θ. Μαρσώνη, κ. Σ. Σαββίδης, οι Πολιτευτές κ. Μ. Καρχιμάκης, κ. Ν. Σπανάκος, ο Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Ασσυρίων κ. Κ. Μπατσάρας, εκπρόσωποι ποντιακών σωματείων Χαϊδαρίου, Ασπροπύργου, Αιγάλεω, καθώς και εκπρόσωποι της Ένωσης Κρητών Αγ. Βαρβάρας.

Ακολούθως ο Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας κ. Λάμπρος Μίχος εξήρε την προσφορά και το έργο που παράγει ο σύλλογος «ΦΑΡΟΣ» υπό την προεδρία της κ. Σαββίδου, δηλώνοντας ότι ο Δήμος και ο ίδος προσωπικά, θα στηρίζει κάθε προσπάθεια για την δικαίωση της μνήμης των σφαγιασθέντων αδελφών Ποντίων και την αναγνώριση της Γενοκτονίας. Αναλυτικά ο κ. Μίχος είπε:

Η εκδήλωση που κάνουμε για την Ποντιακή Γενοκτονία είναι η απομίμηση της εισόδου στην Παναγία Σουμελά. Αυτό δείχνει το μνημείο τούτο εδώ. Είναι λοιπόν τούτες εδώ εκδηλώσεις μνήμης. Είναι διεκδίκηση. Για να μην λησμονούμε. Ότι αυτή η γενοκτονία θα πάει παντού για να μάθει ο κόσμος. Ότι θα υπάρχει αναμμένος ο Φάρος για τον Ποντιακό Ελληνισμό. Είναι εκδηλώσεις για να πάει η γενοκτονία παντού να το μάθει ο κόσμος. Για να μην επαναληφθούν αυτές οι τραγωδίες. Αλλά είναι και δέσμευση. Είναι εκδηλώσεις δέσμευσης.  Ότι θα υπάρχει αναμμένος ο Φάρος για τον Ποντικό Ελληνισμό  τις παραδόσεις του, τις νίκες, τις επιτυχίες. Και νομίζω ότι  οι ιδρυτές αυτού του Συλλόγου που ονόμασαν αυτό το Σύλλογο  Φάρος ακριβώς αυτό εννοούσαν. Δεν αρκεί όμως να βαπτίσεις το Σύλλογο Φάρο. Είναι  να κρατάς αναμμένο το Φάρο όλα τα χρόνια αυτά. Και αυτό που πρέπει να πούμε είναι ότι ο Φάρος μένει αναμμένος. Επιτρέψτε μου  να πω ότι έχουμε και άλλους Συλλόγους. Υπάρχουν και άλλοι Σύλλογοι που κάνουν τις εκδηλώσεις για τα μέλη τους, για το χώρο τους, για το πατριωτικό στοιχείο αλλά δεν μεταφέρουνε αυτό μήνυμα του ποιοι είμαστε, ποια είναι η λαλιά μας, ποια είναι η ιστορία μας  να την μάθουνε και άλλοι στον υπόλοιπο κόσμο. Και θέλω ιδίως  να επαινέσω αυτό το Σύλλογο, γιατί σε όλες τις εκδηλώσεις του Δήμου είναι παρών, είναι τάγμα όπως ακούτε τώρα ένα τάγμα εδώ πολιτισμού που είναι παντού σε όλες τις εκδηλώσεις του Συλλόγου. Θα κλείσω γιατί αυτό που γίνεται θα το παραστήσει εδώ με την έμπνευση που έχει ο Σύλλογος, γιατί τα πολλά λόγια είναι φτώχεια. Θέλω λοιπόν να σας πω, δύο πράγματα. Συγκινήθηκα δεν πρόλαβα να είμαι στην λαμπαδηδρομία και ήρθα προς τα εδώ προσπερνώντας την πορεία. Είδα στις πόρτες φώτα αναμμένες στις εισόδους, κόσμο να περιμένει έξω και κόσμο στα μπαλκόνια όπως περίμενε προχθές τον Επιτάφιο. Και πρέπει να σας πω ότι αυτό με συγκίνησε βαθύτατα. Γιατί το ήξερε ο κόσμος, έχει γίνει θεσμός αυτό που γίνεται και το περίμενε και υποδεχότανε. Γιατί έχει μπει μέσα στην ψυχή του, μέσα στην καρδιά του, ότι εδώ σπουδάζουμε τον πολιτισμό μας και την παράδοσή μας και δε θα αφήσουμε τίποτα να πάει χαμένο. Δε θα αφήσουμε κανένα να μη μάθει ποιοι είμαστε, αφού και τώρα συνεχίζουμε να δημιουργούμε. Και το δεύτερο περιστατικό που επίσης με συγκίνησε βαθύτατα είναι όταν διάβασα ότι ένα σχολείο της πόλης, μια τάξη από ένα σχολείο της πόλης επισκέφθηκε το Σύλλογο Ποντίων και ξεναγήθηκε στο χώρο και έμαθε εκεί από τους ανθρώπους την Πρόεδρο και κάποιους άλλους, τι σημαίνει Πόντος, που είναι ο Πόντος, τι έχει γίνει με αυτό. Δηλαδή μια διδασκαλία επιπλέον στα άλλα παιδιά, τα μη  Ποντιόπουλα, να ξέρουνε . Και έχει προγραμματιστεί να διδάσκει να παιδιά των μη ποντιακής καταγωγής τι σημαίνει αυτή η υπόθεση. Αυτό  δεν είναι ένα σχολείο παράδοσης; Δεν είναι ένα σπουδαστήριο ιστορίας; Μπράβο λοιπόν γι αυτούς τους λόγους. Εμείς  το ξέρετε  ο Δήμος, δεν είναι τυχαίο που είναι σύσσωμη τώρα εδώ η Δημοτική Αρχή και θα είμαστε ψυχή τε και σώματι, που λέει, όπως και πολύ σωστά είπε και επαίνεσε ο παπά Γεράσιμος Κουτρουμπής που ήτανε συμμαθητής του  και βλέπω με το νταούλι να συμμετέχει κι αυτός. Κι εγώ να μου δώσετε ένα νταούλι του χρόνου να το περάσω γιατί αυτή είναι η ζωή μας, αυτή είναι η αλήθεια μας. Αυτός είναι ο χώρος μας. Αυτή είναι η ιστορία μας. Αυτά θα σώσουν.  Γι’ αυτό λοιπόν εμείς είμαστε δίπλα. Και θα είμαστε και πιο πολύ και παραπάνω. Γιατί;;; Γιατί κάνει ένα μέρος από αυτά, που θα είχαμε υποχρέωση να τα κάνουμε κι εμείς.   Είναι δηλαδή ένας Σύλλογος που εκπληρώνει και δικό μας χρέος. Το χρέος της Ελλάδας και της Ιστορίας της. Σας ευχαριστώ πολύ. Συγχαίρω  όλους τους συντελεστές. Και συγχαίρω και σας που παρακολουθείτε συνεχώς και δεν αφήνετε άδεια καθίσματα. Ούτε άδειους τους δρόμους για τη λαμπαδηδρομία. Και μπράβο σας, σε μικρούς και μεγάλους,  που κρατάτε εδώ, μαζί με το Σύλλογο,  αναμμένο αυτό το Φάρο εδώ του Ποντιακού Ελληνισμού.