Σαν σήμερα, στις 15 Ιουνίου 1994, η Ελλάδα έμεινε χωρίς τον Μάνο Χατζιδάκι. Δεν ήταν απλώς μια είδηση θανάτου – ήταν μια είδηση σιωπής. Ένας ήχος που επί δεκαετίες έντυνε τις λέξεις, τα βλέμματα, τις πόλεις και τις σιωπές μας, σταμάτησε. Η καρδιά του, ταλαιπωρημένη από προβλήματα υγείας και χρόνια καρδιοπάθεια, έπαψε να χτυπά στο Γενικό Κρατικό Αθηνών. Ήταν 68 ετών.
Ο Μάνος Χατζιδάκις δεν ήταν απλώς συνθέτης, ήταν αυτό που συμβαίνει όταν η μουσική αρνείται να είναι διακόσμηση. Όταν γίνεται μαχαιριά, χάδι, εξομολόγηση και πνευματική θέση. Είχε ήδη αλλάξει τον τρόπο που ακούμε από τα μέσα της δεκαετίας του ’40, με τη Ρεμπέτικη Σουίτα (1949) – ένα έργο ρηξικέλευθο, που προσπάθησε να αναδείξει τον εσωτερικό πυρήνα του ρεμπέτικου, σε μια εποχή που η λέξη ήταν ακόμα «απαγορευμένη».
Το 1960 τιμήθηκε με το Όσκαρ Πρωτότυπου Τραγουδιού για τα «Παιδιά του Πειραιά» από την ταινία «Ποτέ την Κυριακή» (Never on Sunday) του Ζιλ Ντασέν. Ένα τραγούδι που ο ίδιος ποτέ δεν συμπάθησε ιδιαίτερα. «Ήταν κάτι σαν τουριστική διαφήμιση», έλεγε, μη διστάζοντας να αποδομήσει ακόμη και τη μεγαλύτερη επιτυχία του, όταν θεωρούσε πως δεν τον εκφράζει πια.
Αυτός ήταν ο Μάνος: δεν αγαπούσε τη μουσική «του», αλλά αγαπούσε τη μουσική σαν ιδέα.
Με τον Μεγάλο Ερωτικό (1972) –έργο-σταθμός της ελληνικής δισκογραφίας– έδειξε πως η ποίηση, το ερωτικό σώμα και η μουσική μπορούσαν να συνυπάρξουν χωρίς να γίνουν κιτς ή έμποροι. Μελοποίησε Σαπφώ, Ελύτη, Γκάτσο, Σεφέρη, Καβάφη και έγραψε και δικά του ποιήματα, γεμάτα τρυφερή πρόκληση και βαθιά πνευματικότητα.
Στις δεκαετίες ’60 και ’70 έγραψε μουσική για το θέατρο, το σινεμά, το μπαλέτο. Από τους Όρνιθες του Αριστοφάνη σε σκηνοθεσία Κουν (1959), έως την Παραμυθία (1972) και την ελληνοαμερικανική συνεργασία Reflections (1969), με το συγκρότημα New York Rock & Roll Ensemble – ένα από τα πρώτα παραδείγματα της απόπειρας να συναντηθούν η κλασική φόρμα με το ροκ.
Το 1975 ανέλαβε το Γ΄ Πρόγραμμα της ΕΡΤ και το μετέτρεψε σε σταθμό πολιτισμού – όχι ελιτισμού, αλλά απαίτησης. Ίδρυσε τη δική του δισκογραφική, τη «Σείριος», την ίδια δεκαετία, για να εκδώσει ό,τι δεν χώρεσε ποτέ στην «αγορά». Στα τελευταία του χρόνια, ετοίμαζε τη Σκοτεινή Μητέρα, ένα έργο που έμεινε ημιτελές. Και μαζί του, έμεινε ημιτελής και η Ελλάδα – λίγο πιο φτωχή πνευματικά, λίγο πιο άδεια.
Σήμερα, 31 χρόνια μετά, ο θάνατός του δεν είναι μόνο μια ανάμνηση, είναι μια υπενθύμιση για το τι μπορεί να σημαίνει πολιτισμός όταν δεν εξυπηρετεί, αλλά αφυπνίζει.
Γιατί ο Χατζιδάκις δεν προσέφερε «τραγούδια», πρόσφερε ολόκληρες εποχές ευαισθησίας. Ήταν ταυτόχρονα συνθέτης, κριτικός, διανοούμενος, ποιητής, εσωστρεφής και ανατρεπτικός.
Και κυρίως ήταν από εκείνους που όταν φεύγουν, δεν αφήνουν πίσω τους «παρακαταθήκες», αλλά ερωτήματα: Τι σημαίνει να είσαι Έλληνας χωρίς γραφικότητα; Καλλιτέχνης χωρίς προσποίηση; Άνθρωπος χωρίς φθηνές παρηγοριές;
Ίσως, τελικά, το μεγαλύτερο έργο του να μην ήταν καμία συμφωνία, κανένα τραγούδι, αλλά ο τρόπος που δίδαξε ότι η Τέχνη πρέπει να είναι αλήθεια – και ότι η αλήθεια δεν είναι ποτέ ευχάριστη. Είναι όμως απαραίτητη.
Για τρίτη συνεχόμενη ημέρα διασώστες και ασθενοφόρα επιχειρούν στις πυρόπληκτες περιοχές της Βοιωτίας και της Αττικής
Για τρίτη συνεχόμενη ημέρα, διασώστες και πληρώματα ασθενοφόρων του ΔΙΚΕΠΑΖ βρίσκονται στα πύρινα πεδία της Βοιωτίας και της Αττικής, αναζητώντας δεσποζόμενα και αδέσποτα ζώα που έχουν εγκλωβιστεί ή βρίσκονται σε κίνδυνο.
Παράλληλα, με ειδικό όχημα μεταφέρουν μεγάλες ποσότητες εμφιαλωμένου νερού και ξηράς τροφής, προκειμένου να υποστηρίξουν τους πυροσβέστες και τους εθελοντές που επιχειρούν στα μέτωπα της φωτιάς.
Προσαρμόζοντας την τακτική τους στις ιδιαίτερα δύσκολες συνθήκες, οι διασώστες του ΔΙΚΕΠΑΖ εισέρχονται σε εγκαταλειμμένους οικισμούς και ελέγχουν σπίτι προς σπίτι τα καμένα ή μισοκατεστραμμένα οικήματα, προσπαθώντας να εντοπίσουν ή να ακούσουν οποιοδήποτε σημάδι ζωής.
Πρόκειται για μια εξαιρετικά απαιτητική και χρονοβόρα διαδικασία, η οποία όμως αποδίδει και σώζει ζωές.
Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση ενός μεγαλόσωμου σκύλου, ο οποίος είχε εγκαταλειφθεί δεμένος στην αυλή μισοκατεστραμμένου σπιτιού. Οι διασώστες κατάφεραν να τον απεγκλωβίσουν και να τον μεταφέρουν σε ασθενοφόρο του ΔΙΚΕΠΑΖ, όπου του παρασχέθηκαν οι πρώτες βοήθειες.
Λίγο πιο κάτω, μέσα σε έναν υπαίθριο ξυλόφουρνο, εντοπίστηκαν τέσσερα νεογέννητα γατάκια, ακόμη τυφλά και με εμφανή σημάδια ασιτίας.
Όλα τα ζώα μεταφέρθηκαν και παραδόθηκαν στη δομή του Εθνικού Μηχανισμού Προστασίας Ζώων Συντροφιάς, η οποία έχει εγκατασταθεί στο γήπεδο των Βιλίων.
Σε αρκετές περιπτώσεις, τα πληρώματα των ασθενοφόρων εντόπισαν επίσης οικόσιτα πουλερικά χωρίς νερό και τροφή, μέσα σε κοτέτσια που γλίτωσαν σχεδόν από θαύμα από τις φλόγες.
Σε συνεννόηση με τους υπευθύνους του Δήμου Μάνδρας, το ΔΙΚΕΠΑΖ χορήγησε τροφή και νερό, ενώ εργαζόμενοι του Δήμου ανέλαβαν την καθημερινή σίτισή τους, μέχρι να μπορέσουν να επιστρέψουν οι ιδιοκτήτες των σπιτιών.
Όπως δήλωσε ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ, Γρηγόρης Γουρδομιχάλης, η προσπάθεια του ΔΙΚΕΠΑΖ συνεχίζεται αδιάκοπα, καθώς καθημερινά αποδεικνύεται ότι μέσα και γύρω από τους οικισμούς από τους οποίους πέρασε η φωτιά παραμένουν ακόμη ζώα που έχουν ανάγκη από άμεση βοήθεια και προστασία.
Συνεχίζουν για δεύτερο 24ωρο τη μάχη για τη διάσωση εγκλωβισμένων και τραυματισμένων ζώων
Για δεύτερο συνεχόμενο 24ωρο, μέσα σε μία εφιαλτική ατμόσφαιρα, συνεχίζουν να επιχειρούν στις πυρόπληκτες περιοχές του Πόρτο Γερμενού και των Μεγάρων οι διασώστες και τα ειδικά ασθενοφόρα του ΔΙΚΕΠΑΖ, του Διαδημοτικού Κέντρου Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων.
Η επιχείρηση κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια της χθεσινής ημέρας, όταν τα δύο ασθενοφόρα του ΔΙΚΕΠΑΖ και τα πληρώματά τους χρειάστηκε να κινηθούν σε εξαιρετικά επικίνδυνες συνθήκες και σε πολύ μικρή απόσταση από τις φλόγες, προκειμένου να προσεγγίσουν τον παραλιακό οικισμό του Πόρτο Γερμενού.
Η περιοχή, όπως και η γειτονική Ψάθα, είχε εκκενωθεί από τους κατοίκους, καθώς η φωτιά είχε γιγαντωθεί, λαμβάνοντας διαστάσεις μεγαπυρκαγιάς.
Αδέσποτες γάτες και σκύλοι, στην προσπάθειά τους να σωθούν από τις φλόγες και τους πυκνούς καπνούς, είχαν καταφύγει στα βράχια της παραλίας. Οι διασώστες του ΔΙΚΕΠΑΖ χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν ιδιαίτερα δύσκολους και επικίνδυνους χειρισμούς, προκειμένου να προσεγγίσουν τα τρομαγμένα ζώα.
Ιδιαίτερα σημαντική ήταν η επέμβασή τους για τη διάσωση ενός τραυματισμένου σκύλου, ο οποίος εντοπίστηκε με εγκαύματα. Η παρέμβαση των πληρωμάτων αποδείχθηκε σωτήρια.
Το ζώο μεταφέρθηκε στις εγκαταστάσεις του ΔΙΚΕΠΑΖ, όπου νοσηλεύεται και δέχεται την απαραίτητη κτηνιατρική φροντίδα. Οι κτηνίατροι περιποιούνται τα εγκαύματά του και καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να ανακουφίσουν τους πόνους του.
Για τις γάτες που παρέμεναν στην περιοχή, τα πληρώματα άφησαν μεγάλες ποσότητες τροφής, συγκεντρώνοντάς τες σε ασφαλές σημείο της παραλίας, το οποίο υποδείχθηκε από τον Δήμο και τις πυροσβεστικές δυνάμεις.
Πολύτιμη υπήρξε κατά τη διάρκεια της επιχείρησης και η συνδρομή του αντιδημάρχου Μάνδρας – Ειδυλλίας, Δημήτρη Παγώνη, ο οποίος ενημέρωνε τους διασώστες για ζώα που βρίσκονταν σε κίνδυνο ή είχαν άμεση ανάγκη βοήθειας.
Οι εικόνες που αντίκρισαν τα πληρώματα των ασθενοφόρων ήταν συγκλονιστικές. Εκτός από την ολοκληρωτική καταστροφή του πανέμορφου πευκοδάσους, ανυπολόγιστες είναι οι συνέπειες της πυρκαγιάς και για την άγρια ζωή της περιοχής.
Δυστυχώς, οι διασώστες δεν κατάφεραν να προσφέρουν βοήθεια σε ένα αγριογούρουνο που είχε ήδη προλάβει η φωτιά. Παράλληλα, η πρόσβαση στο εσωτερικό του δάσους γύρω από τον οικισμό του Πόρτο Γερμενού ήταν αδύνατη, καθώς οι φλόγες εξακολουθούσαν να μαίνονται ανεξέλεγκτες.
Ο πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ, Γρηγόρης Γουρδομιχάλης, ο οποίος συντονίζει τις επιχειρήσεις των ασθενοφόρων από το Πόρτο Γερμενό μέχρι τα Μέγαρα, δήλωσε:
«Συνεχίζουμε την προσπάθεια σε συνεργασία με τους δήμους των περιοχών που πλήττονται. Για άλλη μία φορά ευχαριστώ από καρδιάς τους εθελοντές και τους εργαζόμενους στον ΠΕΣΥΔΑΠ και στο ΔΙΚΕΠΑΖ, που ρίχτηκαν στη μάχη και συνεχίζουν να προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις, ανεξαρτήτως ωραρίου και πέραν των συμβατικών εργασιακών τους υποχρεώσεων».
Η προσπάθεια των διασωστών συνεχίζεται, με τα πληρώματα του ΔΙΚΕΠΑΖ να παραμένουν στις πληγείσες περιοχές, δίνοντας μία δύσκολη και συγκινητική μάχη για κάθε ζωή που μπορεί ακόμη να σωθεί.
Διασώστες και ασθενοφόρα ζώων πέρασαν δίπλα από τις φλόγες – Στις εγκαταστάσεις του Κέντρου νοσηλεύεται σκύλος με εγκαύματα
Στην πρώτη γραμμή της μεγάλης πυρκαγιάς στο Πόρτο Γερμενό βρέθηκε για ακόμη μία φορά το ΔΙΚΕΠΑΖ, αποδεικνύοντας στην πράξη τον καθοριστικό ρόλο που διαδραματίζει στην προστασία και την περίθαλψη των ζώων σε καταστάσεις έκτακτης ανάγκης. Μέσα σε μια εφιαλτική ατμόσφαιρα, με τη φωτιά να έχει λάβει ανεξέλεγκτες διαστάσεις και τους οικισμούς του Πόρτο Γερμενού και της Ψάθας να έχουν εκκενωθεί, δύο ειδικά ασθενοφόρα του Διαδημοτικού Κέντρου Περίθαλψης Αδέσποτων Ζώων, μαζί με τα πληρώματά τους, έφτασαν στην περιοχή για να εντοπίσουν και να διασώσουν εγκλωβισμένα ή τραυματισμένα ζώα.
Οι διασώστες αναγκάστηκαν να κινηθούν σε κοντινή απόσταση από τις φλόγες, αντιμετωπίζοντας εξαιρετικά δύσκολες και επικίνδυνες συνθήκες, προκειμένου να προσεγγίσουν τον παραλιακό οικισμό. Αδέσποτες γάτες και σκύλοι, τρομαγμένοι από τη φωτιά και τους πυκνούς καπνούς, είχαν καταφύγει στα βράχια της παραλίας. Τα πληρώματα του ΔΙΚΕΠΑΖ χρειάστηκε να πραγματοποιήσουν ιδιαίτερα δύσκολους χειρισμούς πάνω στα βράχια για να μπορέσουν να τα πλησιάσουν και να τους προσφέρουν βοήθεια. Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η διάσωση ενός τραυματισμένου σκύλου, ο οποίος έφερε εγκαύματα.
Η επέμβαση των διασωστών υπήρξε σωτήρια και το ζώο μεταφέρθηκε άμεσα στις εγκαταστάσεις του ΔΙΚΕΠΑΖ, όπου νοσηλεύεται και δέχεται την απαραίτητη κτηνιατρική φροντίδα για την περιποίηση των τραυμάτων και την ανακούφιση των πόνων του. Για τις γάτες που παρέμεναν στην περιοχή, τα πληρώματα άφησαν μεγάλες ποσότητες τροφής σε ασφαλές σημείο της παραλίας, το οποίο υποδείχθηκε σε συνεργασία με τον Δήμο και τις πυροσβεστικές δυνάμεις.
Πολύτιμη στην προσπάθεια διάσωσης υπήρξε και η συνδρομή του αντιδημάρχου Μάνδρας, Δημήτρη Παγώνη, ο οποίος ενημέρωνε τους διασώστες για ζώα που βρίσκονταν σε κίνδυνο ή είχαν ανάγκη άμεσης βοήθειας. Η οικολογική καταστροφή στην περιοχή είναι ανυπολόγιστη. Εκτός από την ολική απώλεια μεγάλου μέρους του πανέμορφου πευκοδάσους, τεράστιο πλήγμα έχει δεχθεί και η άγρια πανίδα. Σε αρκετές περιπτώσεις, όπως εκείνη ενός αγριόχοιρου που εντοπίστηκε νεκρό, η βοήθεια ήταν δυστυχώς αδύνατη, καθώς η πρόσβαση στο εσωτερικό του φλεγόμενου δάσους ήταν απαγορευτική.
Η παρουσία του ΔΙΚΕΠΑΖ σε ένα τόσο επικίνδυνο μέτωπο αναδεικνύει το σπουδαίο έργο που επιτελεί καθημερινά για την προστασία των ζώων.
Υπό τον συντονισμό του προέδρου του ΠΕΣΥΔΑΠ – ΔΙΚΕΠΑΖ, Γρηγόρη Γουρδομιχάλη, εργαζόμενοι και εθελοντές βρίσκονται παρόντες όπου υπάρχει ανάγκη, πολλές φορές ακόμη και εκτός του προβλεπόμενου ωραρίου τους. Ο κ. Γουρδομιχάλης ευχαρίστησε δημόσια όλους όσοι συμμετείχαν στην επιχείρηση και υπογράμμισε ότι οι προσπάθειες θα συνεχιστούν σε συνεργασία με τους δήμους.
Η ανάρτηση του ΔΙΚΕΠΑΖ
«Το ΔΙΚΕΠΑΖ στην κόλαση του Πόρτο Γερμενού» Σε μία εφιαλτική ατμόσφαιρα στην περιοχή του Πόρτο Γερμενού επιχειρούν οι διασώστες με τα ασθενοφόρα του ΔΙΚΕΠΑΖ, προκειμένου να βοηθήσουν εγκλωβισμένα και τραυματισμένα αδέσποτα ζώα. Τα δύο ειδικά οχήματά μας και τα πληρώματά τους αναγκάστηκαν να περάσουν σε κοντινή απόσταση από τις φλόγες, για να προσεγγίσουν τον παραλιακό οικισμό του Πόρτο Γερμενού, ο οποίος έχει εκκενωθεί από όλους τους κατοίκους του, όπως και η γειτονική Ψάθα, καθώς η φωτιά έχει γιγαντωθεί και έχει λάβει τα χαρακτηριστικά μεγαπυρκαγιάς.
Αδέσποτες γάτες και σκύλοι είχαν καταφύγει στα βράχια της παραλίας για να αποφύγουν τον κίνδυνο, αναγκάζοντας τους διασώστες του ΔΙΚΕΠΑΖ σε περίτεχνους και δύσκολους χειρισμούς για να μπορέσουν να τα προσεγγίσουν. Ειδικά για τον τραυματισμένο σκύλο των φωτογραφιών, η επέμβαση των διασωστών του ΔΙΚΕΠΑΖ ήταν σωτήρια. Τώρα νοσηλεύεται στις εγκαταστάσεις μας, όπου οι κτηνίατροι περιποιούνται τα εγκαύματά του και ανακουφίζουν τους πόνους του. Για τις γάτες αφέθηκαν επί τόπου ποσότητες τροφής που μετέφεραν τα οχήματά μας, συγκεντρώνοντάς τες σε ασφαλή περιοχή της παραλίας, η οποία μας υποδείχθηκε από τον Δήμο και τους πυροσβέστες.
Στην προσπάθειά μας πολύτιμη υπήρξε η βοήθεια του αντιδημάρχου Μάνδρας, Δημήτρη Παγώνη, ο οποίος μας υποδείκνυε ζώα που βρίσκονταν σε ανάγκη ή σε κίνδυνο. Εκτός από την ολική απώλεια του πανέμορφου πευκοδάσους, η άγρια ζωή της περιοχής έχει υποστεί πανωλεθρία. Δυστυχώς, σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν αργά για να προσφέρουμε βοήθεια, όπως στο αγριογούρουνο των φωτογραφιών, καθώς ήταν αδύνατη η πρόσβαση στο εσωτερικό του δάσους που περικλείει τον οικισμό του Πόρτο Γερμενού, ενώ η φωτιά εξακολουθούσε να μαίνεται ανεξέλεγκτη.
Ο Γρηγόρης Γουρδομιχάλης, πρόεδρος του ΠΕΣΥΔΑΠ – ΔΙΚΕΠΑΖ, ο οποίος συντονίζει την προσπάθεια, τονίζει: «Συνεχίζουμε την προσπάθεια σε συνεργασία με τους δήμους. Για ακόμη μία φορά ευχαριστώ από καρδιάς τους εθελοντές και τους εργαζομένους μας, που συμμετείχαν στην επιχείρηση εκτός του ωραρίου τους».