Όταν ένα έργο που αναβαθμίζει την πόλη, αξιοποιεί εξωτερική χρηματοδότηση και δημιουργεί νέες δυνατότητες για τους δημότες τίθεται προς έγκριση, θα περίμενε κανείς να αποτελεί σημείο σύγκλισης και όχι αμφισβήτησης.

Ωστόσο, η σημερινή συζήτηση στη Δημοτική Επιτροπή απέδειξε ότι για ορισμένους η αναζήτηση αντιρρήσεων φαίνεται να προηγείται της ουσίας.

Η ανακοίνωση του αντιδημάρχου Πολιτικής Προστασίας κ. Παναγιώτη Περάκης:

Τρία εκατομμύρια ευρώ για μια πρότυπη κοινωνική υποδομή στο κέντρο της πόλης. Κάποιοι αναζητούσαν το «αλλά»… και τελικά δεν το ψήφισαν.

Στη σημερινή συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής ακούσαμε και το εξής πρωτότυπο: ένα έργο ύψους 3 εκατομμυρίων ευρώ, που αναβαθμίζει ένα ιστορικό κτίριο στο κέντρο της πόλης, δημιουργεί έναν σύγχρονο, πολυδιάστατο χώρο για τους ανθρώπους της τρίτης ηλικίας και όχι μόνο, καθώς δεν πρόκειται για ένα συνηθισμένο ΚΑΠΗ αλλά για μια υποδομή που θα μπορεί να φιλοξενεί δράσεις, διαλέξεις, εκθέσεις, εκδηλώσεις και πολλές ακόμη σύγχρονες λειτουργίες προς όφελος της τοπικής κοινωνίας, και χρηματοδοτείται από εξωτερικούς πόρους χωρίς επιβάρυνση του δημοτικού ταμείου, κρίθηκε από κάποιους… μάλλον περιττό.

Άλλοι αναρωτήθηκαν γιατί να γίνουν αυτά, άλλοι χάθηκαν σε διαδικαστικές λεπτομέρειες. Με λίγα λόγια, τους χάριζαν το έργο και έψαχναν το… πρωτόκολλο. Τελικά, δεν το ψήφισαν. Δικαίωμά τους, βεβαίως.

Απλώς όταν το έργο ολοκληρωθεί και η πόλη αποκτήσει μία ακόμη σημαντική υποδομή, καλό θα είναι να θυμόμαστε ποιοι εργάστηκαν για να γίνει και ποιοι αναζητούσαν λόγους για να μη γίνει. Γιατί η πρόοδος έχει ένα περίεργο ελάττωμα: προχωράει, ακόμη κι όταν κάποιοι στενοχωριούνται που προχωράει.

Παναγιώτης Περάκης
Αντιδήμαρχος Πολιτικής Προστασίας