Η Επίκαιρη Ερώτηση για τις ελλείψεις στο νοσηλευτικό προσωπικό του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου «Αττικόν» και τα ράντζα που εμφανίζονται σε κάθε εφημερία, συζητήθηκε σήμερα στην Ολομέλεια της Βουλής, με την βουλευτή του ΚΚΕ Βιβή Δάγκα να καταγγέλλει την πολιτική εμπορευματοποίησης και απαξίωσης του δημόσιου τομέα Υγείας.

«Τα ράντζα έχουν γίνει καθεστώς στο νοσοκομείο», σημείωσε χαρακτηριστικά η βουλευτής του ΚΚΕ, τονίζοντας ότι η στελέχωσή του στηρίζεται στο απαρχαιωμένο οργανόγραμμα του 2012 που δεν ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες. Οι τραγικές ελλείψεις προσωπικού έχουν ως αποτέλεσμα ένας νοσηλευτής να αντιστοιχεί σε 35 κλίνες συν τα 10 ράντζα μετά από κάθε εφημερία, οδηγώντας τελικά στη φυσική εξόντωσή του. Κατήγγειλε ακόμα την τακτική των μετακινήσεων του νοσηλευτικού προσωπικού από κλινική σε κλινική και από ΜΕΘ σε ΜΑΦ για να καλυφθούν τα σοβαρά κενά που υπάρχουν.

Ξεκινώντας την τοποθέτησή της, αναφέρθηκε στη σημερινή Παγκόσμια Μέρα Καρκίνου του Μαστού, εκφράζοντας τη συμπαράσταση του ΚΚΕ στη μάχη που δίνουν αυτές οι γυναίκες για τη θεραπεία τους. Κατήγγειλε τη γνωστή λογική κόστους – οφέλους που έχει οδηγήσει ακόμα κι ένα κρίσιμο τμήμα, εκείνο της βραχυθεραπείας στο Νοσοκομείο «Αλεξάνδρα», σε κλείσιμο, γιατί λείπει το απαραίτητο προσωπικό. Όσον αφορά το πρόγραμμα για δωρεάν μαστογραφίες με την επωνυμία «Φώφη Γεννηματά», που επικαλέστηκε ο υπουργός Υγείας στην απάντησή του, η Β. Δάγκα σημείωσε ότι αυτό οδηγεί την πλειοψηφία των γυναικών κατά 76% στους ιδιώτες αφού σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, τα δημόσια νοσοκομεία διαθέτουν μόλις 16 μαστογράφους.

Προκλητικός στην απάντησή του για τα ράντζα ο Αδ. Γεωργιάδης, για να καλύψει τις ευθύνες της κυβέρνησης σχετικά με την εικόνα διάλυσης που παρουσιάζουν τα δημόσια νοσοκομεία ισχυρίστηκε ότι «ράντζα υπάρχουν παντού, σε όλες τις χώρες του εξωτερικού, στη Σουηδία, τη Δανία, τη Γερμανία», δηλαδή σε όλα αστικά κράτη που μας έχουν γανώσει το κεφάλι τα αστικά κόμματα ότι αποτελούν «πρότυπο» για τις υπηρεσίες Υγείας.

Στο «Αττικόν» σημείωσε ότι υπάρχουν ράντζα γιατί «πάει πολύς περισσότερος κόσμος από αυτόν που αντέχει το νοσοκομείο» και μάλιστα, απογειώνοντας την ατομική ευθύνη, ανέφερε πως το 50% των ασθενών το επιλέγουν μόνοι τους και αυτό είναι «το τίμημα της επιτυχίας για το νοσοκομείο!». Αυτό που απέφυγε επιμελώς να αναφέρει είναι πως ο κόσμος πηγαίνει εκεί γιατί δεν έχει εναλλακτική λύση, δηλαδή δεν υπάρχει στη Δυτική Αθήνα άλλο νοσηλευτικό ίδρυμα, ενώ οι δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας που θα μπορούσαν να αποσυμφορήσουν τα νοσοκομεία είναι ανύπαρκτες ή υπολειτουργούν.

Για τις προσλήψεις παρέπεμψε στις γνωστές προκηρύξεις που γίνονται με το σταγονόμετρο αλλά και στους περιορισμούς των μνημονίων, με την Βιβή Δάγκα στη δευτερολογία της να επισημαίνει ότι για την κυβέρνηση οι προσλήψεις μόνιμου προσωπικού είναι «κόστος» που δεν θέλει να πληρώσει και όφελος είναι τα κέρδη των επιχειρηματικών ομίλων που συσσωρεύουν κέρδη, στο πλαίσιο της πολιτικής της ΕΕ για εμπορευματοποίηση της Υγείας.

Έφερε μάλιστα ως παράδειγμα την άθλια κατεύθυνση της ΕΕ που με το «πακετάκι» των πρώτων απογευματινών χειρουργείων, υποβοηθά την κυβέρνηση να νομιμοποιήσει τα επί πληρωμή χειρουργεία, ξεκαθαρίζοντας ότι «με αυτή την κανονικότητα το ΚΚΕ δεν συμβιβάζεται»