Εκκλησία

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Αγιοκατάταξη Γέροντος Ευμενίου Σαριδάκη

Published

4 έτη ago

14 Απριλίου, 2022

Στην αγιοκατάταξη του Γέροντα Ευμενίου Σαριδάκη, από την Εθιά, προχώρησε σήμερα το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Μάλιστα, σύμφωνα με την ανακοίνωση τον του περασμένου έτους, η Ι. Επαρχιακή Σύνοδος της Εκκλησίας Κρήτης αποδέχθηκε το υποβληθέν αίτημα του Μητροπολίτου Γορτύνης και Αρκαδίας κ. Μακαρίου, για την εγγραφή στο Αγιολόγιο της Ορθοδόξου Εκκλησίας του Πανοσιωτάτου Αρχιμανδρίτου Ευμενίου Σαριδάκη, με καταγωγή από την Εθιά και το προωθησε στο Οικουμενικό Πατριαρχείο για τις περαιτέρω Εκκλησιαστικές Ενέργειες.

Ποιος είναι ο π. Ευμένιος Σαριδάκης

Ήταν γόνος μιας πολυμελούς και πάμπτωχης οικογενείας από την Εθιά. Γεννήθηκε την 1η Ιανουαρίου του 1931.

Οι γονείς του, Γεώργιος και Σοφία Σαριδάκη, ήταν άνθρωποι ευσεβείς και ενάρετοι και είχαν οκτώ παιδιά. Το όγδοο και τελευταίο τους παιδί ήταν ο πατήρ Ευμένιος, που στην βάπτιση του πήρε το όνομα Κωνσταντίνος.

Ο μικρός Κωνσταντίνος ορφάνεψε από πατέρα σε ηλικία μόλις δύο ετών. Ήταν που ήταν φτωχή, χάνοντας και το στήριγμά της βρέθηκε σε πολύ δύσκολη κατάσταση. Σ’ αυτό το περιβάλλον και με πολλές στερήσεις μεγάλωσε. Παπούτσια φόρεσε στα δώδεκα του χρόνια.

Παρ’ όλες τις στερήσεις, την πείνα και την ανέχεια, το ήθος και το φρόνημα του μικρού αυτού παιδιού δεν αλλοιώθηκαν.

Ο πατήρ Ευμένιος ήταν θεόκλητος στον μοναχισμό. Ο ίδιος έλεγε: «Εγώ, δεκαεπτά χρόνων πήγα στο μοναστήρι. Ήμουν δεκαέξι χρόνια στο χωριό μου. Αγαπούσα τον Θεό, βέβαια, σκεπτόμουν πολλές φορές να γίνω καλόγερος. Μια μέρα μου λέει ο παπάς: «Έλα να σε κάνω νεωκόρο». Πήγα κι εγώ. Άναβα τα καντήλια πρωί-βράδυ, διάβαζα κιόλας, ο,τι βιβλία έβλεπα τα διάβαζα. Ανήμερα της Πρωτοχρονιάς του 1944, το απόγευμα, πήγα, άναψα τα καντήλια στην εκκλησία και, μετά, πήγα στο σπίτι μας. Ήταν εκεί η αδελφή μου η Ευγενία. Φάγαμε ξεροτήγανα, τηγανίτες και μακαρόνες. Εκεί που τρώγαμε, ήρθε μια λάμψι και με τύφλωσε και μπήκε μέσα στα βάθη της ψυχής μου. Κι αμέσως, την ίδια στιγμή, φώναξα της Ευγενίας: «Ευγενία, θα γίνω καλόγέρος». Την ίδια στιγμή. Εκείνη την στιγμή με φώτισε ο Θεός. Την είδα με τα μάτια μου εκείνη την λάμψι, που μπήκε μέσα μου.Μόλις είδα αυτή την λάμψι, είπα κατ’ ευθείαν: «Θα γίνω καλόγερος».

Τα βήματά του, τότε τον οδηγούν στην Ιερά Μονή Αγίου Νικήτα, στα νότια της Κρήτης. Μετά την τριετή του δοκιμασία, εκάρη μοναχός και ονομάστηκε Σωφρόνιος.

Ως μοναχός, ο Σωφρόνιος έβαλε θεμέλιο της μοναχικής του ζωής την ταπεινοφροσύνη, την υπακοή και την εργατικότητα. Επιδόθηκε σε νέους αγώνες. Τις ημέρες κοπίαζε σωματικά και τις νύκτες παρέμενε άυπνος και προσευχόμενος. Αυτό το τυπικό το κράτησε μέχρι τέλους της ζωής του.

Μετά πήγε στο στρατό όμως αρρώστησε βαριά από λέπρα. Στον αντιλεπρικό Σταθμό Αθηνών, ο πατήρ Σωφρόνιος νοσηλεύτηκε επιτυχώς και θεραπεύτηκε τελείως. Η ασθένεια δεν του άφησε καμία παραμόρφωση, ούτε το παραμικρό σημάδι.

Μετά την θεραπεία του από αυτή τη σοβαρή ασθένεια, παρέμεινε μέσα στον Αντιλεπρικό Σταθμό, από αγάπη για τους πάσχοντας αδελφούς του. Η Διεύθυνση του Σταθμού, επειδή ήταν μοναχός, του παρεχώρησε ατομικό κελλάκι, δίπλα στο εκκλησάκι των Αγίων Αναργύρων. Στο κελλάκι αυτό ο Παππούλης πέρασε όλη την υπόλοιπη ζωή του.

Εκεί ξανάρχισε τους πνευματικούς αγώνες, που είχε στερηθεί λόγω του στρατού και της ασθενείας του.

Καθημερινές ασχολίες του πατρός Σωφρονίου ήταν η φροντίδα για την ευπρέπεια του Ναού, στον οποίο ανέλαβε και καθήκοντα ιεροψάλτου, και η περιποίηση ασθενών, που ήταν παράλυτοι και δεν είχαν κανένα να τους φροντίσει.

Ακόμη, έφτιαχνε λιβάνι και το μοίραζε σε μοναστήρια και ναούς, και γέμισε τους θαλάμους με ιερές εικόνες και πνευματικά βιβλία.

Τα καλοκαίρια πήγαινε για μήνες στο Άγιο Όρος, στο οποίο αναπαυόταν πολύ.

Πήγαινε επίσης στην Κρήτη, στην Μονή της μετανοίας του και στην Ιερά Μονή Καλυβιανής, όπου συνδέθηκε με τον ιδρυτή της Μητροπολίτη Τιμόθεο, μετέπειτα Αρχιεπίσκοπο Κρήτης.

Όταν έκλεισε το Λωβοκομείο της Χίου, του έστειλε ο Άγιος Άνθιμος τον Οσιώτατο μοναχό Νικηφόρο, τυφλό και παράλυτο.

Ο πατήρ Σωφρόνιος τον υπηρέτησε με όλη του την ψυχή και καρδιά και τον είχε πνευματικό πατέρα και οδηγό. Το 1975, σε ηλικία 44 ετών, ο μοναχός Σωφρόνιος χειροτονήθηκε εις πρεσβύτερον και πήρε το όνομα Ευμένιος.

Ο πατήρ Ευμένιος συνέχισε τη ζωή του στο Λοιμωδών ως Ιερεύς και διακρίθηκε και ως άριστος πνευματικός.

Τον Πατέρα Ευμένιο, τον «Παππούλη», όπως τον έλεγαν όλοι κάλεσε ο Κύριός κοντά του στις 23 Μαΐου του 1999, ημέρα Κυριακή ενώ βρισκόταν στο θεραπευτήριο Ευαγγελισμός.

πηγή: cretapost.gr

Εκκλησία

Εννιάμερα της Παναγίας – Τι γιορτάζουμε στις 23 Αυγούστου

Published

11 ώρες ago

23 Αυγούστου, 2026

dikaiosinisimera

Στις 23 Αυγούστου, εννέα ημέρες μετά τη μεγάλη εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά την Απόδοση της εορτής της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, ημέρα που στη λαϊκή μας παράδοση είναι γνωστή ως «Εννιάμερα της Παναγίας».

Η ημέρα αυτή σηματοδοτεί την ολοκλήρωση του εορταστικού κύκλου που άρχισε με τον Δεκαπενταύγουστο. Η Εκκλησία επαναλαμβάνει τους ύμνους και το εορταστικό τυπικό της Κοιμήσεως, αποδίδοντας για ακόμη μία φορά τιμή στην Υπεραγία Θεοτόκο.

Η Κοίμηση της Θεοτόκου δεν αντιμετωπίζεται από την Ορθόδοξη παράδοση ως ημέρα πένθους. Αντίθετα, είναι ημέρα ελπίδας και χαράς, καθώς σύμφωνα με την πίστη της Εκκλησίας η Παναγία, μετά την επίγεια κοίμησή της, μετέστη προς την αιώνια ζωή κοντά στον Υιό της. Γι’ αυτό και ο Δεκαπενταύγουστος έχει χαρακτηριστεί συχνά ως το «Πάσχα του καλοκαιριού».

Τα Εννιάμερα έχουν ιδιαίτερη θέση στην καρδιά του ελληνικού λαού. Σε πολλές περιοχές της χώρας, εκκλησίες και μοναστήρια αφιερωμένα στην Παναγία πανηγυρίζουν, ενώ οι πιστοί προσέρχονται για να ανάψουν ένα κερί, να προσευχηθούν και να ζητήσουν τη βοήθεια και τη μεσιτεία Της.

Η Παναγία παραμένει διαχρονικά για τον λαό μας σύμβολο μητρικής αγάπης, προστασίας, παρηγοριάς και ελπίδας, ιδιαίτερα στις δύσκολες στιγμές της ζωής.
Χρόνια πολλά σε όλους. Η Παναγία να χαρίζει υγεία και δύναμη και να σκεπάζει κάθε άνθρωπο και κάθε οικογένεια.

ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ

Αγία Βαρβάρα: Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Προφήτη Ηλία

Published

2 εβδομάδες ago

10 Αυγούστου, 2026

dikaiosinisimera

Με κατάνυξη και εκκλησιαστική λαμπρότητα θα τιμηθεί και φέτος η μεγάλη Θεομητορική εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου στον Ιερό Ναό Προφήτη Ηλία του Δήμου Αγίας Βαρβάρας.

Ο Ιερός Ναός, που υπάγεται στην Ιερά Μητρόπολη Νικαίας, έχει καταρτίσει πρόγραμμα Ιερών Ακολουθιών από την Τετάρτη 12 έως και το Σάββατο 15 Αυγούστου 2026, δίνοντας τη δυνατότητα στους πιστούς να συμμετάσχουν στις λατρευτικές εκδηλώσεις ενόψει της μεγάλης εορτής της Παναγίας.

Αναλυτικά το πρόγραμμα:

Τετάρτη 12 Αυγούστου, 18:30: Ιερά Παράκληση και το Μυστήριο του Ιερού Ευχελαίου.

Πέμπτη 13 Αυγούστου, 18:30: Τελευταία Ιερά Παράκληση και Εγκώμια προς την Υπεραγία Θεοτόκο.

Παρασκευή 14 Αυγούστου, 18:30: Πανηγυρικός Εσπερινός της Κοιμήσεως της Θεοτόκου.

Σάββατο 15 Αυγούστου, 07:00: Όρθρος και Πανηγυρική Θεία Λειτουργία.

Ο Δεκαπενταύγουστος, το «Πάσχα του καλοκαιριού» όπως συχνά αποκαλείται, αποτελεί μία από τις μεγαλύτερες εορτές της Ορθοδοξίας και κάθε χρόνο συγκεντρώνει πλήθος πιστών στους ναούς, για να τιμήσουν με πίστη και ευλάβεια την Παναγία.

Ο Ιερός Ναός Προφήτη Ηλία Αγίας Βαρβάρας καλεί τους πιστούς να συμμετάσχουν στις Ιερές Ακολουθίες και στον εορτασμό της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου.

Εκκλησία

Μεταμόρφωση του Σωτήρος: Ποιοι γιορτάζουν σήμερα – Η ευλογία των σταφυλιών και η κατάλυση ψαριού

Published

2 εβδομάδες ago

6 Αυγούστου, 2026

dikaiosinisimera

Μία από τις σημαντικότερες δεσποτικές εορτές του εκκλησιαστικού έτους τιμά σήμερα, Πέμπτη 6 Αυγούστου 2026, η Ορθόδοξη Εκκλησία: τη Μεταμόρφωση του Σωτήρος.

Η μεγάλη γιορτή συνοδεύεται από την παράδοση της ευλογίας των σταφυλιών και των πρώτων καρπών της νέας σοδειάς, ενώ, παρά το γεγονός ότι βρισκόμαστε μέσα στη νηστεία του Δεκαπενταύγουστου, επιτρέπεται η κατανάλωση ψαριού.

Ποιοι γιορτάζουν σήμερα

Την ονομαστική τους εορτή έχουν οι:

Σωτήριος, Σωτήρης, Σώτος, Σώτης, Σωτηρία, Σωτήρω, Σωτία, Ευμορφία και Μορφούλα.

Η Μεταμόρφωση του Σωτήρος

Σύμφωνα με τις ευαγγελικές διηγήσεις, ο Ιησούς Χριστός πήρε μαζί Του τους μαθητές Πέτρο, Ιάκωβο και Ιωάννη και ανέβηκε σε υψηλό όρος για να προσευχηθεί.

Εκεί, μπροστά στα μάτια των τριών μαθητών, η όψη του προσώπου Του έλαμψε και τα ενδύματά Του έγιναν εκθαμβωτικά λευκά. Δίπλα Του εμφανίστηκαν ο Μωυσής και ο Ηλίας, δύο κορυφαίες μορφές της Παλαιάς Διαθήκης, οι οποίοι συνομιλούσαν μαζί Του.

Στη συνέχεια, μία φωτεινή νεφέλη σκέπασε τους μαθητές και ακούστηκε η φωνή του Θεού Πατέρα, η οποία παρουσίαζε τον Χριστό ως τον αγαπητό Υιό Του και καλούσε τους μαθητές να Τον ακούν.

Παρότι το Ευαγγέλιο δεν κατονομάζει το βουνό στο οποίο συνέβη η Μεταμόρφωση, η εκκλησιαστική παράδοση έχει συνδέσει το γεγονός με το όρος Θαβώρ.

Τι συμβολίζει το φως της Μεταμορφώσεως

Η Μεταμόρφωση αποκάλυψε στους τρεις μαθητές τη θεϊκή δόξα του Χριστού, στον βαθμό που εκείνοι μπορούσαν να την αντικρίσουν.

Το φως που είδαν δεν παρουσιάζεται ως μία νέα ιδιότητα που απέκτησε ο Χριστός εκείνη τη στιγμή, αλλά ως η φανέρωση της θεϊκής δόξας που ήδη έφερε.

Η παρουσία του Μωυσή και του Ηλία συμβολίζει τον Νόμο και τους Προφήτες, ενώ το γεγονός προετοίμασε τους μαθητές για το Πάθος και τη Σταύρωση που θα ακολουθούσαν, ώστε να κατανοήσουν ότι δεν θα αποτελούσαν ήττα, αλλά μέρος του θεϊκού σχεδίου.

Γιατί ευλογούνται τα σταφύλια

Ένα από τα χαρακτηριστικότερα έθιμα της ημέρας είναι η προσφορά σταφυλιών και άλλων πρώτων καρπών της νέας σοδειάς στους ναούς.

Μετά τη Θεία Λειτουργία, οι καρποί ευλογούνται από τους ιερείς και μοιράζονται στους πιστούς. Το έθιμο αποτελεί έκφραση ευγνωμοσύνης προς τον Θεό για την καρποφορία της γης και συνδέει την πνευματική ανανέωση της Μεταμορφώσεως με την αναγέννηση και την αφθονία της φύσης.

Σε ορισμένες περιοχές, μαζί με τα σταφύλια προσφέρονται για ευλογία μήλα και άλλα εποχικά φρούτα.