Υπάρχουν δικηγόροι που αντιμετωπίζουν τη νομική επιστήμη ως επάγγελμα και υπάρχουν και εκείνοι που, μέσα από μια ολόκληρη διαδρομή, την υπηρετούν ως υπόθεση αρχών. Ο Μανώλης Φωτάκης ανήκει αναμφίβολα στη δεύτερη κατηγορία.
Ένας άνθρωπος χαμηλών τόνων, αξιοπρεπής, με μακρά και ιδιαίτερα σημαντική παρουσία στη μάχιμη δικηγορία, ο Μανώλης Φωτάκης έχει πίσω του μια διαδρομή άνω των τεσσάρων δεκαετιών στον νομικό κόσμο.
Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης από Ρεθεμνιώτες γονείς, σπούδασε Νομικά και Πολιτικές Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και από το 1985 είναι μέλος του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών, ασκώντας μάχιμη δικηγορία με παρουσία στον Άρειο Πάγο και το Συμβούλιο της Επικρατείας. Παράλληλα, η σχέση του με την Κρήτη παραμένει διαχρονικά ισχυρή: από τα φοιτητικά του χρόνια συμμετείχε ενεργά στη Φοιτητική Ένωση Κρητών, ενώ από το 1977 δραστηριοποιείται στην Παγκρήτιο Ένωση Αθηνών, την οποία έχει υπηρετήσει και ως Γενικός Γραμματέας.
Για εμάς στη «Δικαιοσύνη Σήμερα», ο Μανώλης Φωτάκης δεν είναι άγνωστο πρόσωπο. Έχουμε αναφερθεί και στο παρελθόν στη μακρά πορεία, στην κοινωνική παρουσία και στη σχέση του με τον κρητικό ελληνισμό, σκιαγραφώντας έναν νομικό που συνδυάζει εμπειρία, επιστημονική κατάρτιση και κοινωνική δράση.
Τις τελευταίες ημέρες, όμως, μία από τις σημαντικότερες υποθέσεις που έχει αναλάβει επανέφερε στο προσκήνιο την παρουσία του: η υπόθεση του Σήφη Βαλυράκη, στην οποία ο Μανώλης Φωτάκης βρίσκεται επί χρόνια στο πλευρό της οικογένειας του αείμνηστου πολιτικού ως πληρεξούσιος δικηγόρος της. Ήδη από τα πρώτα στάδια της υπόθεσης είχε δημόσια αναδείξει στοιχεία και μαρτυρίες που, κατά την πλευρά της οικογένειας, έπρεπε να διερευνηθούν σε βάθος.

Η επιμονή αυτή δεν εμφανίστηκε τώρα. Το 2021, μετά την προσφυγή της οικογένειας, η Εισαγγελέας Εφετών Ευβοίας είχε παραγγείλει την άσκηση ποινικής δίωξης για ανθρωποκτονία από πρόθεση, εξέλιξη την οποία οι δικηγόροι της οικογένειας, Μανώλης Φωτάκης και Κώστας Παπαδάκης, είχαν χαρακτηρίσει τότε ως ανατροπή στην υπόθεση.
Και στη σημερινή δικαστική μάχη, ο Μανώλης Φωτάκης έδωσε το δικό του στίγμα.
Με μια αγόρευση έντονη, τεκμηριωμένη αλλά και βαθιά ανθρώπινη, ανέπτυξε ενώπιον του δικαστηρίου τα στοιχεία στα οποία στηρίζεται η πλευρά της οικογένειας Βαλυράκη, τις καταθέσεις των αυτοπτών μαρτύρων και τους ισχυρισμούς της πολιτικής αγωγής για τους χειρισμούς που ακολούθησαν τον θάνατο του πρώην υπουργού. Οι καταγγελίες περί συγκάλυψης αποτελούν θέση της οικογένειας και των συνηγόρων της και έχουν διατυπωθεί επανειλημμένα δημόσια από τον ίδιο τον κ. Φωτάκη.
Όμως το τέλος της αγόρευσής του ξέφυγε για λίγο από τη στενή γλώσσα των νομικών επιχειρημάτων.
Ο έμπειρος δικηγόρος επέλεξε να μιλήσει για τον άνθρωπο Σήφη Βαλυράκη.
Αναφέρθηκε στην ποίηση και έκλεισε με λόγια γραμμένα από φίλο του Βαλυράκη στην Κρήτη την ημέρα του θανάτου του. Εκεί, η αυστηρότητα του νομικού έδωσε τη θέση της στη συγκίνηση.
«Ποθαίνει, μωρέ, ο Σήφης ο Βαλυράκης;
Ακόμη κι αν τονε κουλάντρησε ο χάρος στα μπεντένια του, αυτός θα αποδράσει…»
Ήταν ένα κλείσιμο που φανέρωνε ότι για τον Μανώλη Φωτάκη η συγκεκριμένη υπόθεση δεν είναι απλώς ένας ακόμη φάκελος μιας μακράς δικηγορικής καριέρας. Είναι και η υπεράσπιση της μνήμης ενός ανθρώπου με τον οποίο τον συνέδεαν ισχυροί δεσμοί.
Ο Μανώλης Φωτάκης απέδειξε για ακόμη μία φορά γιατί έχει κερδίσει τον σεβασμό μέσα από τόσα χρόνια μάχιμης δικηγορίας: με προετοιμασία, επιμονή, γνώση του φακέλου και, πάνω απ’ όλα, με την πεποίθηση ότι μέχρι να ειπωθεί η τελευταία λέξη από τη Δικαιοσύνη, κάθε στοιχείο πρέπει να εξεταστεί και κάθε φωνή να ακουστεί.
Και αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη «περγαμηνή» για έναν δικηγόρο: να παραμένει μαχητής μέσα στην αίθουσα, χωρίς να χάνει τον άνθρωπο έξω από αυτήν.
.
.
