Kάποτε ζούσε ένας μοναχικός, ντροπαλός και ονειροπόλος βασιλιάς που δεν ήθελε με τίποτα να βασιλέψει, ο βασιλιάς Λουδοβίκος Β΄ της Βαυαρίας.
Ο βασιλιάς αυτός, ο επονομαζόμενος “Τρελός”, βρήκε ένα λόφο ψηλά στις κορυφές των Άλπεων σε κοντινή απόσταση από τα Γερμανο-αυστριακά σύνορα , περιτριγυρισμένο από πυκνό δάσος, ανάμεσα σε δυο μεγάλες λίμνες και έφτιαξε το ησυχαστήριο του.
Ένα κάστρο ονειρικό, παραμυθένιο, το κάστρο Schloss Neuschwanstein (Σλος Νοισβανστάιν), που σήμερα είναι ο πρώτος σε επισκεψιμότητα τουριστικός προορισμός της Γερμανίας και η μοναδική υποψηφιότητα της χώρας να περιληφθεί στα επτά θαύματα του κόσμου.
Το Schloss Neuschwanstein είναι το πιο διάσημο κάστρο στον κόσμο, το πρώτο από τα τρία που έφτιαξε ο βασιλιάς και αποτελεί ένα φόρο τιμής στον συνθέτη Ρίτσαρντ Βάγκνερ , του οποίου ο ίδιος υπήρξε φανατικός θαυμαστής.
Ο μνημειώδης πύργος χτίστηκε πάνω σε σχέδια του αρχιτέκτονα Κρίστιαν Γιανγκ, ο οποίος έδωσε σάρκα και οστά στο όνειρο του Βασιλιά για έναν πύργο εμπνευσμένο από τις όπερες του μεγάλου δημιουργού. Ο Λουδοβίκος, έχοντας μια υπερβολική αγάπη για τον φανταστικό κόσμο των μουσικών έργων του Βάγκνερ, ντυνόταν όπως οι μυθικοί ήρωες στις οπερέτες, κοιμόταν την ημέρα και κυκλοφορούσε μόνο τα βράδια.
Αινιγματική και θρυλική φυσιογνωμία ο Λουδοβίκος, αγαπούσε την Τέχνη, λάτρευε τη μουσική και έχτιζε τον έναν πύργο πίσω από τον άλλον, στην ουσία προσπαθώντας να κατασκευάσει τον δικό του ιδανικό φανταστικό κόσμο, στον οποίο κατέφευγε για να δραπετεύει από την πραγματικότητα.
Σαν το Schloss Neuschwanstein όμως δεν ξανάφτιαξε ποτέ. Μέσα σε ένα φυσικό τοπίο απαράμιλλης ομορφιάς, που παρέμεινε άθικτη καθώς ο Λουδοβίκος ήταν λάτρης της φύσης και είχε δώσει σαφείς οδηγίες να μην καταστραφεί το περιβάλλον, πραγματικά, το κάστρο φαίνεται σαν να μεγάλωσε εκεί, σαν να αποτελούσε πάντα ένα αναπόσπαστο κομμάτι του μοναδικού αυτού παραμυθένιου τοπίου.
Το μεγαλειώδες παλάτι του Νόισβανστάιν που δεσπόζει στα 965 μ. υψόμετρο, ξεκίνησε να χτίζεται το 1867 και τελείωσε λίγο μετά το θάνατο του βασιλιά το 1886. Μάλιστα, ο Λουδοβίκος πλήρωσε για αυτό από προσωπικά του κεφάλαια και από δάνεια και όχι από το δημόσιο χρήμα της Βαυαρίας και παρόλο που ξόδεψε μια περιουσία για την κατασκευή του, έμεινε εκεί συνολικά μόνο 170 μέρες.
Μόλις τρία χρόνια πριν ξεκινήσει το χτίσιμο του κάστρου ο Λουδοβίκος είχε χριστεί βασιλιάς σε ηλικία μόλις 18 ετών και ήταν εντελώς άπειρος.
Ο Βασιλιάς Λουδοβίκος Β´ της Βαυαρίας (1845-1886), που ήταν ανιψιός του Όθωνα της Ελλάδας, παραμελούσε τα βασιλικά του καθήκοντα και ασχολούνταν ολοένα και περισσότερο με την εμμονή του να ανοικοδομεί εντυπωσιακότερα παλάτια, με ξενόφερτες αρχιτεκτονικές λεπτομέρειες. Η αντίστροφη μέτρηση για αυτόν άρχισε, όταν κάποιοι υπουργοί άρχισαν να γκρινιάζουν για την οικονομική του πολιτική και τον αμφισβήτησαν.
Ο Λουδοβίκος έγινε έξαλλος και προσπάθησε να τους αντικαταστήσει. Αυτοί όμως, τον κατηγόρησαν ως ακατάλληλο να διαχειρίζεται τη τύχη του κράτους, διέγνωσαν ότι ήταν παρανοϊκός και τον απομάκρυναν απ’ τον θρόνο. Λίγες ημέρες μετά, ο Βασιλιάς Λουδοβίκος Β΄ της Βαυαρίας βρέθηκε πνιγμένος στη λίμνη, κοντά στο ψυχιατρείο που νοσηλευόταν. Πιο πέρα, επέπλεε και το πτώμα του γιατρού, που είχε βγάλει το κρίσιμο ιατρικό πόρισμα.
Πίσω στο σήμερα, το Schloss Neuschwanstein “φιλοξενείται” στη μικρή πόλη Füssen στο τέλος του «Ρομαντικού Δρόμου» που συνδέει τη Βόρεια με τη Νότια Γερμανία. Στην ίδια πόλη βρίσκεται και το μικρότερο Schloss Hohenschwangau, το κάστρο όπου ο Λουδοβίκος πέρασε την παιδική του ηλικία, το οποίο χτίστηκε αρχικά τον 12ο αιώνα και ξαναχτίστηκε την δεκαετία του 1830 από τον πατέρα του Λουδοβίκου, Μαξιμιλιανό Β΄, σε γοτθικό ύφος.
Εδώ πρωτοσυνάντησε ο Λουδοβίκος τον Βάγκνερ και εδώ βρίσκεται ακόμα το τετράγωνο πιάνο στο οποίο ο συνθέτης έπαιζε για το μικρό βασιλιά. Από το Füssen κοιτάζοντας ψηλά, το κάστρο δεσπόζει πάνω σε μία ομιχλώδη βουνοκορφή, επιβλητικό, απρόσιτο, σαν σκηνικό παραμυθιού. Ένας ανηφορικός δρόμος μέσα στο δάσος οδηγεί, με κάρο ή με τα πόδια, στην είσοδό του.
Στο εσωτερικό του κάστρου υπάρχουν αναφορές από μεσαιωνικά έπη, όπως του “Τριστάνος και Ιζόλδη”, στοιχεία από το Βυζάντιο, αφού επιθυμία του βασιλιά ήταν να μοιάζει στην Αγιά Σοφιά της Κων/πολης, το μοτίβο του κύκνου Lohengrin, όπου σύμφωνα με το μεσαιωνικό έπος, ο Ιππότης του Άγιου Δισκοπότηρου, ο Parsival εμφανίζεται σαν σωτήρας μέσα σε μια βάρκα που σέρνει ένας ασημένος κύκνος, κ.α.
Μάλιστα ο ίδιος ο βασιλιάς ενθάρρυνε τον Βάγκνερ να συνθέσει την ομώνυμη όπερα για να την απολαύσει στην Αίθουσα των Ραψωδών, πράγμα που δεν έγινε ποτέ, καθώς η πρώτη συναυλία δόθηκε 60 και πλέον χρόνια μετά το θάνατό του.
Το παλάτι άνοιξε στο κοινό επί πληρωμή αμέσως μετά το θάνατό του Λουδοβίκου και από τότε το κάστρο έχουν επισκεφθεί περισσότεροι από 100 εκατομμύρια άνθρωποι. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού επισκέπτονται το παλάτι καθημερινά περισσότεροι από 6.000 άνθρωποι.
Το παλάτι έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες και αποτέλεσε την έμπνευση για το κάστρο της ωραίας κοιμωμένης της Ντίσνεϋλαντ και άλλων μεταγενέστερων κατασκευών, ενώ ο Βασιλιάς ενέπνευσε τον Κλάους Μαν να γράψει το μυθιστόρημά του Λούντβιχ, “Σιδερόφραχτο παράθυρο”.
Σήμερα, τόσο η διάγνωση όσο και η αιτία θανάτου του Λουδοβίκου αμφισβητούνται. Πρόσφατη μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό « Ιστορία της Ψυχιατρικής» και αναδημοσιεύτηκε στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel, αμφισβητεί την πρώτη διάγνωση και υποστηρίζει ότι δεν υπήρξαν αξιόπιστα στοιχεία, που να τεκμηριώνουν την υποτιθέμενη ψυχική ασθένεια του βασιλιά και πολύ πιθανόν ο Λουδοβίκος να δολοφονήθηκε. Ο «τρελός» βασιλιάς που έχτισε το κάστρο της Ωραίας Κοιμωμένης εξακολουθεί να γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 12 Σεπτεμβρίου εκεί κοντά στο παλάτι, σε μια γιορτή κοντά στη μια από τις δύο λίμνες, στη λίμνη του Στάρνμπεργκ.
Με ερώτησή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Αυτιάς, θέτει το θέμα της προστασίας των δικαιωμάτων των ανθρώπων του Πνεύματος και της Τέχνης, απειλούνται από την τεχνητή νοημοσύνη. Στην ερώτησή του ο Ευρωβουλευτής σημειώνει, ότι πέρα από τις θετικές πτυχές που έχει η τεχνητή νοημοσύνη στις επιστήμες, η χωρίς όρους και προϋποθέσεις εφαρμογή της εγκυμονεί κινδύνους, γι’ αυτό και επιβάλλεται η άμεση θέσπιση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού, νομοθετικού πλαισίου.
Η ερώτηση του Ευρωβουλευτή έχει ως εξής:
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί κομβικής σημασίας εξέλιξη για τη σύγχρονη κοινωνία με πολλές θετικές πτυχές. Η ανάπτυξή της θα συμβάλει καθοριστικά στην επίλυση ουσιαστικών προβλημάτων σε τομείς που επηρεάζουν την ανθρωπότητα, όπως είναι η υγεία, η προστασία προσωπικών δεδομένων, η εκπαίδευση και η επιστήμη γενικότερα.
Ωστόσο, η χωρίς όρους και προϋποθέσεις εφαρμογή της εγκυμονεί κινδύνους. Κατακτήσεις ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης απειλούνται άμεσα. Συγγραφείς, μουσικοσυνθέτες, ζωγράφοι, σχεδιαστές, καλλιτέχνες και γενικότερα άνθρωποι του Πολιτισμού βλέπουν τις δημιουργίες τους να γίνονται αντικείμενα ανηλεούς αντιγραφής.
Απαιτείται η άμεση παρέμβασή μας για την προστασία των πνευματικών τους δικαιωμάτων. Είναι χρέος μας να προστατεύσουμε την επαγγελματική τους υπόσταση, την ύπαρξή τους.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
1) Προτίθεται να θεσπίσει ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για τον έλεγχο εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης;
2) Με ποιο τρόπο θα προστατεύσει επαγγελματικούς κλάδους που απειλούνται άμεσα και πιο συγκεκριμένα τα πνευματικά δικαιώματα των ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης;
Την άμεση και αποφασιστική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη διαρκή οικονομική στήριξη των κατοίκων των νησιών των Κυκλάδων, που δοκιμάζονται από τις συνεχιζόμενες σεισμικές δονήσεις, ζητά με παρέμβασή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Αυτιάς, ως μέλος της επιτροπής προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στην ερώτησή του αναφέρει:
Επειδή το φαινόμενο των σεισμικών δονήσεων σε συγκεκριμένα νησιά των Κυκλάδων, συνεχίζεται και επηρεάζει την οικονομική και κοινωνική ζωή των κατοίκων, ζητώ την ταχεία και αποφασιστική παρέμβασή σας.
Απαιτείται και η δική σας εγρήγορση, ώστε να στηριχθούν άμεσα οικογένειες, επιχειρήσεις, επαγγελματίες, η πρωτογενής παραγωγή και κάθε κάτοικος των νησιών, που πλήττεται από το φυσικό αυτό φαινόμενο.
Με δεδομένο ότι ,οι συνεχιζόμενες σεισμικές δονήσεις προκαλούν οικονομική αφαίμαξη σ’ όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση, η αποτελεσματική και άμεση παρέμβασή σας, θα καταδείξει και τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι αναγκαίος.
Με βάση αυτά τα δεδομένα ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
Πως, με ποιον τρόπο και πότε θα παρέμβει για την πλήρη οικονομική στήριξη των κατοίκων;
Ο Αλέν Ντελόν πέθανε, όπως ανακοίνωσαν τα παιδιά του, σύμφωνα με τη Libération, σε ηλικία 88 ετών.
Στο δελτίο Τύπου της οικογένειάς του, γράφει: «Ο Αλέν Φαμπιέν, η Ανούκα, ο Άντονι και (ο σκύλος του) Λούμπο, με βαθιά θλίψη ανακοινώνουν τον θάνατο του πατέρα τους. Έφυγε ειρηνικά από τη ζωή στο σπίτι του στο Douchy, περιτριγυρισμένος από τα τρία του παιδιά και την οικογένειά του. Η οικογένειά του σας ζητά να σεβαστείτε την ιδιωτική του ζωή σε αυτή την εξαιρετικά οδυνηρή στιγμή του πένθους».
Η πιο πρόσφατη φωτογραφία του στα social media
Με αφορμή τα Χριστούγεννα του 2023, ο Αλέν Φαμπιάν Ντελόν δημοσίευσε από το προφίλ του οικογενειακή φωτογραφία, δείχνοντας πώς ήταν σήμερα ο διάσημος πατέρας του. Ο 30χρονος γιος του μεγάλου κινηματογραφικού γόη, πόζαρε από το χριστουγεννιάτικο δείπνο, με τον Αλέν Ντελόν, τον αδελφό του, Άντονι Ντελόν και τις δύο ανιψιές του, κόρες του Άντονι Ντελον, την 28χρονη Λου και την 23χρονη Λιβ.
Ο εμβληματικός ζεν πρεμιέ του σινεμά
Ο Ντελόν αφήνει πίσω του κινηματογραφικά έργα που σημάδεψαν τα 70s, όπως το L’Eclisse (Η έκλειψη), (1962), το Leopard (Ο γατόπαρδος), (1963), το Le Samouraï (Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο), (1967) και το La Piscine (Η πισίνα), (1969), για τα οποία και έλαβε μεγάλες διακρίσεις. Παράλληλα, υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς ζεν πρεμιέ του παγκόσμιου σινεμά.
Έζησε δύσκολα ως παιδί, αλλά ο κινηματογράφος τον αντάμειψε
Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1935, στο Sceaux, Hauts-de-Seine, στη Γαλλία. Έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Όταν οι γονείς του χώρισαν, εκείνος ήταν τεσσάρων ετών αλλά εκτός από το διαζύγιο, δέχτηκε ακόμη ένα «χτύπημα». Τον έστειλαν να μεγαλώσει σε ανάδοχη οικογένεια, μια πληγή που δεν επουλώθηκε ποτέ, όπως θα παραδεχτεί αργότερα σε συνεντεύξεις.
Μετά τον θάνατο των ανάδοχων γονιών του, ο πατέρας και η μητέρα του Ντελόν ανέλαβαν την από κοινού επιμέλειά του, χωρίς αυτό να έχει θετική εξέλιξη.
Οι γονείς του δεν μπορούσαν να αναλάβουν την ανατροφή του και τον έβαλαν σε καθολικό οικοτροφείο, εκεί που αναπτύχθηκε και η αγάπη του για τις τέχνες και κυρίως τη μουσική.
Η απείθαρχη συμπεριφορά του όμως στην τάξη, δεν του επέτρεψε να συνεχίσει να φοιτά σε σχολεία. Έτσι τα παράτησε και στα 14 του έπιασε την πρώτη του δουλειά, στο κρεοπωλείο του πατριού του. Σε ηλικία 17 ετών κατατάχθηκε στο Γαλλικό Ναυτικό και κατά τη διάρκεια του 1953-1954 υπηρέτησε ως πεζοναύτης στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας. Υπηρέτησε για λίγο στο ναυτικό πριν απολυθεί, και μετά ακολούθησε καριέρα ηθοποιού, εντυπωσιάζοντας από τα πρώτα κιόλας βήματα, με την εμφάνισή του.
Ο ρόλος που απογείωσε την καριέρα του
Όσον αφορά το παγκόσμιο σινεμά, η αναγνωρισιμότητα ήρθε με την ταινία Plein Soleil (Γυμνοί στον Ήλιο) του 1960, μια διασκευή του μυθιστορήματος της Patricia Highsmith. Σε αυτή την ταινία, ο Ντελόν υποδύθηκε τον πανούργο και αδίστακτο Tom Ripley – ρόλο που τον καθιέρωσε ως σταρ της μεγάλης οθόνης.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντελόν συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένων των Λουκίνο Βισκόντι, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Ζαν-Πιέρ Μελβίλ, Μικελάντζελο Αντονιόνι και Λουί Μαλ. Το 1985 κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο Η ιστορία μας (1984). Το 1991, έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας.
Στο 45ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου του απονεμήθηκε η τιμητική Χρυσή Άρκτος. Επίσης το 2019 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, έλαβε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα για την συνολική προσφορά του στην έβδομη τέχνη. Το 1997 ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από την ηθοποιία, σε ηλικία 62 ετών.
Οι περιπέτειες με τις αρχές και το οπλοστάσιο
Τους τελευταίους μήνες, η οικογένεια του Ντελόν ήρθε αντιμέτωπη με ένα «σκάνδαλο» όπως χαρακτήρισαν πολλές γαλλικές εφημερίδες, την έφοδο της αστυνομίας στην έπαυλη του ηθοποιού. Πιο συγκεκριμένα, τον Φεβρουάριο, η εφημερίδα Le Parisien αποκάλυψε ότι στην έπαυλη του Αλέν Ντελόν στο Ντουσί, στο κεντρικό-βόρειο τμήμα της Γαλλίας έγινε έφοδος από την αστυνομία.
Οι «χωροφύλακες» (gendarmes) ανακάλυψαν 72 όπλα και 3.000 σφαίρες, δηλαδή ένα κανονικό οπλοστάσιο. Σύμφωνα με το αρχικό ρεπορτάζ της Le Parisian, ο Ντελόν τα κατείχε νομίμως, έχοντας φροντίσει να εκδώσει όλες τις σχετικές άδειες, ενώ εντός των ορίων του κτήματός του υπάρχει πεδίο βολής για εξάσκηση, φυσικά υπό απολύτως ασφαλείς συνθήκες.
Όταν η οικιακή του βοηθός κατηγορήθηκε για ψυχολογική παρενόχληση
Τόσο ο Άντονι όσο και ο Αλέν-Φαμπιέν έχουν δημοσιεύσει εκτενώς τις αναμνήσεις από την παιδική ηλικία τους, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται δυσάρεστα, οδυνηρά περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Πάντως, με το δικό του τρόπο το καθένα από τα παιδιά, δείχνει ότι νοιάζεται για τον pater familiae. Εξού και τον Ιούλιο του 2023 στράφηκαν νομικά εναντίον της οικιακής βοηθού του πατέρα τους, Χιρόμι Ρολέν, καταγγέλλοντάς την για «ψυχολογική παρενόχληση, απόκρυψη αλληλογραφίας και κακοποίηση ζώων». Από την πλευρά της η Ρολέν τονίζει ότι τα τελευταία χρόνια υπήρξε διαρκώς στο πλευρό του Ντελόν, ότι η σχέση τους είναι πλήρης και υγιής, ότι κανείς δεν τον φροντίσει όπως εκείνη κ.λπ.