Ο γόης της μεγάλης οθόνης «έφυγε» από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών έχοντας πρωταγωνιστήσει σε δεκάδες επιτυχημένες ταινίες
Σε ηλικία 88 ετών πέθανε ο σπουδαίος Γάλλος ηθοποιός Ζαν Πολ Μπελμοντό. Υπήρξε μια μβληματική προσωπικότητα του γαλλικού κινηματογράφου, που άκμασε το δεύτερο μισό του 20ου αιώνα. Αρχικά ενσάρκωσε στη μεγάλη οθόνη το αντιηρωικό πνεύμα της γαλλικής «νουβέλ βαγκ», ενώ αργότερα πρωταγωνίστησε σε δεκάδες ταινίες του γαλλικού κινηματογράφου πολλές από τις οποίες σημείωσαν μεγάλη εμπορική επιτυχία.
Γεννημένος στις 9 Απριλίου 1933 στο Νεϊγί-συρ-Σεν, βορειοδυτικά του Παρισιού και μεγαλωμένος σε καλλιτεχνική οικογένεια ασχολήθηκε αρχικά με την πυγμαχία διαγράφοντας μάλιστα μια πολύ καλή πορεία στα ρινγκ τα οποία ωστόσο εγκατέλειψε νωρίς. Στη συνέχεια φοίτησε στην Εθνική Σχολή Δραματικής Τέχνης του Παρισιού απ’ όπου αποφοίτησε το 1956. Ξεκίνησε αμέσως την επαγγελματική του διαδρομή στο σινεμά παίζοντας διάφορους μικρούς ρόλους.
Στροφή στο εμπορικό σινεμά
Με την κομεντί Άνθρωπος από το Ρίο (L’Homme de Rio, 1964), του Φιλίπ ντε Μπροκά, έκανε μια επιτυχημένη στροφή προς το εμπορικό σινεμά το οποίο τροφοδότησε με δεκάδες ταινίες κάθε είδους και στυλ. Από γκανγκστερικές ταινίες και μαύρες κωμωδίες μέχρι ανάλαφρες κομεντί, θρίλερ.
Το 1970 συναντήθηκε και πάλι με τον Αλέν Ντελόν στο γκανγκστερικό Μπορσαλίνο (Borsalino) του Ζακ Ντερέ ενώ το 1971 βρέθηκε στην Ελλάδα μαζί με τον Ομάρ Σαρίφ για τα γυρίσματα της ταινίας Οι διαρρήκτες (Le casse, 1971) του Ανρί Βερνέιγ[10]. Το 1972 έπαιξε στη μαύρη κωμωδία Απίθανος, σατανικός και… ωραίος (Docteur Popaul) του Κλοντ Σαμπρόλ, έχοντας στο πλευρό του τη Μία Φάροου και τη Λάουρα Αντονέλι και το 1974 στη δραματική ταινία Stavisky… του Αλέν Ρενέ, μία από τις πιο αντι-εμπορικές δουλειές της καριέρας του υποδυόμενος τον μεγαλοαπατεώνα επιχειρηματία Αλεξάντρ Σταβίσκι.
Ο πρώτος του πρωταγωνιστικός ρόλος ήρθε το 1958 με το Les copains du Dimanche και μετά από διάφορες συνεργασίες, όπως με τον σκηνοθέτη Μαρκ Αλεγκρέ στο Έγκλημα στην Place Pigalle (Sois belle et tais-toi, 1958) και το Τελευταίο Ραντεβού (Un drôle de Dimanche, 1958), τον Μαρσέλ Καρνέ στους Ζαβολιάρηδες (Les tricheurs, 1958), αλλά και τον ρόλο του ως Ντ’ Αρτανιάν στην τηλεοπτική ταινία Οι 3 σωματοφύλακες, ήρθε ο ρόλος που θα έκανε το όνομά του γνωστό σε μία ταινία που εκπροσωπούσε το «Νέο κύμα».
Εξαιρετικά σημαντική ήταν η συνεργασία με τον Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Μαζί έκαναν, το 1960, το πασίγνωστο Με κομμένη την ανάσα (À bout de soufflé), όπου ο Μπελμοντό πρωταγωνιστεί ως κακοποιός που προσπαθεί να ξεφύγει από την αστυνομία και βρίσκει καταφύγιο σε μία εφήμερη ερωτική σχέση με μία Αμερικανίδα. Την ίδια χρονιά, ο Μπελμοντό έπαιξε στο φιλμ του Βιττόριο ντε Σίκα Η Ατιμασμένη (La ciociara, 1960), η οποία επέκτεινε τη φήμη του σε παγκόσμιο βεληνεκές.Ακολούθησε, το 1961, το Η Κυρία θέλει έρωτα (Une femme est une femme) και την ίδια χρονιά ο Εφημέριος (Léon Morin, Prêtre) του Ζαν Πιερ Μελβίλ.
Την επόμενη χρονιά ξανασυνεργάστηκε με τον Μελβίλ όταν υποδύθηκε τον Σιλιάν, έναν πληροφοριοδότη της αστυνομίας, στην ταινία Ο Χαφιές (Le Doulos), ένα διαμάντι του σινεμά που κατατάχθηκε από το περιοδικό Empire στις 500 καλύτερες όλων των εποχών. Την ίδια χρονιά βρέθηκε στο πλευρό της Κλαούντια Καρντινάλε στη θρυλική κομεντί του Φιλίπ Ντε Μπροκά Καρτούς (Cartouche).
Το 1963 έπαιξε στο Καυτό πεζοδρόμιο (Peau de banane) με τη Ζαν Μορώ και λίγο αργότερα βρέθηκε και πάλι στα χέρια του Μελβίλ για την ταινία Ο μεγάλος τυχοδιώκτης (L’ aîné des Ferchaux, 1963), όπου υποδύθηκε έναν νεαρό μποξέρ σε ρόλο σωματοφύλακα.
Με ερώτησή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Γιώργος Αυτιάς, θέτει το θέμα της προστασίας των δικαιωμάτων των ανθρώπων του Πνεύματος και της Τέχνης, απειλούνται από την τεχνητή νοημοσύνη. Στην ερώτησή του ο Ευρωβουλευτής σημειώνει, ότι πέρα από τις θετικές πτυχές που έχει η τεχνητή νοημοσύνη στις επιστήμες, η χωρίς όρους και προϋποθέσεις εφαρμογή της εγκυμονεί κινδύνους, γι’ αυτό και επιβάλλεται η άμεση θέσπιση ενός ενιαίου ευρωπαϊκού, νομοθετικού πλαισίου.
Η ερώτηση του Ευρωβουλευτή έχει ως εξής:
Η τεχνητή νοημοσύνη αποτελεί κομβικής σημασίας εξέλιξη για τη σύγχρονη κοινωνία με πολλές θετικές πτυχές. Η ανάπτυξή της θα συμβάλει καθοριστικά στην επίλυση ουσιαστικών προβλημάτων σε τομείς που επηρεάζουν την ανθρωπότητα, όπως είναι η υγεία, η προστασία προσωπικών δεδομένων, η εκπαίδευση και η επιστήμη γενικότερα.
Ωστόσο, η χωρίς όρους και προϋποθέσεις εφαρμογή της εγκυμονεί κινδύνους. Κατακτήσεις ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης απειλούνται άμεσα. Συγγραφείς, μουσικοσυνθέτες, ζωγράφοι, σχεδιαστές, καλλιτέχνες και γενικότερα άνθρωποι του Πολιτισμού βλέπουν τις δημιουργίες τους να γίνονται αντικείμενα ανηλεούς αντιγραφής.
Απαιτείται η άμεση παρέμβασή μας για την προστασία των πνευματικών τους δικαιωμάτων. Είναι χρέος μας να προστατεύσουμε την επαγγελματική τους υπόσταση, την ύπαρξή τους.
Με βάση αυτά τα δεδομένα, ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
1) Προτίθεται να θεσπίσει ένα ενιαίο νομοθετικό πλαίσιο για τον έλεγχο εφαρμογής της τεχνητής νοημοσύνης;
2) Με ποιο τρόπο θα προστατεύσει επαγγελματικούς κλάδους που απειλούνται άμεσα και πιο συγκεκριμένα τα πνευματικά δικαιώματα των ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης;
Την άμεση και αποφασιστική παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για τη διαρκή οικονομική στήριξη των κατοίκων των νησιών των Κυκλάδων, που δοκιμάζονται από τις συνεχιζόμενες σεισμικές δονήσεις, ζητά με παρέμβασή του στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή ο Ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Αυτιάς, ως μέλος της επιτροπής προϋπολογισμού του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.
Στην ερώτησή του αναφέρει:
Επειδή το φαινόμενο των σεισμικών δονήσεων σε συγκεκριμένα νησιά των Κυκλάδων, συνεχίζεται και επηρεάζει την οικονομική και κοινωνική ζωή των κατοίκων, ζητώ την ταχεία και αποφασιστική παρέμβασή σας.
Απαιτείται και η δική σας εγρήγορση, ώστε να στηριχθούν άμεσα οικογένειες, επιχειρήσεις, επαγγελματίες, η πρωτογενής παραγωγή και κάθε κάτοικος των νησιών, που πλήττεται από το φυσικό αυτό φαινόμενο.
Με δεδομένο ότι ,οι συνεχιζόμενες σεισμικές δονήσεις προκαλούν οικονομική αφαίμαξη σ’ όλη την κοινωνική διαστρωμάτωση, η αποτελεσματική και άμεση παρέμβασή σας, θα καταδείξει και τον κοινωνικό χαρακτήρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που είναι αναγκαίος.
Με βάση αυτά τα δεδομένα ερωτάται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή:
Πως, με ποιον τρόπο και πότε θα παρέμβει για την πλήρη οικονομική στήριξη των κατοίκων;
Ο Αλέν Ντελόν πέθανε, όπως ανακοίνωσαν τα παιδιά του, σύμφωνα με τη Libération, σε ηλικία 88 ετών.
Στο δελτίο Τύπου της οικογένειάς του, γράφει: «Ο Αλέν Φαμπιέν, η Ανούκα, ο Άντονι και (ο σκύλος του) Λούμπο, με βαθιά θλίψη ανακοινώνουν τον θάνατο του πατέρα τους. Έφυγε ειρηνικά από τη ζωή στο σπίτι του στο Douchy, περιτριγυρισμένος από τα τρία του παιδιά και την οικογένειά του. Η οικογένειά του σας ζητά να σεβαστείτε την ιδιωτική του ζωή σε αυτή την εξαιρετικά οδυνηρή στιγμή του πένθους».
Η πιο πρόσφατη φωτογραφία του στα social media
Με αφορμή τα Χριστούγεννα του 2023, ο Αλέν Φαμπιάν Ντελόν δημοσίευσε από το προφίλ του οικογενειακή φωτογραφία, δείχνοντας πώς ήταν σήμερα ο διάσημος πατέρας του. Ο 30χρονος γιος του μεγάλου κινηματογραφικού γόη, πόζαρε από το χριστουγεννιάτικο δείπνο, με τον Αλέν Ντελόν, τον αδελφό του, Άντονι Ντελόν και τις δύο ανιψιές του, κόρες του Άντονι Ντελον, την 28χρονη Λου και την 23χρονη Λιβ.
Ο εμβληματικός ζεν πρεμιέ του σινεμά
Ο Ντελόν αφήνει πίσω του κινηματογραφικά έργα που σημάδεψαν τα 70s, όπως το L’Eclisse (Η έκλειψη), (1962), το Leopard (Ο γατόπαρδος), (1963), το Le Samouraï (Ο δολοφόνος με το αγγελικό πρόσωπο), (1967) και το La Piscine (Η πισίνα), (1969), για τα οποία και έλαβε μεγάλες διακρίσεις. Παράλληλα, υπήρξε ένας από τους πιο εμβληματικούς ζεν πρεμιέ του παγκόσμιου σινεμά.
Έζησε δύσκολα ως παιδί, αλλά ο κινηματογράφος τον αντάμειψε
Γεννήθηκε στις 8 Νοεμβρίου 1935, στο Sceaux, Hauts-de-Seine, στη Γαλλία. Έζησε δύσκολα παιδικά χρόνια. Όταν οι γονείς του χώρισαν, εκείνος ήταν τεσσάρων ετών αλλά εκτός από το διαζύγιο, δέχτηκε ακόμη ένα «χτύπημα». Τον έστειλαν να μεγαλώσει σε ανάδοχη οικογένεια, μια πληγή που δεν επουλώθηκε ποτέ, όπως θα παραδεχτεί αργότερα σε συνεντεύξεις.
Μετά τον θάνατο των ανάδοχων γονιών του, ο πατέρας και η μητέρα του Ντελόν ανέλαβαν την από κοινού επιμέλειά του, χωρίς αυτό να έχει θετική εξέλιξη.
Οι γονείς του δεν μπορούσαν να αναλάβουν την ανατροφή του και τον έβαλαν σε καθολικό οικοτροφείο, εκεί που αναπτύχθηκε και η αγάπη του για τις τέχνες και κυρίως τη μουσική.
Η απείθαρχη συμπεριφορά του όμως στην τάξη, δεν του επέτρεψε να συνεχίσει να φοιτά σε σχολεία. Έτσι τα παράτησε και στα 14 του έπιασε την πρώτη του δουλειά, στο κρεοπωλείο του πατριού του. Σε ηλικία 17 ετών κατατάχθηκε στο Γαλλικό Ναυτικό και κατά τη διάρκεια του 1953-1954 υπηρέτησε ως πεζοναύτης στον Πρώτο Πόλεμο της Ινδοκίνας. Υπηρέτησε για λίγο στο ναυτικό πριν απολυθεί, και μετά ακολούθησε καριέρα ηθοποιού, εντυπωσιάζοντας από τα πρώτα κιόλας βήματα, με την εμφάνισή του.
Ο ρόλος που απογείωσε την καριέρα του
Όσον αφορά το παγκόσμιο σινεμά, η αναγνωρισιμότητα ήρθε με την ταινία Plein Soleil (Γυμνοί στον Ήλιο) του 1960, μια διασκευή του μυθιστορήματος της Patricia Highsmith. Σε αυτή την ταινία, ο Ντελόν υποδύθηκε τον πανούργο και αδίστακτο Tom Ripley – ρόλο που τον καθιέρωσε ως σταρ της μεγάλης οθόνης.
Κατά τη διάρκεια της καριέρας του, ο Ντελόν συνεργάστηκε με πολλούς γνωστούς σκηνοθέτες, συμπεριλαμβανομένων των Λουκίνο Βισκόντι, Ζαν-Λυκ Γκοντάρ, Ζαν-Πιέρ Μελβίλ, Μικελάντζελο Αντονιόνι και Λουί Μαλ. Το 1985 κέρδισε το Βραβείο Σεζάρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την ερμηνεία του στο Η ιστορία μας (1984). Το 1991, έλαβε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής της Γαλλίας.
Στο 45ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου του απονεμήθηκε η τιμητική Χρυσή Άρκτος. Επίσης το 2019 στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Καννών, έλαβε τον τιμητικό Χρυσό Φοίνικα για την συνολική προσφορά του στην έβδομη τέχνη. Το 1997 ανακοίνωσε ότι αποχωρεί από την ηθοποιία, σε ηλικία 62 ετών.
Οι περιπέτειες με τις αρχές και το οπλοστάσιο
Τους τελευταίους μήνες, η οικογένεια του Ντελόν ήρθε αντιμέτωπη με ένα «σκάνδαλο» όπως χαρακτήρισαν πολλές γαλλικές εφημερίδες, την έφοδο της αστυνομίας στην έπαυλη του ηθοποιού. Πιο συγκεκριμένα, τον Φεβρουάριο, η εφημερίδα Le Parisien αποκάλυψε ότι στην έπαυλη του Αλέν Ντελόν στο Ντουσί, στο κεντρικό-βόρειο τμήμα της Γαλλίας έγινε έφοδος από την αστυνομία.
Οι «χωροφύλακες» (gendarmes) ανακάλυψαν 72 όπλα και 3.000 σφαίρες, δηλαδή ένα κανονικό οπλοστάσιο. Σύμφωνα με το αρχικό ρεπορτάζ της Le Parisian, ο Ντελόν τα κατείχε νομίμως, έχοντας φροντίσει να εκδώσει όλες τις σχετικές άδειες, ενώ εντός των ορίων του κτήματός του υπάρχει πεδίο βολής για εξάσκηση, φυσικά υπό απολύτως ασφαλείς συνθήκες.
Όταν η οικιακή του βοηθός κατηγορήθηκε για ψυχολογική παρενόχληση
Τόσο ο Άντονι όσο και ο Αλέν-Φαμπιέν έχουν δημοσιεύσει εκτενώς τις αναμνήσεις από την παιδική ηλικία τους, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται δυσάρεστα, οδυνηρά περιστατικά ενδοοικογενειακής βίας. Πάντως, με το δικό του τρόπο το καθένα από τα παιδιά, δείχνει ότι νοιάζεται για τον pater familiae. Εξού και τον Ιούλιο του 2023 στράφηκαν νομικά εναντίον της οικιακής βοηθού του πατέρα τους, Χιρόμι Ρολέν, καταγγέλλοντάς την για «ψυχολογική παρενόχληση, απόκρυψη αλληλογραφίας και κακοποίηση ζώων». Από την πλευρά της η Ρολέν τονίζει ότι τα τελευταία χρόνια υπήρξε διαρκώς στο πλευρό του Ντελόν, ότι η σχέση τους είναι πλήρης και υγιής, ότι κανείς δεν τον φροντίσει όπως εκείνη κ.λπ.