Connect with us

Κοινωνία

Πέθανε ο Νίκος Ξανθόπουλος σε ηλικία 89 ετών

Published

on

Πέθανε ο Νίκος Ξανθόπουλος σε ηλικία 89 ετών. Το «παιδί του λαού» νοσηλευόταν για πολύ καιρό με προβλήματα υγείας και άφησε την τελευταία του πνοή σε ιδιωτική κλινική του Αιγάλεω. Θλίψη σκορπά η είδηση του θανάτου του αγαπημένου ηθοποιού και τραγουδιστή.

Παιδί Ποντίων προσφύγων, ο Νίκος Ξανθόπουλος γεννήθηκε στην Νέα Ιωνία της Αθήνας στις 14 Μαρτίου του 1934 και έγινε ένας πολύ αγαπημένος ηθοποιός και τραγουδιστής. Όμως, λάτρευε και τον αθλητισμό, αφού ήταν αθλητής της ΑΕΚ στα εφηβικά του χρόνια, αλλά και το διάβασμα.

Σπούδασε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου, ξεκίνησε την πολύχρονη και επιτυχημένη καριέρα του ως ηθοποιός το 1957 στο θέατρο. Από το 1963 και μετά, αφοσιώθηκε στον κινηματογράφο και το τραγούδι, με την τελευταία του κινηματογραφική παρουσία να γίνεται το 1995 – μετά από απουσία 24 ετών – στην ταινία του Γιώργου Ζερβουλάκου «Με τον Ορφέα τον Αύγουστο».

Γνώρισε την επιτυχία στην καριέρα του, ωστόσο παρέμενε προσγειωμένος και είχε εξομολογηθεί για τις φορές που περπατούσε ανάμεσα στον κόσμο «για να δει τι τραβάει και πώς περνάει» λέγοντας στον εαυτό του ότι «αξιώθηκε να δει αγάπες και χαρές που δεν τις έβαζε ο νους του».

«Πολλές φορές έπαιρνα το λεωφορείο – αυτοκίνητο δεν είχα ακόμη- και πήγαινα στο Μαρούσι κι από τη στάση, με ψιλόβροχο, περπατούσα μέχρι το στούντιο για να μην ξεχνιέμαι, να είμαι κοντά στον κόσμο, μέσα στον κόσμο, να βλέπω τι τραβάει, πώς περνάει. Έλεγα στον εαυτό μου, περπάτα κερατά, για να μην παίρνουν τα μυαλά σου αέρα και να θυμάσαι πάντα ότι αξιώθηκες, εσύ, ο γιος του κυρ Παναγιώτη του τσαγκάρη, να δεις αγάπες και χαρές που δεν τις έβαζε ο νους σου, και που δεν ξέρουμε σε τελευταία ανάλυση αν τις άξιζες κιόλας» είχε δηλώσει παλαιότερα.

Στα τέλη του 2005 εξέδωσε σε βιβλίο την αυτοβιογραφία του «Όσα θυμάμαι και όσα αγάπησα». Στο συγκεκριμένο βιβλίο είχε γράψει ότι αποκάλυψε το αληθινό του πρόσωπο «σαν να τα εξομολογήθηκε στον πνευματικό του». Άλλωστε, αν και οι περισσότεροι τον είχαν ταυτίσει ως έναν μονίμως λυπημένο και «βαρύ» άνδρα, ο ίδιος δεν ήταν έτσι.

«Δεν με ξέρετε, κανένας δεν με ξέρει. Η εικόνα μου δεν είναι αυτή που δημιούργησαν, ίσως να φταίω κι εγώ που δεν αντιδρώ, δεν μιλάω. Η καλή μου η Ελένη Ζαφειρίου, που έκανε τη μάνα μου στις ταινίες, μου ‘λεγε, “Χαμογέλα, βρε. Ενώ είσαι τόσο καλό παιδί, έτσι που σε βλέπουν μουτρωμένο, βάζουν χίλια δυο στο μυαλό τους. Μην αδικείς ο ίδιος τον εαυτό σου”», είχε δηλώσει.

Παντρεύτηκε δύο φορές. Αφήνει πίσω 4 παιδιά και 5 εγγόνια.

Το θέατρο και ο κινηματογράφος

Η πρώτη του επαγγελματική εμφάνιση στο θέατρο έγινε με τον θίασο Κατερίνας στην κομεντί Βιργινία. Συνέχισε στο ελεύθερο θέατρο με διάφορους ρόλους: «Η κυρία δε με μέλει», «Λα μάμα», «Ηλέκτρα» (θίασος Ροντήρη, όπου έπαιξε τον ρόλο του Ορέστη), «Είσοδος υπηρεσίας», «Σκάνδαλα στην εξοχή» και το «Τραγούδι του νεκρού αδερφού» (θίασος Κατράκη). Συμμετείχε σε 24 θεατρικές παραγωγές και έπαιξε όλα τα είδη του θεάτρου.

Η πρώτη του εμφάνιση στον κινηματογράφο έγινε το 1958 στην κωμωδία του Φίλιππα Φυλακτού «Το εισπρακτοράκι», στο πλευρό του Βασίλη Αυλωνίτη και του Νίκου Ρίζου.

Ως κινηματογραφικός πρωταγωνιστής καθιερώθηκε από τον σκηνοθέτη-παραγωγό Απόστολο Τεγόπουλο (Κλακ Φιλμ), με τον οποίο είχε αποκλειστική συνεργασία από το 1964 μέχρι το 1971, σε μουσικές δραματικές ταινίες.

Εκκίνηση στις ταινίες της νεοσύστατης Κλακ Φιλμ έκανε το 1963 στην ταινία «Πληγωμένες καρδιές», στον ρόλο του κακού κουνιάδου. Η αρχή της τυποποίησης των ρόλων του Ξανθόπουλου έγινε έναν χρόνο αργότερα στην ταινία «Αγάπησα και πόνεσα», όπου παρουσιάζονται όλα τα στοιχεία που καθιέρωσαν τον Νίκο Ξανθόπουλο στη συνείδηση του κόσμου σαν «παιδί του λαού».

Η τηλεόραση και η εποχή των βιντεοκασετών

Στην τηλεόραση πρωτοεμφανίστηκε το 1973 στη σειρά «Αγρίμια» και 8 χρόνια μετά έπαιξε στο σίριαλ του Ερρίκου Θαλασσινού «Το ημερολόγιο ενός θυρωρού», στον ρόλο ενός καπετάνιου που θέλει να μπαρκάρει και δεν μπορεί να βρει κάπου να αφήσει τον γιο του. Ο ρόλος ήταν αφορμή να ξαναρχίσει το κάπνισμα.

Το 1994 έπαιξε στην τηλεοπτική δραματική σειρά «Στην κόψη του ξυραφιού».

Το 1989 συνεργάστηκε με τον Απόστολο Τεγόπουλο και τον Πάνο Κοντέλλη στο «Μινόρε μιας καρδιάς» που κυκλοφόρησε σε 3 κασέτες και κατόπιν παίχτηκε στην ΕΡΤ σε 16 επεισόδια. Κατόπιν προέκυψε το «Η αγάπη που δε γνώρισε σύνορα» της οποίας τα γυρίσματα έγιναν στην Αθήνα, την Κωνσταντινούπολη και το Παρίσι. Κυκλοφόρησε σε δύο κασέτες ενώ αργότερα προβλήθηκε σε 8 επεισόδια στο MEGA.

Ακολούθησαν άλλες δύο βιντεοπαραγωγές, «Η καρδιά του πατέρα» και «Έρωτας στο περιθώριο», που παίχτηκε και στην τηλεόραση στο κανάλι ΑΝΤ1, το 1992.

Το τραγούδι στη ζωή του

Για τις ανάγκες των ταινιών έγινε τραγουδιστής υπό την καθοδήγηση του Απόστολου Καλδάρα και της Ευτυχίας Παπαγιαννοπούλου.

Μετά το 1971 σταμάτησε τις εμφανίσεις του στον κινηματογράφο και μεταπήδησε σε νέα καριέρα στο λαϊκό τραγούδι. Συνολικά έχει κυκλοφορήσει 9 άλμπουμ και 55 singles. Η δισκογραφία του περιλαμβάνει γύρω στα 300 τραγούδια. Τα τραγούδια του υπογράφουν μεταξύ άλλων οι Άκης Πάνου, Χρήστος Νικολόπουλος, Σταύρος Ξαρχάκος και άλλοι.

Στην μακρά αποχή του από κινηματογράφο και τηλεόραση είχε την ευκαιρία να επισκεφθεί και περιοδεύσει σε ΗΠΑ, Αυστραλία και σχεδόν όλη την Ευρώπη, γνωρίζοντας πάντα την αποδοχή και την αποθέωση από την ελληνική ομογένεια.

πηγή: newsit.gr

 

 

 

 

 

 

 

Κοινωνία

10 Μαΐου 1956: Η εκτέλεση των Καραολή και Δημητρίου

Published

on

Ο Μιχαλάκης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου, ήταν τα πρώτα μέλη της ΕΟΚΑ στα οποία εφαρμόστηκε η θανατική ποινή, και μάλιστα δι’ απαγχονισμού.

Ηταν 10 Μαΐου 1956.  O απελευθερωτικός αγώνας της ΕΟΚΑ (Εθνικής Οργάνωσης Κυπρίων Αγωνιστών) στην αγγλοκρατούμενη Κύπρο, με στόχο την ένωση με την Ελλάδα, ήταν σε εξέλιξη. Το κλίμα ήταν τεταμένο, εξαιτίας της προγραμματισμένης εκτέλεσης των δύο στελεχών της Οργάνωσης, εκείνη την ημέρα.

Οι φυλακισμένοι αγωνιστές, Μιχαλάκης Καραολής και Ανδρέας Δημητρίου, ήταν τα πρώτα μέλη της ΕΟΚΑ στα οποία εφαρμόστηκε η θανατική ποινή, και μάλιστα δι’ απαγχονισμού.

Παρά τις λαϊκές αντιδράσεις, τις εκκλήσεις και τα διαβήματα του Έλληνα πρωθυπουργού, Κωνσταντίνου Καραμανλή, προς τη βρετανική κυβέρνηση και τους διεθνείς οργανισμούς, η εκτέλεση των δύο αγωνιστών δεν ματαιώθηκε.

Ο Μιχαλάκης Καραολής και ο Ανδρέας Δημητρίου απαγχονίστηκαν στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας. Η γενναία στάση τους μπροστά στους δημίους τους και το γεγονός της θανάτωσής τους προκάλεσαν παγκόσμια αντίδραση και κατακραυγή. Την προηγούμενη μέρα (9 Μαΐου 1956) στην Αθήνα, 4 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους από τις συγκρούσεις αστυνομικών και διαδηλωτών, που ζητούσαν την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα.

Προς τιμήν των δύο ηρώων, πολλοί δρόμοι στην Ελλάδα και την Κύπρο φέρουν το όνομά τους.

Ο Μιχαλάκης Καραολής

Ο Μιχαλάκης Καραολής γεννήθηκε στις 13 Φεβρουαρίου 1933 στο Παλαιοχώρι Πιτσιλιάς και ήταν το τέταρτο παιδί του Σάββα και της Παναγιώτας Καραολή. Αποφοίτησε από την Αγγλική Σχολή Λευκωσίας και διορίστηκε δημόσιος υπάλληλος. Παράλληλα, ασχολήθηκε με τον στίβο ως αθλητής του ΑΠΟΕΛ. Εντάχθηκε από τους πρώτους στην ΕΟΚΑ και πήρε μέρος στον απελευθερωτικό αγώνα με την ομάδα του Πολύκαρπου Γεωρκάτζη.

Στις 28 Αυγούστου 1955, μαζί με τον συναγωνιστή του Ανδρέα Παναγιώτου σκότωσαν τον αστυνομικό Ηρόδοτο Πουλλή, την ώρα που παρακολουθούσε μια συγκέντρωση του ΑΚΕΛ. Ο Παναγιώτου διέφυγε, ενώ ο Καραολής συνελήφθη σε ενέδρα από τις αγγλικές δυνάμεις και φυλακίστηκε στις Κεντρικές Φυλακές Λευκωσίας. Στις 28 Οκτωβρίου καταδικάσθηκε σε θάνατο, παρότι η σφαίρα που σκότωσε τον ελληνοκύπριο αστυνομικό προέρχοταν από το όπλο του Παναγιώτου. Οι Αγγλοι δεν του συγχώρησαν ότι κατά τη διάρκεια της ανάκρισης δεν είχε αποκαλύψει τους συναγωνιστές του, όπως αναφέρει το SanSimera.gr.

Ο Ανδρέας Δημητρίου

Ο Ανδρέας Δημητρίου γεννήθηκε στις 18 Σεπτεμβρίου 1934 στον Άγιο Μάμα Λεμεσού και καταγόταν από πάμπτωχη πολυμελή οικογένεια. Φοίτησε για τρία χρόνια στο Νυχτερινό Γυμνάσιο Αμμοχώστου και στη συνέχεια έπιασε δουλειά σε κατάστημα εκρηκτικών και κυνηγετικών ειδών.

Από μικρός αναμίχθηκε στον συνδικαλισμό και διατέλεσε γραμματέας της Συντεχνίας Αχθοφόρων. Νεαρός αγωνιστής της ΕΟΚΑ, πρωτοστάτησε στην αρπαγή οπλισμού από τις κατοχικές αρχές της Αμμοχώστου. Τα όπλα προωθήθηκαν σε διάφορες αντάρτικες ομάδες, οι οποίες μέχρι τότε ήταν εφοδιασμένες σχεδόν μόνο με κυνηγετικά. Στις 22 Νοεμβρίου 1955 κατηγορήθηκε ότι πυροβόλησε και τραυμάτισε στην Αμμόχωστο τον πράκτορα της «Ιντέλιτζενς Σέρβις», Σίντνεϊ Τέιλορ. Συνελήφθη και καταδικάσθηκε σε θάνατο.

«Του ανδρειωμένου ο θάνατος…»

Η απόφαση για την επιβολή της θανατικής ποινής στους δύο αγωνιστές της ΕΟΚΑ πυροδότησε έντονες αντιδράσεις στην Κύπρο, με το μαθητόκοσμο να διοργανώνει μεγάλης κλίμακας διαδηλώσεις.

Οπως προαναφέρθηκε, την προηγουμένη των εκτελέσεων, η ογκώδης και μαχητική διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην Αθήνα υπέρ του αγώνα της ΕΟΚΑ και της ένωσης της Κύπρου με την Ελλάδα κατέληξε σε αιματηρές συγκρούσεις, που είχαν ως αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους τέσσερις άνθρωποι και να τραυματιστούν εκατοντάδες άλλοι.

Οι σοροί των δύο απαγχονισθέντων κυπρίων αγωνιστών ετάφησαν σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο στον περίβολο των Κεντρικών Φυλακών Λευκωσίας, χωρίς την παρουσία συγγενών και φίλων.

Ο συγκεκριμένος χώρος χρησιμοποιήθηκε για την ταφή των εννέα απαγχονισθέντων από τις βρετανικές Αρχές κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ (Μιχαλάκης Καραολής, Ανδρέας Δημητρίου, Χαρίλαος Μιχαήλ, Ανδρέας Ζάκος, Ιάκωβος Πατάτσος, Μιχαήλ Κουτσόφτας, Στέλιος Μαυρομμάτης, Ανδρέας Παναγίδης και Ευαγόρας Παλληκαρίδης).

Εξάλλου, στο ίδιο σημείο τοποθετήθηκαν οι σοροί τεσσάρων ακόμη αγωνιστών της ΕΟΚΑ που έπεσαν μαχόμενοι για την ανεξαρτησία της μεγαλονήσου (Γρηγόρης Αυξεντίου, Μάρκος Δράκος, Στυλιανός Λένας και Κυριάκος Μάτσης).

Μετά την ίδρυση του ανεξάρτητου κυπριακού κράτους, το 1960, το εν λόγω «κοιμητήριο» διαμορφώθηκε σε μουσειακό χώρο, τα λεγόμενα «Φυλακισμένα Μνήματα».

Εκεί, προς τιμήν και εις μνήμην των κυπρίων αγωνιστών, δεσπόζει η ακόλουθη επιγραφή: «Του ανδρειωμένου ο θάνατος, θάνατος δεν λογιέται».

 

Πηγή:in

 

.

 

.

 

.

 

.

Continue Reading

Κοινωνία

Γιορτή της Μητέρας: Τι γιορτάζουμε σήμερα και πότε καθιερώθηκε

Published

on

Η δεύτερη Κυριακή του Μαΐου είναι αφιερωμένη σε ένα από τα πιο σημαντικά πρόσωπα της ζωής μας: τη μητέρα.

Η Γιορτή της Μητέρας αποτελεί μια ημέρα τιμής, αγάπης και αναγνώρισης προς όλες τις μητέρες για την ανεκτίμητη προσφορά τους στην οικογένεια και την κοινωνία. Πρόκειται για μια γιορτή που μας υπενθυμίζει τον πολυσύνθετο ρόλο της μητέρας – ως πηγή φροντίδας, δύναμης, στήριξης και ανιδιοτελούς αγάπης.

Είναι μια ευκαιρία να εκφράσουμε την ευγνωμοσύνη μας για τις θυσίες, την αφοσίωση και την καθημερινή παρουσία της, που συχνά θεωρείται δεδομένη.

Πότε καθιερώθηκε η Γιορτή της Μητέρας

Η σύγχρονη μορφή της γιορτής ξεκίνησε στις αρχές του 20ού αιώνα στις Ηνωμένες Πολιτείες, έπειτα από πρωτοβουλία της Άννα Τζάρβις.

Το 1908 διοργάνωσε μια τελετή μνήμης προς τιμήν της μητέρας της, επιδιώκοντας να θεσπιστεί μια επίσημη ημέρα αφιερωμένη σε όλες τις μητέρες. Οι προσπάθειές της απέδωσαν καρπούς το 1914, όταν ο τότε πρόεδρος των ΗΠΑ, Γούντροου Ουίλσον, υπέγραψε διάταγμα με το οποίο καθιέρωσε επίσημα τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου ως εθνική εορτή.

Στην Ελλάδα, η Γιορτή της Μητέρας αρχικά συνδέθηκε με τη θρησκευτική εορτή της Υπαπαντής, στις 2 Φεβρουαρίου.

Με το πέρασμα των χρόνων, ωστόσο, επικράτησε ο εορτασμός σύμφωνα με το διεθνές πρότυπο, δηλαδή τη δεύτερη Κυριακή του Μαΐου.

Το μήνυμα της ημέρας Πέρα από τα λουλούδια και τα δώρα, η σημερινή ημέρα μάς καλεί να αναγνωρίσουμε έμπρακτα την αξία της μητρότητας. Ένα απλό «ευχαριστώ», μια αγκαλιά ή λίγος ουσιαστικός χρόνος μαζί της είναι συχνά το πιο πολύτιμο δώρο.

Η Γιορτή της Μητέρας είναι, πάνω απ’ όλα, μια υπενθύμιση πως η μητρική αγάπη είναι από τις πιο ισχυρές και ανθεκτικές δυνάμεις στη ζωή – μια αγάπη που στηρίζει, εμπνέει και συνοδεύει τον άνθρωπο σε κάθε του βήμα.

 

.

 

 

.

 

.

 

.

Continue Reading

ΑΓΙΑ ΒΑΡΒΑΡΑ

Ντροπή και οργή: Βανδάλισαν ξανά το 10ο Νηπιαγωγείο Αγίας Βαρβάρας

Published

on

Μια ιδιαίτερα δυσάρεστη κατάσταση αντίκρισαν προχθές οι νηπιαγωγοί του 10ου Νηπιαγωγείου Αγίας Βαρβάρας φτάνοντας στο κτίριο, ενημερώνοντας άμεσα τις υπηρεσίες του δήμου οι οποίοι βρέθηκαν στο σημείο για να διαπιστώσουν την έκταση των ζημιών.

Άγνωστοι βανδάλισαν το σχολείο, σπάζοντας τα τζάμια του νηπιαγωγείου και προκαλώντας σημαντικές φθορές στις εγκαταστάσεις.

Ο βανδαλισμός φαίνεται πως πραγματοποιήθηκε κατά τη διάρκεια της νύχτας, γεγονός που σημαίνει ότι πιθανότατα κάποιοι περίοικοι ή περαστικοί να αντιλήφθηκαν κινήσεις ή πρόσωπα που σχετίζονται με το περιστατικό.

Οι ζημιές που προκλήθηκαν δεν αφορούν απλά τζάμια, αλλά ειδικές κατασκευές με αυξημένο κόστος αποκατάστασης, επιβαρύνοντας οικονομικά τον Δήμο και κατ’ επέκταση όλους τους δημότες. Παράλληλα, δημιουργείται σοβαρή αναστάτωση στη λειτουργία του σχολείου, στα παιδιά και στις οικογένειές τους.

Δυστυχώς, δεν είναι η πρώτη φορά που σημειώνεται παρόμοιο περιστατικό, καθώς ανάλογος βανδαλισμός είχε καταγραφεί και τον Οκτώβριο του 2024, γεγονός που αναδεικνύει την ανάγκη για μεγαλύτερη επαγρύπνηση και συνεργασία από όλους.

Η προστασία των σχολικών χώρων και της δημόσιας περιουσίας είναι υπόθεση ολόκληρης της τοπικής κοινωνίας.

Όποιος γνωρίζει ή αντιλήφθηκε οτιδήποτε σχετικό με το περιστατικό, καλείται να ενημερώσει τον Δήμο Αγίας Βαρβάρας ή τις αρμόδιες αρχές, ώστε να υπάρξει πιο αποτελεσματική αντιμετώπιση τέτοιων φαινομένων που στρέφονται απέναντι στην πόλη και τα παιδιά της.

.

 

.

 

.

 

.

Continue Reading

ΟΙ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ

RADIO LIVE

ΠΡΩΤΟΣΕΛΙΔΑ ΕΦΗΜΕΡΙΔΩΝ

Ετικέτες

Δημοφιλή