Connect with us

ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ

Ο Σωτήρης κατάφερε να ζει τη ζωή που πάντα ήθελε [ή σχεδόν]

Published

on

Για κάποιους ανθρώπους η αυτονομία είναι πολύ πιο δύσκολη από ό, τι μπορείς να φανταστείς.

Ο Σωτήρης Σακελλαρίου είναι 38 χρονών και πάσχει από αχονδροπλασία, παλαιότερα γνωστή ως νανισμός. Είναι μία σπάνια κληρονομική κατάσταση, κατά την οποία ο κορμός και το κεφάλι αναπτύσσονται φυσιολογικά αλλά όχι τα άκρα. Οι χόνδροι δεν σχηματίζονται σωστά, με αποτέλεσμα να δυσκολεύει η κίνηση και η άρθρωση. Το ύψος του Σωτήρη δεν ξεπερνάει το 1,30 μ., έχει ελάχιστη κάμψη στο κορμί του, το σώμα του είναι μονοκόμματο και δεν μπορεί να καθίσει. Επίσης δεν μπορεί να περπατήσει χωρίς την υποστήριξη περιπατητήρα.

Τον συναντήσαμε στο Ασκληπιείο Βούλας όπου έρχεται τα τελευταία τέσσερα χρόνια στο τμήμα εργοθεραπείας για να μάθει πώς να χρησιμοποιεί σωστά το σώμα του, ώστε να καταφέρει να ζει και να κινείται αυτόνομα. Η πορεία προς την αυτονομία και την ανεξαρτησία όμως δεν είναι κάτι εύκολο και μέχρι πριν λίγα χρόνια δεν μπορούσε να κάνει ούτε μπάνιο μόνος του. Ήρθε στο ραντεβού μας με το τραμ, ακριβώς στην ώρα του, χαμογελαστός και με διάθεση να μας μιλήσει. Φάνηκε από την αρχή ότι είναι ένας άνθρωπος αποφασισμένος να κάνει τα πάντα για να καταφέρει να ζήσει όπως αυτός θα ήθελε και όχι όπως θα ήθελαν οι άλλοι για αυτόν. Με προσεκτικές κινήσεις στάθηκε δίπλα μου και άρχισε να μου διηγείται την ιστορία της ζωής του.

sotiris-06

Μεγάλωσε σε μία συντηρητική οικογένεια, με άλλα τρία αδέλφια. Είναι ο μικρότερος και κανένας άλλος από τα μέλη της οικογένειάς του δεν είναι νάνος. Τα αδέλφια του δεν τον αντιμετώπισαν ποτέ ισότιμα. «Ήμουν έξι χρονών όταν κατάφερα να σταθώ στα πόδια μου. Σαν κουκλόπανο ήμουν, δεν μπορούσα ούτε το κεφάλι μου να στηρίξω» λέει. «Και οι γονείς είχαν μεγάλη ανασφάλεια για το πώς θα μεγαλώσουν ένα παιδί με αναπηρία, δεν είχαν εκπαιδευτεί. Πάντα μου έλεγαν να προσέχω το ένα, να προσέχω το άλλο, δεν μπορούσαν να συνειδητοποιήσουν ότι θα πρέπει να με βοηθήσουν για να μπορώ να τα καταφέρνω μόνος μου. Ακόμη και τώρα που είμαι 38 μου λένε τι να κάνω. Εντάξει, ίσως φταίω κι εγώ που δεν τους επιβλήθηκα όταν ήμουν μικρότερος, αλλά κι εγώ δεν ήξερα.

Πήγα σχολείο στην ΕΛΕΠΑΠ (Ελληνική Εταιρεία Αποκατάστασης Αναπήρων Προσώπων). Σηκωνόμουν κάθε μέρα από τις πέντε το πρωί και μέχρι τις τρεις το μεσημέρι ήμουν εκεί. Είναι το μόνο μέρος στην Ελλάδα που είναι εξειδικευμένο στην εκπαίδευση των αναπήρων. Ο νανισμός ήταν τότε μία πάθηση που δεν γνώριζαν οι περισσότεροι, στο σχολείο ήμουν ο μόνος νάνος και είμαι και από τις δύσκολες περιπτώσεις. Ήμουν πολύ κλειστός χαρακτήρας και άργησα πολύ να κοινωνικοποιηθώ. Είχα τάσεις υπνηλίας στο σχολείο, γιατί σηκωνόμουν από τα χαράματα και δεν μπορούσα να ανταποκριθώ στις απαιτήσεις της ημέρας. Καθόμουν στο θρανίο και ένιωθα διαλυμένος. Και τα παιδιά ήταν σκληρά μαζί μου και ασεβή, αλλά δεν φταίνε αυτά, οι γονείς τους φταίνε. Στην εφηβεία τα πράγματα δεν έγιναν πιο εύκολα. Δεν ήξερα πώς να διαχειριστώ τις αυξημένες ορμόνες και κανείς δε με συμβούλεψε. Και οι γονείς μου έχουν μία παλιομοδίτικη νοοτροπία και δεν μπορούσαν να αντιληφθούν ότι το παιδί τους μεγαλώνει. Τους έκαιγε, αλλά με έναν τρόπο μίζερο και μοιρολατρικό και δεν με αφήνανε ελεύθερο να κοινωνικοποιηθώ. Το κομμάτι της σεξουαλικότητας ήταν κάτι που έβαλα αναγκαστικά στην άκρη από μικρός.

sotiris-01

Αλλά δεν παραιτήθηκα ποτέ. Όταν τελείωσα το Λύκειο άρχισα να παρακολουθώ επιδοτούμενα προγράμματα -στο Ίδρυμα Κοινωνικής Εργασίας στη Μεταμόρφωση είχε ειδικά προγράμματα για αποφοίτους Λυκείου. Εκεί γνώρισα μία κοινωνική λειτουργό, η οποία με παρότρυνε να εκμεταλλευτώ το επίδομα που παίρνω να μην κλείνομαι στον εαυτό μου και να βγαίνω περισσότερο.

Αργότερα δούλεψα σε ασφαλιστική εταιρεία, δούλεψα και στο δήμο μου, στην Αγία Βαρβάρα. Έχω βάλει και υποψηφιότητα για δημοτικός σύμβουλος εκεί, μου τάξανε πολλά αλλά γρήγορα συνειδητοποίησα ότι όλα αυτά ήταν πολύ επιφανειακά και έχω μάθει να κρατάω μικρό καλάθι. Έχω ακούσει και ατάκα ‘τι θες και βγαίνεις από το σπίτι σου αφού δεν μπορείς’. Λες και φταίμε εμείς που είμαστε ανάπηροι. Είναι εφικτό να εργαστείς, αλλά είναι πολύ δύσκολο γιατί δεν υπάρχει ο κατάλληλος εξοπλισμός στους χώρους εργασίας. Δεν έχει ούτε ειδικά καθίσματα για νάνους, ούτε τουαλέτες. Πιο παλιά ήμουν περήφανος και έλεγα ότι πρέπει να δουλέψω, αλλά τα έβαλα κάτω και τα σκέφτηκα. Δεν μπορούσα να κάνω πράγματα απλά, καθημερινά. Όχι ότι δεν ήθελα να δουλεύω, αλλά αν είναι να πηγαίνω στην δουλειά μου και να μην έχω πού να κάτσω, τι να το κάνω;

Με αυτό το σκεπτικό, πριν από τέσσερα χρόνια αποφάσισα να επικεντρωθώ στον εαυτό μου και να απευθυνθώ σε ειδικούς για να μπορέσω να ζήσω αυτόνομα. Διάβασα στο ίντερνετ για την μονάδα εργοθεραπείας στο Ασκληπιείο Βούλας. Γνώρισα τον Γιώργο Σαββόπουλο – υπεύθυνο του τμήματος – μέσω Facebook, του εξήγησα το πρόβλημα μου και μου είπε κατευθείαν ‘έλα’. Αν και ήταν δύσκολο για μένα πήγα. Το να ζητάς βοήθεια δεν είναι ντροπή, ήρθα με δική μου απόφαση και δεν το είπα καν στους γονείς μου. Στην εργοθεραπεία έμαθα και συνεχίζω να μαθαίνω πράγματα που για άλλους είναι αυτονόητα αλλά για μένα ήταν άθλος. Έμαθα να ξυρίζομαι μόνος μου, έμαθα να κάνω μόνος μου μπάνιο, ενώ πριν αυτά τα έκανε η μητέρα μου. Έμαθα να μαγειρεύω χρησιμοποιώντας ανακλινόμενους καθρέφτες. Μέχρι τα 35 δεν είχα ανάψει ποτέ γκαζάκι, δεν με άφηναν οι δικοί μου. Ξέρω ότι έχω ακόμη δυσκολίες, δεν μπορώ να βάλω παντελόνι, παπούτσια, κάλτσες, εσώρουχο. Δεν μπορώ να καθαριστώ στα πίσω ευαίσθητα σημεία. Αλλά είναι καθοριστικό για τους ανθρώπους με αναπηρία να μάθουν να αυτοεξυπηρετούνται. Το να είσαι εξαρτημένος από την οικογένεια σου είναι μεγάλη καταρράκωση, δεν σε βοηθάει καθόλου να εξελιχθείς σαν άνθρωπος και να πας μπροστά. Παλεύω και ξέρω ότι θα καταφέρω να ξεπεράσω τις δυσκολίες. Ξέρω ότι μια μέρα θα μπορέσω να μείνω μόνος μου, ίσως με κάποια μικρή βοήθεια.

sotiris-10 sotiris-09

Όταν ξεκίνησα να πηγαίνω στην Βούλα άρχισα να χρησιμοποιώ και τα μέσα μεταφοράς. Μέχρι πριν τις μετακινήσεις μου τις έκανα αποκλειστικά με ταξί. Και εκεί δυσκολεύομαι, δεν υπάρχουν καθίσματα για νάνους και αναγκάζομαι να στέκομαι όρθιος και η πρόσβαση στα μέσα είναι δύσκολη πολλές φορές. Το ότι δεν υπάρχει προσβασιμότητα σημαίνει ότι δεν υπάρχει καν στο μυαλό των ανθρώπων ότι ανάμεσα τους ζούνε ανάπηροι και ότι πραγματικά δεν μπορούν να κινηθούν. Ο ανάπηρος είναι σαν να μην υπάρχει και η κοινωνία είναι φτιαγμένη με τέτοιο τρόπο ώστε να αποκλείει τους αδύναμους. Δεν μπορώ να πάω πουθενά χωρίς να το σκεφτώ καλά πρώτα. Αν θέλω να βγω για ένα ποτό ή να πάω σινεμά, θα πρέπει να πάρω τηλέφωνο και να ρωτήσω υπάρχει πρόσβαση και πολλές φορές με ρωτάνε ‘τι εννοείται πρόσβαση;’. Στο δρόμο μπορεί να με κοιτάνε παράξενα, αλλά δε δίνω σημασία. Υπάρχουν αυτοί που λένε ‘α να κοίτα ένας νάνος, πως περπατάει έτσι ο νάνος’. Υπάρχουν και αυτοί που μπορεί να με βοηθήσουν αλλά είναι λίγοι. Δεν μπορούν να καταλάβουν το πιο απλό, ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο πόδια και χέρια, είναι και πνεύμα και μυαλό.

Ο Σωτήρης έχει βοηθηθεί πολύ και η ενημέρωση υπάρχει «απλά πρέπει να τολμήσουν και οι ίδιοι οι ανάπηροι να ξεκλειδώσουν τη ζωή τους και να πάρουν τις κατάλληλες απαντήσεις», λέει.

«Εγώ έχω κάνει το πρώτο βήμα, και συνεχίζω αγέρωχος, έτσι πρέπει. Μόνο σε επίπεδο αυτονομίας είμαι περιορισμένος, κατά τα άλλα έχω μάθει να πετυχαίνω αυτό που θέλω. Έχω αποδεχτεί τον εαυτό μου όπως είναι» λέει και χαμογελάει πλατιά για την φωτογράφιση. Η ώρα περνάει και ο Σωτήρης μας ενημερώνει ότι θα πρέπει να φύγει σιγά-σιγά γιατί πρέπει να πάει στις πρόβες μίας παράστασης στην οποία συμμετέχει. Εκτός από το θέατρο ο Σωτήρης, κάνει και μαθήματα αγγλικών, παρακολουθεί συνέδρια και έχει και μια σελίδα στο Facebook μέσα από την οποία προσπαθεί να ενημερώσει και να βοηθήσει οποιονδήποτε μπορεί να χρειαστεί τη βοήθειά του. Έρχεται ταξί και τον βοηθάμε να καθίσει αναπαυτικά στο κάθισμα, μας αποχαιρετάει με χειραψία και φεύγει χαμογελαστός, σίγουρος και αυτόνομος.

sotiris-08 sotiris-07sotiris-05   sotiris-02

ΠΗΓΗ: grekamag.gr

ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ

Αγία Βαρβάρα: Σαρωτικοί αστυνομικοί έλεγχοι σε Μετρό και σχολεία – 61 άτομα και 19 οχήματα ελέγχθηκαν

Published

on

Συνεχίζεται με αμείωτη ένταση η αστυνομική παρουσία στην Αγία Βαρβάρα, με τους ελέγχους να επικεντρώνονται για ακόμη μία φορά σε κομβικά σημεία της πόλης, γύρω από τον σταθμό του Μετρό αλλά και κοντά σε σχολικά συγκροτήματα.

Σύμφωνα με τα στοιχεία από δύο διαδοχικές επιχειρήσεις, ελέγχθηκαν συνολικά 61 άτομα και 19 οχήματα, ενώ πραγματοποιήθηκαν τρεις προσαγωγές.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε στον σταθμό Μετρό Αγίας Βαρβάρας, στην Ελευθερίου Βενιζέλου και στους γύρω δρόμους. Στις δύο επιχειρήσεις ελέγχθηκαν συνολικά 9 οχήματα και 19 άτομα, ενώ κατά τη διάρκεια της μίας πραγματοποιήθηκαν τρεις προσαγωγές – δύο ημεδαπών και ενός αλλοδαπού.

Παράλληλα, η αστυνομική παρουσία παρέμεινε αισθητή περιμετρικά των σχολείων. Στις οδούς Ελευθερίου Βενιζέλου, Ραιδεστού και Ανεξαρτησίας, όπου βρίσκονται σχολικά συγκροτήματα, έγιναν έλεγχοι σε 5 οχήματα και 13 άτομα.

Έλεγχοι πραγματοποιήθηκαν επίσης στην περιοχή του 4ου και 6ου Δημοτικού Σχολείου, στις οδούς Σίφνου, Μαρίνου Αντύπα, Κολοκυθά και στους γύρω δρόμους. Εκεί ελέγχθηκαν συνολικά 5 οχήματα και 15 άτομα.

Οι αριθμοί αποτυπώνουν τη συνέχιση των στοχευμένων αστυνομικών δράσεων στην Αγία Βαρβάρα, με ιδιαίτερη παρουσία σε σημεία αυξημένης καθημερινής κίνησης και, κυρίως, γύρω από σχολεία και τον σταθμό του Μετρό.

Η συστηματική παρουσία των αστυνομικών δυνάμεων στα συγκεκριμένα σημεία αποτελεί πλέον σταθερό κομμάτι των ελέγχων που πραγματοποιούνται στην πόλη, με στόχο την πρόληψη και την ενίσχυση της ασφάλειας στην καθημερινότητα των πολιτών.

.

.

Continue Reading

ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ

Αγία Βαρβάρα: Μια ξεχωριστή βραδιά στην Αγία Σοφία – Η λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας μέσα σε κλίμα κατάνυξης

Published

on

Μια πραγματικά ξεχωριστή βραδιά έζησε η Αγία Βαρβάρα, με την εορτή της Αγίας Σοφίας και των θυγατέρων της, Πίστεως, Ελπίδος και Αγάπης, και τη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας στους δρόμους της περιοχής.

Από νωρίς, πιστοί και κάτοικοι της γειτονιάς συγκεντρώθηκαν στον Ιερό Ναό, ενώ κατά την περιφορά της Εικόνας άνθρωποι βγήκαν στα μπαλκόνια και στις αυλές των σπιτιών τους για να παρακολουθήσουν τη λιτανεία και να τιμήσουν την Αγία.

Η παρουσία της μπάντας έδωσε έναν ακόμη πιο πανηγυρικό τόνο στη βραδιά, με την πομπή να διασχίζει τους δρόμους μέσα σε μια όμορφη ατμόσφαιρα, όπου η θρησκευτική κατάνυξη συναντούσε την παράδοση και τη ζωντάνια της γειτονιάς.

Και βέβαια, ξεχωριστή είναι κάθε φορά και η ίδια η Αγία Σοφία.

Ένας χώρος πραγματικά ιδιαίτερος, περιποιημένος και εξαιρετικά συντηρημένος, που δημιουργεί στον επισκέπτη την αίσθηση ότι, για λίγη ώρα, έχει φύγει από τον αστικό ιστό της Δυτικής Αθήνας και βρίσκεται κάπου αλλού. Η φροντίδα του χώρου, το πράσινο και συνολικά η εικόνα του ναού και του περιβάλλοντος χώρου συνέθεσαν ένα όμορφο σκηνικό για τη μεγάλη ημέρα της ενορίας.

Στη λιτάνευση έδωσε το «παρών» ο Δήμαρχος Αγίας Βαρβάρας Λάμπρος Μίχος, μαζί με Αντιδημάρχους, μέλη της Δημοτικής Αρχής και του Δημοτικού Συμβουλίου.

Παρώντες ήταν επίσης ο Υφυπουργός Εξωτερικών Γιάννης Λοβέρδος, η βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Νάντια Γιαννακοπούλου, καθώς και ο Λευτέρης Καρχιμάκης, συντονιστής της Ομάδας Προγράμματος του ΠΑΣΟΚ και μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου του κόμματος.

Ιδιαίτερη ήταν και η παρουσία του πατέρα Βασιλείου, προϊσταμένου του Ιερού Ναού Παναγίας Ελεούσας ο οποίος ευχαρίστησε τον Δήμαρχο για ότι έχει κάνει για τους Ιερούς Ναούς  της πόλης, καθώς και του πατέρα Παναγιώτη, οι οποίοι βρέθηκαν μαζί με τους πιστούς στην εορτή και τη λιτάνευση της Ιεράς Εικόνας.

Ήταν, τελικά, μία από εκείνες τις βραδιές που κρατούν ζωντανό τον ιδιαίτερο χαρακτήρα των γειτονιών της Αγίας Βαρβάρας. Μια γιορτή πίστης, παράδοσης και συνάντησης των ανθρώπων, με τις οικογένειες να βγαίνουν από τα σπίτια τους, τους μεγαλύτερους να θυμούνται και τους νεότερους να γνωρίζουν ένα έθιμο που περνά από γενιά σε γενιά.

Χρόνια πολλά στις Σοφίες, τις Πίστες, τις Ελπίδες και τις Αγάπες. Χρόνια πολλά στην Αγία Βαρβάρα.

.

.

Continue Reading

ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ

Αγία Βαρβάρα: Θα στερηθεί μια ολόκληρη πόλη το κολυμβητήριο για τις αντιδράσεις λίγων;

Published

on

Μια ένσταση για την κατασκευή του κλειστού κολυμβητηρίου της Αγίας Βαρβάρας επαναφέρει στο προσκήνιο μια συζήτηση που η πόλη έχει αντιμετωπίσει και στο παρελθόν: μέχρι πού φτάνει η εύλογη διατύπωση ανησυχιών και από ποιο σημείο και μετά κινδυνεύει να μετατραπεί σε τροχοπέδη για ένα μεγάλο έργο που αφορά ολόκληρη την πόλη;

Είχε προηγηθεί, στις 2 Φεβρουαρίου 2026, επιστολή κατοίκων σχετικά με το σχεδιαζόμενο κολυμβητήριο, στην οποία διατυπώνονταν ενστάσεις και προβληματισμοί για τη λειτουργία του έργου και τις επιπτώσεις του στην περιοχή.

Στη συνέχεια, στις 6 Μαρτίου 2026, η «Επιτροπή Κατοίκων Αγίας Βαρβάρας» απέστειλε επίσημα στην Περιφέρεια Αττικής ένσταση για το έργο του Κλειστού Κολυμβητηρίου στο Ο.Τ. ΚΧ 453, μαζί με συλλογή υπογραφών.

Στην ένσταση γίνεται λόγος για κυκλοφοριακή επιβάρυνση σε στενούς τοπικούς δρόμους, δυσχέρεια πρόσβασης οχημάτων έκτακτης ανάγκης, ελλιπή –κατά την Επιτροπή– τεκμηρίωση εκκένωσης και ασφάλειας, γειτνίαση με κατοικίες, ναό και χώρο υγείας, καθώς και απουσία ειδικών μελετών που να λαμβάνουν υπόψη τις πραγματικές συνθήκες λειτουργίας.

Οι προβληματισμοί ασφαλώς έχουν δικαίωμα να ακούγονται και να απαντώνται θεσμικά. Υπάρχει, όμως, μια κρίσιμη λεπτομέρεια που δεν μπορεί να παραβλέπεται:

Το κολυμβητήριο δεν εμφανίστηκε ξαφνικά το 2026.

Η μελέτη για το συγκεκριμένο έργο υπάρχει ήδη από το 2009, ενώ η χωροθέτηση θεσμοθετήθηκε το 2010. Πρόκειται, δηλαδή, για μια αθλητική υποδομή με σχεδιασμό που πηγαίνει πίσω περίπου 17 χρόνια και όχι για μια απόφαση που ελήφθη πρόχειρα από τη μία ημέρα στην άλλη.

Η χωροθέτηση δεν έγινε «στο πόδι»

Και εδώ βρίσκεται ένα από τα σημαντικότερα σημεία της υπόθεσης.

Η χωροθέτηση ενός τέτοιου έργου δεν αποτελεί μια απλή πολιτική εξαγγελία ούτε μια αυθαίρετη απόφαση του Δήμου. Για να θεσμοθετηθεί, ακολουθούνται οι προβλεπόμενες διοικητικές και πολεοδομικές διαδικασίες και παρεμβαίνουν τα αρμόδια όργανα.

Αντίστοιχα, ένα έργο τέτοιου μεγέθους δεν μπορεί να φτάσει νόμιμα στην κατασκευή του χωρίς τις προβλεπόμενες μελέτες, εγκρίσεις και αδειοδοτήσεις. Ζητήματα όπως η ασφάλεια, η πρόσβαση, οι συνθήκες λειτουργίας και όσα ακόμη απαιτεί η νομοθεσία δεν μπορούν απλώς να παρακαμφθούν επειδή ένας Δήμος θέλει να κατασκευάσει ένα κολυμβητήριο.

Για το σημερινό έργο έχουν ήδη εκπονηθεί αρχιτεκτονική, ηλεκτρομηχανολογική και στατική προμελέτη, ενώ στη διαδικασία ωρίμανσης προβλέπονται, μεταξύ άλλων, γεωτεχνική μελέτη και περιβαλλοντική αδειοδότηση.

Επομένως, τα ζητήματα που θέτει σήμερα η «Επιτροπή Κατοίκων Αγίας Βαρβάρας» θα κριθούν, όπου προβλέπεται, από τα αρμόδια θεσμικά και τεχνικά όργανα. Χωρίς τις απαραίτητες εγκρίσεις το έργο δεν μπορεί απλώς να προχωρήσει.

Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, γιατί δημιουργείται η εντύπωση ότι κάποιοι σήμερα ανακαλύπτουν ζητήματα τα οποία δήθεν δεν έχουν θέση στον θεσμικό και τεχνικό έλεγχο του έργου. Ακριβώς γι’ αυτό υπάρχουν οι προβλεπόμενες διαδικασίες: για να εξετάζονται οι νόμιμες προϋποθέσεις πριν από την υλοποίηση.

Άλλο, λοιπόν, να απαιτεί κάποιος να τηρηθούν μέχρι κεραίας όλες οι νόμιμες διαδικασίες –κάτι που είναι αυτονόητο– και άλλο να επιχειρείται να επιστρέψει στο σημείο μηδέν ένας σχεδιασμός που υπάρχει από το 2009.

Τα ερωτήματα πρέπει να απαντηθούν – αλλά το έργο δεν μπορεί να χαθεί σε έναν νέο κύκλο αντιδράσεων

Στην επιστολή της 2ας Φεβρουαρίου 2026, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουμε στη διάθεσή μας, εκφράζονται μεταξύ άλλων ανησυχίες για την πολύ μικρή απόσταση κατοικιών από το έργο, τον θόρυβο, την κυκλοφορία, τη στάθμευση, την ασφάλεια και την πρόσβαση ασθενοφόρων και πυροσβεστικών οχημάτων.

Όλα αυτά μπορούν και πρέπει να λάβουν συγκεκριμένες, τεχνικά τεκμηριωμένες απαντήσεις.

Αυτό όμως είναι εντελώς διαφορετικό από το να δημιουργείται η εντύπωση ότι ένα έργο τέτοιας σημασίας για ολόκληρη την Αγία Βαρβάρα πρέπει να σταματήσει.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και ένα ακόμη στοιχείο. Σύμφωνα με πληροφορίες της «Δικαιοσύνης Σήμερα» από την εξέταση των ονομάτων που έχουν δοθεί, αρκετοί από τους υπογράφοντες φέρονται να μην κατοικούν στην άμεση γειτονιά του κολυμβητηρίου, αλλά σε άλλα σημεία, όπως στην Άνω Αγία Βαρβάρα, ακόμη και εκτός των ορίων του Δήμου, όπως στο Χαϊδάρι.

Το στοιχείο αυτό δεν αναιρεί, φυσικά, το δικαίωμα οποιουδήποτε πολίτη να εκφράζει την άποψή του. Θα πρέπει όμως να επιβεβαιωθεί από τα πλήρη στοιχεία των υπογραφών και έχει σημασία όταν η αντίδραση παρουσιάζεται ως φωνή των κατοίκων της άμεσης γειτονιάς.

Και εδώ προκύπτει το ουσιαστικό ερώτημα:

Μπορεί μια ολόκληρη πόλη να στερηθεί μια υποδομή που περιμένει επί 17 χρόνια, χωρίς πρώτα να εξαντληθεί η τεχνική εξέταση και η δυνατότητα αντιμετώπισης κάθε πραγματικού προβλήματος;

Η Αγία Βαρβάρα έχει ξαναζήσει παρόμοιες αντιδράσεις στα Ριμινίτικα

Υπάρχει, άλλωστε, ένα προηγούμενο που οι παλαιότεροι στην πόλη θυμούνται καλά.

Στα Ριμινίτικα υπήρξαν επί χρόνια αντιδράσεις για το γήπεδο και η υπόθεση έφτασε μέχρι το Συμβούλιο της Επικρατείας. Η πόλη χρειάστηκε να περιμένει χρόνια για να αποκτήσει ξανά τη συγκεκριμένη αθλητική εγκατάσταση.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες που έχουμε, μεταξύ εκείνων που αντιδρούν σήμερα στο κολυμβητήριο βρίσκονται και πρόσωπα που είχαν εκφράσει αντιδράσεις και για το έργο στα Ριμινίτικα. Πρόκειται για στοιχείο που, εφόσον τεκμηριώνεται από τα ονόματα και τα σχετικά στοιχεία, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Η ιστορία αυτή θα πρέπει τουλάχιστον να προβληματίσει.

Οι πραγματικές ανησυχίες πρέπει να εξετάζονται. Τα προβλήματα πρέπει να διορθώνονται. Οι κανόνες ασφαλείας πρέπει να τηρούνται απαρέγκλιτα.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι κάθε μεγάλο έργο της Αγίας Βαρβάρας μπορεί να καταδικάζεται σε πολυετή ακινησία επειδή μια ομάδα πολιτών διαφωνεί με την υλοποίησή του.

Το κολυμβητήριο δεν αφορά μία γειτονιά και πολύ περισσότερο δεν αφορά μόνο τη σημερινή γενιά.

Αφορά τα παιδιά που θέλουν να μάθουν κολύμβηση, τους αθλητές, τα σχολεία, τους συλλόγους, τις οικογένειες, τους μεγαλύτερους ανθρώπους και συνολικά μια πόλη που στερείται μιας τέτοιας σύγχρονης εγκατάστασης.

Ο Δήμαρχος Λάμπρος Μίχος επανέφερε στο προσκήνιο ένα έργο με σχεδιασμό που ξεκινά από το 2009, με στόχο να αποκτήσει επιτέλους η Αγία Βαρβάρα το δικό της κλειστό κολυμβητήριο.

Οι ενστάσεις πρέπει να απαντηθούν.

Οι τεχνικές παρατηρήσεις πρέπει να ελεγχθούν.

Οι προβλεπόμενες μελέτες και αδειοδοτήσεις πρέπει να ολοκληρωθούν.

Η ασφάλεια των κατοίκων είναι αδιαπραγμάτευτη.

Αλλά εξίσου σημαντικό είναι το δικαίωμα μιας ολόκληρης πόλης να αποκτήσει τις αθλητικές υποδομές που στερείται επί δεκαετίες.

Γιατί η Αγία Βαρβάρα δεν μπορεί κάθε φορά που ένα μεγάλο έργο πλησιάζει προς την υλοποίησή του να γυρίζει ξανά στην αφετηρία.

Οι αρμόδιοι θεσμοί θα κρίνουν εάν το έργο πληροί όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις. Και εφόσον τις πληροί, η Αγία Βαρβάρα δεν πρέπει να στερηθεί ένα τόσο σημαντικό έργο επειδή υπάρχει αντίδραση από μια ομάδα πολιτών.

Η Αγία Βαρβάρα περίμενε αρκετά.

.

.

.

Continue Reading

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

[3d-flip-book mode="thumbnail-lightbox" id="104108"][/3d-flip-book] [3d-flip-book mode="thumbnail-lightbox" id="104149"][/3d-flip-book] [3d-flip-book mode="thumbnail-lightbox" id="104080"][/3d-flip-book] [3d-flip-book mode="thumbnail-lightbox" id="107772"][/3d-flip-book]

RADIO LIVE

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

Ετικέτες

Δημοφιλή