Σαν σήμερα, 3 μήνες πριν, η πόλη μας θυμήθηκε, νοστάλγησε, δάκρυσε…

Η Δημοτική μας Οργάνωση, μετά από δύο έτη σταθερής(συνεχής και συνεπούς) προσπάθειας, σε συνεννόηση με το Ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά και την αμέριστη συνδρομή και στήριξη του συντρόφου “αιώνιου δημάρχου μας Λάμπρου Μίχου”, κατάφερε να γίνει η πρώτη  Δημοτική Οργάνωση ΠΑ.ΣΟ.Κ. που προσέφερε στα μέλη της, ένα μοναδικό αφιέρωμα στον Ανδρέα Παπανδρέου, το οποίο υπερέβη κατά πολύ τα γεωγραφικά όριά μας και προσέλκυσε το ενδιαφέρον και τον έπαινο από πολλές περιοχές της χώρας· μέσα από τις εικόνες και τις διηγήσεις των παιδιών του, του Γιώργου Παπανδρέου και του Νίκου Παπανδρέου, πετύχαμε και φέραμε στην πόλη μας τον ΟΛΟΝ ΠΑ.ΣΟ.Κ. που μπροστά στις μνήμες του μεγάλου ηγέτη του, ενώθηκε, έγινε ένα σώμα, μια ψυχή, κάνοντας πράξη το διαχρονικό και συνάμα μοναδικό σύνθημα επιτυχιών και νικηφόρων αγώνων: “Το ΠΑ.ΣΟ.Κ. είναι εδώ ενωμένο δυνατό”.

Παραθέτουμε καταρχάς αυτούσιο το κείμενο που γράφτηκε τότε για την αξέχαστη αυτή εκδήλωση, 3 μήνες πριν, αφιερωμένο στα 30 χρόνια δίχως τον Ηγέτη του Κινήματός μας, μα και όλων των Ελλήνων, τον Ανδρέα Παπανδρέου.

Δάκρυσε ο Ήλιος ο Πράσινος για τον Ανδρέα στην Αγία Βαρβάρα

Να’μαστε πάλι εδώ Ανδρέα…Τί κόσμος! Τί συγκίνηση! Τί συναίσθημα! Τί ψυχή! Ο ήλιος ο πράσινος να ακούγεται κι ο κόσμος να χειροκροτεί ρυθμικά!

Το Ίδρυμα Ανδρέα Παπανδρέου να προβάλλει σπάνια ταινία από τη ζωή του Ανδρεά με την σκηνοθετική πινελιά του Νίκου Παπανδρέου και φωτογραφίες της Μαργαρίτας Παπανδρέου!

Ο Γιώργος Παπανδρέου να μιλάει για τον παππού του και να δακρύζει! O Νίκος Παπανδρέου να δίνει όπως αυτός μόνο ξέρει τη λογοτεχνική του χροιά στις διηγήσεις του.

Και εκεί δίπλα το ΟΛΟΝ ΠΑ.ΣΟ.Κ. ο Πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης, να μιλά κι εκείνος για τα βιώματα του και τις θύμησες του από τον Ανδρέα Παπανδρέου, ζώντας στο Ηράκλειο, μεγαλώνοντας με τις αξίες και τις ιδέες του…Την σκυτάλη την πήρε από τον “αιώνιο δήμαρχο” της πόλης μας και σύντροφο μας Λάμπρο Μίχο, ο οποίος κατέθεσε με πύρινο λόγος δικές του Ανδρεϊκές αναμνήσεις και εικόνες, από την εποχή της χούντας, τη μεταπολίτευση, φθάνοντας έως την κυβέρνηση του Γιώργου Παπανδρέου, της οποίας ήταν μέλος, χαρακτηρίζοντας μάλιστα τον Γιώργο, ως “τον πιο αδικημένο πολιτικό της γενιάς μας”.

Πώς να μην ήταν τόσο παθιασμένη στο περιεχόμενο της και μεγαλειώδης σε πλήθος, όταν η εκδήλωση αυτή έλαβε χώρα στο Δήμο της Αγίας Βαρβάρας, του συναισθηματικά πιο ΠΑ.ΣΟ.Κ.ικού δημάρχου και φίλου των Παπανδρέου, Λάμπρου Μίχου; Με συντονιστή της, το δικό μας παιδί, τον ακούραστο δημοσιογράφο με “πρεστίζ και σέβας” στο λειτούργημα του, τον Παναγιώτη Φωτεινό, που δεν φείδεται να δηλώνει ΠΑ.ΣΟ.Κ., να έχει μεγαλώσει κι εκείνος με το Παπανδρεϊκό, το εκσυγχρονιστικό κίνημα του Κώστα Σιμήτη, το Κίνημα Αλλαγής της αείμνηστης Φώφης Γεννηματά, αλλά και να προσπαθεί να βρει μαζί με όλους μας τα μονοπάτια της επαναφοράς του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στην εξουσία, με αρχηγό τον Νίκο Ανδρουλάκη;; Kαι τέλος με Γραμματέα της Δημοτικής μας Οργάνωσης, ένα 48χρονο πια παιδί που μεγάλωσε στην Ελούντα, τον Άγιο Νικόλαο, τα πιο αγαπημένα μέρη του Ανδρέα, με τα πιο πράσινα χωριά του 60-70% ΠΑ.ΣΟ.Κ., που έφερε για τον Γιώργο Παπανδρέου μια ελιά από τα χώματα και τις θάλασσες του Μιραμπέλλου και που τον τίμησε ως “Πρότυπο Ήθους και Διαφάνειας της πολιτικής μας ζωής”, όντας ακόμα σταθερά ταγμένος στην πολιτική του δικαίωση και όντας ο πρώτος Γραμματέας Δ.Ο. που τιμά τον Γιώργο Παπανδρέου;;

Στη συγκλονιστική δίχως υπερβολή βραδιά, παρόντες πέραν των προκείμενων ήταν, ο Χάρης Δούκας, η Άννα Διαμαντοπούλου, ο Παύλος Γερουλάνος, η Νάντια Γιαννακοπούλου, ο Μανώλης Χριστοδουλάκης, ο Δημήτρης Μάντζος, η Χριστίνα Στάρακα, ο Γιώργος Μουλκιώτης, η Τόνια Αντωνίου, η Νάγια Γρηγοράκου, ο Πέτρος Παππάς, ο Σταύρος Μιχαηλίδης, ο Δημήτρης Ρέππας, η Κατερίνα Μπατζελή, η Ροδούλα Ζήση, ο Πάνος Μπεγλίτης, ο Λευτέρης Καρχιμάκης, η Μίνα Βαλυράκη-σύζυγος του δολοφονηθέντος κι ακόμη αδικαίωτου Σήφη, ο Χρήστος Κακλαμάνης, ο Κώστας Κατσανέβας, ο Δημήτρης Οικονόμου, ο Περιφερειάρχης Νίκος Χαρδαλιάς,  εκπρόσωποι Δημοτικών Οργανώσεων, δημοτικοί σύμβουλοι της πόλης μας, πολλοί φίλοι του Ανδρέα και της οικογένειας Παπανδρέου, και πολλά ακόμα στελέχη του κινήματός μας. Εκεί ήταν πρωτίστως οι απλοί πολίτες, Ο ΑΠΛΟΣ ΛΑΟΣ, που γέμισε ασφυκτικά το Κινηματοθέατρο Γιάννης Ρίτσος, ο απλός λαός που δέθηκε στενά με τον μεγάλο μας Ηγέτη και Ιδρυτή του Πανελλήνιου Σοσιαλστικού Κινήματος Ανδρέα Παπανδρέου, ο απλός κόσμος που καρτερά ξανά το ΠΑ.ΣΟ.Κ. να αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας και να έρθει ξανά ο ΛΑΟΣ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ. Ο απλός λαός που δεν ξεχνά τί σημαίνει δεξιά, που θέλει να βροντοφωνάξει για ακόμα μια φορά ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΤΕΛΟΣ σε έναν Μητσοτάκη και την πιο διεφθαρμένη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης.

Ναι το ποτάμι δεν στερεύει καθάριο τρέχει το νερό,

ενώνει δεν μεταναστεύει πηγή και γη με ωκεανό…
ΕΙΣ ΤΟ ΕΠΑΝΙΔΕΙΝ ΑΝΔΡΕΑ!

Και να κλείσουμε με μια σημαντική αποκάλυψη, που έκανε ο Γραμματέας μας Άρης Αναγνωστόπουλος, δίπλα στην έως και ιστορική του πράξη, να τιμήσει τον τελευταίο Πρωθυπουργό του Κινήματος μας, Γιώργο Παπανδρέου, ως πρότυπο ήθους και διαφάνειας της πολιτικής μας ζωής, μια απόδοση τιμής, που όλοι αντιλαμβανόμαστε πόσο μεγάλη σημασία αποκτά στη σύγχρονη εποχή της φοβερής και τρομερής διαφθοράς, του ΟΠΕΚΕΠΕ, του Ταμείου Ανάκαμψης, των Τεμπών, της λίστας Πέτσα, του   Predator, της κατάλυσης των ανεξάρτητων αρχών, της χειραγώγησης της δικαιοσύνης, του ασύδοτου πελατειακού κράτους και του γνωστού “επιτελικού κράτους” της Δεξιάς.

Ο Γραμματέας μας λοιπόν αποκάλυψε την προφητική πεποίθηση του Ανδρέα Παπανδρέου για το γιο του Γιώργο, στα κείμενα των συνεντεύξεων, που έδωσε στο Θανάση Λάλα, τα οποία δημοσιεύτηκαν προ ολίγων ετών στο βιβλίο του συγγραφέα και ποτέ δεν έτυχαν δημοσίευσης και προσοχής: “Ανδρέας Παπανδρεόυ:Δε μετανιώνω για ό,τι κι αν έζησα, γι’αυτό αποφασίζω να στα διηγηθώ”. Ο Ανδρέας καταθέτει την δική του προφητική λοιπόν άποψη για τον γιο του λέγοντας: “Το μεγαλύτερο πολιτικό προσόν του Γιώργου είναι το θάρρος. Δεν απεμπολεί στα δύσκολα την ευθύνη. Δεν τον φοβίζουν οι συνέπειες. Τις δέχεται και συνεχίζει. 

Έχω εντοπίσει κάτι στο χαρακτήρα του, που μπορεί να του στοιχίσει στο πολιτικό του μέλλον: Πιστεύω ότι ο Γιώργος αυτό που πιστεύει σαν λύση, ακόμα κι αν πολιτικά τον βλάπτει προσωπικά, θα προσπαθήσει να το εφαρμόσει. Αυτός απαιτεί την άμεση εφαρμογή αυτού που θεωρεί σωστό και αναγκαίο, έστω κι αν έχει ένα μεγάλο πολιτικό κόστος. Δεν απεμπολεί τις συνέπειες του πολιτικού κόστους,λαμβάνοντας υπόψη του το timing, αν είναι κατάλληλη στιγμή να κάνει αυτό που απαιτείται να γίνει κι αυτό είναι γενναίο από μεριάς του”.
Και τούτο, που έφερε στο προσκήνιο ο Γραμματέας μας, αποκτά επίσης μεγάλη σημασία, αφού αποδεικνύεται από τον ίδιο τον Ανδρέα, πόσο βαθειά εκτιμούσε την ιδιοσυγκρασία του Γιώργου, εις μάτην πολλών, που τόσα χρόνια αποδομούσαν και ακόμα μειώνουν τον άνθρωπο και πολιτικό, που δε λογάριασε στιγμή το προσωπικό κόστος, σώζοντας τη χώρα από την άτακτη χρεοκοπία. Θυσία, που ο ιστορικός του μέλλοντος θα του αναγνωρίσει, με την ελπίδα όμως παράλληλα, πως θα έρθει η ώρα και η στιγμή της πολιτικής του δικαίωσης, τόσο από το Κίνημα μας, όσο και από τον προοδευτικό μας χώρο μα και όλους τους Έλληνες, δίχως αστερίσκους, παρωπίδες και προσωπικούς τακτικισμούς και καιροσκοπισμούς.
Κι αυτό διότι υπάρχουν ακόμα και θα υπάρχουν θεματοφύλακες του Παπανδρεϊσμού, που θα  φυλάσσουν και θα αναδεικνύουν την αλήθεια και θα προστατεύουν τις αξίες των Παπανδρέου, που σήμερα λείπουν όσο τίποτε άλλο από την πολιτική μας ζωή. Το οφείλουμε στον Ανδρέα, το οφείλουμε στο ΠΑ.ΣΟ.Κ., το οφείλουμε στη δημοκρατία, το οφείλουμε στην Ελλάδα.

Δ.Ο. ΠΑ.ΣΟ.Κ. ΑΓΙΑΣ ΒΑΡΒΑΡΑΣ

*Να ευχαριστήσουμε από εδώ τον Πρόεδρο της Κοινότητας Σκινιά Μιραμπέλλου Γιώργη Παπατζανάκη, που κόντρα στον ελάχιστο χρόνο, που είχε, βρήκε την ελιά από το χωριό του και χωριό καταγωγής του Γραμματέα μας, τη μεταφύτευσε και μας την έστειλε, να την προσφέρουμε στους Παπανδρέου, ως συμβολικό ενθύμιο της ευλογημένης γης των χωριών της Ελούντας και του Αγίου Νικολάου, που περπάτησε και τόσο πολύ αγάπησε, ο ΑΝΔΡΕΑΣ.