Με λαμπρότητα και κατάνυξη θα εορτάσει η Αγία Βαρβάρα την Ιερά Πανήγυρη του Ιερού Ναού Παναγίας Ελεούσας, τη Δευτέρα 7 και την Τρίτη 8 Σεπτεμβρίου 2026.
Οι λατρευτικές εκδηλώσεις θα αρχίσουν τη Δευτέρα στις 7:00 το απόγευμα με τον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό, την Αρτοκλασία και το Θείο Κήρυγμα.

Την Τρίτη, στις 7:00 το πρωί, θα τελεστούν ο Όρθρος και η Θεία Λειτουργία μετά Αρτοκλασίας. Στις 7:00 το απόγευμα θα πραγματοποιηθεί ο Μεθεόρτιος Αρχιερατικός Εσπερινός, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Νικαίας κ. Αλεξίου.

Θα ακολουθήσει η λιτάνευση της Ιερής Εικόνας της Παναγίας Ελεούσας στους δρόμους της πόλης, με τη διαδρομή να περνά από τον Ιερό Ναό, τις οδούς Αγίας Ελεούσης, Πυθαγόρα και Αιόλου, τη λεωφόρο Ελευθερίου Βενιζέλου και να καταλήγει και πάλι στον Ιερό Ναό.

Οι εκδηλώσεις θα ολοκληρωθούν στις 8:30 το βράδυ με την Ιερά Παράκληση.
Η Αγία Βαρβάρα πανηγυρίζει και οι πιστοί αναμένεται να δώσουν δυναμικό «παρών», τιμώντας με πίστη και ευλάβεια τη Χάρη της Παναγίας Ελεούσας, προστάτιδας και σημείου αναφοράς για ολόκληρη την πόλη μας.

Η παράδοξη λογική της «αποχής»: Ζητούν περισσότερη πανεπιστημιακή παρουσία στην Αγία Βαρβάρα, αλλά όταν έρχεται προς ψήφιση η συνέχιση της συνεργασίας με το ΠΑΔΑ, δεν λένε «ναι»

Με μια μακροσκελή δημόσια τοποθέτηση, δημοτικός σύμβουλος της αντιπολίτευσης επιχειρεί να εξηγήσει τη στάση της αποχής στην ψηφοφορία για την ανανέωση του Μνημονίου Συνεργασίας του Δήμου Αγίας Βαρβάρας με το Πανεπιστήμιο Δυτικής Αττικής.

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα παράδοξα.

Στην τοποθέτησή του αναφέρει χαρακτηριστικά: «Θέλουμε περισσότερη πανεπιστημιακή παρουσία στην Αγία Βαρβάρα».

Ωραία. Όταν, λοιπόν, ήρθε στο Δημοτικό Συμβούλιο μια συγκεκριμένη πρόταση για να συνεχιστεί η ήδη υπάρχουσα συνεργασία με το ΠΑΔΑ, γιατί δεν την ψήφισε;

Η ανανέωση του Μνημονίου δεν εμπόδιζε κανέναν να διεκδικήσει περισσότερα. Αντιθέτως, διατηρούσε ενεργή τη συνεργασία και δημιουργούσε τη βάση πάνω στην οποία θα μπορούσε να οικοδομηθεί μια ακόμη ισχυρότερη παρουσία του Πανεπιστημίου στην πόλη.

Δυστυχώς, πρόκειται για τη συνήθη τακτική της καταψήφισης ή της αποχής σχεδόν σε κάθε σημαντική απόφαση. Όταν απουσιάζει η γνώση των θεμάτων και περισσεύει η εμπάθεια, η αντιπολίτευση παύει να είναι δημιουργική και μετατρέπεται σε μόνιμη άρνηση. Με άλλα λόγια, δεν εξετάζουν τι ωφελεί την πόλη· αναζητούν κάθε φορά έναν τρόπο να ακυρώσουν, να προσβάλουν και να απαξιώσουν οποιαδήποτε θετική πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής.

Η αποχή δεν αποτελεί θετική ψήφο. Όσο κι αν επιχειρείται να παρουσιαστεί διαφορετικά, τη στιγμή της απόφασης η αντιπολίτευση δεν είπε το αυτονόητο «ναι» στη συνέχιση της συνεργασίας Δήμου και ΠΑΔΑ.

Δεν μπορείς να δηλώνεις ότι επιθυμείς περισσότερη πανεπιστημιακή παρουσία και ταυτόχρονα να μη στηρίζεις ούτε την υπάρχουσα. Η πολιτική κρίνεται στις αποφάσεις και στις ψήφους — όχι μόνο στις αναρτήσεις που ακολουθούν.

Ιδιαίτερα μεγάλη ήταν η απήχηση των πρωτοβουλιών του δημάρχου Αγίας Βαρβάρας, Λάμπρου Μίχου, για να τιμηθεί έμπρακτα και με μόνιμο τρόπο η μνήμη του Δημήτρη Κόκοτα.

Μεγάλοι τηλεοπτικοί σταθμοί, μεταξύ των οποίων το MEGA, ο ΑΝΤ1 και ο Alpha, καθώς και πλήθος έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, παρουσίασαν με θερμά λόγια τις αποφάσεις της δημοτικής αρχής. Στον εκτενή κύκλο δημοσιότητας προστέθηκε τώρα και η εφημερίδα «Παραπολιτικά», η οποία φιλοξενεί ξεχωριστό δημοσίευμα με τίτλο «Ο Λ. Μίχος τιμά τον Δ. Κόκοτα».

Screenshot

Η κηδεία πραγματοποιήθηκε με δαπάνη του Δήμου, η σημαία κυμάτισε μεσίστια και αναβλήθηκαν οι πολιτιστικές εκδηλώσεις του Σεπτεμβρίου. Παράλληλα, αποφασίστηκε η καθιέρωση ετήσιας υποτροφίας του Δημοτικού Ωδείου στο όνομα του Δημήτρη Κόκοτα, ενώ η αίθουσα εκδηλώσεων στο Μέγαρο «Μήτρος Σουλιμιώτης» θα φέρει πλέον το όνομά του.

Δεν πρόκειται απλώς για έναν συγκινητικό αποχαιρετισμό, αλλά για μια ολοκληρωμένη πρωτοβουλία με ουσιαστικό και διαχρονικό χαρακτήρα. Ο Λάμπρος Μίχος και το Δημοτικό Συμβούλιο μετέτρεψαν τη θλίψη σε μόνιμη αναγνώριση της προσφοράς ενός αγαπημένου καλλιτέχνη και συνεργάτη, διασφαλίζοντας ότι το όνομα και η πολιτιστική παρακαταθήκη του Δημήτρη Κόκοτα θα παραμείνουν ζωντανά στην πόλη και στις νεότερες γενεές.