Στο κατώφλι της τρίτης δεκαετίας του 21ου αιώνα, οι σύγχρονες κοινωνίες μετασχηματίζονται στο ρυθμό που επιτάσσει η 4η Βιομηχανική Επανάσταση. Στην ιδιαίτερη αυτή ιστορική συγκυρία, ο πλούτος παράγεται από την Πληροφορία, η οποία δεν είναι παρά η αποκρυστάλλωση της Γνώσης και της Ψηφιακής Καινοτομίας.
Γνώση και Ψηφιακή Καινοτομία είναι αναμφισβήτητα οι αξίες, στις οποίες οφείλει κάθε κοινωνία να επενδύει για την ανάπτυξη και την ευημερία της, με αιχμή του δόρατος την αξιοποίηση των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ), η οποία οφείλει να μεταγράφεται αφενός στην παροχή υψηλού επιπέδου εκπαίδευσης στο ανθρώπινο δυναμικό της και αφετέρου στην πρόσβαση στην Κοινωνία της Πληροφορίας και της Γνώσης, χωρίς κανένα εμπόδιο και περιορισμό.
Διότι τι νόημα και τι αντίκρυσμα μπορούν να έχουν η Γνώση και η Ψηφιακή Καινοτομία, ως αξίες, αν δεν είναι προσβάσιμες σε όλους, αν δεν τίθενται στην υπηρεσία όλων των ανθρώπων και κυρίως, των ανθρώπων με αναπηρία και ειδικές ανάγκες;
Αν δεν εξασφαλίσουμε, ως κοινωνία, την ισότητα των ευκαιριών στη γνώση και την ψηφιακή καινοτομία για τα άτομα με αναπηρίες και αν δεν μεριμνήσουμε να αποκτήσουν τις απαραίτητες ψηφιακές δεξιότητες, δεν μπορούμε έντιμα να κάνουμε λόγο για ανάπτυξη και ευημερία.
Θέτω τους παραπάνω προβληματισμούς, με αφορμή τη συμμετοχή μου στις εργασίες του 2ου συνεδρίου Special eLife με θέμα «4η Βιομηχανική Επανάσταση και αναπηρία», στην Καρδίτσα, στις 27/01/2019, στο οποίο τέθηκαν όλα τα ζητήματα που αφορούν στην προσβασιμότητα των ΑμΕΑ στο σύγχρονο ψηφιακό περιβάλλον και στην αξιοποίηση των εφαρμογών των ΤΠΕ για την προαγωγή της υγείας και της εκπαίδευσής τους.
Η σχέση των ΤΠΕ με τη βελτίωση της εκπαίδευσης των ΑμΕΑ, είναι αναμφισβήτητη και διεθνώς αναγνωρισμένη. Οι εφαρμογές των Τεχνολογιών της Πληροφορίας και των Επικοινωνιών (ΤΠΕ), είναι ένα πολύτιμο εργαλείο για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής και της εκπαίδευσης των ανθρώπων με αναπηρίες και ειδικές ανάγκες.
Στη σημερινή κοινωνία της πληροφορίας και της γνώσης, όμως, τα άτομα με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο του αποκλεισμού τους από την πρόσβαση και τη χρήση των ΤΠΕ, παρόλο που από το 2006 με τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τα Δικαιώματα των Ανθρώπων με Αναπηρίες (ΣΗΕΔΑΑ), συμφωνήθηκε από τα συμβαλλόμενα μέρη, να προωθήσουν την πρόσβαση των ΑμΕΑ στις ΤΠΕ και στο διαδίκτυο (2006, Άρθρο 9).
Η ισότητα των ευκαιριών για τα άτομα με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες, η καταπολέμηση του ψηφιακού τους αναλφαβητισμού και η αντιμετώπιση του ελλείμματος των ψηφιακών τους δεξιοτήτων, είναι ο κεντρικός σκοπός της χρήσης των ΤΠΕ στην ειδική αγωγή και εκπαίδευση και αποτελεί στρατηγική επιλογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
Η ισότιμη πρόσβαση στην κοινωνία της πληροφορίας, χωρίς εμπόδια και αποκλεισμούς, αποτελεί, αναμφισβήτητα, τον κρίσιμο δείκτη για την ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης στους μαθητές με αναπηρίες και ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες.
Η πολιτική της ένταξης και του ψηφιακού γραμματισμού των ΑμΕΑ, όμως, δεν αφορά μόνο στον σύγχρονο ψηφιακό εξοπλισμό των δομών της ειδικής αγωγής, αλλά επιβάλλει τη μέριμνα για στοχευμένες και εξατομικευμένες δράσεις, προκειμένου να αντιμετωπιστεί κάθε επί μέρους ζήτημα στην ψηφιακή εκπαίδευση των ΑμΕΑ, με την παράλληλη παροχή υψηλής ψηφιακής κατάρτισης στους εκπαιδευτικούς, στο ειδικό εκπαιδευτικό προσωπικό και στο ειδικό βοηθητικό προσωπικό που είναι επιφορτισμένο με το δύσκολο έργο της εκπαίδευσης και της υποστήριξής τους. Ο σχεδιασμός και η απρόσκοπτη υλοποίηση καινοτόμων επιμορφωτικών προγραμμάτων, προσαρμοσμένων στις ανάγκες των εκπαιδευτικών, του ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού, αλλά και του ειδικού βοηθητικού προσωπικού, για την επικαιροποίηση και αναβάθμιση των ψηφιακών τους δεξιοτήτων, προκειμένου να υποστηριχθούν και να διευκολυνθούν στο έργο τους, αποτελεί κομβικό σημείο για τη λειτουργία της ενταξιακής ψηφιακής πολιτικής.
Η σημασία της ανάπτυξης καινοτόμων ψηφιακών δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών, του ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού και του ειδικού βοηθητικού προσωπικού, πέρα από στρατηγική επιλογή της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελεί, επίσης, στρατηγικό στόχο της ETUCE, του ευρωπαϊκού συνδικαλιστικού φορέα, που εκπροσωπεί, θεσμικά, τα συμφέροντα όλων των εκπαιδευτικών στην Ευρωπαϊκή Ένωση και είναι ο κοινωνικός εταίρος, εκ μέρους των εκπαιδευτικών, στα πλαίσια του κοινωνικού διαλόγου της Ε.Ε. για την εκπαίδευση.
Η αξιοποίηση των εφαρμογών των ΤΠΕ για την ανάπτυξη των ψηφιακών δεξιοτήτων των μαθητών ΑμΕΑ και η στήριξη της ψηφιακής εκπαίδευσης, στις δομές Ειδικής Αγωγής, αποτέλεσαν βασικό πυλώνα των προτάσεών μας για τη διαμόρφωση του πολιτικού μας προγράμματος, στον τομέα της Ψηφιακής Πολιτικής.
Ως επικεφαλής του Τομέα Ψηφιακής Πολιτικής, από την πρώτη στιγμή ανέλαβα συγκεκριμένες πρωτοβουλίες, όπως η Ημερίδα «Αναπηρία και ΜΜΕ» τον Μάιο του 2017, προκειμένου να θεμελιωθεί ένας διαρκής και γόνιμος δημόσιος διάλογος, ανάμεσα στον Τομέα και συλλογικούς φορείς που εκπροσωπούν τα ΑμΕΑ, για την ανάδειξη και την στήριξη των αιτημάτων τους. Γίναμε αποδέκτες αξιόλογων και ουσιαστικών προτάσεων, τις οποίες εντάξαμε στο πολιτικό μας πρόγραμμα, με σκοπό την υλοποίηση δυναμικών, στοχευμένων και συστηματικών πολιτικών δράσεων, προς την κατεύθυνση της στήριξης των ΑμΕΑ, σε κάθε ζήτημα που αντιμετωπίζουν στο πεδίο της Ψηφιακής Πολιτικής, η οποία, κατά την άποψή μου, οφείλει, στην πράξη, να συνθέτει και να μην εξαιρεί, να εντάσσει και να μην αποκλείει.
Η μείωση και η εξάλειψη του «χάσματος» στην ψηφιακή εκπαίδευση των μαθητών ΑμΕΑ σε σχέση με τους υπόλοιπους μαθητές και η διαρκής αναβάθμιση των ψηφιακών δεξιοτήτων των εκπαιδευτικών, του ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού και του ειδικού βοηθητικού προσωπικού, υπήρξε για μένα ηθικό πρόταγμα, καθήκον και ευθύνη, όχι μόνο ως τομεάρχη Ψηφιακής Πολιτικής, αλλά και σε ολόκληρη την πορεία μου στον δημόσιο πολιτικό βίο της χώρας μας.
Η υποστήριξη κάθε πρωτοβουλίας για τη βελτίωση, την αναβάθμιση και την επικαιροποίηση των ψηφιακών δεξιοτήτων όλων των μαθητών ΑμΕΑ, χωρίς καμιά εξαίρεση, καθώς και των εκπαιδευτικών, του ειδικού εκπαιδευτικού προσωπικού και του ειδικού βοηθητικού προσωπικού, προκειμένου να παρέχει τις πολύτιμες υπηρεσίες του, χωρίς εμπόδια και με αυτοπεποίθηση, αποτελούν για μένα θεμελιακό στόχο, αλλά και δέσμευση, ως υποψήφια ευρωβουλευτή.
Η αξιοποίηση του ευνοϊκού ευρωπαϊκού θεσμικού πλαισίου, στο έπακρο, η εξάντληση κάθε χρηματοδοτικής δυνατότητας, δια μέσου της υλοποίησης ευρωπαϊκών προγραμμάτων και δράσεων, η συνεργασία μου με την εκπαιδευτική κοινότητα της Ειδικής Αγωγής και με ευρωπαϊκούς φορείς, προς αυτή την κατεύθυνση, θα σηματοδοτήσουν θεσμικά τη δυναμική της ευρωπαϊκής μου πορείας, με προσήλωση στον στόχο του ψηφιακού μετασχηματισμού της Ειδικής Αγωγής και με όραμα το σχολείο που ο ψηφιακός εγγραμματισμός θα είναι προσβάσιμος στην αιχμή του, σε εκπαιδευτικούς και μαθητές, χωρίς εμπόδια και αποκλεισμούς.
Με όραμα το σχολείο της ένταξης και της ψηφιακής καινοτομίας…το σχολείο που μας αξίζει!
*Η κ. Ασημακοπούλου είναι υποψήφια ευρωβουλευτής της Νέας Δημοκρατίας. Είναι οικονομολόγος και νομικός, έχει εργαστεί στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής ως δικηγόρος, στις Βρυξέλλες ως εμπειρογνώμων και ως εξωτερική συνεργάτης της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, και επί σειρά ετών, στον ιδιωτικό τομέα στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Σήμερα, είναι Βουλευτής Β΄ Αθηνών και Τομεάρχης Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης της Νέας Δημοκρατίας.
«Πατέρα δεν ανήκεις πλέον σε εμάς, ανήκεις στην ιστορία», είπε ο γιος του, Μιλιτάδης
Με στρατιωτικές τιμές τελείται στις 12:00 στη Μητρόπολη Αθηνών η κηδεία του Γιάννη Βαρβιτσιώτη, ενός εκ των ιστορικών στελεχών της Νέας Δημοκρατίας, ο οποίος έφυγε από τη ζωή την Κυριακή 2 Αυγούστου, στο σπίτι του στην Αθήνα, ανήμερα των 93ων γενεθλίων του.
Τον επικήδειο λόγο για τον Γιάννη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει υπουργός σε καίριες θέσεις όπως το υπουργείο Άμυνας, εκφώνησε ο πρωθυπουργός και πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, Κυριάκος Μητσοτάκης.
Λίγο πριν τη μία το μεσημέρι, ολοκληρώθηκε η εξόδιος ακολουθία και στο βήμα ανέβηκε ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης για να εκφωνήσει τον επικήδειο λόγο, σε πολύ συγκινητικό κλίμα.
Μεταξύ άλλων ο Κυριάκος Μητσοτάκης, είπε: «Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν φτιαγμένος από εκείνο το σπάνιο μέταλλο μιας άλλης εποχής…Υπήρξε ο τελευταίος εκπρόσωπος μιας σχολής που αντιλαμβανόταν την πολιτική όχι ως κάτι πρόσκαιρο, αλλά έχοντας αρχές και αξίες.
Σεβαστέ μας Γιάννη, μας αφήνεις βαριά κληρονομιά. Την ευθύνη απέναντι στην πατρίδα, την αφοσίωση σε αξίες, κυρίως όμως μια βαθιά πολιτική ευγένεια που τόσο μας λείπει αυτές τις εποχές. Για όλα αυτά η Ελλάδα αλλά και η μεγάλη μας παράταξη, η Νέα Δημοκρατία θα σε ευχαριστεί.0
Στη μακρά πορεία του ανέλαβε όποια θέση του ζητήθηκε και ήταν παρών σε όποια μάχη και αν χρειάστηκε να δώσει. Με ξεχωριστή την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1961», είπε και μοιράστηκε και προσωπικές ιστορίες με τον πολιτικό που έφυγε από τη ζωή.
Έπειτα, με δάκρυα στα μάτια και λυγίζοντας πολλές φορές από τη συγκίνηση, ο γιος του Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, εκφώνησε επικήδειο, στον οποίο τόνισε μεταξύ άλλων ότι «ήσουν παρών όχι στα καθημερινά, αλλά στα σημαντικά», ενώ τόνισε ότι οι περισσότεροι τον αποχαιρετούν όχι μόνο για τον πολιτικό του βίο αλλά για τον χαρακτήρα του.
«Πατέρα έζησες μία ζωή γεμάτη, με αγώνες με ευθύνη με προσφορά. Κι έφυγες έχοντας κερδίσει κάτι πολύ πιο σημαντικό από το οποιοδήποτε αξίωμα. Τον σεβασμό φίλων και αντιπάλων, την εκτίμηση όσων συνεργάστηκαν μαζί σου, την αγάπη της οικογένειάς σου. Και αυτό είναι το μεγαλύτερο παράσημό σου. Και έφτασες εδώ κουβαλώντας μία τεράστια απώλεια που ποτέ δεν ξεπέρασες, της μητέρας μας, της αγαπημένης σου Σόφης. Με την απώλειά της έδειξες πόσο πολύ την αγαπούσες, στη φωτογραφία που σε συντρόφευε απέναντι στο τραπέζι σου όταν έτρωγες κάθε μεσημέρι μόνος. Δε μιλούσε στους άλλους για τον πόνο του. Την είχε πάντα μέσα στην καρδιά του και δάκρυζε στους ήχους του «μάτια μπλε» που της αφιέρωνε. Και θέλω να πιστεύω οτι σήμερα ξανασυναντιούνται…μας άφησε με την ευχή να μείνουμε ενωμένοι. Έφυγες όπως επιθυμούσες, στο σπίτι σου. Πατέρα δεν ανήκεις πλέον σε εμάς, ανήκεις στην ιστορία…», είπε ακόμη με λυγμούς ο γιος του, Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης.
Σπαρακτικός ήταν και ο επικήδειος των εγγονών του, που μοιράστηκαν ιστορίες βαθιά συγκινημένες, μη μπορώντας να τον εκφωνήσουν από τα δάκρυα.
Η ταφή πραγματοποιείται στο Α΄ Νεκροταφείο Αθηνών.
Στεφάνια έστειλαν νωρίτερα μεταξύ άλλων ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας, ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης, οι υπουργοί οικονομικών Κυριάκος Πιερρακάκης, Εθνικής Άμυνας Νίκος Δένδιας, Εργασίας Νίκη Κεραμέως, Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη, οι υφυπουργοί Παύλος Μαρινάκης, Θανάσης Δαβάκης, ο αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Δημήτριος Χούπης, ο επίτιμος αρχηγός Κωνσταντίνος Φλώρος.
Τυλιγμένο με την ελληνική σημαία το φέρετρο
Στελέχη της Νέας Δημοκρατίας αλλά και πρόσωπα από τον πολιτικό χώρο γενικότερα, κατέφτασαν στην Μητρόπολη Αθηνών για να αποχαιρετήσουν τον τελευταίο μέλος της Βουλής του 1961.
Λίγο πριν τις 12, έφτασε στη Μητρόπολη Αθηνών και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης αλλά και ο πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κω
Λίγο μετά τις 11:30 στη Μητρόπολη έφτασε ο πρώην υπουργός και πρώην πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελος Βενιζέλος, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας αλλά και ο πρώην πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος.
Λίγα λεπτά αργότερα, έφτασε και ο πρώην πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, ο οποίος αφού συλλυπήθηκε την οικογένεια, αποχώρησε.
Στη Μητρόπολη έφτασε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Κωστής Χατζηδάκης και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ο Τάκης Θεοδωρικάκος, o Άδωινς Γεωργιάδης, ο Βασίλης Σπανάκης και άλλα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας.
Στην Μητρόπολη Αθηνών έφτασε και η σύζυγος του πρωθυπουργού, Κυριάκου Μητσοτάκης, Μαρέβα Γκραμπόφσκι.
Ποιος ήταν ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου 1933, με καταγωγή από τη Λακωνία, την οποία διατήρησε σε όλη του τη ζωή ως σταθερό σημείο αναφοράς. Φοίτησε στο Πειραματικό Σχολείο του Πανεπιστημίου Αθηνών, σπούδασε Νομική στην Αθήνα και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Το 1960 αναγορεύθηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και άρχισε να ασκεί τη δικηγορία.
Η γνωριμία του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή υπήρξε καθοριστική για την πολιτική του πορεία. Ο ιδρυτής της ΕΡΕ, ο οποίος γνώριζε τον πατέρα του, Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, του ανέθεσε αρχικά να συντάσσει εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες και λίγο αργότερα τον επέλεξε ως υποψήφιο βουλευτή στη Β΄ Αθηνών.
Πρωτοεξελέγη το 1961, σε ηλικία 28 ετών, και υπήρξε το τελευταίο εν ζωή μέλος εκείνης της Βουλής. Η πολιτική του παρουσία διακόπηκε βίαια από τη δικτατορία, κατά τη διάρκεια της οποίας συνελήφθη και φυλακίστηκε, πληρώνοντας, όπως σημείωσε η Νέα Δημοκρατία, «το τίμημα της προσήλωσής του στη Δημοκρατία».
Από την ΕΡΕ στην πρώτη Κοινοβουλευτική Ομάδα της ΝΔ
Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν μέλος της πρώτης Κοινοβουλευτικής Ομάδας της Νέας Δημοκρατίας το 1974. Εκλεγόταν ανελλιπώς έως το 2004, αρχικά ως βουλευτής Β΄ Αθηνών και στη συνέχεια ως βουλευτής Επικρατείας, ενώ από το 2004 έως το 2009 υπηρέτησε στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.
Στην πολυσχιδή κυβερνητική του διαδρομή ανέλαβε σειρά κρίσιμων χαρτοφυλακίων. Διετέλεσε υφυπουργός Εσωτερικών στην Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας, υφυπουργός Εξωτερικών, υπουργός Εμπορίου, υπουργός Παιδείας, υπουργός Εθνικής Αμυνας και υπουργός Δικαιοσύνης.
Υπηρέτησε ως υπουργός Εθνικής Αμυνας τόσο στην κυβέρνηση συνεργασίας του Τζαννή Τζαννετάκη το 1989 όσο και στις κυβερνήσεις του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993. Το 1991, επί της υπουργίας του, καθιερώθηκαν οι Διαμνημονεύσεις που απονέμονται σε αξιωματικούς των Ενόπλων Δυνάμεων και σε διακεκριμένους πολίτες.
Διετέλεσε ακόμη αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας, αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος και επί σειρά ετών πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ήταν παντρεμένος με τη Σόφη Βαρβιτσιώτη, που έφυγε από τη ζωή το 2015.
Οι δυο τους απέκτησαν τέσσερα παιδιά, τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τον σύμβουλο επικοινωνίας και συνιδρυτή της V+O Θωμά Βαρβιτσιώτη, τον αρχιτέκτονα Κωνσταντίνο Βαρβιτσιώτη και τη δημοσιογράφο Ελένη Βαρβιτσιώτη.
Το ιστορικό στέλεχος της ΝΔ έφυγε στις 15:30 ήσυχα στο σπιτι του στην Αθήνα – Μάλιστα σήμερα είχε τα γενέθλιά του
Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 93 ετών άφησε ο πρώην υπουργός Ιωάννης Βαρβιτσιώτης, επί δεκαετίες πρωταγωνιστικό στέλεχος της ΕΡΕ και της ΝΔ, έναν άνθρωπο που για δεκαετίες θήτευσε κοντά στον Κωνσταντίνο Καραμανλή και ανέλαβε κρίσιμες θέσεις στην πολιτική του διαδρομή. Ήταν στην πραγματικότητα η «ζωντανή ιστορία» της ΝΔ και ένας από τους ελάχιστους εν ζωή προδικτατορικούς βουλευτές.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης είχε ταλαιπωρηθεί τα τελευταία χρόνια από αρκετά προβλήματα υγείας που είχαν περιορίσει σημαντικά την κινητικότητα του. Το πνεύμα του πάντως παρέμενε αδάμαστο, ενώ έχει συμβάλλει καθοριστικά στην καταγραφή της σύγχρονης πολιτικής ιστορίας μέσα από τα απομνημονεύματα του «Όπως τα έζησα» κατέγραψε μια κρίσιμη περίοδο από το 1961 έως το 1993. Ο ίδιος αποσύρθηκε οριστικά από την ενεργό πολιτική ως επικεφαλής των ευρωβουλευτών της ΝΔ μετά το 2009, παρέμεινε όμως πολιτικά ενεργός και παρενέβαινε σποραδικά στις πολιτικές εξελίξεις.
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης έφυγε ήσυχα σήμερα το μεσημέρι, περιστοιχισμένος από τα παιδιά του. Ο Μιλτιάδης που χρημάτισε χρόνια ως υπουργός, ο Θωμάς που σταδιοδρομεί στον χώρο της επικοινωνίας, η Ελένη που δημοσιογραφεί με επιτυχία στους FT και στον ΣΚΑΪ αυτή την περίοδο και ο Κωνσταντίνος που ως αρχιτέκτονας ξέφυγε από την πατριαρχική «κατεύθυνση» προς τον χώρο της πολιτικής ήταν τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της σχέσης ζωής που είχε ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης με τη Σόφη Λαναρά, τη γυναίκα που γνώρισε το μακρινό 1967 στη Βουλιαγμένη και έζησαν μαζί για πέντε δεκαετίες, μέχρι την εκδημία της το 2015.
Κατά διαβολική σύμπτωση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης είχε σήμερα τα γενέθλια του, καθώς είχε γεννηθεί σαν σήμερα πριν από 93 χρόνια, το μακρινό 1933. Μοίραζε τον χρόνο του μεταξύ του αγαπημένου του Μυστρά και του σπιτιού του στη Φιλοθέη, όπου βρισκόταν την τελευταία περίοδο λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε.
Ποιος ήταν ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης
Ο Ιωάννης Βαρβιτσιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου του 1933. Ήταν νομικός και πολιτικός που διετέλεσε επί σειρά ετών βουλευτής της ΕΡΕ και της Νέας Δημοκρατίας, υπουργός, ευρωβουλευτής και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1993 – 1997).
Υπήρξε μία από τις μακροβιότερες και πιο έμπειρες πολιτικές προσωπικότητες της μεταπολεμικής Ελλάδας, με κοινοβουλευτική παρουσία που εκτείνεται σε περισσότερες από τέσσερις δεκαετίες. Ήταν ο ένας από τους δύο τελευταίους εν ζωή βουλευτές της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής του 1961.
Σπούδασε νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και στη συνέχεια στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ της τότε Δυτικής Γερμανίας, με ειδίκευση στο Εταιρικό Δίκαιο. Με την επιστροφή του στην Αθήνα άρχισε να δικηγορεί και το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν εισηγήσεως του καθηγητή Κωνσταντίνου Ρόκα. Την εποχή εκείνη γνωρίζεται με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, γνώριμο του πατέρα του Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, που είχε διατελέσει βουλευτής του Λαϊκού Κόμματος, ο οποίος και του ανέθεσε να συντάξει σχετικές εισηγήσεις προς κυβερνητικούς παράγοντες, ενώ λίγο αργότερα τον ορίζει υποψήφιο βουλευτή της ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών.
Στις εκλογές του 1961 εξελέγη βουλευτής, επανεκλεγείς και στις εκλογές του 1963, του 1964 και στις υπόλοιπες που ακολούθησαν (στη Β΄ Αθηνών από το 1974 ως και το 1996 και Επικρατείας το 2000).
Την περίοδο της Δικτατορίας, και συγκεκριμένα ένα χρόνο μετά την επιβολή της, τον Ιούλιο του 1968, μαζί με άλλους βουλευτές, αρχίζει να προσυπογράφει ανακοινώσεις περί επανόδου της χώρας στη δημοκρατική ομαλότητα. Οι Αρχές του απαγορεύουν την έξοδο από τη χώρα, οπότε σε συνεννόηση με τους Γ. Ράλλη και Π. Παπαληγούρα συνδέεται με κλιμάκιο της οργάνωσης «Ελεύθεροι Έλληνες». Η σύνδεση όμως αυτή αποκαλύφθηκε και στις 9 Οκτωβρίου συνελήφθη. Μετά από ανάκριση που ακολούθησε στο ΕΑΤ/ΕΣΑ περιορίστηκε επί ένα πεντάμηνο σε πλήρη απομόνωση.
Μετά την μεταπολίτευση, συμμετείχε ως υφυπουργός Εσωτερικών στη Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας 1974 και στις εκλογές του ίδιου έτους εκλεγείς και πάλι, με την Νέα Δημοκρατία ανέλαβε ακολούθως υφυπουργός Εξωτερικών (1974 – 1975), υπουργός Εμπορίου (1975 – 1977), υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων (1977-1980), υπουργός Εθνικής Αμύνης (Κυβέρνηση Συνεργασίας, 1989), Εμπορίου (Οικουμενική Κυβέρνηση, 1989), Εθνικής Άμυνας (1990-1993), Δικαιοσύνης (1992).
Διετέλεσε αντιπρόεδρος του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος (1985-1996) και αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας (1994-1997). Το 1989 τάχθηκε κατά της παραπομπής του Ανδρέα Παπανδρέου.
Στην πολιτική του καριέρα διετέλεσε γραμματέας του προεδρείου της Βουλής (1961-1963), γραμματέας της επιτροπής αναθεώρησης του Συντάγματος (1963) και κοσμήτορας της Βουλής (1965-1967). Υπήρξε μόνιμο μέλος της ελληνικής αντιπροσωπείας στις εργασίες σύνδεσης Ελλάδας με την ΕΟΚ την περίοδο 1962-1967, λαμβάνοντας επίσης μέρος σε κοινοβουλευτικές ομάδες του ΝΑΤΟ.
Από τον Ιανουάριο του 1998 μέχρι τον Αύγουστο του 2010 διετέλεσε πρόεδρος του «Ινστιτούτου Κ. Καραμανλής», ενώ ένα χρόνο πριν, τον Μάιο του 2009 εγκατέλειψε την πολιτική μετά από 48 χρόνια πολιτικής καριέρας.
Έγραψε πολλές μελέτες νομικού και πολιτικού περιεχομένου, οι κυριότερες των οποίων είναι: «Η ονομαστική μετοχή» (1960), «Η ΕΟΚ και το Εταιρικόν Δίκαιον» (1970), «Η αλλαγή στο εδώλιο» (1984), «Αποκατάσταση Ιστορικών Αληθειών» (1985),«Η αλήθεια για το παρελθόν πυξίδα για το μέλλον» (1989), «Συνταγματικοί Προβληματισμοί» (1993),«Η Ελλάδα Μπροστά στο 2000: Ένα Νέο Συνταγματικό Πλαίσιο» (1998), «Η Βουλευτική Ασυλία» (2000), «Οι Τρεις Απειλές του Αιώνα» (2002), «Πολιτι(στι)κή φωτογραμμετρία» (2005), «Η Μεταναστευτική Πολιτική της Ευρώπης» (2006), «Η Αναγκαία Αναθεώρηση» (2006), «Τυφλοί στρατοί-Η Δύση και η Απειλή του Ισλαμικού Φονταμενταλισμού» (2008), «Αναζητώντας την Τέχνη» (2008)και τη δίγλωσση έκδοση «5 Χρόνια στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο 2004-2009» (2009). Έχει γράψει πολλά άρθρα πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου. Επισκέφθηκε, επίσημα προσκεκλημένος, την Αγγλία, τη Δυτική Γερμανία και τις ΗΠΑ.
Τιμήθηκε από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος, λόγω της μακράς πολιτικής του δράσης, καθώς και με άλλα ανώτερα παράσημα διαφόρων κρατών.
Τον απολογισμό του έργου της Περιφέρειας Αττικής για τους πρώτους 30 μήνες της θητείας της διοίκησής του θα παρουσιάσει την Τρίτη 14 Ιουλίου, στις 18:30, στο Ωδείο Αθηνών, ο Περιφερειάρχης Αττικής, Νίκος Χαρδαλιάς.
Με κεντρικό μήνυμα «Απολογισμός ευθύνης στους πολίτες της Αττικής», η εκδήλωση έχει ως στόχο να παρουσιαστούν οι δράσεις, τα έργα και οι παρεμβάσεις που υλοποιήθηκαν μέχρι σήμερα, αλλά και ο σχεδιασμός της Περιφέρειας για το επόμενο διάστημα. Στην πρόσκληση επισημαίνεται ότι, μετά από 30 μήνες διοίκησης, η Περιφέρεια θεωρεί υποχρέωσή της να λογοδοτήσει στους πολίτες, παρουσιάζοντας την πρόοδο που έχει επιτευχθεί και τις προτεραιότητες της επόμενης περιόδου.
Παράλληλα, γίνεται αναφορά στις «300+1 δεσμεύσεις» της διοίκησης και στη μέχρι σήμερα πορεία υλοποίησής τους. Όπως αναφέρεται στο μήνυμα του Περιφερειάρχη, από την πρώτη ημέρα η διοίκηση δεσμεύτηκε να εργαστεί με σχέδιο, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα, δίνοντας έμφαση στην καθημερινότητα των πολιτών, στην ασφάλεια, στη βελτίωση της ποιότητας ζωής, καθώς και στην ανάπτυξη και την ανθεκτικότητα της Αττικής.
Η εκδήλωση αναμένεται να συγκεντρώσει εκπροσώπους της αυτοδιοίκησης, θεσμικούς φορείς και πολίτες από όλη την Αττική, σηματοδοτώντας έναν δημόσιο απολογισμό του έργου που έχει παραχθεί μέχρι σήμερα, αλλά και την παρουσίαση των επόμενων στόχων της Περιφερειακής Αρχής.